IPTPP1/443-400/13-4/MG | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi,
Sprzedaż działki będzie zwolniona od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 2 pkt 33 ustawy o podatku od towarów i usług.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 28 maja 2013 r. (data wpływu 3 czerwca 2013 r.) uzupełnionym pismem z dnia 22 lipca 2013 r. (data wpływu 29 lipca 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla czynności sprzedaży niezabudowanej działki gruntu – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 3 czerwca 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla czynności sprzedaży niezabudowanej działki gruntu.

Pismem z dnia 22 lipca 2013 r. (data wpływu 29 lipca 2013 r.) uzupełniono wniosek w zakresie doprecyzowania opisu zdarzenia przyszłego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku).

Gmina jest właścicielem niezabudowanej działki gruntu oznaczonej nr 3/5 o pow. 0,4454 ha, położonej u zbiegu ulic A – B. W ewidencji gruntów wykazano dla działki użytek gruntowy z grupy grunty zabudowane i zurbanizowane, oznaczone symbolem Bz – tereny rekreacyjno – wypoczynkowe.

Działka nie jest wykorzystywana na cele rolne ani leśne. Obecnie brak aktualnego planu zagospodarowania przestrzennego miasta dla tego terenu, a Gmina nie przystąpiła do sporządzenia tego planu. Na podstawie prowadzonych rejestrów wydanych decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz o warunkach zabudowy nie stwierdzono aby była w obrocie prawnym ostateczna decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego terenu, dotycząca przedmiotowej nieruchomości. W studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, przedmiotowy teren znajduje się w strefie tereny rozwojowe ekstensywnej zabudowy mieszkaniowej. Sąsiedztwo działki nr 3/5 stanowią tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i budynku handlowo – usługowego.

W dniu 13 lutego 2013 r. został ogłoszony przez Prezydenta Miasta ustny przetarg nieograniczony na zbycie ww. działki. W ogłoszeniu tym wskazano, że do ceny sprzedaży netto osiągniętej w wyniku przetargu zostanie doliczony podatek VAT, wg stawki 23%. Termin przetargu został ustalony na dzień 25 marca 2013 r., wyłoniono nabywcę działki nr 3/5 oraz został podpisany protokół z przeprowadzonego przetargu. W przedstawionym zdarzeniu, przed wyznaczonym terminem sporządzenia aktu notarialnego, wadium wpłacone przez oferenta, który przetarg wygrał, zostało przerachowane z konta depozytowego Gminy na konto dochodowe, na poczet ceny sprzedaży. Gmina wystawiła nabywcy nieruchomości fakturę VAT stwierdzającą otrzymanie części należności zaliczonej na poczet ceny sprzedaży w wysokości brutto równej kwocie wadium. W przedmiotowej fakturze został wyodrębniony podatek VAT wg stawki 23%.

W związku z wątpliwościami Gminy co do opodatkowania podatkiem VAT lub zwolnienia z opodatkowania czynności przeniesienia własności omawianej nieruchomości, termin zawarcia umowy sprzedaży został przełożony. Wnioskodawca nadmienia, że wydanie przedmiotowej nieruchomości nie nastąpiło.

Termin zawarcia aktu notarialnego został przełożony i zostanie ustalony po uzyskaniu przez Gminę interpretacji indywidualnej w przedmiotowej sprawie. Termin wydania nieruchomości zostanie ustalony na dzień zawarcia aktu notarialnego sprzedaży nieruchomości.

Przerachowanie wadium na poczet ceny nabycia nastąpiło w dniu 29 kwietnia 2013 r. Faktura VAT dokumentująca wpłatę części należności (wadium) została wystawiona w dniu 30 kwietnia 2013 r. ze wskazaniem daty otrzymania części należności 29 kwietnia 2013 r.

Przetarg nie został unieważniony i nie dokonano zwrotu zaliczki, a jedynie przełożono termin zawarcia umowy sprzedaży.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Gmina powinna naliczyć podatek od towarów i usług w wysokości 23% od sprzedaży działki nr 3/5, czy sprzedaż ta jest zwolniona od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 2 pkt 33 ustawy o podatku od towarów i usług...

Zdaniem Wnioskodawcy, w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 marca 2013 r. określono, że zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę, przy czym w ustawie nie zdefiniowano terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę.

Jednak w praktyce, w oparciu o będące w obrocie interpretacje Ministra Finansów, zasadą było, iż dla terenów nie objętych planami zagospodarowania przestrzennego miasta i decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, znaczenie ma klasyfikacja wynikająca z ewidencji gruntów.

Mając na uwadze, że wszystkie dokumenty związane z przygotowywaniem działki nr 3/5 do sprzedaży w drodze przetargu zostały przygotowane i podpisane jeszcze przed datą wejścia w życie ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw, tj. przed dniem 1 kwietnia 2013 r. (ustalenie ceny sprzedaży nieruchomości zarządzeniem Prezydenta Miasta z dnia 5 lutego 2013 r., ogłoszenie o przetargu z dnia 13 lutego 2013 r., wyłonienie nabywcy i spisanie protokołu z przetargu z dnia 25 marca 2013 r.), w dokumentach tych wskazano, iż sprzedaż przedmiotowego gruntu będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT wg stawki 23%.

Zamierzeniem Gminy była sprzedaż omawianej działki jako terenu komercyjnego z uwagi na powierzchnię działki, jej położenie u zbiegu ulic, dostępność terenu w infrastrukturę techniczną. Niniejsze potwierdzają obowiązujące przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, które wskazują warunki niezbędne do wydania decyzji o warunkach zabudowy. W myśl art. 61 ust. 1 ww. ustawy, działka nr 3/5 spełnia te warunki, ponieważ co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu. Przedmiotowa działka ma zapewniony dostęp do drogi publicznej - ul. A (powiatowej) i ul. B (gminnej), ponadto działka ta położona jest na terenie uzbrojonym w sieci techniczne, znajdujące się w przyległych pasach drogowych dróg publicznych. Omawiany teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych, ponieważ nie stanowi takiego gruntu. Po wstępnym przeanalizowaniu sprawy wynika również, że przepisy odrębne nie wykluczają możliwości, ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej działki.

Zdaniem Gminy, najistotniejszą datą, którą należy wziąć pod uwagę przy ustalaniu podatku VAT (albo zwolnienia od podatku) jest dzień przeprowadzenia przetargu, ponieważ pozytywne rozstrzygnięcie oznacza, że osoba, która wygrała przetarg, jest w protokole z przeprowadzenia przetargu - ustalona jako "nabywca nieruchomości". Pozytywny wynik obliguje Gminę do zawarcia umowy w formie aktu notarialnego. Przeniesienie własności nieruchomości musi być dokonane w ustawowych terminach. Nieprzystąpienie przez Gminę do zawarcia umowy otwiera osobie ustalonej jako nabywca drogę sądową (art. 64 kc.) i art. 1047 k.p.c.) do wystąpienia z roszczeniem przeciwko właścicielowi o nakazanie mu złożenia oświadczenia woli niezbędnego do zawarcia umowy sprzedaży.

Mając na uwadze wszystkie powyżej przedstawione argumenty, w ocenie Gminy, w przedstawionym stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym), sprzedaż ww. działki będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wg stawki 23%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Jak stanowi art. 45 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, z późn. zm.), rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne.

Wyjaśnić jednocześnie należy, iż przedmiotami stosunków prawnych są dobra materialne i niematerialne. Wśród dóbr materialnych wyróżniamy m. in. rzeczy (Bednarek Małgorzata, „Mienie”, „Komentarz do art. 44-553 Kodeksu cywilnego”, Zakamycze 1997, komentarz do art. 45 k.c.). Rzeczy dzieli się na nieruchomości i rzeczy ruchome (Piasecki Kazimierz, „Kodeks cywilny, Księga pierwsza. Część ogólna. Komentarz”, Zakamycze 2003, komentarz do art. 45 k.c.).

Natomiast w myśl art. 46 § 1 ww. Kodeksu, nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Zgodnie zatem z ww. przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy rozumie się działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że w myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Zgodnie z przepisem § 13 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2013 r., poz. 247, z późn. zm.), zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Analiza wskazanych powyżej przepisów prowadzi do następujących wniosków:

  1. wyłączenie organów władzy publicznej i urzędów obsługujących te organy z kategorii podatników podatku od towarów i usług oraz zwolnienie od podatku jednostek samorządu terytorialnego ma charakter wyłącznie podmiotowo – przedmiotowy,
  2. w celu skorzystania przez ww. podmioty z wyłączenia lub ze zwolnienia od podatku konieczne jest spełnienie dwóch kumulatywnych warunków:
    • czynności – co do zasady podlegające opodatkowaniu VAT – muszą być wykonane przez ściśle określone podmioty,
    • ponadto czynności te muszą być wykonywane w ramach sprawowanego przez te podmioty władztwa publicznego.

W związku z powyższym należy podkreślić, iż tylko spełnienie ww. warunków łącznie daje możliwość legalnego wyłączenia z kategorii podatników podatku od towarów i usług na mocy art. 15 ust. 6 ustawy, lub zwolnienia realizowanych czynności od podatku, w oparciu o § 13 ust. 1 pkt 12 powołanego wyżej rozporządzenia.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Wobec powyższego należy stwierdzić, że z uwagi na fakt, iż sprzedaż nieruchomości gruntowej będzie niewątpliwie czynnością cywilnoprawną (nie zaś publicznoprawną), dla zamierzonej czynności Gmina będzie występowała w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, natomiast powyższa czynność w świetle ustawy będzie traktowana jako odpłatna dostawa towarów.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca jest właścicielem niezabudowanej działki gruntu oznaczonej nr 3/5 o pow. 0,4454ha, położonej u zbiegu ulic A – B. W ewidencji gruntów wykazano dla działki użytek gruntowy z grupy grunty zabudowane i zurbanizowane, oznaczone symbolem Bz – tereny rekreacyjno – wypoczynkowe. Obecnie brak aktualnego planu zagospodarowania przestrzennego miasta dla tego terenu, a Gmina nie przystąpiła do sporządzenia tego planu. Na podstawie prowadzonych rejestrów wydanych decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz o warunkach zabudowy nie stwierdzono aby była w obrocie prawnym ostateczna decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego terenu, dotycząca przedmiotowej nieruchomości. W studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, przedmiotowy teren znajduje się w strefie tereny rozwojowe ekstensywnej zabudowy mieszkaniowej. Sąsiedztwo działki nr 3/5 stanowią tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i budynku handlowo – usługowego. W dniu 13 lutego 2013 r. został ogłoszony przez Prezydenta Miasta ustny przetarg nieograniczony na zbycie ww. działki. W ogłoszeniu tym wskazano, że do ceny sprzedaży netto osiągniętej w wyniku przetargu zostanie doliczony podatek VAT, wg stawki 23%. Termin przetargu został ustalony na dzień 25 marca 2013 r., wyłoniono nabywcę działki nr 3/5 oraz został podpisany protokół z przeprowadzonego przetargu. Przerachowanie wadium na poczet ceny nabycia nastąpiło w dniu 29 kwietnia 2013 r. Faktura VAT dokumentująca wpłatę części należności (wadium) została wystawiona w dniu 30 kwietnia 2013 r. ze wskazaniem daty otrzymania części należności 29 kwietnia 2013 r. Gmina wystawiła nabywcy nieruchomości fakturę VAT stwierdzającą otrzymanie części należności zaliczonej na poczet ceny sprzedaży w wysokości brutto równej kwocie wadium. W przedmiotowej fakturze został wyodrębniony podatek VAT, wg stawki 23%. Wydanie przedmiotowej nieruchomości nie nastąpiło. Termin wydania nieruchomości zostanie ustalony na dzień zawarcia aktu notarialnego sprzedaży nieruchomości.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.

Jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi (art. 19 ust. 4 ustawy).

W myśl art. 19 ust. 11 ustawy, jeżeli przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi otrzymano część należności, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w tej części.

Uwzględniając uregulowania zawarte w art. 19 ust. 1 i ust. 11 ustawy, stwierdzić należy, że ustawodawca wiąże moment powstania obowiązku podatkowego z wydaniem towaru czy wykonaniem usługi, lub otrzymaniem przed wydaniem towaru czy wykonaniem usług części należności.

Jak wynika z opisu sprawy, faktura VAT dokumentująca wpłatę części należności (wadium) została wystawiona w dniu 30 kwietnia 2013 r. ze wskazaniem daty otrzymania części należności 29 kwietnia 2013 r., natomiast wydanie przedmiotowej nieruchomości nie nastąpiło. Termin wydania nieruchomości zostanie ustalony na dzień zawarcia aktu notarialnego sprzedaży nieruchomości. Jak wskazano wyżej, stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Zatem w przedmiotowej sprawie, w związku z tym, że dostawa nieruchomości nastąpi po 1 kwietnia 2013 r., zastosowanie znajdą przepisy w brzmieniu obowiązującym od 1 kwietnia 2013 r.

Stosownie do art. 41 ust. 1 stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 199 ust. 7, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23% (art. 146a pkt 1 ustawy).

Jednakże zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi bądź zwolnienie od podatku.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy – w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2013 r. nadanym art. 1 pkt 34 lit. a, tiret czwarty ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2013 r., poz. 35) – zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Powyższe oznacza, iż generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane. Pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, będących gruntami leśnymi, rolnymi itp., nieprzeznaczonymi pod zabudowę – są zwolnione od podatku VAT.

Zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy- obowiązującym od 1 kwietnia 2013 r., przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Wskazać jednocześnie należy, iż powyższe zmiany do ustawy stanowią implementację art. 135 ust. 1 lit. k Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L Nr 347 str. 1 ze zm.), zgodnie z którym państwa członkowskie zwalniają z VAT dostawy terenów niezabudowanych, inne niż dostawy terenów budowlanych, o których mowa w art. 12 ust. 1 lit. b Dyrektywy.

Z powyższego wynika, iż nowelizacja ustawy o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy nieruchomości.

Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, iż skoro dla terenu, na którym znajduje się przedmiotowa działka, nie ma planu zagospodarowania przestrzennego ani nie wydano decyzji o warunkach zabudowy, to działka ta nie stanowi terenu budowlanego w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy. Wobec powyższego, dostawa przedmiotowej działki będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, jeżeli na dzień dostawy działka nr 3/5 nadal nie będzie stanowiła terenu budowlanego w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy.

Reasumując, sprzedaż działki nr 3/5 będzie zwolniona od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 2 pkt 33 ustawy o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.