Stawka amortyzacyjna | Interpretacje podatkowe

Stawka amortyzacyjna | Interpretacje podatkowe

Poniżej zaprezentowana została lista interpretacji podatkowych, dla których podstawowe wspólne zagadnienie to stawka amortyzacyjna. Zestawienie zostało ograniczone do kilkunastu najnowszych dokumentów (wg daty publikacji w serwisie). Aby obejrzeć wszystkie dostępne interpretacje podatkowe dotyczące omawianego przedmiotu, najlepiej jest skorzystać z wyszukiwarki interpretacji podatkowych. Zachęcamy także do odwiedzenia strony zawierającej wszystkie najnowsze interpretacje podatkowe opublikowane w serwisie.

Zawsze aktualne interpretacje podatkowe

Subskrybuj kanał RSS bieżącego działu

Istota:
Zmiana metody amortyzacji.
Fragment:
W dniu 1 września 2014 r. przedmiotowy lokal wprowadziła do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, a od 1 października 2014 r. dokonuje odpisów amortyzacyjnych, stosując 1,5% stawkę amortyzacyjną. Stawkę amortyzacyjną 1,5% uwzględniała w rozliczeniach podatkowych PIT-36 za lata 2014-2016. Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz przytoczone przepisy prawa podatkowego, w szczególności art. 22h ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stwierdzić należy, że skoro przed rozpoczęciem amortyzacji przedmiotowego środka trwałego Wnioskodawczyni dokonała wyboru metody jego amortyzacji (metody liniowej) i nie zastosowała indywidualnej stawki amortyzacyjnej, to metody tej nie może w trakcie jego amortyzowania zmienić na inną, w tym przypadku na indywidualną stawkę amortyzacyjną. Wybraną metodę zobowiązana jest Wnioskodawczyni stosować do pełnego zamortyzowania środka trwałego. Z tego względu Wnioskodawczyni nie ma możliwości zastosowania indywidualnej stawki amortyzacyjnej na zasadach określonych w art. 22j ust 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zmiana metody amortyzacji stanowiłaby bowiem naruszenie art. 22h ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji brak jest możliwości skorygowania stawki amortyzacyjnej za lata 2014-2017, a tym samym skorygowania kosztów uzyskania przychodów za lata 2014-2017 i złożonych zeznań podatkowych PIT-36 za lata 2014-2016.
2018
23
lut

Istota:
Czy Wnioskodawca oraz Spółka z o.o. w świetle przedstawionego stanu faktycznego mogą zastosować indywidualną stawkę amortyzacyjną, o której mowa w art. 22j ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz w art. 16j ust. 1 pkt. 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, wobec zakupionego budynku niemieszkalnego, który był uprzednio używany i amortyzować budynek w okresie 10 lat?
Fragment:
Możliwość ustalenia przez podatnika indywidualnej stawki amortyzacyjnej dla budynków niemieszkalnych przewiduje art. 22j ust. 1 pkt 3 i pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 22j ust. 1 ustawy o PIT podatnik może indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika, z tym że okres amortyzacji nie może być krótszy niż: dla budynków (lokali) i budowli, innych niż wymienione w pkt 4 -10 lat, z wyjątkiem: trwale związanych z gruntem budynków handlowo-usługowych wymienionych w rodzaju 103 Klasyfikacji i innych budynków niemieszkalnych wymienionych w rodzaju 109 Klasyfikacji trwale związanych z gruntem, kiosków towarowych o kubaturze poniżej 500 m3, domków kempingowych i budynków zastępczych - dla których okres amortyzacji nie może być krótszy niż 3 lata; dla budynków (lokali) niemieszkalnych, dla których stawka amortyzacyjna z Wykazu stawek amortyzacyjnych wynosi 2,5% - 40 lat pomniejszone o pełną liczbę lat, które upłynęły od dnia ich oddania po raz pierwszy do używania do dnia wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzonej przez podatnika, z tym że okres amortyzacji nie może być krótszy niż 10 lat.
2018
7
lut

Istota:
Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie zastosowania indywidualnej stawki amortyzacyjnej.
Fragment:
Możliwość ustalenia przez podatnika indywidualnej stawki amortyzacyjnej przewiduje art. 22j ust. 1 pkt 4 ww. ustawy, zgodnie z którym: podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22l, mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika, z tym że okres amortyzacji nie może być krótszy niż: dla budynków (lokali) niemieszkalnych, dla których stawka amortyzacyjna z Wykazu stawek amortyzacyjnych wynosi 2,5% – 40 lat pomniejszone o pełną liczbę lat, które upłynęły od dnia ich oddania po raz pierwszy do używania do dnia wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzonej przez podatnika, z tym że okres amortyzacji nie może być krótszy niż 10 lat. Zgodnie z Wykazem rocznych stawek amortyzacyjnych, stanowiącym załącznik Nr 1 do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dla lokali niemieszkalnych stosuje się stawkę amortyzacyjną w wysokości 2,5%. Z przedstawionych we wniosku informacji wynika, że Wnioskodawca 9 marca 2017 r. nabył na potrzeby związane z prowadzeniem działalności gospodarczej lokal niemieszkalny znajdujący się w budynku oddanym do używania w 1970 r.
2018
13
sty

Istota:
Jeżeli przedmiotowe nieruchomości były wykorzystywane przez poprzednich właścicieli przez okres przekraczający 60 miesięcy i zostaną one po raz pierwszy wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzonej przez Wnioskodawczynię dla potrzeb najmu, to nieruchomości te spełniają warunki do uznania ich za używany środek trwały, o którym mowa w art. 22j ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a zatem Wnioskodawczyni może zastosować indywidualną stawkę amortyzacyjną w wysokości 10% w skali roku, dla przedmiotowych lokali.
Fragment:
Zgodnie z art. 22i ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatnicy mogą obniżać podane w Wykazie stawek amortyzacyjnych stawki dla poszczególnych środków trwałych. Zmiany stawki dokonuje się począwszy od miesiąca, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji, albo od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego. W myśl powyższego przepisu, możliwość obniżenia stawek amortyzacyjnych dotyczy wyłącznie stawek podanych w Wykazie, zatem do stawek ustalonych indywidualnie obniżenie nie jest możliwe. Rozstrzygając w dalszej części kwestię zastosowania indywidualnej stawki amortyzacyjnej wskazać należy, że stosownie do treści art. 22j ust. 1 pkt 3 cytowanej ustawy podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22l, mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika, z tym że okres amortyzacji dla budynków (lokali) i budowli, innych niż wymienione w pkt 4 nie może być krótszy niż 10 lat, z wyjątkiem: trwale związanych z gruntem budynków handlowo-usługowych wymienionych w rodzaju 103 Klasyfikacji i innych budynków niemieszkalnych wymienionych w rodzaju 109 Klasyfikacji, trwale związanych z gruntem, kiosków towarowych o kubaturze poniżej 500 m3, domków kempingowych i budynków zastępczych - dla których okres amortyzacji - nie może być krótszy niż 3 lata.
2018
11
sty

Istota:
W zakresie możliwości zastosowania indywidualnej stawki amortyzacyjnej dla wskazanych we wniosku nieruchomości
Fragment:
W pierwszej kolejności Wnioskodawca wskazuje, iż Kamienica stanowi budynek niemieszkalny (wg Klasyfikacji Środków Trwałych), dla którego stawka amortyzacyjna z Wykazu stawek amortyzacyjnych wynosi 2,5%. Stosownie bowiem do Klasyfikacji Środków Trwałych (pozycja 109) hotele i podobne budynki krótkotrwałego zakwaterowania wchodzą w skład podgrupy „ Pozostałe Budynki Niemieszkalne ”. Wnioskodawca prowadzi w kamienicy działalność gospodarczą polegającą na stałym i prowadzonym w sposób ciągły wynajmie tych lokali dla osób trzecich i żaden z lokali nie jest przeznaczony na cele mieszkalne w rozumieniu Klasyfikacji Środków Trwałych (pozycja 110). W związku z tym do Kamienicy zastosowanie znajdzie przepis art. 22j ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f. który stanowi, że podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22l mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika, z tym że okres amortyzacji nie może być krótszy niż dla budynków (lokali) niemieszkalnych, dla których stawka amortyzacyjna z wykazu stawek amortyzacyjnych wynosi 2,5% - 40 lat pomniejszone o pełną liczbę lat, które upłynęły od dnia ich oddania po raz pierwszy do używania do dnia wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzonej przez podatnika, z tym że okres amortyzacji nie może być krótszy niż 10 lat.
2018
6
sty

Istota:
Ustalenie indywidualnej stawki amortyzacyjnej.
Fragment:
W myśl art. 22i ust. 1 ww. ustawy: odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 22j-22ł, dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych i zasad, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1. Z powyższych przepisów wynika, że do podatnika należy wybór metody amortyzacji. Wyboru tego dokonuje dla poszczególnych środków trwałych przed rozpoczęciem ich amortyzowania i ma obowiązek stosować wybraną metodę dla pełnego zamortyzowania tego składnika. Możliwość ustalenia przez podatnika indywidualnej stawki amortyzacyjnej przewiduje art. 22j ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 22j ust. 1 pkt 4 ww. ustawy: podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22l, mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika, z tym że okres amortyzacji nie może być krótszy dla budynków (lokali) niemieszkalnych, dla których stawka amortyzacyjna z Wykazu stawek amortyzacyjnych wynosi 2,5% – 40 lat pomniejszone o pełną liczbę lat, które upłynęły od dnia ich oddania po raz pierwszy do używania do dnia wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzonej przez podatnika, z tym że okres amortyzacji nie może być krótszy niż 10 lat.
2017
23
gru

Istota:
Czy Spółka będzie mogła dokonywać dalszych zmian, tj. ponownie obniżyć lub podwyższyć uprzednio obniżone stawki amortyzacji podatkowej dla wybranych lub wszystkich Środków trwałych amortyzowanych metodą liniową, do dowolnej wysokości, nie wyższej niż stawki amortyzacyjne wskazane w Wykazie
Fragment:
ITPB3/423-117b/14/PST : „ zgodnie z art. 16i ust. 1 ustawy odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 16j-16ł, dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych i zasad, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1. Stosownie zaś do treści art. 16i ust. 5 ustawy podatnicy mogą obniżać podane w Wykazie stawek amortyzacyjnych stawki dla poszczególnych środków trwałych. (...) Co istotne, zmiana, o której mowa w powołanym przepisie, dotyczy zarówno sytuacji, w której stawka amortyzacyjna może być obniżona, jak i rezygnacji z obniżonej stawki na rzecz stawek określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych. Wobec powyższego zmiana stawki amortyzacyjnej, tj. zmniejszenie bądź zwiększenie uprzednio obniżonej może nastąpić od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego. Podatnik ma więc możliwość zastosowania różnych stawek amortyzacyjnych dla środków trwałych na każdy rok podatkowy, z tym że zmienione stawki nie mogą być wyższe od stawek określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych ”. Mając na uwadze powyższe, zdaniem Spółki, nie ulega wątpliwości, że Spółka może według własnego uznania - z zachowaniem terminów, o których mowa w art. 16i ust. 5 updop - obniżać lub podwyższać uprzednio obniżone stawki amortyzacji podatkowej dla wybranych lub wszystkich Środków trwałych amortyzowanych metodą liniową, do dowolnej wysokości, nie wyższej jednak niż stawki amortyzacyjne wskazane w Wykazie.
2017
14
gru

Istota:
W zakresie możliwości obniżenia oraz późniejszego podwyższenia stawek amortyzacyjnych dla wybranych lub wszystkich środków trwałych oraz możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów niezamortyzowanej części wartości początkowej środków trwałych w przypadku ich likwidacji.
Fragment:
III SA/Wa 1557/11: „ Podatnik może obniżyć stawkę amortyzacyjną kierując się przyjętą polityką podatkową, działając przy tym racjonalnie z uwzględnieniem swojej sytuacji prawnopodatkowej i ekonomicznej. Możliwość obniżenia stawek amortyzacyjnych została przez ustawodawcę dopuszczona właśnie w celu zapewnienia podatnikowi dodatkowego instrumentu kształtowania swojej polityki podatkowej. Równie dobrze, obniżając stawki amortyzacyjne, podatnik może jednak kierować się powodem pozbawionym racjonalnego uzasadnienia. Przepis art. 16i ust. 5 nie stwarza organom podatkowym żadnych możliwości dokonywania ocen w tym zakresie. Przede wszystkim zaś nie wprowadza posiadania i prowadzenia przez podatnika jakiejkolwiek polityki podatkowej jako warunku skorzystania z prawa do obniżenia stawki amortyzacyjnej ”. Wnioskodawca stoi również na stanowisku, że na podstawie art. 16i ust. 5 ustawy o CIT do swobodnej decyzji podatnika należy także podwyższenie uprzednio obniżonych podatkowych stawek amortyzacyjnych, do dowolnej wysokości, nie wyższej jednak niż stawki amortyzacyjne określone w Wykazie. Za możliwością podwyższenia uprzednio obniżonych stawek amortyzacyjnych przemawia zastosowanie przez ustawodawcę w treści art. 16i ust. 5 określenia „ zmiana ”, które zdaniem Wnioskodawcy należy interpretować jako możliwość modyfikacji wysokości stawek zarówno poprzez ich obniżenie, jak i podwyższenie.
2017
11
lis

Istota:
Ustalenia indywidualnej stawki amortyzacyjnej
Fragment:
Co do zasady, środek trwały podlega amortyzacji według stawki amortyzacyjnej określonej w Wykazie stawek amortyzacyjnych, stanowiącym załącznik nr 1 do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stosownie bowiem do przepisu art. 22i ust. 1 tej ustawy, odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 22j-22ł, dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych i zasad, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1. Istnieje jednak możliwość ustalenia przez podatnika indywidualnej stawki amortyzacyjnej dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika. Kwestię tę uregulowano w art. 22j ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stosownie do art. 22j ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22l, mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika, z tym że okres amortyzacji nie może być krótszy dla budynków (lokali) i budowli, innych niż wymienione w pkt 4 - 10 lat, z wyjątkiem: trwale związanych z gruntem budynków handlowo-usługowych wymienionych w rodzaju 103 Klasyfikacji i innych budynków niemieszkalnych wymienionych w rodzaju 109 Klasyfikacji, trwale związanych z gruntem, kiosków towarowych o kubaturze poniżej 500 m3, domków kempingowych i budynków zastępczych - dla których okres amortyzacji - nie może być krótszy niż 3 lata.
2017
3
lis

Istota:
Skoro Wnioskodawca przed wprowadzeniem do ewidencji środków trwałych ulepszył środek trwały, a wydatki na ulepszenie stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej budynku, będzie on mógł zastosować stawkę amortyzacyjną wynoszącą 10% rocznie.
Fragment:
Z przywołanego przepisu art. 22j ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że podatnik może zastosować indywidualną stawkę amortyzacyjną, jeżeli nabył używany (budynek, lokal lub budowlę), który był wykorzystywany u poprzedniego właściciela (przed nabyciem przez podatnika) przez wymagany okres co najmniej 60 miesięcy. W przeciwnym wypadku, zgodnie z wyżej powołanym art. 22i ust. 1 ww. ustawy, odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 22j-22ł, dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych i zasad, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy. Zgodnie z art. 22j ust. 3 pkt 2 cytowanej ustawy, środki trwałe, o których mowa w ust. 1 pkt 3 uznaje się za ulepszone, jeżeli przed wprowadzeniem do ewidencji wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej. Analizując przepisy dotyczące możliwości zastosowania indywidualnych stawek amortyzacyjnych dla ulepszonych środków trwałych, należy stwierdzić, iż nie mają one zastosowania do każdego ulepszonego składnika majątkowego, ale wyłącznie do składników majątku, które przed wprowadzeniem do ewidencji i przed dokonaniem ulepszenia spełniały ustawowe kryteria uznania je za środki trwałe.
2017
5
paź
© 2011-2018 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.