0111-KDIB3-1.4012.149.2017.1.BW | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Czy przy dostawie sprzętu komputerowego bezpośrednio do placówek oświatowych będzie przysługiwać prawo do stosowania stawki 0% VAT, jeżeli nabywcą będzie organ prowadzący (gmina) a odbiorcą jednostka edukacyjna (jednocześnie jednostka organizacyjna gminy np. szkoła, przedszkole)?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 12 kwietnia 2017 r. (data wpływu 26 kwietnia 2017 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zastosowania stawki podatku VAT 0% przy dostawie sprzętu komputerowego dla jednostki edukacyjnej – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 26 kwietnia 2017 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zastosowania stawki podatku VAT 0% przy dostawie sprzętu komputerowego dla jednostki edukacyjnej.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca w swojej ofercie kierowanej do placówek oświatowych posiada wszelkiego rodzaju sprzęt znajdujący się w definicji sprzętu komputerowego (wg załącznika nr 8 w zw. z art. 83 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT).

Odbiorcą końcowym oferowanego przez Wnioskodawcę sprzętu są przedszkola i szkoły, jednak nabywcą będzie Organ Prowadzący placówkę oświatową (w tym Urzędy Gminy, Osoby fizyczne prowadzące placówkę oświatową).

Podstawą do zastosowania preferencyjnej stawki podatku 0% w przypadku sprzedaży sprzętu komputerowego na rzecz placówek oświatowych jest przede wszystkim zaliczenie dostarczanych towarów do określonych grup towarowych wymienionych w załączniku nr 8 w zw. z art. 83 ust. 1 pkt 26 do ustawy o VAT. Zgodnie z jego zapisem, preferencyjną stawką 0% objęte następujące towary:

  1. jednostki centralne komputerów, serwery, monitory, zestawy komputerów stacjonarnych;
  2. drukarki;
  3. skanery;
  4. urządzenia komputerowe do pism Braillea (dla osób niewidomych i niedowidzących);
  5. urządzenia do transmisji danych cyfrowych (w tym koncentratory i switche sieciowe, routery i modemy.

Katalog towarów, co do których mają zastosowanie przepisy art. 83 ust. 1 pkt 26 ustawy, został przez ustawodawcę określony w sposób dosyć szeroki. Obecnie dostarczając sprzęt komputerowy do placówek oświatowych Wnioskodawca chce stosować stawkę VAT 0%, mimo tego że nabywcą jest organ prowadzący.

W związku z dostawą na rzecz placówek oświatowych sprzętu komputerowego Wnioskodawca będzie posiadać stosowne zamówienie potwierdzone przez organ nadzorujący daną placówkę oświatową zgodnie z odrębnymi przepisami oraz przekaże kopię ww. dokumentu do właściwego urzędu skarbowego (art. 83 ust. 14-15 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług).

Wg obecnej praktyki, wynikającej z centralizacji rozliczeń VAT, placówki oświatowe stały się odbiorcą sprzętu komputerowego a organy prowadzące nabywcą. Zmiany w wystawianiu faktur VAT od 1 stycznia 2017 r. obligują dostawców do umieszczania na dokumentach sprzedaży danych nadrzędnej jednostki budżetowej wraz z danymi jednostki organizacyjnej.

W związku z powyższym Wnioskodawca zadał następujące pytanie:

Czy przy dostawie sprzętu komputerowego bezpośrednio do placówek oświatowych będzie przysługiwać prawo do stosowania stawki 0% VAT, jeżeli nabywcą będzie organ prowadzący (gmina) a odbiorcą jednostka edukacyjna (jednocześnie jednostka organizacyjna gminy np. szkoła, przedszkole)?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Z uwagi na fakt, że dokonując dostawy sprzętu komputerowego spełnione są warunki:

  1. Wnioskodawca posiada stosowne zamówienia potwierdzone przez organ nadzorujący daną placówkę oświatową, zgodnie z odrębnymi przepisami - w przypadku dostawy, o której mowa w ust. 1 pkt 26 lit. a;
  2. Wnioskodawca posiada kopię dokumentu sprzedaży, który świadczy o dostarczeniu do placówki oświatowej towarów wymienionych w załączniku nr 8 w zw. z art. 83 ust. 1 pkt 26 do ustawy o VAT.

Wnioskodawca może stosować stawkę 0% VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...). Towarami – na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy – są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Podstawowa stawka podatku, stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Przy czym, na podstawie art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział możliwość opodatkowania niektórych czynności stawkami obniżonymi bądź zastosowania zwolnienia od podatku.

I tak, na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 26 ustawy, stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do dostaw sprzętu komputerowego:

  1. dla placówek oświatowych,
  2. dla organizacji humanitarnych, ch
  • przy zachowaniu warunków, o których mowa w ust. 13-15.

Stosownie do art. 83 ust. 13 ustawy  opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 0% podlegają towary wymienione w załączniku nr 8 do ustawy.

W załączniku nr 8 do ustawy, stanowiącym wykaz towarów, których dostawa jest opodatkowana stawką 0% na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 26 ustawy, wymienione zostały:

  1. Jednostki centralne komputerów, serwery, monitory, zestawy komputerów stacjonarnych,
  2. Drukarki,
  3. Skanery,
  4. Urządzenia komputerowe do pism Braille’a (dla osób niewidomych i niedowidzących),
  5. Urządzenia do transmisji danych cyfrowych (w tym koncentratory i switche sieciowe, routery i modemy).

W myśl art. 83 ust. 14 ustawy, dokonujący dostawy, o której mowa w ust. 1 pkt 26, stosuje stawkę podatku 0%, pod warunkiem:

  1. posiadania stosownego zamówienia potwierdzonego przez organ nadzorujący daną placówkę oświatową, zgodnie z odrębnymi przepisami w przypadku dostawy, o której mowa w ust. 1 pkt 26 lit. a;
  2. posiadania kopii umowy o nieodpłatnym przekazaniu sprzętu komputerowego placówce oświatowej oraz posiadania stosownego zamówienia potwierdzonego przez organ nadzorujący placówkę oświatową, zgodnie z odrębnymi przepisami w przypadku dostawy, o której mowa w ust. 1 pkt 26 lit. b.

Dostawca obowiązany jest przekazać kopię dokumentów, o których mowa w ust. 14, do właściwego urzędu skarbowego – art. 83 ust. 15 ustawy.

W tym miejscu zaznaczyć należy, że przez placówki oświatowe, o których mowa w ust. 1 pkt 13 oraz w art. 83, rozumie się szkoły i przedszkola publiczne i niepubliczne, szkoły wyższe i placówki opiekuńczo-wychowawcze (art. 43 ust. 9 ustawy).

Należy zauważyć, że jeżeli nabywany towar trafi do jednostek oświatowych zastosowanie znajdzie obniżona – tj. 0% stawka podatku VAT (przy spełnieniu wszystkich określonych powołanymi przepisami warunków). Istotne jest, aby nabywane przez jednostki samorządu terytorialnego towary wymienione w załączniku nr 8 do ustawy były przeznaczone dla placówek oświatowych.

Podstawą do zastosowania preferencyjnej stawki podatku 0% w przypadku dostaw sprzętu komputerowego na rzecz placówek oświatowych będzie przede wszystkim zaliczenie dostarczanych towarów do określonych grup towarowych wymienionych w powołanym załączniku nr 8 do ustawy. Katalog towarów, co do których ma zastosowanie przepis art. 83 ust. 1 pkt 26 ustawy, został przez ustawodawcę określony w sposób szeroki, ponieważ wymieniono w nim grupy towarów bez podania szczegółowego oznaczenia Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, jednakże jest to katalog zamknięty, co oznacza, że ustawodawca nie przewidział w tym przypadku jakichkolwiek wyjątków, ani interpretacji rozszerzających.

Z powyższego wynika, że nie każdy sprzęt komputerowy będzie opodatkowany stawką podatku w wysokości 0%, lecz tylko i wyłącznie wymieniony w załączniku nr 8 do ustawy. Wszystkie niewymienione w tym załączniku towary wchodzące w skład sprzętu komputerowego będą opodatkowane stawką podstawową, tj. 23%.

Ponadto, zgodnie z art. 83 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy, warunkiem zastosowania stawki podatku w wysokości 0% dla dostawy sprzętu komputerowego dla placówek oświatowych jest posiadanie przez dostawcę stosownego zamówienia potwierdzonego przez organ nadzorujący daną placówkę oświatową, zgodnie z odrębnymi przepisami (art. 83 ust. 14 ustawy). Dostawca zobowiązany jest także przekazać kopię ww. dokumentu do właściwego urzędu skarbowego (art. 83 ust. 15 ustawy).

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca w swojej ofercie kierowanej do placówek oświatowych posiada wszelkiego rodzaju sprzęt znajdujący się w definicji sprzętu komputerowego (wg załącznika nr 8 w zw. z art. 83 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT).

Odbiorcą końcowym oferowanego przez Wnioskodawcę sprzętu są przedszkola i szkoły, jednak nabywcą będzie organ prowadzący placówkę oświatową (w tym Urzędy Gminy, osoby fizyczne prowadzące placówkę oświatową).

W związku z dostawą na rzecz placówek oświatowych sprzętu komputerowego Wnioskodawca będzie posiadać stosowne zamówienie potwierdzone przez organ nadzorujący daną placówkę oświatową zgodnie z odrębnymi przepisami oraz przekaże kopię ww. dokumentu do właściwego urzędu skarbowego.

Wnioskodawca ma wątpliwości, czy ma prawo do zastosowania stawki podatku VAT 0% przy dostawie sprzętu komputerowego, jeżeli nabywcą będzie gmina jako organ prowadzący, a odbiorcą jednostka organizacyjna gminy (np. szkoła, przedszkole).

Rozstrzygając kwestię objętą zakresem zadanego pytania należy na wstępie wskazać art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 446 z późn. zm.), zgodnie z którym gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Do zakresu działania gminy, w oparciu o art. 6 ust. 1 ww. ustawy o samorządzie gminnym, należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Do zadań własnych gminy, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy edukacji publicznej (art. 7 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy o samorządzie gminnym).

Należy także wskazać, że w dniu 29 września 2015 r. zapadł wyrok TSUE C-276/14, zgodnie z którym gminna jednostka organizacyjna, której działalność gospodarcza nie spełnia kryterium samodzielności w rozumieniu art. 9 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE, nie może być uznana za podatnika podatku od wartości dodanej odrębnie od gminy, w której skład jednostka ta wchodzi. W dniu 26 października 2015 r. zapadła uchwała NSA, sygn. akt I FPS 4/15, w której NSA wskazał, że pomimo większego niż jednostki budżetowe stopnia samodzielności zakładu budżetowego, nie może on być uznany za odrębnego od Gminy podatnika VAT, nie spełnia bowiem ww. warunków – nie jest wystarczająco samodzielny. NSA wskazał również, że dotychczasowe orzecznictwo NSA w tej materii, akceptujące odrębność tych podmiotów, należy uznać za nieaktualne. Podatnikiem i stroną w kontaktach na zewnątrz jest wyłącznie Gmina.

Odnosząc się do wątpliwości Wnioskodawcy w zakresie stawki podatku VAT należy stwierdzić, że bez znaczenia dla zastosowania właściwej stawki podatku dla nabywanego przez jednostkę samorządu terytorialnego sprzętu komputerowego pozostaje fakt dokonania od dnia 1 stycznia 2017 r. centralizacji rozliczeń podatku od towarów i usług.

Zasady wystawiania faktur regulują przepisy art. 106a – 106q ustawy.

Jak stanowi art. 106a ustawy, przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do:

  1. sprzedaży, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 1a, w których usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego i faktura dokumentująca te transakcje nie jest wystawiana przez usługobiorcę lub nabywcę towarów w imieniu i na rzecz usługodawcy lub dokonującego dostawy towarów;
  2. dostawy towarów i świadczenia usług dokonywanych przez podatnika posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonywane są te czynności, a w przypadku braku na terytorium kraju siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej – posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce pobytu, z którego dokonywane są te czynności, w przypadku gdy miejscem świadczenia jest terytorium:
    1. państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do zapłaty podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca i faktura dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego nabywcę lub usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnika,
    2. państwa trzeciego.

Zgodnie z brzmieniem art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Z ww. przepisów wynika zatem, że podmiot, który wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jest zobowiązany do wystawienia faktury.

Stosownie do art. 106e ust. 1 pkt 1-15 ustawy, faktura powinna zawierać:

  1. datę wystawienia;
  2. kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;
  3. imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
  4. numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a;
  5. numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
  6. datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;
  7. nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
  8. miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
  9. cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
  10. kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
  11. wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
  12. stawkę podatku;
  13. sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
  14. kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
  15. kwotę należności ogółem.

Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (Dz. U. z 2017 r., poz. 869), osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami, podlegają obowiązkowi ewidencyjnemu.

Stosownie do ust. 2 ww. przepisu, obowiązkowi ewidencyjnemu podlegają również inne podmioty niż wymienione w ust. 1, jeżeli na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami, oraz płatnicy podatków. W myśl ust. 3 art. 2 ustawy, obowiązkowi ewidencyjnemu podlegają także podmioty będące, na podstawie odrębnych ustaw, płatnikami składek ubezpieczeniowych.

Na mocy art. 3 ust. 1 cyt. ustawy, identyfikatorem podatkowym jest:

  1. numer PESEL – w przypadku podatników będących osobami fizycznymi objętymi rejestrem PESEL nieprowadzących działalności gospodarczej lub niebędących zarejestrowanymi podatnikami podatku od towarów i usług;
  2. NIP – w przypadku pozostałych podmiotów podlegających obowiązkowi ewidencyjnemu, o którym mowa w art. 2.

Zgodnie z art. 5 ust. 3 tej ustawy, zgłoszenie identyfikacyjne podatników niebędących osobami fizycznymi zawiera: pełną i skróconą nazwę (firmę), formę organizacyjno-prawną, adres siedziby, numer identyfikacyjny REGON, organ rejestrowy lub ewidencyjny i numer nadany przez ten organ (...).

Biorąc więc pod uwagę powołane powyżej przepisy, należy wskazać, że na fakturach VAT dokumentujących sprzedaż oraz nabycie towarów i usług powinny być wskazane m.in. imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług i ich adresy oraz numery, pod którymi podatnik i nabywca są zidentyfikowani na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, czyli identyfikatory podatkowe.

Należy wskazać, że nie ma przeszkód, aby na wystawianych fakturach umieszczane były dodatkowo np. dane jednostki budżetowej. Należy jednak pamiętać, że dane jednostki nie mogą być wskazywane zamiast danych gminy/powiatu.

Faktura VAT jest dokumentem odzwierciedlającym prawidłowy przebieg zdarzenia gospodarczego zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział. Faktura VAT potwierdza zaistniałe zdarzenie gospodarcze. Powyższe prowadzi do wniosku, że nie wszystkie braki faktur wykluczają możliwość zweryfikowania, prawidłowości ustalenia podatku.

Odnosząc powołane ww. orzeczenie TSUE z 29 września 2015 r. w sprawie C-276/14 oraz uchwałę NSA z 26 października 2015 r., sygn. akt I FSP 4/15, do przedstawionego zdarzenia przyszłego i stanowiska Wnioskodawcy w kontekście zadanego pytania należy stwierdzić, że po dokonaniu od 1 stycznia 2017 r. „scentralizowania” rozliczeń w zakresie podatku od towarów i usług Gmina i jej jednostki organizacyjne są jednym podatnikiem podatku od towarów i usług. Oznacza to, że faktury dotyczące dostaw towarów/usług na rzecz Gminy winny zostać wystawiane tylko na nią jako jednostkę samorządu terytorialnego z uwidocznionym (jej) numerem NIP, (jej) nazwą oraz (jej) adresem. Przy czym, na fakturze mogą być zamieszczane dodatkowe informacje w postaci nazwy konkretnej jednostki organizacyjnej (np. szkoły), której będą dotyczyły rozliczenia, tak aby jednoznacznie można było dokonać jej przyporządkowania księgowego.

Należy w tym miejscu również wskazać, iż celem jaki przyświecał ustawodawcy przy wprowadzeniu art. 83 ust. 1 pkt 26 ustawy było preferencyjne traktowanie dostaw towarów na cel społecznie użyteczny, tj. dostarczenie pomocy naukowych jednostkom oświatowym. Nie ma przy tym znaczenia, że nabywa ww. towar, np. jednostka samorządu terytorialnego. Istotne jest, tylko, aby nabywane przez jednostki samorządu terytorialnego towary wymienione w załączniku nr 8 do ustawy były przeznaczone dla podmiotów wskazanych w przywołanym wyżej art. 83 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT.

Dokonując analizy przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego w kontekście powołanych przepisów mających zastosowanie w niniejszej sprawie należy stwierdzić, że w sytuacji gdy w przedmiotowej sprawie:

  • przedmiotem dostawy będzie sprzęt komputerowy wymieniony w załączniku nr 8 do ustawy,
  • faktycznym odbiorcą sprzętu komputerowego będzie placówka oświatowa w rozumieniu art. 43 ust. 9 ustawy o VAT,
  • Wnioskodawca na niniejszy sprzęt komputerowy będzie posiadał stosowne zamówienie potwierdzone przez organ nadzorujący daną placówkę oświatową oraz
  • przekaże kopię ww. dokumentu do właściwego urzędu skarbowego,

to ma prawo do zastosowania 0% stawki podatku VAT dla przedmiotowej dostawy, zgodnie z art. 83 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT.

Mając powyższe na uwadze, stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zauważa się, że przedmiotowa interpretacja rozstrzyga ściśle w zakresie przedstawionego pytania. W szczególności w przedmiotowej sprawie nie rozstrzygano kwestii, czy sprzęt komputerowy, o którym mowa w pytaniu stanowi sprzęt wymieniony w załączniku nr 8 do ustawy o VAT, gdyż powyższe nie było przedmiotem wniosku.

Przyjęte w przedmiotowej sprawie rozstrzygnięcie wydano przy założeniu, że sprzęt komputerowy, o którym mowa w pytaniu znajduje się w definicji sprzętu komputerowego (wg załącznika nr 8 do ustawy o VAT). Jak bowiem wynika z opisu sprawy Wnioskodawca w swojej ofercie kierowanej do placówek oświatowych posiada właśnie taki sprzęt.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. Tym samym Wnioskodawca ponosi wszelkie negatywne konsekwencje przedstawienia opisu sprawy w sposób niezgodny z rzeczywistością.

Zatem niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.