Stawka amortyzacji | Interpretacje podatkowe

Stawka amortyzacji | Interpretacje podatkowe

Poniżej zaprezentowana została lista interpretacji podatkowych, dla których podstawowe wspólne zagadnienie to stawka amortyzacji. Zestawienie zostało ograniczone do kilkunastu najnowszych dokumentów (wg daty publikacji w serwisie). Aby obejrzeć wszystkie dostępne interpretacje podatkowe dotyczące omawianego przedmiotu, najlepiej jest skorzystać z wyszukiwarki interpretacji podatkowych. Zachęcamy także do odwiedzenia strony zawierającej wszystkie najnowsze interpretacje podatkowe opublikowane w serwisie.

Zawsze aktualne interpretacje podatkowe

Subskrybuj kanał RSS bieżącego działu

Istota:
Czy zastosowana stawka amortyzacji 20% rocznie jest prawidłowa? (pytanie oznaczone we wniosku nr 2)
Fragment:
W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie: Czy zastosowana stawka amortyzacji 20% rocznie jest prawidłowa... (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) Zdaniem Spółki, postąpiła prawidłowo przyjmując wybudowanie domu modelowego na pozostałe środki trwałe i stosując 20% roczną amortyzację. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Stosowanie do art. 16i ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 54, poz. 397 ze zm.), odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 16j-16ł, dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w „Wykazie stawek amortyzacyjnych” (załącznik nr 1 do tej ustawy) i zasad o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1. Spółka w opisie stanu faktycznego wskazała, iż „Dom modelowy” zaliczony jest wg Klasyfikacji Środków Trwałych do Grupy 808 - narzędzia, przyrządy ruchomości i wyposażenie pozostałe. W świetle powyższego dla będącego przedmiotem wniosku „Domu modelowego” stosownie do poz. 8 „Wykazu rocznych stawek amortyzacyjnych” właściwą stawką amortyzacyjną jest stawka 20%.
2012
19
paź

Istota:
Czy w świetle obowiązujących przepisów prawa podatkowego Spółce przysługuje prawo do dokonywania modyfikacji indywidualnych stawek amortyzacyjnych w granicach zakreślonych w art. 16j updop?
Fragment:
Indywidualne stawki amortyzacji mogą być zatem stosowane przez podatnika, gdy spełnione są określone warunki: środki trwałe muszą być po raz pierwszy wprowadzone do ewidencji danego podatnika, środki te muszą spełniać kryteria używanych lub ulepszonych w rozumieniu art. 16j. Stosownie do art. 16h ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 16k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji, z zastrzeżeniem art. 16e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów. Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykorzystuje składniki majątku, które zostały przez nią nabyte oraz wykazane w ewidencji środków trwałych.
2012
30
wrz

Istota:
Jaka stawka amortyzacji powinna być zastosowana?
Fragment:
Z powyższego przepisu wynika zatem, iż podatnik może zastosować indywidualną stawkę amortyzacji, jeżeli nabył używany samochód, który był wykorzystywany u poprzedniego właściciela (przed nabyciem przez podatnika) przez wymagany okres co najmniej 6 miesięcy lub jeżeli przed wprowadzeniem do ewidencji wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie tego środka trwałego stanowiły co najmniej 20% jego wartości początkowej. Z przedstawionego we wniosku oraz jego uzupełnienia zdarzenia przyszłego wynika, iż samochód, o którym mowa we wniosku zakupiony został w kwietniu 2005r. jako fabrycznie nowy, a przed wprowadzeniem ww. samochodu do ewidencji środków trwałych, Wnioskodawca nie poniósł wydatków na jego ulepszenie. Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy stwierdzić należy, iż przedmiotowy samochód nie może zostać uznany za używany ani ulepszony środek trwały. W związku z powyższym nie można dla potrzeb jego amortyzacji ustalić indywidualnej stawki amortyzacyjnej. W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
2012
26
sie

Istota:
Możliwość podwyższania obniżonych wcześniej stawek amortyzacyjnych
Fragment:
Ustawodawca nie odnosi się zatem wprost do możliwości podwyższania stawek amortyzacji podatkowej, jednak posługuje się sformułowaniem „zmiana stawki”. Zgodnie z definicją słownikową termin „zmiana” oznacza fakt, że „coś staje się inne niż dotychczas” („Uniwersalny Słownik Języka Polskiego, T-Ż”, red. S Dubisz, Warszawa 2008r., s. 1033). W konsekwencji, termin „zmiana stawki” użyty w drugim zdaniu przepisu art. 16i st. 5 ustawy o CIT, odnosi się zarówno do obniżenia, jak i do podwyższenia stawek amortyzacji podatkowej. Tym samym, ustawodawca dopuszcza możliwość podwyższenia przez podatnika uprzednio obniżonych stawek podatkowych. Powyższy wniosek, zdaniem Wnioskodawcy, potwierdza także brzmienie uzasadnienia projektu ustawy z dnia 27 lipca 2002r. o zmianie ustawy o CIT (na podstawie której nadano art. 16i ust. 5 ustawy o CIT obecnie obowiązujące brzmienie). W uzasadnieniu tym stwierdzono, iż „podatnicy będą mogli w okresie ponoszenia strat podatkowych zaplanować maksymalnie obniżone stawki amortyzacyjne i powrócić do stawek, tj. wyższych kosztów podatkowych, w okresie osiągania dochodów, a tym samym odpowiednio wpływać na wysokość straty podatkowej i dochodu do opodatkowania.” Ze wskazanego fragmentu uzasadnienia wynika zatem jednoznacznie, że ustawodawca dopuścił możliwość podwyższenia uprzednio obniżonych stawek podatkowych.
2012
10
maj

Istota:
Możliwość obniżania stosowanych stawek amortyzacyjnych
Fragment:
Analizowane pojęcia odróżnia także ustawodawca – w przepisie art. 16h ust. 2 ustawy o CIT wskazuje bowiem na zakaz zmiany przyjętej przez podatnika metody amortyzacji, natomiast w przepisie art. 16i ust. 5 ustawy o CIT, normodawca dopuszcza możliwość zmiany przez podatnika stawek amortyzacji podatkowej dla poszczególnych środków trwałych. Mając na względzie powyższe uwagi, zdaniem Wnioskodawcy, podatnicy mogą w trakcie amortyzacji danego środka trwałego dokonać obniżenia przyjętych stawek amortyzacji podatkowej i takie działanie nie prowadzi do zmiany metody amortyzacji w rozumieniu przepisu art. 16h ust. 2 ustawy o CIT. Ponadto, obniżenie stawek amortyzacji podatkowej, nie jest uzależnione od wystąpienia dodatkowych okoliczności i pozostaje całkowicie w gestii podatnika. Przepis art. 16i ust. 5 ustawy o CIT, nie określa także dolnej granicy obniżenia stawek przez podatnika. Posługując się zatem wykładnią językową wspomnianego przepisu należy uznać, że podatnik ma prawo obniżyć stawkę amortyzacji do dowolnego poziomu (w tym również do 0%) i takie działanie jest zgodne z brzmieniem przepisów ustawy o CIT. Zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym w doktrynie podatkowej, wykładnia językowa (stanowiąca podstawową metodę interpretacji przepisów podatkowych – B. Brzezińki, Podstawy wykładni prawa podatkowego, Gdańsk 2008, s. 64), jest nie tylko punktem wyjścia wykładni prawa, ale także „zakreśla granice interpretacji prawa w ramach możliwego sensu słów zawartych w tekście prawnym”(R.
2012
8
maj

Istota:
1. Czy podział części składowych obiektu na dwa środki trwale jest prawidłowy?
2. Czy może całość inwestycji powinna być potraktowana jako jeden środek trwały?
3. Czy zastosowany jednorazowy odpis amortyzacyjny środka trwałego jakim jest technika myjni i urządzenia towarzyszące jest prawidłowy?
4. Czy stawka amortyzacji budowli stanowiącej drugi środek trwały w wysokości 9% rocznie jest prawidłowa?
Fragment:
Czy stawka amortyzacji budowli stanowiącej drugi środek trwały w wysokości 9% rocznie jest prawidłowa... Zdaniem Wnioskodawcy, przyjęty podział wszystkich zakupionych elementów inwestycji na dwa środki trwałe: technikę myjni wraz z urządzeniami towarzyszącymi oraz na budowle jest prawidłowy. Uznanie całej inwestycji za jeden środek trwały byłoby nieprawidłowe ze względu na fakt, iż sam kontener, przyłącza, utwardzony plac i zadaszenie ochronne (bez techniki myjni i urządzeń towarzyszących) mogą być wykorzystane również w innym celu, niekoniecznie związanym z myciem pojazdów. Z kolei technika myjni może zostać zainstalowana w innym miejscu i po zapewnieniu dostępu do odpowiednich przyłączy (woda, gaz, prąd, kanalizacja) także bez problemu funkcjonować. Ze względu na powyższe uznał Pan, iż najsensowniejszym rozwiązaniem sytuacji jest podział całej inwestycji na dwa środki trwale i przyjęcie odpowiednio: jednorazowego odpisu amortyzacyjnego przy technice myjni wraz z urządzeniami towarzyszącymi oraz stawki amortyzacji w wysokości 9% rocznie dla budowli. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.
2011
1
paź

Istota:
1. Czy koszty remontu zwiększając wartość środka trwałego?
2. Czy amortyzacja budynków jest obowiązkowa? Jeśli amortyzuje się budynki, na ile lat jest to możliwe – czy na 10 lat?
3. Czy amortyzacja może dotyczyć części budynku i czy w takim przypadku obowiązkowy jest podział mienia?
Fragment:
Możliwość ustalenia przez podatnika indywidualnej stawki amortyzacji przewiduje art. 22j ust. 1 ww. ustawy. Stosownie do treści art. 22j ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22l, mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika, z tym że okres amortyzacji nie może być krótszy niż dla budynków (lokali) i budowli, innych niż wymienione w pkt 4 - 10 lat, z wyjątkiem: trwale związanych z gruntem budynków handlowo-usługowych wymienionych w rodzaju 103 Klasyfikacji i innych budynków niemieszkalnych wymienionych w rodzaju 109 Klasyfikacji, trwale związanych z gruntem, kiosków towarowych o kubaturze poniżej 500 m 3 , domków kempingowych i budynków zastępczych dla których okres amortyzacji – nie może być krótszy niż 3 lata. Treść art. 22j ust. 3 pkt 1 ww. ustawy, stanowi, że środki trwałe, o których mowa w ust. 1 pkt 3, uznaje się za używane – jeżeli podatnik wykaże, że przed ich nabyciem były wykorzystywane co najmniej przez okres 60 miesięcy. Ze złożonego wniosku wynika, iż Wnioskodawczyni posiada zespół budowlany, którego wiek przekracza 40 lat..
2011
1
wrz

Istota:
Czy podatnik stosując metodę degresywno-liniową, po przejściu na metodę liniową zgodnie z art. 16k ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych może obniżać stawkę amortyzacyjną zgodnie z art. 16i ust. 5 ustawy?
Fragment:
U. z 2000 r., Nr 54, poz. 654 z późn. zm.), podatnik może obniżać stawkę amortyzacyjną. Powyższe twierdzenie uzasadnia wskazany art. 16k ust. 1 ww. ustawy, zgodnie z niniejszym przepisem przy stosowaniu metody degresywnej odpisów amortyzacyjnych można dokonywać od wartości początkowej określonych środków trwałych, w pierwszym roku podatkowym ich używania, przy zastosowaniu stawek podanych w Wykazie, podwyższonych o współczynnik nie wyższy niż 2,0, ale w następnych latach podatkowych od ich wartości początkowej pomniejszonej o dotychczasowe odpisy amortyzacyjne, ustalonej na początek kolejnych lat ich używania. Począwszy od roku podatkowego, w którym tak określona roczna kwota amortyzacji miałaby być niższa od rocznej kwoty amortyzacji obliczonej metodą liniową, podatnicy dokonują dalszych odpisów amortyzacyjnych według metody liniowej. Z niniejszego przepisu wynika wprost, iż podatnicy dokonują dalszych odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16i ustawy. Formułując w ten sposób przepis art. 16k ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ustawodawca tym samym dał możliwość podatnikowi po przejściu na metodę liniową do podwyższania lub obniżania stawek amortyzacyjnych. Należy bowiem zaznaczyć, iż w metodzie degresywno-liniowej o której mowa w art. 16k ust. 1 ustawy przejście na metodę liniową następuje ex lege, zatem zaczynając stosować tą metodę podatnikowi będzie przysługiwało prawo do obniżania/podwyższania stawek amortyzacyjnych zgodnie z art. 16i ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
2011
1
sie

Istota:
Czy podatnik prawidłowo zastosował indywidualnie ustaloną stawkę amortyzacyjną w wysokości 10% rocznie dla opisanego budynku?
Fragment:
Możliwość ustalenia przez podatnika indywidualnej stawki amortyzacji przewiduje art. 22j ust. 1 cyt. ustawy. Stosownie do treści art. 22j ust. 1 pkt 4 ww. ustawy, podatnicy z zastrzeżeniem art. 22l, mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika, z tym, że okres amortyzacji nie może być krótszy niż dla budynków (lokali) niemieszkalnych, dla których stawka amortyzacyjna z Wykazu stawek amortyzacyjnych wynosi 2,5 % - 40 lat pomniejszone o pełną liczbę lat, które upłynęły od dnia ich oddania po raz pierwszy do używania do dnia wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzonej przez podatnika, z tym że okres amortyzacji nie może być krótszy niż 10 lat. Przedstawione powyżej zasady amortyzacji wynikające z art. 22j ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dotyczą używanych lub ulepszonych budynków (lokali) niemieszkalnych. Budynki niemieszkalne są to obiekty budowlane wykorzystywane głównie dla potrzeb niemieszkalnych. Zgodnie z Wykazem rocznych stawek amortyzacyjnych, stanowiącym załącznik Nr 1 do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dla budynków niemieszkalnych, zaliczonych do grupy 1, podgrupy 10 Klasyfikacji Środków Trwałych, stosuje się stawkę amortyzacyjną w wysokości 2,5%.
2011
1
lip

Istota:
Czy ustalona 10% roczna stawki amortyzacji jest prawidłowa, a tym samym będzie stanowić koszt uzyskania przychodów?
Fragment:
Zatem należy uznać, że ustalona 10% roczna stawka amortyzacji jest prawidłowa. Ustalony w ten sposób odpis amortyzacyjny będzie stanowić koszt uzyskania przychodów. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.
2011
1
lip
© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.