0111-KDIB1-1.4010.150.2018.1.NL | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
W zakresie możliwości zastosowania przez Wnioskodawcę 15% stawki podatku dochodowego od osób prawnych do dochodów osiągniętych w pierwszym roku podatkowym Spółki jako podmiotu rozpoczynającego działalność.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 800 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z 19 kwietnia 2018 r. (który w tym samym dniu wpłynął do Organu za pośrednictwem platformy e-PUAP), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zastosowania przez Wnioskodawcę 15% stawki podatku dochodowego od osób prawnych do dochodów osiągniętych w pierwszym roku podatkowym Spółki jako podmiotu rozpoczynającego działalność – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 19 kwietnia 2018 r. wpłynął do organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zastosowania przez Wnioskodawcę 15% stawki podatku dochodowego od osób prawnych do dochodów osiągniętych w pierwszym roku podatkowym Spółki jako podmiotu rozpoczynającego działalność.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Spółka”), która została zawiązana w dniu 17 listopada 2017 r., a w dniu 22 listopada 2017 r. została zarejestrowana w Krajowym Rejestrze Sądowym. Wnioskodawca jest Spółką kapitałową, opodatkowaną w Polsce od całości osiągniętych dochodów. Założycielami i wspólnikami tej Spółki są:

  • S. Sp. z o.o. posiadająca 51 % udziałów w kapitale zakładowym oraz
  • M. Sp. z o.o. posiadająca 49 % udziałów w kapitale zakładowym.

Wysokość kapitału zakładowego wniesionego przez S Sp. z o.o. to kwota 255.000,00 złotych, zaś wysokość kapitału zakładowego wniesionego przez M Sp. z o.o. to kwota 245.000,00 złotych. Udziały zostały wpłacone w formie gotówkowej na rachunek bankowy w dniach 14 i 15 listopada 2017 r. Pierwszy rok obrotowy Spółki, zgodnie z umową Spółki, kończy się 31 grudnia 2018 r. Spółka dopiero od czerwca 2018 r., będzie osiągała przychody ze sprzedaży, przy czym nie przewiduje w roku obrotowym 2018 przekroczenia kwoty 3.000.000,00 zł wraz z kwotą należnego podatku.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w związku ze zmianą art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i wprowadzeniem dwóch stawek do obliczenia podatku dochodowego, Spółka w roku podatkowym trwającym od 17 listopada 2017 r. może rozliczać się według preferencyjnej stawki w wysokości 15%, wobec art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, Spółka może korzystać z 15% stawki CIT w pierwszym roku podatkowym, jak również w kolejnych latach podatkowych pod warunkiem spełnienia kryteriów dla uznania jej za „małego podatnika” w rozumieniu art. 4a pkt 10 Ustawy o CIT. Stosownie do dyspozycji art. 8 ust. 2a Ustawy o CIT, pierwszy rok podatkowy trwa od dnia rozpoczęcia działalności do końca roku kalendarzowego. W związku z tym rok 2018 jest dla Spółki pierwszym rokiem podatkowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 2343 z późn. zm. – w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2018 r.), przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty; w wypadkach, o których mowa w art. 21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Przepisy dotyczące 15% stawki podatku dochodowego od osób prawnych zostały wprowadzone ustawą z dnia 5 września 2016 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 1550), która nadała nowe brzmienie art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, wprowadzając stawkę podatku dochodowego od osób prawnych w wysokości 15% m.in. dla podatników rozpoczynających działalność w roku podatkowym, w którym rozpoczęli działalność.

Zgodnie z treścią art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych podatek, z zastrzeżeniem art. 21, art. 22 i art. 24a i 24b, wynosi:

  1. 19% podstawy opodatkowania;
  2. 15% podstawy opodatkowania - w przypadku:
    1. małych podatników,
    2. podatników rozpoczynających działalność - w roku podatkowym, w którym rozpoczęli działalność.

Przy czym, art. 19 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawodawca przewiduje ograniczenie możliwości stosowania stawki 15% dla podatników rozpoczynających działalność, którzy powstali w wyniku szeregu wskazanych w nim operacji restrukturyzacyjnych. W myśl tego przepisu podatnik, który został utworzony:

  1. w wyniku przekształcenia, połączenia lub podziału podatników, z wyjątkiem przekształcenia spółki w inną spółkę, albo
  2. wyniku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną wykonującą we własnym imieniu działalność gospodarczą lub spółki niebędącej osobą prawną, albo
  3. przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które wniosły na poczet kapitału podatnika uprzednio prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo, zorganizowaną część przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty co najmniej 10 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1000 zł, przy czym wartość tych składników oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 14, albo
  4. przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej wnoszące, tytułem wkładów niepieniężnych na poczet kapitału podatnika, składniki majątku uzyskane przez te osoby albo jednostki w wyniku likwidacji innych podatników, jeżeli te osoby albo jednostki posiadały udziały (akcje) tych innych likwidowanych podatników

-nie stosuje przepisu ust. 1 pkt 2 w roku podatkowym, w którym rozpoczął działalność, oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym.

Ponadto, z treści art. 19 ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wynika, że przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się do podatkowych grup kapitałowych.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, która została zawiązana w dniu 17 listopada 2017 r., a w dniu 22 listopada 2017 r. została zarejestrowana w Krajowym Rejestrze Sądowym. Wnioskodawca jest Spółką kapitałową, opodatkowaną w Polsce od całości osiągniętych dochodów. Założycielami i wspólnikami tej Spółki są:

  • S. Sp. z o.o. posiadająca 51 % udziałów w kapitale zakładowym oraz
  • M. Sp. z o.o. posiadająca 49 % udziałów w kapitale zakładowym.

Wysokość kapitału zakładowego wniesionego przez S Sp. z o.o. to kwota 255.000,00 złotych, zaś wysokość kapitału zakładowego wniesionego przez M Sp. z o.o. to kwota 245.000,00 złotych. Udziały zostały wpłacone w formie gotówkowej na rachunek bankowy w dniach 14 i 15 listopada 2017 r. Pierwszy rok obrotowy Spółki, zgodnie z umową Spółki, kończy się 31 grudnia 2018 r. Spółka dopiero od czerwca 2018 r., będzie osiągała przychody ze sprzedaży, przy czym nie przewiduje w roku obrotowym 2018 przekroczenia kwoty 3.000.000,00 zł wraz z kwotą należnego podatku.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że skoro jak wynika z wniosku Spółka została utworzona w listopadzie 2017 r., a więc zgodnie z przepisami, pierwszy rok podatkowy trwa od dnia rozpoczęcia działalności (tj. od listopada 2017 r.) do końca roku kalendarzowego następującego po roku, w którym rozpoczęto działalność (tj. do końca grudnia 2018 r.), to w ww. roku podatkowym Wnioskodawca jest podmiotem rozpoczynającym działalność. Ponadto do Wnioskodawcy nie znajdą zastosowania ograniczenia wskazane w art. 19 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, bowiem z wniosku wynika, że na utworzenie ww. Spółki wspólnicy wnieśli wkłady pieniężne (gotówkowe). W konsekwencji Wnioskodawca jako podmiot rozpoczynający działalność w roku podatkowym, w którym rozpoczął działalność będzie miał prawo do korzystania z obniżonej – 15% stawki podatku dochodowego, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Wskazać przy tym należy, że stosownie do przedstawionego opisu stanu faktycznego oraz zadanego pytania (wyznaczających zakres wniosku) przedmiotem niniejszej interpretacji była wyłącznie kwestia możliwości zastosowania przez Wnioskodawcę 15% stawki podatku dochodowego od osób prawnych do dochodów osiągniętych w 2018 r. Nie była przedmiotem interpretacji ta część przedstawionego stanowiska, która odnosiła się do możliwości zastosowania przez Wnioskodawcę 15% stawki podatku dochodowego od osób prawnych do dochodów osiągniętych w kolejnych latach podatkowych.

Zaznaczyć należy, że tut. Organ wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez Wnioskodawcę i jego stanowiskiem, tym samym Organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności faktycznych podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku ww. postępowań okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie się różnił od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.