0114-KDIP1-1.4012.437.2018.3.RR | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Stawka podatku VAT dla świadczonych usług związanych z produkcją płyt muzycznych oraz w odniesieniu do wynagrodzenia procentowego od sprzedaży biletów

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 21 maja 2018 r. (data wpływu 27 lipca 2018 r.), uzupełnionym pismem z dnia 9 sierpnia 2018 r. (data wpływu 13 sierpnia 2018 r.) oraz pismem z dnia 28 sierpnia 2018 r. (data wpływu 3 września 2018 r.) w odpowiedzi na wezwanie tutejszego Organu z dnia 21 sierpnia 2018 r., nr 0114-KDIP1-1.4012.437.2018.1.RR o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla świadczonych usług związanych z produkcją płyt muzycznych oraz w odniesieniu do wynagrodzenia procentowego od sprzedaży biletów (pytania 6 i 7 wniosku) – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 27 lipca 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla świadczonych usług związanych z produkcją płyt muzycznych oraz w odniesieniu do wynagrodzenia procentowego od sprzedaży biletów (pytania 6 i 7 wniosku). Złożony wniosek został uzupełniony pismem z dnia 9 sierpnia 2018 r. (data wpływu 13 sierpnia 2018 r.) oraz pismem z dnia 28 sierpnia 2018 r. (data wpływu 3 września 2018 r.) w odpowiedzi na wezwanie tutejszego Organu z dnia 21 sierpnia 2018 r., nr 0114-KDIP1-1.4012.437.2018.1.RR (skutecznie doręczone 23 sierpnia 2018 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Podatnik jest zarejestrowanym czynnym płatnikiem VAT i prowadzi działalność gospodarczą oznaczoną następującymi kodami PKD:

90.01.Z - działalność związana z wystawianiem przedstawień artystycznych,

90.02.Z - działalność wspomagająca wystawianie przedstawień artystycznych,

59.11.Z - działalność związana z produkcją filmów, nagrań wideo i programów telewizyjnych,

59.12.Z - działalność post produkcyjna związana z filmami, nagraniami wideo i programami telezwizyjnymi,

59.14.Z - działalność związana z produkcją filmów,

59.20.Z - działalność w zakresu nagrań dźwiękowych i muzycznych,

74.90.Z - pozostała działalność profesjonalna, naukowa, techniczna (działalność agentów lub agencji występujących w imieniu indywidualnych osób, w celu zaangażowania do filmu, teatru oraz innej działalności artystycznej lub sportowej, wydania książek, nagrań muzycznych, scenicznych sztuk, prac artystycznych i fotografii przez wydawców książek i producentów itp.), 78.10.Z - działalność związana z wyszukiwaniem miejsc pracy i pozyskiwaniem pracowników.

W ramach tej działalności wykonuje usługi związane z organizacją przedstawień artystycznych pod względem muzycznym. Z jednym z teatrów Podatnik współpracuje, podpisując umowy o wykonanie następujących czynności:

  1. KIEROWNIK MUZYCZNY

Uczestniczy od początku cyklu produkcyjnego. Jest w komisji castingowej wyłaniającej obsadę aktorską. Uczestniczy w spotkaniach produkcyjnych, na których podejmowane są ważne decyzje związane z wystawieniem przedstawienia. Jest odpowiedzialny za przygotowanie przedstawienia od strony muzycznej. Dotyczy to przygotowania wokalnego aktorów. Podatnik korzysta z pomocy asystentów zatrudnionych przez teatr lecz osobiście odpowiada przed dyrekcją teatru.

Odpowiada także za wyłonienie muzyków, którzy mają za zadanie grać w orkiestrze. Muzycy zatrudnieni są przez teatr, natomiast kierownik muzyczny odpowiada za ich przygotowanie merytoryczne i za poziom artystyczny całej warstwy muzycznej. Orkiestra składa się z kilkudziesięciu osób a podatnik jest ich bezpośrednim przełożonym. Cykl produkcyjny do dnia premiery trwa kilka miesięcy, zadaniem podatnika jest złożyć wszystkie elementy muzyczne w całość. Dotyczy to również realizatorów dźwięku, którzy są zatrudnieni przez teatr, w głównej mierze ze wskazania podatnika, który jako kierownik muzyczny odpowiada za brzmienie spektaklu.

  1. DYRYGENT

Podatnik jest dyrygentem, który podczas spektaklu dowodzi kilkudziesięcioosobowym zespołem artystów - muzyków i aktorów (zatrudnionych przez teatr). Pełni nadzór muzyczny. Dyrygent ma zastępcę zatrudnionego przez teatr, ale jest to osoba, która odpowiada artystycznie przed dyrygentem i stosuje się do jego zaleceń i sugestii. Zastępca dyryguje w terminach uzgodnionych z podatnikiem, w sytuacji gdy zastępca nie może podjąć się dyrygowania to podatnik jest zobowiązany prowadzić spektakl.

  1. ORGANIZATOR LUB WSPÓŁORGANIZATOR Z JEDNOCZESNYM WŁASNYM UDZIAŁEM

Podatnik ma za zadanie zorganizować zespół muzyków, mniejszą lub większą orkiestrę oraz wokalistów. Napisać aranżacje (nuty) dla wszystkich, zorganizować próby, wynająć salę na próby, doprowadzić do koncertu, jednocześnie samemu w nim występując w charakterze dyrygenta bądź pianisty - dyrygenta, który dowodzi całym koncertem od strony muzycznej. Organizator podpisuje umowy z artystami i wystawia fakturę zamawiającemu za całość usługi kompleksowo.

  1. ARANŻER

Zamawiający zamawia u podatnika aranżacje muzyczne (nuty) na zespół lub orkiestrę w celu wykonania koncertu. Podatnik aranżuje, ale także zatrudnia do współpracy innych aranżerów, kopistę, edytora nut, zamawia wydruki xero, zamawia studio oraz realizatora dźwięku do nagrania wersji demo dla zamawiającego etc. Oddaje jako firma gotowe partytury i wystawia fakturę za całość usługi kompleksowo, będąc jednocześnie twórcą (aranżerem) jak i organizatorem całego projektu.

  1. KOMPOZYTOR (SKOMPONOWANIE MUZYKI DO SPEKTAKLU BĄDŹ FILMU)

Podatnik jako kompozytor zatrudnia do pomocy w wykonaniu zadania podwykonawców, aranżerów, edytorów, realizatora dźwięku, wynajmuje studio, zatrudnia muzyków. Ze wszystkimi ww. podpisuje umowy cywilno-prawne a sam wystawia fakturę zamawiającemu na całość usługi kompleksowo.

  1. PRODUCENT MUZYCZNY PŁYT

Podatnik odpowiada za przygotowanie całego materiału muzycznego do wydania płyty. Wiąże się to z organizacją nagrań, wyborem muzyków , wokalistów, realizatorów dźwięku, wyborem studia nagrań. Odpowiada za artystyczny poziom płyty, sam na niej występuje w charakterze dyrygenta, pianisty, aranżera lub kompozytora. Uczestniczy w każdym etapie nagrań, nadzoruje miksy oraz mastering. Mogą tutaj wystąpić dwa rodzaje zatrudniania artystów i realizatorów - zatrudnia ich zamawiający (teatr) lub podatnik i wówczas podpisuje z każdym stosowną umowę cywilno-prawną oraz wystawia zamawiającemu fakturę za całość usługi kompleksowo.

Przy wszystkich powyżej opisanych czynnościach podatnik często korzysta z doświadczeń innych artystów, konsultuje różne kwestie, ponieważ funkcja kierownicza wiąże się z odpowiedzialnością za ludzi, którymi kieruje oraz odpowiedzialnością za efekt artystyczny, będący niejednokrotnie wynikiem współpracy z podwykonawcami, który firmuje swoim nazwiskiem.

Podatnik klasyfikował swoje usługi na rzecz teatru (zamawiającego) kompleksowo wg. PKD 90.01.Z oraz 90.02.Z jako działalność związaną z wystawianiem przedstawień artystycznych i wystawiał faktury VAT stosując stawkę podstawową, czyli 23%, z wyjątkiem faktur wystawianych na wynagrodzenie procentowe od przychodu ze sprzedaży biletów za spektakl w ramach tantiem, w związku z rezygnacją wypłaty tantiem od Z, gdzie podatnik stosuje stawkę obniżoną 8%, zgodnie z załącznikiem nr 3 poz. 182 do ustawy o VAT.

Teatr od 2013 roku był zgodny co do stosowanej stawki podstawowej i obniżonej przez podatnika, natomiast w styczniu roku 2018 zakwestionował stawkę podstawową i obniżoną, wskazując zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy o VAT.

Jednocześnie Wnioskodawca oświadcza, że usługi świadczone w prowadzonej działalności stanowią usługi kulturalne.

Usługi związane z organizacją nagrań na nośnikach (pkt 6) oraz procentowe wynagrodzenie Wnioskodawcy związane ze sprzedażą biletów zdaniem Wnioskodawcy mieszczą się w kategoriach wymienionych w art. 43 ust. 19 pkt 1 i 2 lit. a.

Wnioskodawca w związku ze świadczonymi usługami występuje zarówno jako indywidualny twórca jak i organizator. W większości przypadków usługi realizowane są przez Wnioskodawcę przy udziale innych artystów.

Zamawiającym usługę są najczęściej instytucje kultury (teatry) natomiast realizatorem jest Wnioskodawca.

Ponadto Wnioskodawca w uzupełnieniu do złożonego wniosku wskazał, że:

  1. Wnioskodawca jako producent muzyczny płyt jest wynagradzany w formie honorarium.
  2. Wnioskodawca świadcząc usługi produkcji płyt przekazuje lub udziela licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania.
  3. Wnioskodawca zawarł umowę z teatrem w zakresie organizacji wspólnego przedsięwzięcia polegającego na wystawieniu spektakli teatralnych, za które przysługuje Wnioskodawcy wynagrodzenie procentowe ze sprzedaży biletów.
  4. Wnioskodawca będzie brał udział w spektaklach teatralnych jako twórca/artysta oraz jako organizator, za które przysługuje wynagrodzenie procentowe od sprzedaży biletów.
  5. Wynagrodzenie procentowe od sprzedaży biletów stanowi honorarium za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.
  6. W ramach sprzedaży biletów Wnioskodawca świadczy wszystkie ww. usługi, składające się na zorganizowanie i wystawienie spektaklu teatralnego, tj.: kierownik muzyczny, dyrygent, aranżer, kompozytor, producent muzyczny płyt oraz organizator z jednoczesnym własnym udziałem.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania (oznaczone w złożonym wniosku nr 6 i 7):
  1. Jaką stawkę podatku powinien zastosować Podatnik za usługę związaną z produkcją płyt muzycznych?
  2. Czy Podatnik prawidłowo stosuje stawkę obniżoną (8%) wystawiając fakturę za wynagrodzenie procentowe od sprzedaży biletów?

Zdaniem Wnioskodawcy, powołując się na zwarte w umowach zapisy Podatnik uważa, że powinien traktować całość usług kompleksowo, biorąc pod uwagę to, że przeważającą jest usługa polegająca na pełnieniu funkcji organizatora przedsięwzięcia artystycznego pod względem muzycznym, co przesądza o konieczności opodatkowania stawką podstawową podatku.

Podatnik świadcząc każdą z ww. usług nie działa w pojedynkę (indywidualnie) lecz współpracuje z innymi twórcami i wykonawcami, których zatrudnia na podstawie umów cywilno-prawnych lub zatrudnionymi przez teatr.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 33b zwolnione od podatku są usługi kulturalne świadczone przez indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych wynagradzanych w formie honorariów, w tym za przekazanie praw autorskich lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Podatnik stoi na stanowisku, że skoro nie wykonuje swoich usług na rzecz teatru samodzielnie lecz wraz z innymi artystami, którzy ściśle mu podlegają, nie może ich traktować jako indywidualne.

Wobec tego zachowuje się prawidłowo stosując podstawową stawkę podatku.

W stosunku do wynagrodzenia procentowego od przychodu ze sprzedaży biletów za spektakl w ramach tantiem, w związku z rezygnacją wypłaty tantiem od Z podatnik uważa, że prawidłowo stosuje stawkę obniżoną 8%, zgodnie z załącznikiem nr 3 poz. 182 do ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r. poz. 1221, z późn. zm.) zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Przy czym w myśl art. 146a pkt 1 ustawy – w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże, zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Zaznaczyć w tym miejscu należy, że odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, zastosowanie obniżonej stawki podatku lub zwolnienia od opodatkowania podatkiem od towarów i usług możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

W myśl. art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. Zgodnie jednak z art. 146a ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

W załączniku nr 3 do ustawy, stanowiącym „Wykaz towarów i usług, opodatkowanych stawką podatku w wysokości 7%” (w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r. – 8%), pod poz. 181, bez względu na symbol PKWiU, wymieniono usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania, natomiast po poz. 182 zostały wymienione – bez względu na symbol PKWiU – Usługi kulturalne i rozrywkowe – wyłącznie w zakresie wstępu:

  1. na widowiska artystyczne, włączając przedstawienia cyrkowe,
  2. do obiektów kulturalnych.

Należy jednakże zwrócić uwagę, że ustawodawca objął obniżoną stawką podatku VAT w wysokości 8% usługi kulturalne i rozrywkowe, lecz wyłącznie w zakresie wstępu. Ustawodawca nie określił jednak ani form ani kategorii „wstępu”, do których ma zastosowanie obniżona stawka podatku w wysokości 8%.

Słownik Języka Polskiego (www.sjp.pwn.pl) definiuje pojęcie wstępu wskazując m.in., że jest to „możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś”. Zatem pod pojęciem „wstępu” w rozumieniu poz. 182 załącznika nr 3 do ustawy należy rozumieć możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś, przy czym nie ma znaczenia forma biletu (lub opłaty).

Należy ponadto zauważyć, że zgodnie z objaśnieniami do załącznika nr 3 ustawy, wykaz towarów i usług objętych tym załącznikiem nie ma zastosowania dla zakresu sprzedaży towarów i usług zwolnionych od podatku lub opodatkowanych stawkami niższymi niż stawka 8%.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy, zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Jednakże według art. 43 ust. 19 ustawy, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 33, nie ma zastosowania do:

  1. usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach;
  2. wstępu:
    1. na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego,
    2. do wesołych miasteczek, parków rozrywki, cyrków, dyskotek, sal balowych,
    3. do parków rekreacyjnych, na plaże i do innych miejsc o charakterze kulturalnym;
  3. wstępu oraz wypożyczania wydawnictw w zakresie usług świadczonych przez biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą;
  4. usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach;
  5. działalności agencji informacyjnych;
  6. usług wydawniczych;
  7. usług radia i telewizji, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 34;
  8. usług ochrony praw.

Z powołanych powyżej przepisów można wywieść, iż twórcą w rozumieniu ustawy jest każda osoba prowadząca faktycznie działalność twórczą, czyli działalność, której efektem jest powstanie utworu w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Użyte w tym przepisie określenie „przejaw działalności twórczej”, należy rozumieć jako uzewnętrzniony rezultat działalności człowieka o charakterze kreacyjnym.

Jak wynika z przedstawionego we wniosku opisu sprawy Podatnik jest zarejestrowanym czynnym płatnikiem VAT i w ramach prowadzonej działalności wykonuje usługi związane z organizacją przedstawień artystycznych pod względem muzycznym. Z jednym z teatrów Podatnik współpracuje, podpisując umowy o wykonanie m.in. następujących czynności:

  • PRODUCENT MUZYCZNY PŁYT - Podatnik odpowiada za przygotowanie całego materiału muzycznego do wydania płyty. Wiąże się to z organizacją nagrań, wyborem muzyków, wokalistów, realizatorów dźwięku, wyborem studia nagrań. Odpowiada za artystyczny poziom płyty, sam na niej występuje w charakterze dyrygenta, pianisty, aranżera lub kompozytora. Uczestniczy w każdym etapie nagrań, nadzoruje miksy oraz mastering. Mogą tutaj wystąpić dwa rodzaje zatrudniania artystów i realizatorów - zatrudnia ich zamawiający (teatr) lub podatnik i wówczas podpisuje z każdym stosowną umowę cywilno-prawną oraz wystawia zamawiającemu fakturę za całość usługi kompleksowo.

Przy wszystkich powyżej opisanych czynnościach podatnik często korzysta z doświadczeń innych artystów, konsultuje różne kwestie, ponieważ funkcja kierownicza wiąże się z odpowiedzialnością za ludzi, którymi kieruje oraz odpowiedzialnością za efekt artystyczny, będący niejednokrotnie wynikiem współpracy z podwykonawcami, który firmuje swoim nazwiskiem.

Podatnik klasyfikował swoje usługi na rzecz teatru (zamawiającego) kompleksowo wg. PKD 90.01.Z oraz 90.02.Z jako działalność związaną z wystawianiem przedstawień artystycznych i wystawiał faktury VAT stosując stawkę podstawową, czyli 23%, z wyjątkiem faktur wystawianych na wynagrodzenie procentowe od przychodu ze sprzedaży biletów za spektakl w ramach tantiem, w związku z rezygnacją wypłaty tantiem od Z, gdzie podatnik stosuje stawkę obniżoną 8%, zgodnie z załącznikiem nr 3 poz. 182 do ustawy o VAT.

Usługi świadczone w prowadzonej działalności stanowią usługi kulturalne.

Usługi związane z organizacją nagrań na nośnikach (pkt 6) oraz procentowe wynagrodzenie Wnioskodawcy związane ze sprzedażą biletów zdaniem Wnioskodawcy mieszczą się w kategoriach wymienionych w art. 43 ust. 19 pkt 1 i 2 lit. a.

Wnioskodawca w związku ze świadczonymi usługami występuje zarówno jako indywidualny twórca jak i organizator. W większości przypadków usługi realizowane są przez Wnioskodawcę przy udziale innych artystów.

Zamawiającym usługę są najczęściej instytucje kultury (teatry) natomiast realizatorem jest Wnioskodawca.

Ponadto z wniosku wynika, że Wnioskodawca jako producent muzyczny płyt jest wynagradzany w formie honorarium. Wnioskodawca świadcząc usługi produkcji płyt przekazuje lub udziela licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania. Wnioskodawca zawarł umowę z teatrem w zakresie organizacji wspólnego przedsięwzięcia polegającego na wystawieniu spektakli teatralnych, za które przysługuje Wnioskodawcy wynagrodzenie procentowe ze sprzedaży biletów. Wnioskodawca będzie brał udział w spektaklach teatralnych jako twórca/artysta oraz jako organizator, za które przysługuje wynagrodzenie procentowe od sprzedaży biletów. Wynagrodzenie procentowe od sprzedaży biletów stanowi honorarium za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów. W ramach sprzedaży biletów Wnioskodawca świadczy wszystkie ww. usługi, składające się na zorganizowanie i wystawienie spektaklu teatralnego, tj.: kierownik muzyczny, dyrygent, aranżer, kompozytor, producent muzyczny płyt oraz organizator z jednoczesnym własnym udziałem.

Zwolnienie określone w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy, ma charakter przedmiotowo-podmiotowy, co oznacza, że zwolnieniu od podatku podlega określony rodzaj usług wykonywanych przez ściśle zdefiniowany krąg podmiotów, wykonujących te usługi.

Należy zauważyć, że warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy jest nie tylko spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym dotyczącej rodzaju świadczonych usług (kulturalnych), ale także przesłanki podmiotowej odnoszącej się do usługodawcy, który musi być podmiotem prawa publicznego lub podmiotem uznanym na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym, wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej bądź indywidualnym twórcą i artystą wykonawcą, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzany w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

W skład grupy podmiotów uprawnionych do zwolnienia na podstawie ww. przepisu weszli indywidualni twórcy i artyści wykonawcy, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzani w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Powyższe unormowanie odsyła wprost do przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, zatem należy zauważyć, iż stosownie do art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 880, z późn. zm.) przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

Z kolei jak stanowi art. 1 ust. 2 pkt 1-9 ww. ustawy w szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory: wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe); plastyczne; fotograficzne; lutnicze; wzornictwa przemysłowego; architektoniczne, architektoniczno- urbanistyczne i urbanistyczne; muzyczne i słowno-muzyczne; sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne; audiowizualne (w tym filmowe).

W myśl art. 8 ust. 1 – ust. 3 cyt. ustawy, prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu. Dopóki twórca nie ujawnił swojego autorstwa, w wykonywaniu prawa autorskiego zastępuje go producent lub wydawca, a w razie ich braku – właściwa organizacja zbiorowego zarządzania prawami autorskimi.

Jak stanowi art. 85 ust. 1 ww. ustawy – każde artystyczne wykonanie utworu lub dzieła sztuki ludowej pozostaje pod ochroną niezależnie od jego wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia.

Zgodnie z art. 85 ust. 2, artystycznymi wykonaniami, w rozumieniu ust. 1, są w szczególności: działania aktorów, recytatorów, dyrygentów, instrumentalistów, wokalistów, tancerzy i mimów oraz innych osób w sposób twórczy przyczyniających się do powstania wykonania.

Z powołanych powyżej przepisów można wywieść, że twórcą w rozumieniu ustawy jest każda osoba prowadząca faktycznie działalność twórczą, czyli działalność, której efektem jest powstanie utworu w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Użyte w tym przepisie określenie „przejaw działalności twórczej”, należy rozumieć jako uzewnętrzniony rezultat działalności człowieka o charakterze kreacyjnym.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa, stwierdzić należy, że w odniesieniu do kwestii stosowania stawki podatku VAT do usług związanych z produkcją płyt muzycznych (pytanie nr 6), Wnioskodawca nie korzysta ze zwolnienia z podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33a, gdyż usługi związane z produkcją filmów i nagrań na różnych nośnikach są wyłączone ze zwolnienia na mocy art. 43 ust. 19 pkt 4 ustawy.

Należy jednak zwrócić uwagę, że Wnioskodawca, jak sam wskazuje, świadcząc usługi produkcji płyt, w których występuje jako indywidualny twórca i jako producent muzyczny płyt jest wynagradzany w formie honorarium przy jednoczesnym przekazaniu lub udzieleniu licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonana. Zatem, do świadczonych przez Wnioskodawcę usług związanych z produkcją płyt, w których występuje jako indywidualny twórca będzie miała zastosowanie obniżona stawka podatku w wysokości 8%, wskazana w załączniku nr 3 poz. 181 ustawy, gdyż spełnione są przesłanki warunkujące zastosowanie obniżonej stawki podatku VAT.

Jednakże wskazać przy tym należy, że jak wynika z opisu sprawy Wnioskodawca w związku ze świadczonymi usługami występuje również jako organizator. Stwierdzić w tym miejscu należy, że w przypadku świadczenia ww. usług przez Wnioskodawcę występującego w charakterze organizatora nie zostaną spełnione przesłanki warunkujące możliwość zastosowania obniżonej stawki podatku VAT. W konsekwencji w odniesieniu do świadczonych przez Wnioskodawcę usług związanych z produkcją płyt, w których występuje jako organizator, nie ma zastosowania wyżej wymieniona preferencyjna stawka podatku VAT. Tylko w zakresie ww. usług, gdy Wnioskodawca występuje jako organizator zastosowanie znajdzie podstawowa stawka podatku VAT w wysokości 23%, zgodnie z art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 6 należało uznać za nieprawidłowe.

Ponadto, Strona w opisie sprawy wskazuje, że Wnioskodawca zawarł umowę z teatrem w zakresie organizacji wspólnego przedsięwzięcia polegającego na wystawieniu spektakli teatralnych, za które przysługuje Wnioskodawcy wynagrodzenie procentowe ze sprzedaży biletów. Wnioskodawca będzie brał udział w spektaklach teatralnych jako twórca/artysta oraz jako organizator, za które przysługuje wynagrodzenie procentowe od sprzedaży biletów. Wynagrodzenie procentowe od sprzedaży biletów stanowi honorarium za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów. W ramach sprzedaży biletów Wnioskodawca świadczy wszystkie ww. usługi, składające się na zorganizowanie i wystawienie spektaklu teatralnego, tj.: kierownik muzyczny, dyrygent, aranżer, kompozytor, producent muzyczny płyt oraz organizator z jednoczesnym własnym udziałem.

Analizując wcześniej powołane regulacje dotyczące zwolnienia od podatku VAT w kontekście otrzymywanego przez Wnioskodawcę wynagrodzenia procentowego od sprzedaży biletów zauważyć należy, że warunkiem zastosowania ww. zwolnienia od podatku jest spełnienie przesłanki o charakterze podmiotowym odnoszącej się do usługodawcy, jak również przedmiotowym dotyczącym rodzaju świadczonych usług. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie będzie miało zastosowania.

W zakresie przesłanki podmiotowej odnoszącej się do usługodawcy usługi kulturalnej, jak już wcześniej stwierdzono, warunek ten został spełniony, gdyż – jak wskazał Zainteresowany – Wnioskodawca w zakresie wykonywanych usług występuje również jako twórca/artysta, zatem jest podmiotem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy. Jednocześnie usługi za które Strona otrzymuje wynagrodzenie procentowe składające się na zorganizowanie i wystawienie spektaklu teatralnego, tj.: kierownik muzyczny, dyrygent, aranżer, kompozytor, producent muzyczny płyt oraz organizator z jednoczesnym własnym udziałem, stanowią usługi kulturalne.

W przedmiotowej sprawie, nie znajdzie również zastosowania wyłączenie przewidziane w art. 43 ust. 19 ustawy, gdyż Wnioskodawca nie świadczy usług w zakresie wstępu na spektakle, tylko świadczy usługi kulturalne na rzecz podmiotu trzeciego – teatru. Strona bowiem współpracując z teatrem wykonując ww. usługi kulturalne i jednocześnie w związku z rezygnacją z wypłaty tantiem od przychodu ze sprzedaży biletów na spektakl otrzymuje ww. wynagrodzenie procentowe.

Mając zatem na uwadze dokonaną powyżej analizę przepisów prawa, stwierdzić należy, że wystawiając fakturę na przysługujące Wnioskodawcy wynagrodzenie procentowe od sprzedaży biletów, za usługi w odniesieniu do których Wnioskodawca występuje jako indywidualny twórca, Strona powinna zastosować zwolnienie od podatku od towarów i usług, o którym mowa art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy o VAT.

Przy czym wskazać należy, że jak wynika z opisu sprawy Wnioskodawca będzie brał udział w spektaklach teatralnych również jako organizator, za które przysługuje wynagrodzenie procentowe od sprzedaży biletów. Stwierdzić w tym miejscu należy, że w przypadku świadczenia ww. usług przez Wnioskodawcę występującego w charakterze organizatora nie zostaną spełnione przesłanki warunkujące możliwość zastosowania ww. zwolnienia z podatku VAT. W konsekwencji stwierdzić należy, że w odniesieniu do świadczonych przez Wnioskodawcę usług, za które przysługuje mu wynagrodzenie procentowe od sprzedaży biletów, w których występuje on jako organizator, nie ma zastosowania ww. zwolnienie od podatku VAT.

W odniesieniu do świadczonych usług, w których Wnioskodawca występuje w roli organizatora, ze które przysługuje mu procentowe wynagrodzenie - nie ma również zastosowania obniżona do wysokości 8% stawka podatku VAT, gdyż w tym zakresie Wnioskodawca nie występuje jako indywidualny twórca, tym samym w omawianym zakresie nie zostały spełnione przesłanki warunkujące możliwość jej zastosowanie.

W konsekwencji w odniesieniu do ww. usług, gdy Wnioskodawca występuje jako organizator zastosowanie znajdzie podstawowa stawka podatku VAT w wysokości 23%, zgodnie z art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 ustawy.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 7, z którego wynika, że Podatnik prawidłowo stosuje stawkę obniżoną 8% - oceniono jako nieprawidłowe.

Niniejszą interpretacje wydano w zakresie pytań oznaczonych w złożonym wniosku nr 6 i 7, natomiast w pozostałym zakresie zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.