IPTPP1/443-706/14-9/RG | Interpretacja indywidualna

Czy karty wstępu do klubu fitness mogą być zaklasyfikowane jako pozostałe usługi związane z rekreacją - wyłącznie w zakresie wstępu, i tym samym, czy Wnioskodawca może stosować w tym zakresie stawkę 8% VAT?
IPTPP1/443-706/14-9/RGinterpretacja indywidualna
  1. stawka
  2. usługi rekreacyjne
  3. wstępny
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Wysokość opodatkowania -> Stawki -> Stawki podatku
  2. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe -> Przepisy przejściowe i końcowe -> Okresy przejściowe

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 24 września 2014 r. (data wpływu 1 października 2014 r.) uzupełnionym w dniach 24 października 2014 r., 10 listopada 2014 r. i 23 grudnia 2014 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie 8% stawki podatku VAT dla świadczonych usług fitness (siłownia, aerobik) – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 1 października 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie 8% stawki podatku VAT dla świadczonych usług fitness (siłownia, aerobik).

Wniosek został uzupełniony w dniach 24 października 2014 r. i 10 listopada 2014 r. w zakresie jednoznacznego wskazania Wnioskodawcy oraz 23 grudnia 2014 r. w zakresie doprecyzowania stanu faktycznego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny (doprecyzowany w uzupełnieniu wniosku z dnia 20 października 2014 r.).

Wnioskodawcy prowadzą działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej, w ramach której świadczą usługi fitness głównie dla osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej w zakresie obejmującym: siłownię, aerobik, gimnastykę zbiorową (PKD 93.13.Z), solarium, saunę, salon masażu (PKD 96.04.Z), a ponadto fryzjerstwo i kosmetykę (PKD 96.02.Z). Usługi te związane są z poprawą kondycji fizycznej, kulturystyką i mają na celu poprawę samopoczucia.

Wskazane powyżej usługi sklasyfikowane są pod symbolem – PKWiU 93.13.10.0 jako „Usługi związane z działalnością obiektów służących poprawie kondycji fizycznej” oraz pod symbolem PKWiU 96.04.10.0 jako „Usługi związane z poprawą kondycji fizycznej”.

Korzystanie z wyżej wymienionych usług odbywa się na zasadzie kupna karnetu lub wejścia jednorazowego za okazaniem ważnego paragonu.

Wnioskodawca jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Przez karty wstępu, o których mowa w pytaniu, należy rozumieć zarówno karnet, jak i paragon na wejście jednorazowe. Karta wstępu obejmuje swym zakresem następujące usługi: siłownia, aerobik, trening cardio, trening obwodowy i dostęp do strefy wolnych ciężarów. Wnioskodawca zaznaczył, że trening cardio, trening obwodowy i możliwość skorzystania ze strefy wolnych ciężarów odbywa się w ramach siłowni.

Zakresem pytania objęte są następujące usługi: siłownia i aerobik. Zakres pytania nie obejmuje usług restauracyjnych na terenie klubu, zakupu napojów, odżywek i usług instruktora. Możliwość skorzystania z usług instruktora zachodzi w przypadku siłowni, w tym także treningu cardio. treningu obwodowego i dostępu do strefy wolnych ciężarów. Jednakże korzystanie z usług instruktora nie mieści się ani w cenie karnetu, ani w ramach opłaty za jednorazowe wejście, lecz wymaga wykupienia tzw. treningu personalnego, który stanowi odrębną pozycję w cenniku. Cena karty wstępu jest uzależniona od skorzystania z usług instruktora. W przypadku chęci skorzystania z usług instruktora klient musi wybrać tzw. trening personalny, którego cena jest odmienna od ceny karnetu lub ceny za wejście jednorazowe. W poszczególnych pomieszczeniach klubu nie ma osób, które nadzorują te pomieszczenia. Jedynie w recepcji jest instruktor techniczny, do którego klienci mogą się zwrócić w razie problemów ze sprzętem. Nie prowadzi on jednak zajęć jako instruktor. Zajęcia w klubie odbywają się zarówno indywidualnie, jak i w zorganizowanych grupach treningowych pod nadzorem instruktora. W ramach działalności Wnioskodawcy świadczone są również usługi treningu personalnego. Wnioskodawca oświadcza, że od dłuższego czasu nie świadczy już usług w zakresie masażu i w związku z tym nie są one objęte zakresem pytania.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy karty wstępu do klubu fitness mogą być zaklasyfikowane jako pozostałe usługi związane z rekreacją - wyłącznie w zakresie wstępu, i tym samym, czy Wnioskodawca może stosować w tym zakresie stawkę 8% VAT...

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie przedstawionym w uzupełnieniu wniosku z dnia 22 grudnia 2014 r.), określenie „pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu” zawarte w poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2011 r. Nr 177 poz. 1054 ze zm.) stanowi podstawę zastosowania obniżonej stawki VAT na usługi świadczone przez kluby fitness, które odnoszą się do typowego normalnego użytkowania tychże klubów. Karta wstępu (zarówno karnet, jak i paragon za wejście jednorazowe) do klubu fitness prowadzonego przez Wnioskodawcę obejmuje swym zakresem siłownię i aerobik (trening cardio, trening obwodowy i dostęp do strefy wolnych ciężarów odbywają się bowiem w ramach siłowni). Nabycie takiej karty wstępu nie uprawnia jedynie do samego wstępu na siłownię i aerobik, ale także do korzystania z urządzeń i przyrządów znajdujących się na siłowni oraz do udziału w aerobiku i korzystania z niezbędnych ku temu przyrządów.

Użyte w cytowanej ustawie pojęcie „wstęp” oznacza w języku polskim możliwość wejścia do określonego obiektu oraz prawo uczestniczenia w odbywających się w nim zdarzeniach. Próba pozbawienia tego pojęcia treści polegającej na prawie uczestniczenia w jakimś wydarzeniu jest na gruncie językowym nieuprawniona. W przedmiotowej sprawie chodzi o wstęp do klubu fitness, obejmujący siłownię i aerobik. Wstęp ten niewątpliwie nie jest nie jest celem samym w sobie, ale środkiem umożliwiającym klientom korzystanie z różnych usług oferowanych przez podatnika, a stanowiących normalną konsekwencję zakupu karty wstępu. Określenie „wstęp” nie może być więc pojmowane jako wejście do określonego obiektu uprawniające do uczestniczenia w oferowanych tam zajęciach jedynie w sposób bierny. Powiązanie dwóch określeń „usługi związane z rekreacją” i „w zakresie wstępu” wyklucza przyjęcie, że wstęp w zakresie usług związanych z aktywnym wypoczynkiem, jakim jest rekreacja, dotyczy wyłącznie biernego w nich uczestniczenia. Co więcej, zasady doświadczenia życiowego dają podstawy do stwierdzenia, że klient wykupuje bilet wstępu do klubu fitness w celu wykazania się pewną aktywnością, sprawnością fizyczną itd.

Zgodnie z argumentacją NSA przywołaną we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, stanowisko, że „usługa związana z rekreacją - wyłącznie w zakresie wstępu” dotyczy tylko usługi, która polega wyłącznie na samym wstępie, biernym uczestnictwie, bez możliwości aktywnego korzystania z urządzeń znajdujących się w danym obiekcie i tym samym nie jest nią usługa wstępu do klubu fitness, jest nieprawidłowe. Zgodnie z powyższym obniżonej stawce podatku VAT winien podlegać nie tylko sam wstęp na siłownię lub aerobik, ale także świadczone w związku z tym typowe usługi. Możliwość korzystania z urządzeń znajdujących się na siłowni lub uczestniczenia w aerobiku stanowią normalną konsekwencję zakupu karty wstępu. Zainteresowany nadmienia również, iż zarówno siłownia jak i aerobik są usługami związanymi z rekreacją jako aktywną formą wypoczynku, co w sposób oczywisty wynika z doświadczenia życiowego.

Wnioskodawca podkreśla, że sprzedaż kart wstępu stanowi transakcję kompleksową, gdzie wstęp na siłownię i aerobik nierozerwalnie łączy się z wykorzystaniem poszczególnym sprzętów i urządzeń. Między usługami oferowanymi w ramach karty wstępu a samym wstępem do klubu zachodzi zatem faktyczna i trwała więź funkcjonalna i ewentualne ich rozdzielanie w aspekcie podatku VAT miałoby charakter sztuczny i sprzeczny z funkcją świadczonych usług.

Natomiast wszelkie inne usługi m.in. restauracyjne, związane z zakupem napojów, odżywek, a także usługi instruktora nie są w przypadku Wnioskodawcy objęte kartą wstępu i wymagają odrębnej, dodatkowej płatności. Zgodnie z argumentacją NSA korzystanie na przykład z usług instruktora nie jest normalnym typowym użytkowaniem siłowni i jako takie nie podlega obniżonej stawce podatku - VAT. Jednakże raz jeszcze Wnioskodawca podkreśla, że w przypadku Wnioskodawcy korzystanie z usług instruktora jest opcją dodatkową i nie mieści się w cenie karty wstępu. Podobnie sytuacja wygląda w odniesieniu do kupna napojów, odżywek lub usług restauracyjnych, które nie mieszczą się w cenie karty wstępu, a zatem zgodnie z orzeczeniem NSA nie wchodzą również w zakres zastosowania art. 41 ust. 2 w zw. z poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy o VAT, w związku z czym nie są one przedmiotem pytania Wnioskodawcy.

Wobec powyższego zdaniem Wnioskodawcy uzasadnionym jest stwierdzenie, że pojęcie „wstęp” nie może obejmować tylko uprawnienia do wejścia do klubu fitness, ale musi być rozumiane szerzej, czyli także jako możliwość korzystania z urządzeń tego klubu, które to korzystanie stanowi cel zakupu karty wstępu do klubu. W takim stanie rzeczy świadczone przez Wnioskodawcę usługi w zakresie siłowni i aerobiku jako służące rekreacji i poprawie sprawności fizycznej, objęte kartą wstępu, winny zatem podlegać obniżonej stawce podatku VAT w wysokości 8%, zamiast dotychczas uiszczanych przez Wnioskodawcę 23%.

Wnioskodawca nadmienia jednocześnie, że stanowisko prezentowane przez Wnioskodawcę znajduje odzwierciedlenie w interpretacji ogólnej Ministra Finansów wydanej dnia 2 grudnia 2014 r. Interpretacja ta przyjmuje za uzasadnione i właściwe przytaczane przez Wnioskodawcę stanowisko NSA zawarte w wyroku z dnia 30 stycznia 2014 r. Jasno wskazano w niej, że: „Mając na uwadze powyższe definicje oraz brzmienie poz. 179, 182-185 załącznika nr 3 do ustawy o VAT należy - na potrzeby stosowania art. 41 ust. 2 w związku z poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy - uznać za rekreację różne formy aktywności mające służyć wypoczynkowi i zdrowiu. Tak rozumiana rekreacja obejmuje w szczególności zajęcia takie jak fitness, czy aerobik, ale również taką aktywność jak np. korzystanie z sauny”.

Podano również, że: „Pod pojęciem „wstępu” w rozumieniu poz. 182-186 załącznika nr 3 do ustawy o VAT należy rozumieć możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś, przy czym nie ma znaczenia forma biletu (lub opłaty), tzn. czy jest to jednorazowy bilet, czy też karnet upoważniający do kilku wejść. Dodatkowo należy zauważyć, że wejścia (wstępu) nie można kojarzyć tylko z możliwością wejścia np. do określonego miejsca (pomieszczenia). Ze wstępem w rozumieniu tych przepisów związane jest określone świadczenie (typowe dla danego obiektu). I tak np. z nabyciem biletu wstępu do teatru związana jest możliwość obejrzenia przedstawienia, (...) „na siłownię” - możliwość wykonywania ćwiczeń siłowych przy wykorzystaniu znajdujących się na jej terenie przyrządów. (...) Nie ma uzasadnienia dla zawężania stosowania stawki obniżonej związanej ze wstępem do biernego uczestnictwa w danym przedsięwzięciu, a więc wyłącznie do wejścia do danego obiektu bez możliwości korzystania z urządzeń tam się znajdujących, jeżeli korzystanie z tych urządzeń wiąże się z typowym użytkowaniem danego obiektu w ramach wstępu do tego obiektu (tak jak np. wstęp „na siłownię” czy do parku rozrywki) - por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2014 r. sygn. akt I FSK 311/13. (...) Należy podzielić stanowisko zawarte w ww. wyroku co do opodatkowania usług w zakresie wstępu, mając jednak na uwadze, że dostawy towarów i świadczenie usług, które nie mieszczą się, zgodnie z zaprezentowaną przez Naczelny Sąd Administracyjny wykładnią, w pojęciu wstępu, są opodatkowane na zasadach ogólnych. Reasumując, stawkę obniżoną VAT stosuje się, na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy o VAT, do usług związanych z rekreacja, (wyłącznie w zakresie wstępu), co oznacza, że objęte tym przepisem są tylko te świadczenia, które normalnie (typowo) wchodzą do tych usług”.

Wnioskodawca zaznacza, że powołuje się na wskazaną powyżej interpretację dopiero na obecnym etapie sprawy, a to z tego względu, że została ona wydana już po złożeniu wniosku o indywidualną interpretację w przedmiotowej sprawie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Na wstępie należy zaznaczyć, iż niniejsza interpretacja - zgodnie ze wskazaniem Wnioskodawcy zawartym w uzupełnieniu wniosku - swym zakresem, obejmuje świadczone usługi przez klub fitness (siłowania i aerobik) wyłącznie w zakresie wstępu. Zakres pytania nie obejmuje usług restauracyjnych na terenie klubu, zakupu napojów, odżywek i usług instruktora.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Na mocy art. 5a ustawy – towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Zauważyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz wydane na jej podstawie rozporządzenia odwołują się do grupowań PKWiU przy ustalaniu preferencyjnych stawek podatkowych i zwolnień przedmiotowych. Prawidłowa pod względem klasyfikacji statystycznych identyfikacja towarów i usług stanowi warunek niezbędny do określenia wysokości opodatkowania podatkiem VAT w stosunku do towarów i usług dla których przepisy VAT powołują stosowną klasyfikację statystyczną.

Przy wyznaczaniu zakresu stosowania stawek obniżonych, w okresie od 1 stycznia 2011r., wykorzystywana jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług, wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 z późn. zm.).

Jednocześnie należy wskazać, że to podatnik jest zobowiązany do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z prawidłowym zdefiniowaniem i zaklasyfikowaniem wykonywanych czynności.

Stosownie bowiem do pkt 1 Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11), zgodnie z zasadami metodycznymi klasyfikacji zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby, usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniem Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. Wynika to z faktu, że właśnie m.in. producent, bądź usługodawca posiada wszystkie informacje niezbędne do właściwego zaliczenia produktu, czy usługi do odpowiedniego grupowania PKWiU, tj. informacje dotyczące rodzaju użytego surowca, technologii wytwarzania lub przeznaczenia wyrobu, bądź zakresu świadczonych usług.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług i prowadzi działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej, w ramach której świadczy usługi fitness głównie dla osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej w zakresie obejmującym: siłownię, aerobik, gimnastykę zbiorową (PKD 93.13.Z), solarium, saunę, salon masażu (PKD 96.04.Z), a ponadto fryzjerstwo i kosmetykę (PKD 96.02.Z). Usługi te związane są z poprawą kondycji fizycznej, kulturystyki i mają na celu poprawę samopoczucia. Wskazane usługi sklasyfikowane są pod symbolem – PKWiU 93.13.10.0 jako „Usługi związane z działalnością obiektów - służących poprawie kondycji fizycznej” oraz pod symbolem PKWiU 96.04.10.0 jako „Usługi związane z poprawą kondycji fizycznej”. Korzystanie z wyżej wymienionych usług odbywa się na zasadzie kupna karnetu lub wejścia jednorazowego – za okazaniem ważnego paragonu.

Przez karty wstępu, o których mowa w pytaniu, należy rozumieć zarówno karnet, jak i paragon na wejście jednorazowe. Karta wstępu obejmuje swym zakresem następujące usługi: siłownia, aerobik, trening cardio, trening obwodowy i dostęp do strefy wolnych ciężarów. Trening cardio, trening obwodowy i dostęp do strefy wolnych ciężarów. Wnioskodawca zaznaczył że trening cardio, trening obwodowy i możliwość skorzystania ze strefy wolnych ciężarów odbywa się w ramach siłowni.

Zakresem pytania objęte są następujące usługi przedstawione w opisie stanu faktycznego: siłownia i aerobik. Zakres pytania nie obejmuje usług restauracyjnych na terenie klubu, zakupu napojów, odżywek i usług instruktora.

Możliwość skorzystania z usług instruktora zachodzi w przypadku siłowni, w tym także treningu cardio. treningu obwodowego i dostępu do strefy wolnych ciężarów. Jednakże korzystanie z usług instruktora nie mieści się ani w cenie karnetu, ani w ramach opłaty za jednorazowe wejście, lecz wymaga wykupienia tzw. treningu personalnego, który stanowi odrębną pozycję w cenniku. Cena karty wstępu jest uzależniona od skorzystania z usług instruktora.

W przypadku chęci skorzystania z usług instruktora klient musi wybrać tzw. trening personalny, którego cena jest odmienna od ceny karnetu lub ceny za wejście jednorazowe. W poszczególnych pomieszczeniach klubu nie ma osób, które nadzorują te pomieszczenia. Jedynie w recepcji jest instruktor techniczny, do którego klienci mogą się zwrócić w razie problemów ze sprzętem. Nie prowadzi on jednak zajęć jako instruktor. Zajęcia w klubie odbywają się zarówno indywidualnie, jak i w zorganizowanych grupach treningowych pod nadzorem instruktora. W ramach działalności Wnioskodawcy świadczone są również usługi treningu personalnego. Wnioskodawca od dłuższego czasu nie świadczy już usług w zakresie masażu i w związku z tym nie są one objęte zakresem pytania.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Na mocy art. 41 ust. 13 ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, niewymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej podlegają opodatkowaniu stawką w wysokości 22%, z wyjątkiem tych, dla których w ustawie lub przepisach wykonawczych określono inną stawkę.

Zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku, bądź zwolnienie od podatku.

W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Natomiast stosownie do art. 146a pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

  1. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110 wynosi 23%;
  2. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku gdy ani ustawa, ani przepisy wykonawcze nie przewidują dla danego świadczenia obniżonej stawki, bądź zwolnienia należy je opodatkować według 23% stawki podatku.

W załączniku nr 3 do ustawy stanowiącym „Wykaz towarów i usług podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT według stawki 7%” (w okresie od 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2016 r. – 8%), pod pozycją 186 zostały wymienione „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu” – bez względu na symbol PKWiU.

W tym miejscu należy wyjaśnić, że pozycja 186 załącznika nr 3 do ustawy stanowi uzupełnienie regulacji zawartych w pozycjach 179, 182-185 tego załącznika, które wyznaczają zakres stosowania obniżonej stawki podatku dla niektórych usług związanych m.in. z rekreacją.

Powyższe pozycje dotyczą:

  • poz. 179 - usług związanych z działalnością obiektów sportowych - PKWiU 93.11.10.0;
  • poz. 182 - usług kulturalnych i rozrywkowych - wyłącznie w zakresie wstępu:
      • na widowiska artystyczne, włączając przedstawienia cyrkowe,
      • do obiektów kulturalnych

    -bez względu na symbol PKWiU;

    • poz. 183 - usług związanych z rozrywką i rekreacją - wyłącznie w zakresie wstępu do wesołych miasteczek, parków rozrywki, na dyskoteki, sale taneczne - bez względu na symbol PKWiU;
    • poz. 184 - usług bibliotek, archiwów, muzeów oraz pozostałych usług w zakresie kultury - wyłącznie w zakresie wstępu - bez względu na symbol PKWiU;
    • poz. 185 - wstępu na imprezy sportowe - bez względu na symbol PKWiU.

    Przepisy ustawy nie zawierają definicji pojęcia „rekreacja”, aby zatem poznać jego znaczenie należy sięgnąć do wykładni językowej. Słownik Języka Polskiego (www.sjp.pwn.pl) definiuje rekreację jako „aktywny wypoczynek na świeżym powietrzu”. Wielki Słownik Języka Polskiego (http://www.wsjp.pl/) za rekreację uznaje „ruchową aktywność w czasie wolnym od pracy, mającą służyć zdrowiu i dobremu samopoczuciu”, „Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych z almanachem” Władysława Kopalińskiego (Świat Książki, Warszawa 2000) definiuje rekreację jako „odpoczynek, rozrywka, wytchnienie, pochodzące od łacińskiego »recreatio« czyli powrót do zdrowia, sił”. Mając na uwadze powyższe definicje oraz brzmienie poz. 179, 182-185 załącznika nr 3 do ustawy o VAT należy - na potrzeby stosowania art. 41 ust. 2 w związku z poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy - uznać za rekreację różne formy aktywności mające służyć wypoczynkowi i zdrowiu. Tak rozumiana rekreacja obejmuje w szczególności zajęcia takie jak fitness czy aerobik, ale również taką aktywność jak np. korzystanie z siłowni, z sauny.

    Należy jednakże zwrócić uwagę, że ustawodawca objął obniżoną stawką podatku VAT w wysokości 8% pozostałe usługi związane z rekreacją, lecz wyłącznie w zakresie wstępu. Ustawodawca nie określił jednak ani form ani kategorii „wstępu”, do których ma zastosowanie obniżona stawka podatku w wysokości 8%.

    Słownik Języka Polskiego (www.sjp.pwn.pl) definiuje pojęcie wstępu wskazując m.in., że jest to „możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś”.

    Zatem pod pojęciem „wstępu” w rozumieniu poz. 182-186 załącznika nr 3 do ustawy należy rozumieć możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś, przy czym nie ma znaczenia forma biletu (lub opłaty), tzn. czy jest to jednorazowy bilet, czy też karnet upoważniający do kilku wejść. Dodatkowo należy zauważyć, że wejścia (wstępu) nie można kojarzyć tylko z możliwością wejścia np. do określonego miejsca (pomieszczenia). Ze wstępem w rozumieniu tych przepisów związane jest określone świadczenie (typowe dla danego obiektu). I tak np. z nabyciem biletu wstępu do teatru związana jest możliwość obejrzenia przedstawienia, w przypadku parku rozrywki - możliwość korzystania z określonych urządzeń, sali tanecznej - możliwość tańczenia, na imprezę sportową - możliwość obejrzenia rozgrywanych na danym obiekcie zawodów, „na siłownię” - możliwość wykonywania ćwiczeń siłowych przy wykorzystaniu znajdujących się na jej terenie przyrządów, do parku narodowego - możliwość oglądania obiektów przyrodniczych znajdujących się na jego terenie.

    Tym samym, nie ma uzasadnienia dla zawężania stosowania stawki obniżonej związanej ze wstępem do biernego uczestnictwa w danym przedsięwzięciu, a więc wyłącznie do wejścia do danego obiektu bez możliwości korzystania z urządzeń wiąże się z typowym użytkowaniem danego obiektu w ramach wstępu do tego obiektu (tak jak np. wstęp na siłownię”, czy do parku rozrywki).

    Zatem stawkę obniżoną VAT stosuje się, na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy o VAT, do usług związanych z rekreacją (wyłącznie w zakresie wstępu), co oznacza, że objęte tym przepisem są tylko te świadczenia, które normalnie (typowo) wchodzą do tych usług.

    Powyższa interpretacja przepisów ustawy jest zgodna z linią orzeczniczą prezentowaną przez sądy administracyjne, w szczególności ze stanowiskiem wyrażonym przez NSA w wyroku z dnia 30 stycznia 2014 r., sygn. akt I FSK 311/13.

    Należy jednakże zaznaczyć, że w ww. wyroku Naczelny Sąd Administracyjny zauważył m.in., że: „(...) sformułowanie »usługi związane z rekreacją - wyłącznie w zakresie wstępu« odnosi się do kart wstępu na siłownię, które upoważniają do korzystania z urządzeń i przyrządów tam się znajdujących. Natomiast sformułowanie »wyłącznie w zakresie wstępu« należy rozumieć w ten sposób, że wszystkie usługi świadczone przez siłownię, które nie są związane z normalnym typowym jej użytkowaniem, takie jak usługi restauracyjne na terenie klubu, zakup napojów, odżywek, czy też usługi instruktora, nie są objęte stawką obniżoną. Opodatkowane są zaś stawką podstawową” (pkt 4.5 uzasadnienia).

    Mając na uwadze ww. przepisy oraz okoliczności sprawy przedstawionej przez Wnioskodawcę należy wskazać, iż charakter świadczonych przez Wnioskodawcę usług objętych zakresem pytania (siłownia i aerobik), oceniany przez pryzmat przywołanej wyżej definicji „rekreacji” wskazuje, że usługi te można sklasyfikować jako „usługi związane z rekreacją”. Zainteresowany – jak wynika z opisu sprawy – świadczy ww. usługi sprzedając karty wstępu do obiektu (klubu fitness) wyposażonego w odpowiedni, niezbędny do realizacji tych usług sprzęt. Zakres pytania nie obejmuje usług restauracyjnych na terenie klubu, zakupu napojów, odżywek i usług instruktora. Możliwość skorzystania z usług instruktora zachodzi w przypadku siłowni, w tym także treningu cardio. treningu obwodowego i dostępu do strefy wolnych ciężarów. Jednakże korzystanie z usług instruktora nie mieści się ani w cenie karnetu, ani w ramach opłaty za jednorazowe wejście, lecz wymaga wykupienia tzw. treningu personalnego, który stanowi odrębną pozycję w cenniku.

    Jak wskazano wyżej dla usług związanych z rekreacją (wyłącznie w zakresie wstępu) – na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy – stosuje się stawkę podatku obniżoną do wysokości 8%.

    Czynności objęte zakresem pytania należą do świadczeń, które są związane z normalnym typowym użytkowaniem pomieszczeń, w których świadczone są usługi fitness (siłownia, aerobik).

    Zatem świadczone przez Wnioskodawcę usługi fitness (siłownia, aerobik) podlegają opodatkowaniu stawką 8% zgodnie z art. 41 ust. 2 w powiązaniu z art. 146a pkt 2 w związku z poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy o VAT, w którym wymienione zostały „Pozostałe usługi związane z rekreacją - wyłącznie w zakresie wstępu” - bez względu na symbol PKWiU.”

    Tym samym oceniając stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

    Należy wskazać, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego i własnym stanowisku w sprawie oceny prawnej zdarzenia przyszłego, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku – nie mogą być zgodnie z art. 14 b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Zgodnie z art. 14b § 1 Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

    Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualny błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Podkreślenia wymaga, iż interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

    Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.

    Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

    © 2011-2016 Interpretacje.org
    StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
    Działy przedmiotowe
    Komentarze podatkowe
    Najnowsze interpretacje
    Aport
    Gmina
    Koszty uzyskania przychodów
    Najem
    Nieruchomości
    Obowiązek podatkowy
    Odszkodowania
    Pracownik
    Prawo do odliczenia
    Projekt
    Przedsiębiorstwa
    Przychód
    Różnice kursowe
    Sprzedaż
    Stawki podatku
    Świadczenie usług
    Udział
    Zwolnienia przedmiotowe
    Aktualności
    Informacje o serwisie
    Kanały RSS
    Reklama w serwisie
    Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.