IPPP3/443-1280/10-2/KC | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie,
Posiadanie dokumentacji uprawniającej do zastosowania stawki 0% dla dostaw wewnątrzwspólnotowych.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 23.12.2010 r. (data wpływu 28.12.2010 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie posiadanej dokumentacji uprawniającej do zastosowania stawki 0% dla dostaw wewnątrzwspólnotowych - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 28.12.2010 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie posiadanej dokumentacji uprawniającej do zastosowania stawki 0% dla dostaw wewnątrzwspólnotowych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

U. (dalej: U. lub Spółka) w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą dokonuje dużej ilości transakcji wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów (dalej: WDT).Dokonywane przez Spółkę dostawy w większości dotyczą przemieszczeń towarów pozostających własnością Spółki pomiędzy magazynami zlokalizowanymi w różnych krajach Unii Europejskiej tzw. przemieszczenia towarów własnych.

Biorąc pod uwagę bardzo dużą ilość wykonywanych przez Spółkę w ciągu miesiąca transakcji WDT (kilkadziesiąt tysięcy), przechowywanie podpisanych oryginałów listów przewozowych wymaga dużych nakładów finansowych, zaplecza administracyjnego oraz dużej przestrzeni biurowej koniecznej do składowania takiej ilości dokumentów. Z tego względu, w celu usprawnienia wszelkich procesów dotyczących przemieszczania towarów, grupa U. , której częścią jest U. , zdecydowała się na wprowadzenie nowego modelu zarządzania transportem i obrotem towarami w ramach grupy, zapewniającego wysoki poziom bezpieczeństwa narzędzi IT, który stanowi alternatywę do stosowanego obecnie systemu opartego na dokumentacji papierowej jako dowodzie wywozu towarów przez europejskie granice krajów członkowskich UE lub stowarzyszonych.

1.1 Model biznesowy

Firma U. zaczęła funkcjonować w ramach łańcucha dostaw U. w Europie z dniem 7 maja 2006 roku, a jej misję można opisać jako „posiadanie jednego łańcucha dostaw w Europie z firmą U. jako kluczowym katalizatorem zmiany, integrującym przedsiębiorstwa grupy U. ”. Istotą modelu łańcucha dostaw U. w Europie zarządzanego przez U. jest umieszczenie wszystkich kluczowych decydentów w jednej lokalizacji (Szwajcaria). Są nimi osoby:

  • odpowiedzialne za wszystkie kluczowe decyzje w łańcuchu dostaw w Europie;
  • wykorzystujące jedno przedsiębiorstwo zajmujące się całym łańcuchem dostaw w ramach grupy;
  • odpowiedzialne za operacje zakupu, operacje w ramach fabryk i główne działania dystrybucyjne;
  • pracujące odrębnie z zarejestrowanymi lokalnie firmami U. w zakresie marketingu i organizacji sprzedaży oraz z zakładami produkcyjnymi (jednostki zaopatrzeniowe)
  • dbające o /ulepszające obsługę klienta;
  • ponoszące wyraźną przejrzystą odpowiedzialność za zyski i straty w ramach łańcucha dostaw;
  • dbające o stosowanie wspólnych narzędzi.

Szczególne znaczenie ma fakt, że wszystkie surowce, materiały opakunkowe, półprodukty i produkty gotowe stanowią pełną własność firmy U. . Wszelkie kluczowe decyzje dotyczące przesuwania tych towarów są podejmowane w U. :

  • wszystkie kontrakty dotyczące podstawowych usług transportowych są zawierane przez firmę U. z siedzibą w Szwajcarii (włączając w to nabycia jednorazowe);
  • U. jest odpowiedzialna za płatności związane z zawartymi kontraktami;
  • U. odpowiada za strategiczne planowanie i optymalizację;
  • U. kieruje sposobami opracowania nowości i ulepszeń.

Taki model operacyjny wyznacza jasne granice pomiędzy działaniami, które wykonywane są w Szwajcarii przez firmę U. a działaniami, które można wykonywać w innych lokalizacjach. Organizacyjny model dla transportu w U. Europe składa się z centralnie ulokowanej funkcji zarządzania transportem w Szwajcarii oraz biura, które jest odpowiedzialne za wykonywanie zadań operacyjnych związanych z transportem. Biuro nosi nazwę U. i ma swoją siedzibę w K.

Jego zespół zarządzający działający w ramach U. odpowiada za:

  • transport europejski - rozwój;
  • transport europejski — zakup;
  • transport europejski — operacje, w tym pełna odpowiedzialność za dostawy zewnętrznych dostawców logistycznych oraz dostawców usług transportowych jako wsparcie dla obsługi klienta.

Organizację logistyki wspiera funkcja zarządzania finansami ulokowana w Szwajcarii i biuro pomocnicze odpowiedzialne za realizację operacji finansowych dla łańcucha dostaw U. w Europie. Nazwa biura to X (dalej: X), a jego siedziba znajduje się w Rotterdamie (Holandia).

Istnieją 3 zespoły X zaangażowane w proces transportu / przemieszczania towarów w Europie:

  • dział księgowości finansowej;
  • zespół ds. podatków pośrednich, zajmujący się przygotowywaniem zeznań podatkowych / wypełnianiem zobowiązań podatkowych;
  • dział księgowości łańcucha dostaw.

1.2 Narzędzia informatyczne

Podstawowe systemy wykorzystywane przez U. przy wewnętrznym przemieszczeniu towarów własnych to;

  • system planowania zasobów przedsiębiorstwa SAP R/3 (dalej również jako ERP, SIRIUS lub SAP) - stosowany do zarządzania przemieszczeniem zapasów i związanymi z tym danymi finansowymi; wszystkie dane i serwery są w pełni zarządzane przez U. , który jest ich jedynym właścicielem;
  • system zarządzania transportem- I-NET Logistics Server (dalej: TMS)- stosowany w celu integracji wysyłających, przyjmujących, funkcji U. i dostawców usług transportowych; system ten oparty jest na wykorzystaniu sieci web, a wszystkie dane i serwery objęte są przez dostawcę oprogramowania surowymi umowami dotyczącymi bezpieczeństwa informacji;
  • różnorodne systemy zarządzania magazynami prowadzonymi przez osoby trzecie z bezpośrednim interfejsem do systemu SAP R/3 - stosowane przez wysyłającego, (okazyjnie) lub najczęściej przez przyjmującego towary, do zarządzania ich fizycznym przechowywaniem.

2. Opis procesu — przemieszczenie towarów własnych

Proces transportowy składa się z kilku etapów wykonywanych w różnych systemach, które muszą być ze sobą zgodne, aby dostarczyć odpowiednią ilość produktu, przygotować właściwą fakturę transportową i zapłacić odpowiedniemu przewoźnikowi w uzgodnionym czasie. Można wyróżnić następujące etapy:

  1. przygotowanie zamówienia, wybór przewoźnika i przyjęcie zamówienia;
  2. realizacja transportu przez przewoźnika;
  3. przygotowanie i weryfikacja faktury.

2.1 Przygotowanie zamówienia, wybór przewoźnika i przyjęcie zamówienia.

Wygenerowanie zamówienia polega na tym, że lokalizacja wysyłająca, ręcznie rejestruje zamówienie transportu w systemie TMS. W ten sposób rejestruje się prawie 100% międzynarodowego transportu podstawowego tj. do głównego centrum dystrybucji. Główne centrum dystrybucji to duży magazyn, w którym odbierana jest większość towarów z (międzynarodowych) fabryk. Wszystkie lokalizacje wysyłające (wysyłający) przechowują zapasy, których właścicielem jest firma U. . Również strona przyjmująca (przyjmujący) przechowuje zapasy, których właścicielem jest U. . Dodatkowo, przesuwane zapasy nie zmieniają właściciela w trakcie przemieszczania - na każdym etapie przemieszczania towarów własnych, ich jedynym właścicielem pozostaje U. .

Zamówienia zakupu, zamówienia sprzedaży lub dostawy w systemie SAP powinny być dołączone jako materiał referencyjny zawierający wspólny identyfikator dla systemu ERP i TMS. Pozostałe informacje, które są wprowadzane ręcznie do zamówienia transportu przez wysyłającego towary są następujące:

  • lokalizacja nadawcy i odbiorcy;
  • rodzaj towaru;
  • kategoria;
  • ilość na paletach;
  • waga.

Pracownik działu obsługi klienta U. widzi zamówienie transportu wystawione przez wysyłającego i wybiera dostępnego, związanego umową dostawcę usług transportowych w systemie TMS (zasadą jest, że tylko U. może (re)negocjować kontrakty - U. może korzystać z usług tylko takich dostawców, którzy zawarli umowy z U. ).

Pracownik działu obsługi klienta U. umieszcza zamówienie transportu w systemie TMS, tak aby dostawca usług transportowych mógł je przyjąć lub odrzucić. W przypadku odrzucenia zamówienia przez danego dostawcę usług transportowych, wybierany jest inny dostawca.

Dostawca usług transportowych akceptuje zamówienie w systemie TMS. Dopóki dostawca nie przyjmie zamówienia transportu, transport nie będzie realizowany.

2.2. Realizacja transportu przez przewoźnika

2.2.1. Przygotowanie zamówienia przemieszczenia towarów

Zamówienie przemieszczania zapasów tworzone jest na podstawie planowanego zapotrzebowania materiałowego lokalizacji przyjmującej U. . Zanim towary opuszczą miejsce wysyłki przygotowywany jest dokument dostawy. Dokument dostawy w systemie SAP oraz jego wydruk zawierają dokładne informacje dotyczące towaru i ilości, a zazwyczaj także szczegóły dotyczące palet. Zasadą jest, że zaksięgowanie dostawy / wydanych towarów ma obejmować całkowitą ilość towarów dla jednego fizycznego miejsca dostawy.

Na paletę naklejany jest kod kreskowy. Kod jest skanowany, gdy paleta zostaje umieszczona w samochodzie dostawczym. W systemie SAP dane dotyczące palet przechowywane są jako część dokumentu dostawy. Aby towary opuściły miejsce wysyłki, należy zaksięgować wydanie towaru z odnośnikiem do odpowiedniego dowodu dostawy. Po zaksięgowaniu wydrukowany zostaje dowód dostawy, a poziom zapasów w miejscu wysyłki automatycznie się zmniejsza. Jednocześnie system SAP wysyła również preawizo dostawy (WMS-240 IDOC) do miejsca odbioru, jeżeli jest ono wymagane. Wtedy również dokument przemieszczenia CMR jest albo drukowany bezpośrednio z systemu SAP, albo wypełniany ręcznie.

Podczas gdy pracownicy zakładu przygotowują dostawę i księgują wydanie towaru w systemie SAP, dostawca usług transportowych zostaje poinstruowany, aby potwierdzić odbiór transportu w systemie TMS. Nie odbywa się to na ogół w czasie rzeczywistym, ale powinno nastąpić w ciągu 24 godzin. Dane, które dostawca usług transportowych powinien wprowadzić to data i godzina odbioru towaru.

2.2.2. Przygotowanie faktury statystycznej

Po wydaniu towaru zawsze następuje automatyczne przygotowanie faktury statystycznej monitorowane przez dział księgowości łańcucha dostaw. Faktura statystyczna generowana jest w przypadku przemieszczenia towarów własnych i określa wartość towaru oraz stawkę VAT. Faktura powołuje się na odpowiedni dokument dostawy i zawiera takie same dane i ilości towaru jak w dokumencie dostawy. W przypadku przemieszczeń towarów pozostających własnością spółki, faktura jest od razu czyszczona bez wydruku czy wydania jej odbiorcy, ponieważ służy tylko do celów statystycznych związanych z podatkiem VAT.

Zespół ds. podatku pośredniego w Rotterdamie, na podstawie wszystkich statystycznych dokumentów fakturowania, przygotowuje raporty związane z podatkiem VAT należnym i naliczonym.

2.2.3. Przyjęcie towaru

Kiedy towar dociera do miejsca odbioru, najpierw odbywa się kontrola sprawdzająca, czy ilość towaru jest dokładnie taka sama jak w dokumencie CMR. Kontroli dokonuje przeszkolona osoba z miejsca odbioru. Towary są rozładowywane, jeżeli kontrola zakończyła się wynikiem pozytywnym i mogą być bezpiecznie wyładowane.

Podczas rozładunku naklejka na paletach jest skanowana przy pomocy ręcznego terminala, co jednoznacznie potwierdza otrzymanie towaru przez lokalizację przyjmującą w innym kraju UE. Dokonywany jest bezpieczny zapis tego, który użytkownik ręcznie wprowadził odbiór towaru w systemie SIRIUS lub z jakiego systemu zostało to przeniesione za pomocą interfejsu. Użytkownicy systemu SIRIUS są zazwyczaj oznaczani jako osoby, ale w wyjątkowych przypadkach mogą to być lokalizacje. Niedopuszczalne jest wprowadzanie użytkowników „figurantów”. użytkownicy systemu SIRIUS chronieni są hasłem, a strategie IT zabraniają dzielenia się hasłem z innymi osobami. Odbiór towaru mogą zaksięgować wyłącznie upoważnieni użytkownicy. Takie upoważnienie może ograniczać organizacja/lokalizacja (nadawca nie może bowiem zaksięgować przyjęcia towaru w miejscu odbioru).

Ponadto dostawcy usług transportowych są instruowani, aby potwierdzać transport „dostarczony” w systemie TMS po dostawie ładunku. Tylko ładunki, które zostały potwierdzone jako dostarczone, powodują wygenerowanie prefaktury w systemie TMS. Również na tej podstawie, Spółka posiada informację, który ładunek został dowieziony do lokalizacji przyjmującej. Jeżeli towar nie został dostarczony w dobrym stanie lub dokonano za dużo lub za mało dostaw, spółka posiada określone procedury pozwalające na odwzorowanie rzeczywistych danych dotyczących dostaw w systemie SAP.

2.3. Przygotowanie i weryfikacja faktury

U. przygotowuje prefakturę, która jest raportem kosztów generowanym na podstawie wykonanych przemieszczeń, przeznaczonym do użytku dostawców usług transportowych. Prefektury tworzone są w systemie TMS na podstawie „potwierdzonych ładunków” (ładunków dostarczonych do lokalizacji przyjmującej), a następnie wysyłane do dostawców usług transportowych. Prefaktura zawiera szczegółowy wykaz zamówień transportowych zrealizowanych w ciągu jednego miesiąca. Prefaktura ujmuje ilości netto w przeliczeniu na transport i łączną ilość netto. Konsekwentnie, wyłącznie dostawy, których przyjęcie jak i dostarczenie zostało potwierdzone przez przewoźnika / spedytora, mogą zostać zawarte w prefakturze. Dostawca usług transportowych potwierdza prefakturę bezpośrednio w systemie TMS. Dostawca powinien potwierdzić poprawność faktury w ciągu 5 dni następujących po końcu miesiąca.

Dostawca usług transportowych wysyła wystawioną przez siebie fakturę (oryginał) do U. Zgodnie z umową dostawcy usług transportowych muszą sprawdzić prefaktury i poprosić o poprawki przed wysłaniem lokalizacji przyjmującej), a następnie wysyłane do dostawców usług transportowych. Prefaktura zawiera szczegółowy wykaz zamówień transportowych zrealizowanych w ciągu jednego miesiąca. Prefaktura ujmuje ilości netto w przeliczeniu na transport i łączną ilość netto. Konsekwentnie, wyłącznie dostawy których przyjęcie jak i dostarczenie zostało potwierdzone przez przewoźnika / spedytora, mogą zostać zawarte w prefakturze. Dostawcy usług transportowych potwierdzą prefakturę bezpośrednio w systemie TMS. Dostawca powinien potwierdzić poprawność faktury w ciągu 5 dni następujących po końcu miesiąca. Dostawca usług transportowych wysyła wystawioną przez siebie fakturę (oryginał) do U. . Zgodnie z umową dostawcy usług transportowych muszą sprawdzić prefaktury i poprosić o poprawki przed wysłaniem swojej faktury, która musi dokładnie zgadzać się pod względem ilości załadunku i wartości z prefakturą. Prefaktura zawiera istotne informacje dotyczące wszystkich zamówień transportu w systemie TMS (numer zamówienia transportu, nadawca, odbiorca, numer referencyjny SAP, ilość i waga palet, rodzaj towaru i kategoria). Dostawcom usług transportowych zaleca się załączanie prefaktur do ich faktur miesięcznych.

Centrum księgowe U. (IBM) przetwarza fakturę dostawcy usług transportowych - IBM zajmuje się wszystkimi fakturami zakupu dla U. . Skanuje otrzymane faktury, sprawdza, czy załączono do nich prefaktury i czy ilości netto na fakturze są poprawne. W razie wykrycia jakichkolwiek rozbieżności IBM odrzuca fakturę i zwraca ją dostawcy usług transportowych, przedstawiając przyczynę(y) odrzucenia. IBM przygotowuje również księgowanie takiego finansowego zobowiązania. Nie jest ono jeszcze wprowadzane do systemu SAP. Po sprawdzeniu faktura przekazywana jest do U. do zatwierdzenia. Po zatwierdzeniu przez U. dane zobowiązania przenoszone są do systemu SAP i faktura jest gotowa do zapłaty.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wydruki z systemów informatycznych SAP i TMS (opisanych w punkcie 1.2 niniejszego wniosku), a w szczególności z systemu SAP, które są wykorzystywane przez spółkę w związku z obsługą ruchu towarów należących do U. stanowiącym wewnątrzwspólnotową dostawę towarów w ramach własnego przedsiębiorstwa, mogą być uznane za dokument, o którym mowa w art. 42 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku od towarów usług i w konsekwencji uprawniają podatnika do zastosowania stawki 0% dla takiej transakcji...

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dz. u. nr 54, poz. 535 ze zm.; dalej: ustawa o VAT), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają:

  1. odpłatna dostawa towarów 1 odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
  2. eksport towarów;
  3. import towarów;
  4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
  5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów została zdefiniowana w art. 13 ust. 1 ustawy o VAT jako wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ustawy o vat na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem art. 13 ust. 2-8 ustawy o VAT. Stosownie do art. 41 ust.1 ustawy o VAT podstawowa stawka podatku od towarów i usług (dalej: podatku VAT) wynosi 22%. Ustawodawca przewidział także preferencyjne stawki wybranych transakcji obniżone do wysokości 7%, 3% 10%. Wyżej wymienione stawki zostaną w okresie od 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2013 r. podniesione o jeden punkt procentowy. Jednocześnie wprowadzona zostanie nowa preferencyjna stawka 5%.

Zgodnie z art. 41 ust. 3 ustawy o VAT wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu stawką podatku VAT w wysokości 0%, z zastrzeżeniem art. 42 ustawy o VAT. W myśl art. 42 ust. 1 ustawy o VAT, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0%, pod warunkiem że:

  1. podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowy nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej i podał ten numer oraz swój numer identyfikacji podatkowej poprzedzony kodem pl, na fakturze stwierdzającej dostawę towarów,
  2. podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju.

Z uwagi na fakt, że w sytuacji będącej przedmiotem niniejszego wniosku towar nie będzie dostarczany bezpośrednio przez spółkę, lecz przez przewoźnika, muszą również zostać spełnione warunki, o których mowa art. 42 ust. 3 ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem, dowodami, o których mowa w ust. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, są następujące dokumenty:

  1. dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju — w przypadku gdy przewóz towarów zlecany jest przewoźnikowi (spedytorowi),
  2. kopia faktury,
  3. specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku,

- jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju. Spółka zwraca uwagę, że ustawa o VAT nie zawiera definicji dokumentu przewozowego”. Zgodnie z art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, dokument ten powinien być dowodem potwierdzającym (łącznie z pozostałymi dowodami wskazanymi w art. 42 ust. 3 ustawy), że towar będący przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy został wywieziony z terytorium kraju i dostarczony do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju.

W praktyce często utożsamia się pojęcie dokumentu przewozowego z listem przewozowym. Pojęcie listu przewozowego zostało natomiast zdefiniowane w rozdziale III Konwencji Genewskiej o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów (CMR) z dnia 19 maja 1956 r. (dz. u. z 1962 r. nr 49, poz. 238 ze zm.). zgodnie z zawartą tam definicją listu przewozowego, list taki jest dowodem zawarcia umowy przewozu. W myśl art. 4 oraz art. 9 konwencji genewskiej list przewozowy stanowi dowód zawarcia umowy przewozu, warunków tej umowy oraz przyjęcia towaru przez przewoźnika, o ile nie zostanie przeprowadzony dowód przeciwny. Jednakże brak, nieprawidłowość lub utrata listu przewozowego nie wpływa na istnienie ani na ważność umowy przewozu, która mimo to podlega przepisom konwencji genewskiej o międzynarodowym przewozie drogowym towarów. Zatem sama Konwencja Genewska również nie ogranicza możliwości przeprowadzania dowodu w zakresie przewozu towarów tylko do listu przewozowego CMR.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem spółki nie należy utożsamiać pojęcia dokumentu przewozowego z art. 42 ust. 3 pkt 1 ustawy o VAT tylko i wyłącznie z listem przewozowym CMR. Za „dokument przewozowy”, o którym mowa w przepisie uznać należy każdy dokument potwierdzający powierzenie przewoźnikowi lub spedytorowi przewozu lub spedycji towaru (zgodnego ze specyfikacją i fakturą) poza terytorium kraju i dostarczenie tego towaru do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju. Jeżeli dokument taki potwierdza okoliczność, że doszło do zawarcia umowy przewozu (tj. zawiera essentialia negotii umowy przewozu - obowiązkiem wysyłającego jest wydanie towaru i zapłata wynagrodzenia za przewóz, natomiast podstawowym obowiązkiem przewoźnika jest przewiezienie towaru do miejsca przeznaczenia i wydanie go odbiorcy), należy uznać, że ma on moc dowodową i jest „dokumentem przewozowym”, o którym mowa w art. 42 przedstawionego ust. 3 pkt 1 ustawy o VAT.

W związku z powyższym, w ocenie spółki, dokumentem przewozowym, o którym mowa w art. 42 ust. 3 pkt 1 ustawy o VAT, może być każdy dokument, również wygenerowany przy wykorzystaniu systemu informatycznego, z którego jednoznacznie wynika, że towary będące przedmiotem dostawy zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium Polski. Zatem dokumentem tym może być zarówno tradycyjny list przewozowy, jak i każdy inny dokument spełniający warunki formalne i potwierdzający dokonanie dostawy towaru do nabywcy (np. wydruki z systemów informatycznych potwierdzające dostarczenie ładunku do lokalizacji przyjmującej).

Takie stanowisko spółki zgadza się ze stanowiskiem prezentowanym przez Ministra Finansów w następujących interpretacjach: z 8 lipca 2009 r., sygn. ILPP2/443-500/09-2/MR, z 7 lipca 2009 r., sygn. IPPP2/443-474/09-2/BM, z 26 czerwca 2009 r., sygn. ILPP2/443-582/09-4/GZ, z 27 marca 2009 r., sygn. IPPP2/443-203/09-4/KK, z 12 lutego 2009 r., sygn. ILPP2/443-115/08-2/MR, z 31 października 2008 r., sygn. IBPP2/443-715/08/BM, z 14 maja 2008 r. sygn. IPPP1/443-823/08-2/AW, z 21 marca 2008 r., sygn. IBPP1/443-146/08/PK, z 21 marca 2008 r., sygn. IP-PP2-443 771/07-2/PS.

Stanowisko spółki potwierdza również orzecznictwo sądów administracyjnych w szczególności uchwała NSA z dnia 11 października 2010 r. oraz wyrok WSA w Warszawie z dnia 24 czerwca 2010 r. w szczególności, zgodnie z uchwałą NSA „przy uwzględnieniu kompleksowej wykładni art. 42 ust. 1,3 i 11 u.p.t.u., na którą składają się wykładnie: gramatyczna, systemowa oraz prowspólnotowa, na przedstawione do rozstrzygnięcia wnioskodawcy przyporządkowane zagadnienie prawne należy odpowiedzieć, że w świetle art. 42 ust. 1, 3, 11 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.) dla zastosowania stawki 0 % przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów wystarczającym jest, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, uzupełnione dokumentami, wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy lub innymi dowodami w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., nr 8, poz. 60 ze zm.), o ile łącznie potwierdzają fakt wywiezienia i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Odnosząc się do regulacji wspólnotowych w tym zakresie, zgodnie z art. 138 ust.1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 347/1) państwa członkowskie zwalniają dostawy towarów wysyłanych lub transportowanych do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza terytorium danego państwa, ale na terytorium wspólnoty, przez sprzedawcę, przez nabywcę lub na ich rzecz, dokonane dla innego podatnika lub osoby prawnej niebędącej podatnikiem, działających w takim charakterze w państwie członkowskim innym niż państwo rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów. Tym samym, regulacje wspólnotowe nie uzależniają zastosowania stawki 0% w przypadku wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów od posiadania jakichkolwiek dokumentów potwierdzających wywóz towarów do innego kraju Unii Europejskiej.

W świetle powyższych przepisów, posiadane przez spółkę wydruki z systemów informatycznych potwierdzające odebranie ładunku przez lokalizację przyjmującą powinny być wystarczającym dowodem pozwalającym na zastosowanie stawki 0%. Spółka zaznacza, że zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego, komunikat generowany przy wykorzystaniu bezpośredniego interfejsu systemu magazynowego lokalizacji przyjmującej z systemem SAP spółki, daje całkowitą pewność, ze towary zostały pomyślnie dostarczone do magazynu w innym kraju Unii Europejskiej, natomiast komunikat systemu TMS stanowi dodatkowy dowód wykonania transportu towarów przez przewoźnika i spedytora i pozwala spółce na sprawdzenie zgodności jego danych z informacjami zawartymi w systemie SAP. Spółka jest zatem w stanie potwierdzić przemieszczenie towarów własnych na podstawie obu systemów, eliminując jakiekolwiek rozbieżności między danymi zawartymi w systemie SAP i TMS. Spółka podkreśla również, że oba opisywane systemy podlegają wysokim rygorom bezpieczeństwa, które gwarantują, że dane w nich zawarte są zgodne z rzeczywistym przemieszczeniem towarów w ramach grupy.

Konsekwentnie, jeśli dokumenty wygenerowane na bazie systemów informatycznych, a w szczególności na bazie systemu SAP, potwierdzają jednoznacznie, że towary będące przedmiotem WDT zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju, należy je uznać za dokument, który wraz z pozostałymi dokumentami wskazanymi w art. 42 ust. 3 pkt 2 i 3, stanowi potwierdzenie dokonania dostawy towarów będących przedmiotem WDT do lokalizacji przyjmującej w innym państwie członkowskim. Tym samym w ocenie spółki, dokumenty takie uprawniają do zastosowania preferencyjnej stawki podatku w wysokości 0% w związku z dokonaniem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.