0112-KDIL2-1.4012.75.2018.1.MK | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Obniżona stawka podatku VAT dla rozbudowy i przebudowy Domu Matki i Dziecka.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 oraz art. 14s § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 12 lutego 2018 r. (data wpływu 15 lutego 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obniżonej stawki podatku VAT na rozbudowę Domu Matki – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 15 lutego 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obniżonej stawki podatku VAT na rozbudowę Domu Matki.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Fundacja działa na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r. o Fundacjach; art. 56 i 59 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego, ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i wolontariacie oraz postanowień Statutu. Fundacja posiada osobowość prawną. Celem Fundacji jest działalność pożytku publicznego, w szczególności świadczenie kompleksowej pomocy samotnym matkom w okresie przed porodem i po urodzeniu dziecka, wspieranie rozwoju rodziny w zakresie pomocy psychologicznej, pedagogicznej, terapeutycznej, socjalnej i prawnej, wspieranie rozwoju kobiet oraz działalność na rzecz równych praw kobiet i mężczyzn, pomoc społeczna, w tym pomoc rodzinom i osobom w trudnej sytuacji życiowej oraz wyrównywanie szans tych rodzin i osób, wspieranie osób zagrożonych wykluczeniem społecznym itp. Fundacja prowadzi działalność statutową odpłatną i nieodpłatną, nie prowadzi działalności gospodarczej. W strukturze organizacyjnej Fundacji znajdują się 3 jednostki: Dom Matki, Ośrodek Adopcyjny oraz Poradnia Rodzinna.

Dom Matki zamieszkują samotne matki wraz z dziećmi, które ze względu na trudną sytuację rodzinną, bezdomność i doświadczenie przemocy zmuszone były uciec ze swoich środowisk i szukać pomocy. Zakres pomocy świadczonej w Domu Matki obejmuje pomoc socjalno-interwencyjną, polegającą na zapewnieniu kobiecie, która podjęła decyzję o przerwaniu przemocy bądź urodzeniu dziecka, mimo trudnej sytuacji życiowej, poczucia bezpieczeństwa poprzez realizację podstawowych potrzeb m.in. udzielenie schronienia, wyżywienia, odzieży, leków i środków opatrunkowych, uregulowanie spraw prawno-socjalnych oraz udzielenie szeroko pojętego wsparcia w postaci pomocy psychologiczno-terapeutycznej, opieki zdrowotnej (pielęgniarsko-położniczej), konsultacji prawnych, posługi duszpasterskiej, zajęć profilaktyczno-edukacyjnych oraz aktywizacji zawodowej. Podopiecznymi Domu Matki są również samotne matki, których sytuacja życiowa nie wymaga stacjonarnego pobytu w Domu, ale zgłaszają one potrzebę otrzymania doraźnej pomocy rzeczowo-żywnościowej. Przez niespełna dwadzieścia pięć lat funkcjonowania „Dom Matki” zapewnił schronienie i fachową pomoc prawie 1300 matkom z dziećmi.

Obecnie budynek Domu Matki składa się z dwóch części.

Część „A” - powstała w roku 1998 poprzez przebudowę parterowego budynku murowanego. W większości znajdują się tu pokoje mieszkalne dla podopiecznych, kuchnia z jadalnią oraz sala rekreacyjna.

Część „B”, tzw. „pawilon”, to parterowy budynek typu barakowego połączony łącznikiem z częścią „A” o konstrukcji drewniano-płytowej z wykorzystaniem płyt azbestowo-cementowych. Stanowi, z jednej strony, zaplecze gospodarcze Domu z magazynami żywności, odzieży, pościeli, pralnią, suszarnią i prasowalnią, a z drugiej – tworzy też przestrzeń edukacyjno-aktywizującą dla matek.

Ta część budynku pochodzi z lat 60. i jest w złym stanie technicznym: przecieka w nim dach, ściany są popękane, a okna nieszczelne, co powoduje m.in. utratę ciepła, zawilgocenie wnętrza itp. Z tych przyczyn budynek kwalifikuje się bezwzględnie do rozbiórki. W związku z tym Rada Fundacji podjęła uchwałę we wrześniu 2011 r. o potrzebie pilnej realizacji rozbiórki części „B” budynku oraz modernizacji i rozbudowy Domu. W miejscu „pawilonu” powstanie nowa część budynku („1B”), wkomponowana architektonicznie i konstrukcyjnie w istniejący budynek w taki sposób, aby wszystko stanowiło integralną całość. Nowy budynek „1B” ma spełniać funkcje dotychczasowego „pawilonu”, pozwalając jednakże na profesjonalizację świadczonej pomocy i rozszerzenie zakresu usług w zakresie reintegracji społeczno-zawodowej. Powstaną tam pomieszczenia, które przejmą funkcje całego obecnego zaplecza, tj. magazyny na żywność, środki czystości, pralnia, prasowalnia, pomieszczenia gospodarcze. W planach rozbudowy przewiduje się ponadto, utworzenie pracowni kształcenia zawodowego, sali terapii zajęciowej oraz sali rehabilitacyjnej i konferencyjnej.

Dla oszczędności zużycia gazu do ogrzewania wody użytkowej zamontowane zostaną hybrydowe kolektory słoneczne. W ramach opisywanej inwestycji obok rozbudowywanej części budynku powstanie tzw. magazyn sprzętów – budynek „1C”, połączony z istniejącym obecnie budynkiem pełniącym funkcję garażu. W budynku „1C” gromadzone będą pozyskane od darczyńców meble, sprzęt, urządzenia AGD i RTV oraz inne elementy wyposażenia domu dla kobiet.

Wszystkie roboty budowlane związane z projektem inwestycyjnym będą realizowane przez generalnego wykonawcę, który na podstawie umowy z Fundacją będzie realizował wszystkie prace związane z projektem inwestycyjnym oraz zapewni niezbędnych pracowników, sprzęt oraz materiały budowlane.

Umowa pomiędzy Fundacją, a generalnym wykonawcą, obejmie realizację kompleksowej usługi budowlanej dotyczącej opisanego powyżej projektu inwestycyjnego. Rozliczenie pomiędzy stronami następować będzie na podstawie faktur dotyczących poszczególnych etapów realizacji inwestycji.

Na podstawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. rozbudowa Domu Matki mieści się w następujących grupowaniach PKWiU (2015):

  • 41.00.3 roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków mieszkalnych;
  • 43.11 roboty związane z rozbiórką i burzeniem obiektów budowlanych;
  • 43.12 roboty związane z przygotowaniem terenu pod budowę;
  • 43.2 roboty związane z wykonywaniem instalacji elektrycznych, wodno-kanalizacyjnych i pozostałych instalacji budowlanych;
  • 43.31 roboty tynkarskie;
  • 43.32 roboty instalacyjne stolarki budowlanej;
  • 43.33 roboty związane z wykładaniem posadzek, tapetowaniem i oblicowywaniem ścian;
  • 43.34.1 roboty malarskie;
  • 43.39 roboty związane z wykonywaniem pozostałych wykończeniowych robót budowlanych;
  • 43.91 roboty związane z wykonywaniem konstrukcji i pokryć dachowych;
  • 43.99 roboty związane z wykonywaniem pozostałych specjalistycznych robót budowlanych, gdzie indziej niesklasyfikowanych.

Roboty budowlane dotyczące przebudowy, rozbudowy i nadbudowy Domu Matki są trwale związane z konstrukcją budynku. Budynek, w którym mieści się Dom Matki, jest budynkiem zbiorowego zamieszkania sklasyfikowanym według Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) w grupowaniu 1130 (Dział 11, grupa 113, klasa 1130).

W przypadku Fundacji wysokość stawki podatku VAT wpływa na koszt całej inwestycji. Fundacja nie jest czynnym podatnikiem VAT, co oznacza, że nie ma możliwości przerzucenia go na nabywcę towaru lub usługi poprzez doliczenie go do należnej ceny i ponosi cały ekonomiczny ciężar opodatkowania. W związku z tym, zasadne jest uzyskanie dokładnej i wyczerpującej analizy prawno-podatkowej pozwalającej stwierdzić, czy w niniejszym przypadku zastosowanie stawki podatku 8% jest prawidłowe.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy roboty budowlane związane z rozbudową Domu Matki, w części dotyczącej przebudowy i rozbudowy głównego budynku o nowy budynek „1B” mogą być objęte stawką 8% podatku od towarów i usług, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, ze zm.)?

Zdaniem Wnioskodawcy, roboty budowlane polegające na przebudowie i rozbudowie Domu Matki, mogą być objęte stawką 8% podatku od towarów i usług, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, ze zm.).

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT, podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na podstawie art. 7, przez odpłatną dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, z kolei jako świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy.

Art. 41 ust. 1 ustawy stanowi, że stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Według ustępu 2 tego artykułu, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7% z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. Zgodnie z art. 146a pkt 2, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., stawka podatku wynosi 8%.

Według art. 41 ust. 12 ustawy, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Kolejny przepis artykułu definiuje budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym jako „obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych” (...). Słowniczek ustawowy w ust. 12 określa obiekty budownictwa mieszkaniowego jako budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Biorąc pod uwagę treść cytowanych przepisów należy uznać, że roboty budowlane dotyczące obiektów zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym mogą być opodatkowane obniżoną stawką podatku VAT (8%) w odniesieniu do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części. Zdaniem Wnioskodawcy, budynek Domu Matki jest budynkiem zamieszkania zbiorowego sklasyfikowanym pod symbolem PKOB 1130.

Wynika to z definicji zawartej w art. 3 ust. 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2012 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1422), na podstawie którego przez budynek zamieszkania zbiorowego należy rozumieć budynek przeznaczony do okresowego pobytu ludzi w szczególności hotel, motel, pensjonat, dom wypoczynkowy (...), a także budynek do stałego pobytu ludzi, w szczególności dom dziecka, dom rencistów i dom zakonny. Użyty przez ustawodawcę zwrot „w szczególności” oznacza, iż katalog budynków wymienionych w tym przepisie ma charakter otwarty.

Polska Klasyfikacja Obiektów Budowlanych stanowiąca załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. do grupy budynków zbiorowego zamieszkania zalicza m.in. domy mieszkalne dla ludzi starszych, studentów, dzieci i innych grup społecznych, w tym dla bezdomnych. Z uwagi na fakt, że Dom Matki udziela pomocy kobietom samotnie wychowującym dzieci, które trafiły tam ze względu na bezdomność można z całą pewnością potraktować tę placówkę jako dom mieszkalny dla innej grupy społecznej – bezdomnych matek z dziećmi. Tym samym, usługi budowlane związane z opisanym we wniosku projektem rozbudowy Domu Matki, powinny być objęte stawką 8%, w części dotyczącej rozbudowy głównego budynku, natomiast w odniesieniu do części robót niezwiązanych w sposób trwały z konstrukcją Domu Matki (budowa tzw. magazynu sprzętów – budynku „1C” połączonego z istniejącym budynkiem gospodarczym) należy zastosować stawkę VAT 23%.

Mając na uwadze powyższe uzasadnienie, Fundacja zwraca się z uprzejmą prośbą o ustosunkowanie się do ww. sprawy i udzielenie odpowiedzi na postawione pytanie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

W świetle art. 2 pkt 6 ustawy – przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Na mocy art. 5a ustawy – towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.
Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy – stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże, zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku.

W myśl art. 41 ust. 2 ustawy – dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Natomiast stosownie do treści art. 146a pkt 1 i pkt 2 ustawy – w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

  1. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%,
  2. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy o VAT, wynosi 8%.

W myśl art. 41 ust. 12 ustawy – stawkę podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, zgodnie z ust. 12a tego artykułu, rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Zgodnie z art. 41 ust. 12b ustawy – do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

  1. budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2,
  2. lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej (art. 41 ust. 12c ustawy).

Według art. 2 pkt 12 ustawy – przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w PKOB w dziale 11.

Dla celów podatku VAT stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316, z późn. zm.), która to klasyfikacja stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych.

Zgodnie z przepisami ww. rozporządzenia, budynki to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych.

Według podziału obiektów budowlanych na sekcje i działy w PKOB w dziale 11 mieszczą się budynki mieszkalne, natomiast w dziale 12 budynki niemieszkalne. Dział 11 PKOB obejmuje trzy grupy: Budynki mieszkalne jednorodzinne – 111, Budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe – 112, Budynki zbiorowego zamieszkania – 113.

Grupa PKOB 113 klasa 1130 obejmuje:

  • budynki zbiorowego zamieszkania, w tym domy mieszkalne dla ludzi starszych, studentów, dzieci i innych grup społecznych, np. domy opieki społecznej, hotele robotnicze, internaty i bursy szkolne, domy studenckie, domy dziecka, domy dla bezdomnych itp.;
  • budynki mieszkalne na terenie koszar, zakładów karnych i poprawczych, aresztów śledczych;
  • budynki rezydencji prezydenckich i biskupich.

Powyższa klasa nie obejmuje:

  • szpitali, klinik i budynków instytucji z opieką medyczną (lekarską lub pielęgniarską) (1264);
  • zabudowań koszarowych (1274).

Zatem usługi budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy wykonywane w budynkach sklasyfikowanych pod symbolem PKOB 1130 będą opodatkowane 8% stawką VAT.

Dla określenia właściwej stawki podatku VAT w przedmiotowej sprawie należy ustalić, czy określona czynność wykonywana przez podatnika mieści się w zakresie czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług (dostawa, budowa, remont, modernizacja, termomodernizacja, przebudowa obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym).

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęć wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy, dlatego też w tym zakresie należy odwołać się do rozumienia tych terminów przyjętego w języku potocznym.

Zgodnie z art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r., poz. 1332, z późn. zm.), przez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego.

W znaczeniu słownikowym („Współczesny słownik języka polskiego”, red. Bogusław Dunaj, wyd. Langenscheidt Polska Sp. z o.o.), „remont” oznacza zespół czynności, w wyniku których przywraca się sprawność, wartość użytkową jakiegoś obiektu, urządzenia, natomiast „montaż” to składanie, łączenie, ustawianie z poszczególnych części maszyn, urządzeń, budowli; zakładanie instalacji.

Odwołując się natomiast do słownikowego zakresu pojęcia „roboty budowlane” należy wskazać, że zgodnie z definicją zawartą w „Uniwersalnym słowniku języka polskiego” Wydawnictwo Naukowe PWN, określenie „robota” oznacza „zespół czynności podejmowanych w celu wykonania, wyprodukowania, wytworzenia, dokonania czegoś, praca, działanie, działalność, robienie czegoś”.

Wskazać należy, że preferencyjna stawka podatku ma zastosowanie do wskazanych w przepisach czynności związanych z budownictwem mieszkaniowym, jednakże nie do wszystkich usług dotyczących samego instalowania, czy montażu różnych towarów.

Należy zauważyć, że sama usługa montażu, czy też instalacja poszczególnych towarów nie może być traktowana jako remont lub modernizacja. Dopiero w połączeniu z zespołem innych czynności, w wyniku których podnosi się bądź też przywraca poprzedni stan faktyczny, czy wartość użytkową budynku lub lokalu, usługę taką można traktować jako usługę budowy, remontu, modernizacji lub przebudowy, o których mowa w ustawie.

Zastosowanie jednej stawki podatku od towarów i usług i opodatkowanie nią zarówno usługi, jak i dostawy materiałów do wykonania tej usługi, uwarunkowane jest zakresem, w jakim prowadzona jest działalność gospodarcza oraz przedmiotem umowy zawartej ze zleceniodawcą.

Mając na uwadze ww. przepisy należy stwierdzić, że zastosowanie stawki preferencyjnej (8%) możliwe jest jedynie dla usług budowy, remontu, modernizacji i termomodernizacji oraz przebudowy.

Należy zaznaczyć, że strony w umowach cywilnoprawnych określają co jest przedmiotem sprzedaży. Wobec powyższego, jeżeli przedmiotem sprzedaży ma być konkretna usługa nie powinno się wyodrębniać poszczególnych elementów, które złożyły się na tę usługę i opodatkowywać ich osobno, ponieważ usługodawca sprzedaje określoną usługę, a nie jej elementy (koszty).

Podkreślić należy, że pojęcia używane do oznaczenia towaru lub usługi opodatkowanych stawką obniżoną należy interpretować ściśle, zważywszy, że możliwość zastosowania stawki preferencyjnej stanowi odstępstwo od ogólnej zasady, zgodnie z którą towary i usługi opodatkowane są stawką podstawową (art. 41 ust. 1 ustawy). Stosowanie stawki podstawowej ma zatem charakter reguły ogólnej. Dlatego wszelkie wyjątki od tej reguły powinny być interpretowane w sposób ścisły, równocześnie zgodnie z celami realizowanymi przez te odstępstwa oraz zgodnie z zasadą neutralności i powszechności VAT.

Analiza powołanych wyżej przepisów prawa podatkowego prowadzi do wniosku, że warunkiem zastosowania preferencyjnej 8% stawki podatku, na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146a pkt 2 ustawy jest spełnienie dwóch przesłanek. Po pierwsze, zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć usług budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy obiektów budowlanych lub ich części bądź ich dostawy. Po drugie, budynki lub ich części, których dotyczą ww. czynności muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Niespełnienie chociażby jednej z powyższych przesłanek powoduje, że transakcja nie może korzystać z preferencyjnej 8% stawki podatku.

Skoro zatem preferencyjna, 8% stawka podatku od towarów i usług ma zastosowanie do budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części związanych z budownictwem mieszkaniowym, to stwierdzić należy, że wszelkie inne czynności dotyczące tych obiektów nie mogą korzystać z preferencji podatkowej.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest Fundacją i posiada osobowość prawną. W strukturze organizacyjnej Fundacji znajdują się 3 jednostki: Dom Matki, Ośrodek Adopcyjny oraz Poradnia Rodzinna.

Dom Matki zamieszkują samotne matki wraz z dziećmi, które ze względu na trudną sytuację rodzinną, bezdomność i doświadczenie przemocy zmuszone były uciec ze swoich środowisk i szukać pomocy.

Obecnie budynek Domu Matki składa się z dwóch części. Część „A” – powstała w roku 1998 poprzez przebudowę parterowego budynku murowanego. W większości znajdują się tu pokoje mieszkalne dla podopiecznych, kuchnia z jadalnią oraz sala rekreacyjna. Część „B”, tzw. „pawilon”, to parterowy budynek typu barakowego połączony łącznikiem z częścią „A” o konstrukcji drewniano-płytowej z wykorzystaniem płyt azbestowo-cementowych. Stanowi, z jednej strony, zaplecze gospodarcze Domu z magazynami żywności, odzieży, pościeli, pralnią, suszarnią i prasowalnią, a z drugiej – tworzy też przestrzeń edukacyjno-aktywizującą dla matek. Ta część budynku pochodzi z lat 60. i jest w złym stanie technicznym. W związku z tym, Rada Fundacji podjęła uchwałę we wrześniu 2011 r. o potrzebie pilnej realizacji rozbiórki części „B” budynku oraz modernizacji i rozbudowy Domu. W miejscu „pawilonu” powstanie nowa część budynku („1B”) wkomponowana architektonicznie i konstrukcyjnie w istniejący budynek w taki sposób, aby wszystko stanowiło integralną całość. Nowy budynek „1B” ma spełniać funkcje dotychczasowego „pawilonu”, pozwalając jednakże na profesjonalizację świadczonej pomocy i rozszerzenie zakresu usług w zakresie reintegracji społeczno-zawodowej. Powstaną tam pomieszczenia, które przejmą funkcje całego obecnego zaplecza, tj. magazyny na żywność, środki czystości, pralnia, prasowalnia, pomieszczenia gospodarcze.

W ramach opisywanej inwestycji obok rozbudowywanej części budynku powstanie tzw. magazyn sprzętów – budynek „1C”, połączony z istniejącym obecnie budynkiem pełniącym funkcję garażu. W budynku „1C” gromadzone będą pozyskane od darczyńców meble, sprzęt, urządzenia AGD i RTV oraz inne elementy wyposażenia domu dla kobiet.

Roboty budowlane dotyczące przebudowy, rozbudowy i nadbudowy Domu Matki są trwale związane z konstrukcją budynku. Budynek w którym mieści się Dom Matki jest budynkiem zbiorowego zamieszkania, sklasyfikowanym według Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) w grupowaniu 1130 (Dział 11, grupa 113, klasa 1130).

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii zastosowania względem przebudowy i rozbudowy Domu Matki o nowy budynek „1B”, preferencyjnej, tj. 8% stawki podatku od towarów i usług, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy.

Z powyższego wynika, że Wnioskodawca zrealizuje inwestycję (roboty budowlane, polegające na przebudowie, nadbudowie i rozbudowie Domu Matki) w budynku zbiorowego zamieszkania będącego obiektem budownictwa mieszkaniowego.

Biorąc pod uwagę przytoczone powyżej przepisy oraz opis sprawy należy stwierdzić, że opisane przez Wnioskodawcę usługi będą wykonywane w ramach czynności, o których mowa w art. 41 ust. 12 ustawy, tj. budowy (rozbudowy, nadbudowy) oraz przebudowy obiektu zakwalifikowanego do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, o którym mowa w art. 41 ust. 12a ustawy, jako obiekt sklasyfikowany w PKOB w grupowaniu 1130.

W konsekwencji, dla zrealizowanych na rzecz Wnioskodawcy robót budowlanych, polegających na przebudowie i rozbudowie Domu Matki, będącego budynkiem zbiorowego zamieszkania i obiektem budownictwa mieszkaniowego, sklasyfikowanym pod symbolem PKOB w dziale 11, zastosowanie znajdzie 8% stawka podatku VAT, zgodnie z art. 41 ust. 2 i ust. 12 w zw. z art. 146a pkt 2 ustawy.

W świetle powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Końcowo zauważa się że Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie jest uprawniony do przyporządkowania formalnego towarów i usług do określonego grupowania klasyfikacyjnego. Podkreślić należy, że kwestie dotyczące zaklasyfikowania budynku do właściwego grupowania statystycznego nie mieszczą się w ramach określonych w art. 14b § 1 ww. ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Tym samym, kwestia zaklasyfikowania budynku, w którym świadczone będą przedmiotowe usługi do danego PKOB, nie jest objęta zakresem interpretacji indywidualnej prawa podatkowego. W związku z powyższym, niniejszej odpowiedzi udzielono wyłącznie w oparciu o grupowanie PKOB wskazane w złożonym wniosku.

Tutejszy Organ informuje ponadto, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisywanym stanie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być, zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Dotyczy to w szczególności kwestii dotyczącej preferencyjnej stawki podatku od towarów i usług dla budowy magazynu sprzętów – tzw. budynek „1C”.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź straci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.