0112-KDIL1-3.4012.168.2017.1.KM | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Podatek od towarów i usług w zakresie braku zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia dla dostawy elementów małej architektury oraz ich opodatkowania stawką podatku w wysokości 23%.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 18 maja 2017 r. (data wpływu 29 maja 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia dla dostawy elementów małej architektury oraz ich opodatkowania stawką podatku w wysokości 23% – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 29 maja 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia dla dostawy elementów małej architektury oraz ich opodatkowania stawką podatku w wysokości 23%.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest firmą produkcyjną, która m.in. dokonała około 100 dostaw elementów małej architektury na terytorium RP i jedną z głównych wyrobów i usług wykonywanych przez niego jest PKWiU 31.09.99 Usługi podwykonawców związane z produkcją pozostałych mebli. Z dniem 29 sierpnia 2016 r. Wnioskodawca podpisał umowę ze spółką X. Ustawienie (montaż) wyprodukowanych elementów małej architektury (ławek, koszy na śmieci itp.) ma się odbyć w związku z realizacją pn. Zmiana zagospodarowania Placu. W związku z tym, że spółka X, pełniąca rolę Generalnego Wykonawcy, jest firmą budowlaną i taki charakter ma cała inwestycja, stosuje standardowe zapisy ujęte w jej wzorze Umowy. W § 1 w ww. umowie został wpisany przedmiot umowy, ustalony jako prace:

„polegające na kompleksowej dostawie i montażu elementów małej architektury w zakresie określonym w Załączniku nr 1 („Zakres Rzeczowo-Finansowy”) zgodnie ze Specyfikacją Techniczną, która stanowi Załącznik nr 2 i z Dokumentacją Projektową, która stanowi Załącznik nr 3 do Umowy (dalej: „Przedmiot Umowy”). Przedmiot Umowy wykonywany będzie przez Wykonawcę osobiście, z zastrzeżeniem postanowień § 10 ust. 2 pkt 1 Warunków Ogólnych Umowy.” (§ 1), a dalej w § 3 pkt 2 sposób rozliczenia płatności:

Do wynagrodzenia netto Wykonawcy ustalonego w ust. 1 zostanie doliczony podatek od towarów i usług (VAT), w wysokości zgodnej z przepisami obowiązującymi w dniu wystawienia faktury”.

Załącznik nr 1 „Zakres Rzeczowo-Finansowy” obejmuje wykaz wszystkich elementów małej architektury, który jest przedmiotem umowy. W wykazie zawarto nazwę danego produktu, dokładny opis materiałów, które mają być użyte do produkcji, ilość elementów oraz cenę jednostkową i wartość wszystkich, danego rodzaju produktów. Wnioskodawca wyprodukuje wszystkie elementy we własnej hali produkcyjnej, w siedzibie Spółki. Wykaz zawiera również informację o zakresie prac dodatkowych, tj. „dostarczenie i ustawienie” lub „dostarczenie i montaż”, które to czynności mają być dokonane w obrębie Placu, a więc na zewnątrz, na jednym z głównych placów, zlokalizowanym w ścisłym centrum miasta. Ponadto w UWAGACH poniżej znajduje się informacja, iż „ww. zakres obejmuje mocowanie i kotwienie do podłoża (kostki brukowej, betonu lub innego) wraz z wykonaniem niezbędnych fundamentów”. Dodatkowo są tam zawarte szczegółowe dodatkowe informacje dotyczące materiałów do wykonania gotowych produktów oraz inne kwestie formalne. Wnioskodawca informuje, że elementy małej architektury są przytwierdzane do podłoża w sposób nietrwały, tak aby można je było przenieść, odkręcać czy usunąć z podłoża. Informacja o „wykonaniu niezbędnych fundamentów” dotyczy jednego produktu jakim jest wiata śmietnikowa, który jest montowany na betonowych bloczkach o wymiarach 20x30x20 cm, umieszczanych pod podłożem ze względów estetycznych. Podobne bloczki są stosowane przy ustawianiu tymczasowych znaków drogowych, mobilnych barierek drogowych czy w pracach ogrodowych związanych z ustawianiem mebli bądź wiat ogrodowych. Charakter zakresu umowy ma zdecydowanie wymiar bardziej produkcyjny, z tylko niezbędnym ustawieniem (montażem), a nie typowych prac budowlanych.

Zakres rzeczowo-finansowy przedmiotu umowy:

  1. Kosze na śmieci. Dostarczenie i ustawienie koszy na śmieci – kosze ze stali kwasoodpornej i drewna egzotycznego wg dokumentacji – kpl. 70.
  2. Kosze na śmieci. Dostarczenie i montaż koszy na konstrukcji ze stali kwasoodpornej i drewna egzotycznego – aneks wg dokumentacji – kpl. 4.
  3. Kosze na psie odchody. Dostarczenie i ustawienie koszy na psie odchody – kosze ze stali kwasoodpornej z dystrybutorem torebek wg dokumentacji – kpl. 5.
  4. Zestaw do szachów – krzesełka. Dostarczenie i montaż krzesełka do stolika szachowego – ze stali kwasoodpornej i drewna egzotycznego wg dokumentacji – kpl. 12.
  5. Zestaw do szachów – stoliki. Dostarczenie i ustawienie stolików do szachów – ze stali kwasoodpornej i drewna egzotycznego wg dokumentacji – kpl. 5.
  6. Zestaw do szachów – stoliki dla niedowidzących. Dostarczenie i ustawienie stolików do szachów dla osób niedowidzących – ze stali kwasoodpornej i drewna egzotycznego wg dokumentacji – kpl. 1.
  7. Ławki typ 4. Dostarczenie i ustawienie ławek z drewna egzotycznego i stali kwasoodpornej – ławka owalna wokół drzewa wg dokumentacji – kpl. 1.
  8. Ławki typ 2. Dostarczenie i ustawienie ławki dwustronnej z oparciem z drewna egzotycznego i stali kwasoodpornej wg dokumentacji (przy placu zabaw) – kpl. 12.
  9. Ławki typ 5. Dostarczenie i ustawienie ławek z drewna egzotycznego i stali kwasoodpornej wg dokumentacji – kpl. 65.
  10. Ławki typ 3 bez oparcia. Dostarczenie i ustawienie ławek z drewna egzotycznego i stali kwasoodpornej – wszystkie ławki na planie łuku, min. dł. 14,5 m wg dokumentacji – kpl. 3.
  11. Ławki typ 3 z oparciem. Dostarczenie i ustawienie ławek z drewna egzotycznego i stali kwasoodpornej – wszystkie ławki ustawione na planie łuku, min. dł. 14,5 m wg dokumentacji – kpl. 4.
  12. Ławki typ 6. Dostarczenie i ustawienie ławek z drewna egzotycznego i stali kwasoodporne – o dł. 2,6-2,8 m wg dokumentacji – kpl. 8.
  13. Ławki typ 6. Dostarczenie i ustawienie ławek z drewna egzotycznego i stali kwasoodpornej – o dł. 3,5-3,6 m wg dokumentacji – kpl. 4.
  14. Ławki typ 1. Dostarczenie i ustawienie ławek z drewna egzotycznego i stali kwasoodpornej – min. dł. 2,0 m – na pasażu przy zieleńcach wg dokumentacji – kpl. 45.
  15. Ławki aneks między budynkami. Dostarczenie i montaż ławek drewnianych na konstrukcji ze stali kwasoodpornej i drewna egzotycznego z podświetleniem LED wg dokumentacji. Uwaga oświetlenie poza zakresem Wykonawcy – kpl. 8.
  16. Stojaki rowerowe. Dostarczenie i montaż stojaków rowerowych ze stali kwasoodpornej wg dokumentacji – kpl. 80.
  17. Wiata śmietnikowa. Dostarczenie i montaż wiaty śmietnikowej wraz z wykonaniem fundamentów wg dokumentacji – kpl. 1.

Uwaga:

  1. Ww. zakres obejmuje mocowanie i kotwiczenie do podłoża wraz z wykonaniem niezbędnych fundamentów.
  2. Elementy stalowe wykonane ze stali kwasoodpornej gat. 3 i 6.
  3. Ceny obejmują wykonanie wzmocnień konstrukcji podporami pośrednimi, jeśli będzie to konieczne.
  4. Ławki t. 3 zestawiane z elementów prostych ustawianych łukowo.
  5. Drewno egzotyczne kl. 1.
  6. Przed produkcją Wykonawca sporządzi projekt warsztatowy i uzyska akceptację Architekta.
  7. W cenie Wykonawca uwzględni obsługę geodezyjną w zakresie niezbędnym do realizacji zakresu robót objętego niniejszą Umową.

Zakres rzeczowo-finansowy przedmiotu aneksu:

  1. Dostawa i montaż ławki podwójnej indywidualnej dł. min. 3,0x130x95 cm ze stali kwasoodpornej 3 i 6 i drewna egzotycznego – szt. 4.
  2. Dostawa i montaż ławki pojedynczej indywidualnej dł. min. 300x45x45 cm ze stali kwasoodpornej 3 i 6 i drewna egzotycznego – szt. 3.
  3. Ławka na murku dł. min. 300x55x30 cm analogiczna do ŁAWKI TYPU 1 z umowy – szt. 4.
  4. Transport – szt. 1.
  5. Montaż – szt. 11.

Uwaga:

  1. Ww. zakres obejmuje mocowanie i kotwiczenie do podłoża wraz z wykonaniem niezbędnych fundamentów.
  2. Elementy stalowe wykonane ze stali kwasoodpornej gat. 3 i 6.
  3. Drewno egzotyczne kl. 1.
  4. W cenie Wykonawca uwzględni obsługę geodezyjną w zakresie niezbędnym do realizacji zakresu robót objętego niniejszą Umową.

W dniach 27 i 28 lutego 2017 r. Wnioskodawca dostarczył i zmagazynował część elementów małej architektury o łącznej wartości zł netto. Tego dnia nie odbywało się ustawienie i powierzchowny montaż do podłoża produktów w miejscu docelowym z uwagi na niekorzystne warunki atmosferyczne. Generalny Wykonawca, z uwagi na swój zakres robót budowlanych, uznał, że Wnioskodawcę obejmują nowe przepisy podatkowe, a co za tym idzie zakres robót Wnioskodawcy podlega pod „odwrotne obciążenie”. Wobec dostaw dnia 28 lutego została wystawiona przez Wnioskodawcę faktura sprzedażowa na wartość zł netto, z informacją iż wyszczególnione pozycje faktury nie podlegają opodatkowaniu VAT, stąd wartość brutto, do zapłaty, wynosi zł.

ZDARZENIA PRZYSZŁE:

Kolejny transport elementów małej architektury odbędzie się w przeciągu miesiąca kwietnia, tak aby całość dostaw i ustawienia w miejscu docelowym została wykonana do końca kwietnia 2017 r. Łączna wartość kontraktu, zwiększona aneksem nr 2 z dnia 27 lutego 2017 r., opiewa na wartość zł netto.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy od dnia 1 stycznia 2017 r. zakres robót wskazany powyżej, związany z produkcją i dostawą elementów małej architektury, znajduje się w wykazie usług, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy, objętych odwrotnym obciążeniem? Ponadto Wnioskodawca wnosi o wydanie indywidualnej interpretacji zezwalającej Wnioskodawcy na wystawianie faktur powiększonych o stawkę VAT w wysokości 23%. Wnioskodawca uważa, że zakres robót, przewidziany w umowie z X, nie znajduje się w wykazie usług, jednocześnie uważa, że cały zakres umowy mieści się w PKWiU 31.09.99 Usługi podwykonawców związane z produkcją pozostałych mebli, a przez to może wystawiać faktury sprzedażowe powiększone o VAT należny w wysokości 23%.

Zdaniem Wnioskodawcy, od dnia 1 stycznia 2017 r. nie uległ zmianie sposób rozliczania kontraktu o przedmiocie opisanym powyżej przez co może on wystawiać faktury z uwzględnieniem stawki VAT 23%, tak jak to miało miejsce przed zmianą przepisów podatkowych w trakcie dotychczasowych, innych realizacji Wnioskodawcy.

Wnioskodawca uważa, że zakres rzeczowo-finansowy przedmiotu umowy w znaczącej mierze obejmuje produkcję elementów małej architektury (nr PKWiU: 31.09.99), a mocowanie tychże elementów do podłoża nie mieści się w którejkolwiek z usług wymienionych w wykazie usług budowlanych objętych odwrotnym obciążeniem.

Wszystkie elementy małej architektury Wnioskodawcy są/będą produkowane na terenie hali produkcyjnej zlokalizowanej w miejscu siedziby Spółki, będzie montować w następujący sposób. Ze względu na podłoże elementy małej architektury będą przytwierdzane do podłoża z zastosowaniem kotwy rozporowej lub chemicznej, tj. zaprawy wiążącej umieszczanej w niewielkim otworze, w której zastyga szpilka do montowania produktów. Cały proces, łącznie z zastyganiem kotwy, trwa ok. 45 minut, koszt materiałów do kotwienia wynosi ok. zł, nie jest wymagany żaden sprzęt budowlany, jedynie mała wiertarka ręczna do wykonania otworu w podłożu. Wnioskodawca zwraca uwagę na fakt, że elementy małej architektury są przytwierdzane do podłoża w sposób nietrwały z łatwą możliwością przeniesienia czy usunięcia elementu.

Z powyższego można wywnioskować, że zakres prac Wnioskodawcy związany z przytwierdzaniem produktów jest niewielką ingerencją w podłoże (wywiercenie otworu) i nie stanowi robót budowlanych.

Jedynym produktem, który będzie objęty innym rodzajem przytwierdzania jest wiata śmietnikowa. Nie mniej jednak montaż wiaty w postaci konstrukcji stalowej obitej deskami odbywa się poprzez ustawienie jej na betonowych bloczkach o wymiarach 20x30x15cm, które są umieszczane pod podłożem ze względów estetycznych. Zdaniem Wnioskodawcy, w jego przypadku montaż również nie może być kwalifikowany do robót budowlanych z uwagi na znikomą ingerencję w podłoże.

Ponadto, przytwierdzanie elementów małej architektury do podłoża stanowi znikomą część ceny jednostkowej danego produktu i nie ma podstaw by cały koszt produkcji danego produktu był kwalifikowany jako usługa budowlana. W załączniku do aneksu, zawierającym zakres rzeczowo-finansowy dodatkowych produktów została wyszczególniona pozycja „montaż” wraz z jego kosztem na poziomie zł netto za jeden element. Wnioskodawca zwraca uwagę na fakt, że przedmiot umowy w zasadniczej większości obejmuje produkcję elementów małej architektury, a montaż jest jedynie pracą dodatkową, niejednokrotnie wykonywaną „gratis”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy).

Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Na podstawie art. 5a ustawy – towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Jak stanowi art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych – art. 15 ust. 2 ustawy.

Na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy – podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi wymienione w załączniku nr 14 do ustawy, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

  1. usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9,
  2. usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.

Jednakże zgodnie z art. 17 ust. 1h ustawy – w przypadku usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy przepis ust. 1 pkt 8 stosuje się, jeżeli usługodawca świadczy te usługi jako podwykonawca.

W świetle art. 17 ust. 2 ustawy – w przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.

Załącznik nr 14 do ustawy obowiązujący od dnia 1 stycznia 2017 r. zawiera (w poz. 2-48) zamkniętą listę usług identyfikowanych przy pomocy Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) podlegających mechanizmowi odwrotnego obciążenia w przypadku świadczenia tych usług przez podwykonawców.

Należy wskazać, że art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy wprowadza mechanizm polegający na przesunięciu obowiązku rozliczenia podatku VAT na podatnika, na rzecz którego świadczona jest usługa wymieniona w załączniku nr 14 do ustawy, jeżeli usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 bądź 9, natomiast usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Przy czym, w przypadku usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy mechanizm odwrotnego obciążenia ma zastosowanie, jeżeli usługodawca świadczy te usługi jako podwykonawca.

Jednocześnie zauważyć należy, że przy każdej z usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy, podano również symbol klasyfikacji statystycznej PKWiU, co wskazuje, że tylko konkretne usługi sklasyfikowane pod danym symbolem, wymagają rozliczania podatku na zasadzie odwrotnego obciążenia.

W świetle powyższego nabywca usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy, świadczonych przez podwykonawcę, staje się odpowiedzialny za rozliczenia podatku VAT od tych usług.

Ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia podwykonawcy, zatem dla prawidłowego rozumienia terminu „podwykonawca” wystarczające będzie posłużenie się powszechnym jego znaczeniem wynikającym z wykładni językowej. Zgodnie z definicją zawartą w internetowym wydaniu Słownika Języka Polskiego podwykonawca to „firma lub osoba wykonująca pracę na zlecenie głównego wykonawcy” (http://sjp.pwn.pl/sjp/podwykonawca;2503008).

W tym miejscu należy wskazać, że dla celów podatkowych złożone działania podatnika traktowane są – co do zasady – jako jednolita całość. Oznacza to, że jeżeli podatnik dokonuje kilku świadczeń na rzecz klienta i są one ze sobą powiązane tak, że obiektywnie rzecz biorąc tworzą z ekonomicznego punktu widzenia jedną całość, którą jedynie sztucznie można byłoby podzielić, to te elementy lub świadczenia – dla celów podatku od towarów i usług – stanowią jedną całość. Wniosek taki wypływa m.in. z wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie pomiędzy Card Protection Plan Ltd (CPP) a Commissioners of Customs and Excise (sygn. C-349/96). Co istotne, aby móc wskazać, że dana czynność jest czynnością złożoną winna się ona składać z różnych świadczeń, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na czynność złożoną składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne świadczenia pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu sama w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element czynności kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia pomocniczego jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać bez czynności pomocniczej czynności głównej.

O tym, czy świadczenie jest dostawą towarów, czy usługą powinien przesądzić element, który w ramach całego świadczenia ma charakter dominujący (zob. np. wyroki TSUE: z dnia 2 maja 1996 r. w sprawie C-231/94, Faaborg – Gelting Linien; z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie C‑349/96 Card Protection Plan Ltd p-ko Commissioners of Custom and Excise; z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04, Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV v Staatssecretaris van Financien, z glosą P. Selera, opubl. Lex/el. 2010). Jeżeli elementem dominującym w ramach danej transakcji będzie wydanie towaru w celu przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak właściciel, natomiast pozostałe czynności będą miały charakter pomocniczy lub uboczny wówczas transakcja powinna być traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Natomiast w przypadku, gdy istotą transakcji będą inne czynności to mimo, że w ramach takiej transakcji może także wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako świadczenie usług.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest firmą produkcyjną, która m.in. dokonała około 100 dostaw elementów małej architektury na terytorium RP. Wnioskodawca wykonywane przez siebie czynności sklasyfikował pod PKWiU 31.09.99 Usługi podwykonawców związane z produkcją pozostałych mebli. Wnioskodawca podpisał umowę z Generalnym Wykonawcą, w której przedmiot umowy ustalony został jako prace polegające na kompleksowej dostawie i montażu elementów małej architektury wyszczególnionych w załączniku nr 1 do tej umowy (np. ławki, kosze na śmieci itp.).

Jak wskazał Wnioskodawca, charakter zakresu umowy ma zdecydowanie wymiar produkcyjny, z tylko niezbędnym ustawieniem (montażem), a nie typowym wykonaniem prac budowlanych. Przedmiot umowy w zasadniczej większości obejmuje produkcję elementów małej architektury, a dodatkową pracą jest ich zamontowanie.

Za część dostarczonych elementów Wnioskodawca dnia 28 lutego 2017 r. wystawił fakturę z zastosowaniem mechanizmu odwrotnego obciążenia. Natomiast kolejny transport elementów miał się odbyć w przeciągu miesiąca kwietnia, tak aby całość dostaw i ustawienie w miejscu docelowym została wykonana do końca kwietnia 2017 r.

Należy podkreślić, że jeżeli elementem dominującym w ramach danej transakcji jest wydanie towaru w celu przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak właściciel, natomiast pozostałe czynności mają charakter pomocniczy lub uboczny wówczas transakcję należy potraktować jako dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Skoro zatem, jak wskazał Wnioskodawca, główną czynnością jest wyprodukowanie elementów małej architektury, a czynnością pomocniczą jest ich zamontowanie to czynności te należy traktować jako jedno świadczenie. Dla wykonywanych czynności Wnioskodawca podał PKWiU 31.09.99 – Usługi podwykonawców związane z produkcją pozostałych mebli, które nie są wymienione w załączniku nr 14 do ustawy. Tym samym w analizowanej sprawie nie są spełnione przesłanki wynikające z art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy. Przepis ten ma bowiem zastosowanie jedynie w odniesieniu do usług wymienionych w załączniku nr 14 do ustawy świadczonych przez podwykonawcę.

W związku z powyższym, wykonywane przez Wnioskodawcę czynności dostawy elementów małej architektury, a następnie ich montaż w umówionym miejscu nie wpisują się w mechanizm polegający na przesunięciu obowiązku rozliczenia podatku VAT na podatnika, na rzecz którego są realizowane. Zatem to na Wnioskodawcy spoczywa obowiązek rozliczenia podatku wg stawek właściwych dla wykonywanych czynności, na zasadach ogólnych.

Zasady wystawiania faktur regulują przepisy art. 106a-106q ustawy.

Stosownie do art. 106a pkt 1 ustawy – przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do sprzedaży, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 1a, w których usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego i faktura dokumentująca te transakcje nie jest wystawiana przez usługobiorcę lub nabywcę towarów w imieniu i na rzecz usługodawcy lub dokonującego dostawy towarów.

Ponadto jak wynika z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy – podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Jak stanowi art. 106e ust. 1 pkt 1-15 ustawy – faktura powinna zawierać:

  1. datę wystawienia;
  2. kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;
  3. imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
  4. numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany dla podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a;
  5. numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany dla podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
  6. datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;
  7. nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
  8. miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
  9. cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
  10. kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
  11. wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
  12. stawkę podatku;
  13. sumę wartości sprzedaży netto z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
  14. kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
  15. kwotę należności ogółem.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy należy stwierdzić, że Wnioskodawca ma obowiązek wystawić fakturę dla Generalnego Wykonawcy z wyszczególnieniem właściwej stawki podatku.

Podstawowa stawka podatku – na mocy art. 41 ust. 1 ustawy – wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy – w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Ustawodawca nie przewidział obniżonych stawek podatku dla wykonywanych przez Wnioskodawcę czynności sklasyfikowanych w PKWiU 31.09.99. Zatem czynności te podlegają opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 23% na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy.

Reasumując, zakres świadczonych przez Wnioskodawcę robót, związanych z produkcją i dostawą elementów małej architektury, które Wnioskodawca klasyfikuje pod PKWiU 31.09.99 – Usługi podwykonawców związane z produkcją pozostałych mebli, nie znajduje się w wykazie usług, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy, objętych mechanizmem odwrotnego obciążenia. Zatem Wnioskodawca powinien dla udokumentowania przedmiotowych dostaw wystawić faktury na zasadach ogólnych z zastosowaniem stawki podatku w wysokości 23%.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Niniejsza interpretacja nie ocenia prawidłowości klasyfikacji czynności dokonanej przez Wnioskodawcę w świetle PKWiU. Wobec tego została ona wydana przy założeniu, że Wnioskodawca poprawnie zakwalifikował świadczone czynności do odpowiedniego grupowania PKWiU. Tutejszy organ nie jest bowiem uprawniony, w ramach określonych w art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, do zajmowania stanowiska w zakresie prawidłowości formalnego przyporządkowania towaru lub usługi do grupowania statystycznego.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy:

  • zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia;
  • zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.