2461-IBPP2.4512.1018.2016.1.ICz | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach,
Stawka podatku dla dostawy produktu pn. „G”.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2015r. poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 21 grudnia 2016r. (data wpływu 21 grudnia 2016r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla dostawy produktu G. – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 21 grudnia 2016r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla dostawy produktu G.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Firma C. sp. z o.o. z siedzibą w (...) w ramach prowadzonej działalności produkuje produkt biobójczy o nazwie G., jest to ciecz, produkt przeznaczony do dezynfekcji wody basenowej zwalczający glony, bakterie i grzyby drożdżopodopne.

Jest to silny środek o właściwościach bakteriobójczych, glonobójczych i grzybobójczych przeznaczony do utrzymania higieny w basenach, środek przeznaczony do użytku profesjonalnego i wykorzystywany wyłącznie jako środek mający zastosowanie w ochronie zdrowia.

Zgodnie z zasadami Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług PKWiU, produkt został sklasyfikowany jako środek odkażający, oznaczony symbolem PKWiU 20.20.14.0., prawidłowość przyporządkowania produktu do tej klasyfikacji została potwierdzona przez Ośrodek Klasyfikacji i Nomenklatur Urzędu Statystycznego w Łodzi. Spółka C. 5 lutego 2016 r. uzyskała pozwolenie na obrót produktem biobójczym nr pozwolenia 6509/16, wydane przez Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Pozwolenie zachowuje ważność do dnia 31.12.2024 r. Produkt zarejestrowany w kat. I grupa 2 zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie udostępnienia na rynku i stosowania produktów biobójczych klasyfikacja oznacza: Grupa 2 - środki dezynfekcyjne lub glonobójcze nieprzeznaczone do bezpośredniego stosowania wobec ludzi ani zwierząt;

Produkty stosowane do celów dezynfekcji powierzchni, materiałów, wyposażenia i mebli, które nie są stosowane w bezpośrednim kontakcie z żywnością ani paszami. Zakresy zastosowania obejmują między innymi: baseny, akwaria, kąpieliska i innego rodzaju wody; systemy klimatyzacyjne; a także ściany i podłogi w obiektach prywatnych, publicznych i przemysłowych oraz w innych obiektach wykorzystywanych w działalności zawodowej.

Produkty stosowane do celów dezynfekcji powietrza, wody nieprzeznaczonej do spożycia przez ludzi lub zwierzęta, toalet chemicznych, ścieków, odpadów szpitalnych oraz gleby.

Produkty stosowane jako środki glonobójcze w basenach kąpielowych, akwariach i innych wodach lub do konserwacji zaatakowanych materiałów budowlanych.

Produkty przeznaczone do zastosowania w wyrobach włókienniczych, tkaninach, maskach, farbach i innych artykułach lub materiałach do celów wytwarzania wyrobów poddanych działaniu produktów biobójczych, posiadających właściwości dezynfekcyjne.

Działanie produktu zgodne z decyzją administracyjną URPB6509.16 z dnia 05 lutego 2016 r.

  • płyn, produkt przeznaczony do dezynfekcji wody basenowej zwalczający glony, bakterie i grzyby drożdżopodobne.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w świetle przedstawionego zdarzenia przyszłego, prawidłowe jest stanowisko, że sprzedaż produktu G. podlega opodatkowaniu 8% na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z poz. 83 załącznika nr 3 do Ustawy o podatku od towarów i usług VAT?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zdaniem spółki C. na powyższy produkt G. należy stosować w obrocie krajowym stawkę preferencyjną 8% VAT.

Uzasadnienie:

Na mocy art. 41 ust. 1 w związku z art. 146 a pkt 1 ustawy VAT stawka podatku wynosi 23%, jednakże zarówno w treści ustawy VAT jak i w przepisach wykonawczych do niej ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

W świetle art. 41 ust. 2 w związku z art. 146a pkt 2 ustawy o VAT, dla dostawy towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3, stawka podatku wynosi 8%.

W poz. 83 załącznika nr 3 do Ustawy VAT wskazano, że z preferencyjnej stawki korzystać mogą produkty oznaczone symbolem PKWiU ex 20.20.14.0 tj. środki odkażające, ale wyłącznie preparaty o właściwościach bakteriobójczych, grzybobójczych i wirusobójczych, mające zastosowanie wyłącznie w ochronie zdrowia, na które zostało wydane pozwolenie tymczasowe albo dokonany wpis do rejestru produktów biobójczych w rozumieniu przepisów ustawy o produktach biobójczych. Nadmienić należy, że zgodnie z obowiązującą ustawą art. 2 pkt 30 ustawy o VAT, przez „PKWiU ex” rozumie się zakres wyrobów lub usług węższy, niż określony w danym grupowaniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług. Umieszczenie tego dopisku przy konkretnym symbolu statystycznym ma na celu zawężenie stosowania zwolnienia, obniżonej stawki podatku albo wyłączenia tylko do towarów lub usług, należących do wymienionego grupowania statystycznego, spełniających określone warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce - nazwa towaru lub usługi.

Mając na uwadze powyższe w szczególności zaś brzmienie poz. 83 załącznika nr 3 do ustawy VAT- 8%stawka podatku VAT ma zastosowanie dla dostawy środka odkażającego, gdy łącznie są spełnione następujące warunki:

  1. środek został zakwalifikowany do grupowania PKWiU o symbolu 20.20.14.0
  2. środek odkażający ma właściwości bakteriobójcze, grzybobójcze i wirusobójcze
  3. środek ma zastosowanie wyłącznie w ochronie zdrowia
  4. dla środka zostało wydane stosowne pozwolenie albo został on wpisany do odpowiedniego rejestru.

Jak wskazano w wcześniejszym opisie spółka C. otrzymała oficjalną informację od Ośrodka Klasyfikacji i Nomenklatur Urzędu Statystycznego w Łodzi, że produkowany i sprzedawany przez nas preparat należy zaklasyfikować do grupowania o symbolu PKWiU 20.20.14.0 - środki odkażające.

W związku z powyższym, pierwszy ze wskazanych wyżej warunków w odniesieniu do preparatu należy uznać za spełniony.

Produkt G. posiada właściwości bakteriobójcze, grzybobójcze, środek nie musi mieć wszystkich właściwości tj. bakteriobójczych, grzybobójczych i wirusobójczych równocześnie. Zatem w odniesieniu do preparatu także drugi z warunków jest spełniony.

Preparat może zostać uznany za mający zastosowanie wyłącznie w ochronie zdrowia. W związku z tym faktem, że ustawa o VAT nie definiuje pojęcia „w ochronie zdrowia” należy odwołać się do wykładni językowej tego pojęcia. Zgodnie z definicją zawartą w Internetowym Słowniku Języka Polskiego PWN „ochrona” oznacza: zabezpieczenie przed czymś niekorzystnym, złym lub niebezpiecznym; to co przed czymś ochrania. Z kolei przez „zdrowie” rozumieć należy „stan żywego organizmu w którym wszystkie funkcje przebiegają prawidłowo, dobre funkcjonowanie jakiegoś systemu”. Analiza treści zapisu "wyłącznie w ochronie zdrowia „zawartego w poz. 83 załącznika nr 3 ustawy o VAT dokonana w oparciu o wykładnię językową prowadzi do wniosku, że określone środki, by móc korzystać z preferencyjnego opodatkowania muszą m.in. znajdować zastosowanie tylko w ochronie zdrowia, a więc w celu zabezpieczenia żywych organizmów przed czymś, co jest niekorzystne dla ich prawidłowego funkcjonowania. Ochrona ta dotyczy zatem wszelkich organizmów żywych, bez względu na ich gatunek lub rodzaj. Ochrona może być ponadto realizowana na wiele sposobów m.in. poprzez zapobieganie rozwojowi oraz likwidację szkodliwych dla zdrowia bakterii oraz grzybów.

Takie zastosowanie i cel ma właśnie preparat G. - jego zadaniem jest „ochrona” przed czymś, co może stanowić dla jej zdrowia zagrożenie. Podkreślić należy, że z punktu widzenia „zastosowania” tego preparatu jest cel sprzedaży do wyłącznego stosowania w ochronie zdrowia, a nie dalsze faktyczne wykorzystywanie przez nabywcę. Ponadto ustawodawca w poz. 83 załącznika nr 3 do ustawy VAT w żaden sposób nie wskazuje, że przedmiotowe preparaty muszą być wykorzystywane wyłącznie przez podmioty zajmujące się ochroną zdrowia. Zatem nie ma podstaw prawnych aby uznać, że preparaty te muszą być nabywane przez placówki z zakresu opieki zdrowia, takie jak np. przychodnie, gabinety zabiegowe, stomatologiczne, kosmetyczne, hurtownie farmaceutyczne. Ważnym elementem jest sprzedaż tych produktów jako środków do zastosowania wyłącznie w ochronie zdrowia, a nie charakter nabywcy, czy miejsca, w którym zostaną one użyte. Zatem preparat G. ma zastosowanie wyłącznie w ochronie zdrowia, tak więc trzeci z warunków jest też spełniony.

Ponadto preparat został wpisany do Rejestru Produktów Biobójczych prowadzonego przez Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.

Informacja w tym zakresie dostępna jest na stronie internetowej Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych (http://bip.urpl.gov.pl/biuletyny+wykazy/ produkty-biobójcze) Wykaz Produktów Biobójczych cz. I zawierające informację dotyczące produktów, na które wydano pozwolenie na obrót.

W związku z powyższym, czwarty ze wskazanych wyżej warunków w odniesieniu do preparatu należy uznać za spełniony.

Mając na uwadze powyższe argumenty należy stwierdzić, że preparat G. spełnia wszystkie warunki stawiane przez ustawodawcę w poz. 83 załącznika 3 do ustawy o VAT, by móc uznać jego dostawę za podlegającą opodatkowaniu 8% stawką VAT.

Wnioskodawca prosi o potwierdzenie jego stanowiska w tym zakresie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 710 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Należy zaznaczyć, że w myśl art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Od 1 stycznia 2011 r. na potrzeby podatku od towarów i usług, stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz.U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.).

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże, zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku.

I tak, w myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Na mocy art. 146a pkt 1 i pkt 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

  1. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
  2. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Zastosowanie obniżonych stawek podatku możliwe jest jednak tylko wówczas, gdy wynika to wprost z ustawy lub przepisów wykonawczych do ustawy.

W załączniku nr 3 do ustawy, pod poz. 83 wymieniono sklasyfikowane pod symbolem PKWiU ex 20.20.14.0 ‒ „Środki odkażające ‒ wyłącznie preparaty odkażające o właściwościach bakteriobójczych, grzybobójczych i wirusobójczych, mające zastosowanie wyłącznie w ochronie zdrowia, na które zostało wydane pozwolenie tymczasowe albo dokonany wpis do rejestru produktów biobójczych w rozumieniu przepisów ustawy o produktach biobójczych”.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 2 pkt 30 ustawy – przez „PKWiU ex” rozumie się zakres wyrobów lub usług węższy niż określony w danym grupowaniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.

Zatem umieszczenie ww. oznaczenia przy konkretnym symbolu statystycznym ma na celu zawężenie stosowania obniżonej stawki podatku VAT tylko do towarów/usług należących do wymienionego grupowania statystycznego, spełniającego określone warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce dotyczącej nazwy towaru lub usługi.

W związku z powyższym, wynikająca z konkretnego załącznika stawka VAT dotyczy wyłącznie danego towaru/usługi z danego grupowania, tj. w przypadku poz. 83 załącznika nr 3 ‒ określonych preparatów odkażających mających zastosowanie wyłącznie w ochronie zdrowia (PKWiU ex 20.20.14.0).

Należy wyjaśnić, że ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia „w ochronie zdrowia”. W procesie stosowania prawa organ podatkowy dokonuje interpretacji norm prawnych zawartych w ustawach i rozporządzeniach za pomocą różnych wykładni. Jednakże w przypadku prawa podatkowego dominującą wykładnią jest wykładnia literalna, ponieważ w prawie tym obowiązuje prymat wykładni gramatycznej.

Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego „ochrona” oznacza „zabezpieczenie przed czymś niekorzystnym, złym lub niebezpiecznym, osoba lub grupa osób czuwająca nad czyimś bezpieczeństwem”. Z kolei przez „zdrowie” zgodnie z ww. słownikiem należy rozumieć „stan żywego organizmu, w którym wszystkie funkcje przebiegają prawidłowo, dobre funkcjonowanie jakiegoś systemu”.

Wobec powyższego, analiza treści zapisu „wyłącznie w ochronie zdrowia” – zawartego w poz. 83 załącznika nr 3 do ustawy – dokonana w oparciu o wykładnię językową prowadzi do wniosku, że przedmiotowe preparaty muszą być przeznaczone tylko do ochrony zdrowia, a więc w celu zabezpieczenia żywych organizmów przed czymś co jest niekorzystne dla ich prawidłowego funkcjonowania. Zatem „ochrona” ta dotyczy wszelkich organizmów żywych bez względu na ich gatunek lub rodzaj. Preparaty te winny mieć za zadanie obronić daną jednostkę przed czymś co może stanowić zagrożenie dla jej zdrowia.

Podkreślić należy, że istotny z punktu widzenia „zastosowania” tych preparatów jest cel ich sprzedaży do wyłącznego stosowania w ochronie zdrowia, a nie ich dalsze, faktyczne wykorzystanie przez nabywcę. Ponadto, ustawodawca w żaden sposób nie wskazuje, że przedmiotowe preparaty muszą być wykorzystywane wyłącznie przez podmioty zajmujące się ochroną zdrowia. Zatem nie ma podstaw prawnych aby uznać, że produkty te muszą być nabywane przez placówki z zakresu opieki zdrowia, tj. przychodnie, gabinety zabiegowe, stomatologiczne, kosmetyczne, hurtownie farmaceutyczne. Ważnym elementem jest sprzedaż tych produktów jako środków do zastosowania wyłącznie w ochronie zdrowia, a nie charakter miejsca, w którym zostaną one użyte.

Stosownie do art. 5 ustawy z dnia 9 października 2015 r. o produktach biobójczych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1926) ‒ udostępniane na rynku i stosowane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej są produkty biobójcze, na które zostało wydane pozwolenie albo zezwolenie na handel równoległy albo pozwolenie na obrót.

Dodatkowo zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. ustawy ‒ produkty biobójcze udostępniane na rynku i stosowane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlegają wpisowi do Wykazu Produktów Biobójczych.

W myśl art. 16 ust. 1 cyt. ustawy ‒ Prezes Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych wydaje pozwolenie na obrót oraz dokonuje zmiany pozwolenia na obrót albo uchyla pozwolenie na obrót, na wniosek podmiotu odpowiedzialnego.

Jak wynika z treści poz. 83 załącznika nr 3 do ustawy, nie wszystkie środki odkażające, dopuszczone do obrotu i stosowania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w trybie przewidzianym przepisami powołanej wcześniej ustawy z dnia 9 października 2015 r. o produktach biobójczych, podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawki 8%. Ustawodawca zawęził możliwość stosowania obniżonej stawki podatku VAT w wysokości 8% wyłącznie do preparatów odkażających o właściwościach bakteriobójczych, grzybobójczych i wirusobójczych, mających zastosowanie wyłącznie w ochronie zdrowia, klasyfikowanych według nomenklatury PKWiU 2008 do grupowania 20.20.14.0, na które zostało wydane m.in. pozwolenie na obrót lub dokonano wpisu do rejestru produktów biobójczych w rozumieniu przepisów ustawy o produktach biobójczych.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności produkuje produkt biobójczy o nazwie G., jest to ciecz, produkt przeznaczony do dezynfekcji wody basenowej zwalczający glony, bakterie i grzyby drożdżopodopne. Jest to silny środek o właściwościach bakteriobójczych, glonobójczych i grzybobójczych przeznaczony do utrzymania higieny w basenach, środek przeznaczony do użytku profesjonalnego i wykorzystywany wyłącznie jako środek mający zastosowanie w ochronie zdrowia. Zgodnie z zasadami Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług PKWiU, produkt został sklasyfikowany jako środek odkażający, oznaczony symbolem PKWiU 20.20.14.0., Wnioskodawca 5 lutego 2016 r. uzyskał pozwolenie na obrót produktem biobójczym, wydane przez Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Działanie produktu zgodne z decyzją administracyjną URPB6509.16 z dnia 05 lutego 2016 r. - płyn, produkt przeznaczony do dezynfekcji wody basenowej zwalczający glony, bakterie i grzyby drożdżopodobne.

Wskazać należy, że obniżone stawki podatku mają charakter wyjątkowy i nie podlegają ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. Należy zatem uznać, że stawki te winny mieć zastosowanie do towarów i usług wskazanych wprost przez ustawodawcę w ustawie o podatku od towarów i usług lub w przepisach wykonawczych do tej ustawy.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa należy stwierdzić, że skoro – jak wynika z opisu sprawy ‒ będący przedmiotem zapytania produkt biobójczy pn. G. jest sklasyfikowany jako środek odkażający o symbolu PKWiU 20.20.14.0 o działaniu bakteriobójczym i grzybobójczym, mający zastosowanie wyłącznie w ochronie zdrowia, posiadający pozwolenie na obrót produktem biobójczym i który jest zarejestrowany w Urzędzie Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, to Wnioskodawca ma prawo do zastosowania przy jego sprzedaży stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 8%.

Podsumowując, do sprzedaży produktu G. Wnioskodawca powinien zastosować stawkę podatku w wysokości 8%, zgodnie z art. 41 ust. 2 oraz art. 146a pkt 2 w zw. z poz. 83 załącznika nr 3 do ustawy.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Podkreślić należy, że wskazanej w niniejszej interpretacji oceny prawidłowości stanowiska Wnioskodawcy dokonano w odniesieniu do, przedstawionej przez Wnioskodawcę w opisie sprawy, klasyfikacji statystycznej produktu objętego zapytaniem. Jednocześnie trzeba wskazać, że analiza prawidłowości dokonanej przez Wnioskodawcę klasyfikacji towaru do właściwego grupowania statystycznego nie mieści się w ramach określonych przepisem art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Minister Rozwoju i Finansów nie jest uprawniony do zajmowania stanowiska w zakresie prawidłowości przyporządkowania formalnego towarów i usług do grupowania klasyfikacyjnego.

Stosownie bowiem do pkt 1 Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS z 2005 r. Nr 1, poz. 11), zgodnie z zasadami metodycznymi klasyfikacji zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby, usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniem Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. Wynika to z faktu, że właśnie m.in. producent, bądź usługodawca posiada wszystkie informacje niezbędne do właściwego zaliczenia produktu czy usługi do odpowiedniego grupowania PKWiU, tj. informacje dotyczące rodzaju użytego surowca, technologii wytwarzania lub przeznaczenia wyrobu, bądź zakresu świadczonych usług.

Tak więc, to Wnioskodawcę obciąża obowiązek i ryzyko prawidłowego sklasyfikowania świadczonych przez niego czynności. Konsekwencje błędnie wskazanego symbolu PKWiU ponosi Wnioskodawca, bowiem wydana w takim przypadku interpretacja traci swą ważność i nie daje wówczas Wnioskodawcy ochrony, o której mowa w przepisach Rozdziału 1a Działu II ustawy Ordynacja podatkowa.

Należy zwrócić uwagę, że załączone do przedmiotowego wniosku kserokopie dokumentów obrazujących przedstawiony we wniosku opis sprawy nie mogą być przedmiotem oceny przez tut. organ przy wydawaniu indywidualnej interpretacji. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów, nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do oceny tych materiałów: jest związany wyłącznie opisem zdarzenia przyszłego przedstawionym przez wnioskodawcę i jego stanowiskiem, co wynika wprost z przepisu art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej.

Jednocześnie należy zauważyć, że zmiana któregokolwiek z elementów przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego lub zmiana stanu prawnego powodują, że interpretacja traci ważność.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.