0115-KDIT1-2.4012.784.2018.1.AJ | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Świadczone usługi, które sad finansowane ze środków publicznych w co najmniej 70% korzystają ze zwolnienia od podatku. Natomiast usługi dofinansowane w niższym wymiarze nie są zwolnione od podatku i ma do nich zastosowanie 23% stawka podatku.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 8 października 2018 r. (data wpływu 17 października 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku usług polegających na organizacji i prowadzeniu szkoleń finansowanych w co najmniej 70% ze środków Unii Europejskiej – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 17 października 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku usług polegających na organizacji i prowadzeniu szkoleń finansowanych w co najmniej 70% ze środków Unii Europejskiej.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie:

70.22.Z - Pozostałe doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania,

85.59B - Pozostałe pozaszkolne formy edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowane,

85.60Z - Działalność wspomagająca edukację.

Jest Pan czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

W 2018 r. zarejestrował się Pan w Bazie Usług Rozwojowych prowadzonej przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości. Baza Usług Rozwojowych umożliwia Panu zaprezentowanie usług rozwojowych (szkoleniowych i doradczych) przedsiębiorcom sektora MŚP z możliwością dofinansowania z funduszy europejskich (jest Pan podmiotem uprawnionym do świadczenia usług rozwojowych z dofinansowaniem - na podstawie Certyfikatu Systemu Zarządzania Jakością według ISO 9001: 2015 (PN-EN ISO 9001: 2015) – w zakresie usług szkoleniowych i doradczych).

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczy Pan usługi szkoleniowe pracownikom mikro, małych i średnich przedsiębiorstw. Podmioty, którym świadczona jest usługa szkoleniowa podpisują umowę o dofinansowanie z Operatorem, który realizuje projekty w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego poszczególnych województw. Nie jest Pan podmiotem uczestniczącym w projekcie tylko podmiotem świadczącym usługi na rzecz przedsiębiorstwa, które podpisuje umowę na dofinansowanie z Operatorem. Poziom udzielonego przedsiębiorcom dofinansowania ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego wynosi między 50%, a 80% kosztów kwalifikowanych - w zależności od kryteriów przyjętych w projektach w każdym z województw oraz spełniania zdefiniowanych w nich kryteriów preferowanych. Dofinansowanie usługi rozwojowej (w tym szkoleniowej) udzielane jest na podstawie umowy o przyznaniu wsparcia zawieranej pomiędzy przedsiębiorcą, a Operatorem i stanowi dla tego przedsiębiorcy pomoc de minimis lub pomoc publiczną. Pozostała wartość - 20% do 50% kosztów kwalifikowanych stanowić będzie wkład własny przedsiębiorcy.

Świadczone przez Pana usługi szkoleniowe w ramach Bazy Usług Rozwojowych dla pracowników MŚP z możliwością dofinansowania obejmują m.in. następujące zagadnienia: zarządzanie firmą, zarządzanie zespołem, negocjacje w firmie i sztuka sprzedaży, obsługa klienta, ochrona danych osobowych, zarządzanie czasem pracy, rekrutacja personelu, media społecznościowe jako sposób reklamy przedsiębiorstwa, skuteczny marketing, szkolenia specjalistyczne dla kadry medycznej.

Wymienione powyżej przykładowe rodzaje szkoleń przyczyniają się do rozwoju kompetencji zawodowych właścicieli firm i pracowników. Szkolenia mogą mieć formę szkoleń zamkniętych, czyli tematyka szkolenia dostosowana jest do potrzeb przedsiębiorstwa, bądź otwarty gdzie tematyka szkoleń dotyczy danego zagadnienia w odniesieniu do sektora MŚP. W obu przypadkach szkolenia stanowią proces kształcenia lub przekwalifikowania zawodowego z uwzględnieniem wymagań konkretnego pracodawcy. Szkolenia przyczyniają się do zwiększenia konkurencyjności i adaptacyjności przedsiębiorstwa do zmieniających się warunków współczesnego rynku pracy jak i do zmieniającego się prawa. Klienci nie mogą brać udziału w szkoleniach dopóki nie podpiszą umowy z Operatorem, który decyduje o przyznaniu dofinansowania, kwalifikując daną usługę jako usługę rozwojową.

Usługi szkoleniowe kończą się wydaniem dla jego uczestników imiennego zaświadczenia potwierdzającego ukończenie szkolenia, zawierającego m.in.: dane podmiotu wystawiającego zaświadczenie, dane uczestnika instytucjonalnego (przedsiębiorcy), imię i nazwisko uczestnika indywidualnego (wydelegowanego pracownika), daty świadczenia usługi, tytuł usługi, liczbę godzin, itp.

Warto również dodać, że zanim dojdzie do realizacji danego szkolenia przeprowadza Pan z przedsiębiorcą wywiad, którego celem jest poznanie potrzeb szkoleniowych danego podmiotu, w celu rozwoju zawodowego właścicieli firm i pracowników w nim zatrudnionych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Jaką stawkę VAT należy zastosować do realizowanych przez Pana usług szkoleniowych świadczonych w ramach Bazy Usług Rozwojowych, dofinansowanych w wysokości co najmniej 70%

Zdaniem Wnioskodawcy, na usługi szkoleniowe objęte dofinansowaniem na poziomie minimum 70% właściwą sławką jest stawka zwolniona: w przypadku usług o niższym poziomie dofinansowania - podlegać one będą opodatkowaniu stawką 23%.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług: „Zwalnia się od podatku: (...) usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26: (...) finansowane w całości ze środków publicznych oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane”.

Powyższy warunek zastosowania zwolnienia z VAT, reguluje dodatkowo przepis art. 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień, zgodnie z którym: „Zwalnia się od podatku: (...) usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane”.

Mając na uwadze powyższe obowiązujące przepisy, ustanawiające dwie przesłanki zastosowania zwolnienia z VAT, należy przede wszystkim rozważyć, czy świadczone przez Wnioskodawcę usługi szkoleniowe: są usługami kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, oraz są finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych.

Usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego.

Zgodnie z art. 44 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej za usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego uznaje się „usługi pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia”.

Świadczone usługi spełniają definicję kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego. Udział w szkoleniach biorą właściciele firm, bądź pracownicy przedsiębiorstw kierowani przez właścicieli/kierowników, którzy dla celów zawodowych chcą uaktualnić, uzupełnić, nabyć nową wiedzę. Żaden przedsiębiorca nie kierowałby swoich pracowników na szkolenia, w których nie widziałby sensu rozwoju pracownika, a co za tym idzie również przedsiębiorstwa. Ponadto żaden z przedsiębiorców nie może przystąpić do szkolenia zanim nie podpisze umowy z Operatorem na daną usługę szkoleniową, której celem jest rozwój kompetencji pracowników i pracodawców w sektorze MŚP.

Środki publiczne.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 lit. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, środkami publicznymi są: „środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA)”.

W Pana ocenie powyższy warunek dotyczący finansowania usługi ze środków publicznych należy uznać za spełniony. Środki otrzymywane przez przedsiębiorców na dofinansowanie usług rozwojowych współfinansowane ze środków Unii Europejskiej mieszczą się w kategorii środków publicznych.

Jest to zgodne z interpretacją ogólną Nr PT1/033/46/751/KCO/13/14/RD50004 Ministra Finansów z dnia 30 maja 2014 r., w której to wskazuje się, iż: „w zakresie drugiej przesłanki uprawniającej do zastosowania ww. zwolnienia należy przede wszystkim na wstępie wskazać, że środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej mieszczą się w kategorii środków publicznych w rozumieniu ustawy z dnia 27. 08.2009 r. o finansach publicznych”.

Jednocześnie jak w ww. interpretacji wskazano, dla zwolnienia z VAT usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego nie ma znaczenia, czy otrzymujący dofinansowanie ze środków publicznych sam świadczy przedmiotową usługę, czy też w realizację tej usługi zaangażowany będzie podwykonawca (dalsi podwykonawcy).

Uczestnictwo w usługach rozwojowych (w tym m.in. w szkoleniach) w ramach projektów przewiduje częściową odpłatność dla uczestniczących w nich przedsiębiorców. Poziom udzielonego przedsiębiorcom dofinansowania ze środków EFS wynosić będzie między 50% a 80% kosztów kwalifikowanych - w zależności od kryteriów przyjętych w projektach w każdym z województw. Dofinansowanie usługi szkoleniowej udzielane będzie na podstawie umowy o przyznaniu wsparcia zawieranej pomiędzy przedsiębiorcą, a Operatorem i stanowić będzie dla tego przedsiębiorcy pomoc de minimis lub pomoc publiczną. Pozostała wartość - 20% do 50% kosztów kwalifikowanych stanowić będzie wkład własny przedsiębiorcy.

Uznając obie przesłanki za spełnione, w Pana ocenie, na realizowane usługi szkoleniowe objęte dofinansowaniem na poziomie minimum 70%, właściwą stawką jest stawka zwolniona. Dla usług szkoleniowych objętych dofinansowaniem na poziomie niższym niż 70% właściwą stawka jest stawka 23%.

Opisana powyżej sytuacja i opinia Wnioskodawcy jest zbliżona do sytuacji opisanej w interpretacji podatkowej z dnia 5 grudnia 2017 nr 0115-KDIT1-2.4012.748.2017.1.DM, w której Dyrektor KIS uznał, że usługi szkoleniowe finansowane co najmniej w 70% ze środków publicznych korzystają ze zwolnienia z VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem” podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Na podstawie art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Stawka podatku - na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług - wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W myśl art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w ustawie, jak i w przepisach wykonawczych do ustawy, ustawodawca przewidział stawki obniżone lub zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:

  1. jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania,
  2. uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w zakresie kształcenia
  • oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Zgodnie z ust. 1 pkt 29 ww. artykułu, zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:

  1. prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
  2. świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe - wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub
  3. finansowane w całości ze środków publicznych

oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Jak stanowi ust. 17 tego artykułu, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22–24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

  1. nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22–24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
  2. ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Stosownie do treści ust. 17a powołanego artykułu, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe.

Jak wynika z § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (Dz. U. z 2018 r. poz. 701), zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 13, 14, 18 i 19, stosuje się do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe (§ 8 ust. 8 rozporządzenia).

W świetle § 3 ust. 9 rozporządzenia, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 13, 14, 18 i 19, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

  1. nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 13, 14, 18 i 19, lub
  2. ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Kwestia zwolnienia od podatku usług kształcenia uregulowana jest w art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE L 347, str. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym państwa członkowskie zwalniają kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.

Cytowany przepis umiejscowiony został w rozdziale 2 tego aktu, zatytułowanym „Zwolnienia dotyczące określonych czynności wykonywanych w interesie publicznym”, co oznacza, że usługi szkoleniowe na gruncie Dyrektywy 2006/112/WE Rady podlegają zwolnieniu od podatku wyłącznie, gdy są wykonywane w interesie publicznym, tzn. wypełniają obowiązki, jakie ciążą na danym państwie wobec jego obywateli.

Należy także zauważyć, że z utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wynika, że zwolnienia stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, które służą unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu VAT w poszczególnych państwach członkowskich i które należy postrzegać w ogólnym kontekście wspólnego systemu podatku VAT (wyrok C-473/08 w sprawie Eulitz, pkt 25). Ponadto, jak również wielokrotnie podkreślał TSUE w swym orzecznictwie, pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 VI Dyrektywy (obecnie art. 132 Dyrektywy 2006/112/WE Rady) powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika (przykładowo wyrok Trybunału z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV).

Jednakże interpretacja tych pojęć powinna być zgodna z celami, do jakich dążą owe zwolnienia, oraz powinna spełniać wymogi zasady neutralności podatkowej, na której zasadza się wspólny system VAT. Zatem powyższa zasada ścisłej interpretacji nie oznacza, że pojęcia użyte w celu opisania zwolnień z art. 13 (art. 132 Dyrektywy 2006/112/WE) powinny być interpretowane w sposób, który uniemożliwiałby osiągnięcie zakładanych przez nie skutków (pkt 27 ww. wyroku).

Definicja kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego została zawarta w art. 44 rozporządzenia Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającym środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 str. 1). Rozporządzenie to wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio. W myśl ww. art. 44 rozporządzenia, usługi w zakresie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zapewniane na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia.

Możliwość skorzystania ze zwolnienia w odniesieniu do świadczenia usługi (ale też i dostawy towarów) ściśle związanej z usługą kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego wymaga spełnienia określonych warunków, na które wskazuje TSUE m. in. w sprawie Horizon College C-434/05. Po pierwsze, zarówno główna działalność edukacyjna, jak i dostawa towarów lub świadczenie usług ściśle związane z tą działalnością muszą być wykonywane przez jeden z podmiotów, o których mowa w art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE. Po drugie, świadczenie usług lub dostawa towarów ściśle związanych z czynnościami głównymi muszą być konieczne do wykonywania transakcji podlegających zwolnieniu. Po trzecie, świadczenie usług i dostawa towarów są wyłączone z zakresu zwolnienia, jeżeli ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu poprzez dokonywanie transakcji stanowiących bezpośrednią konkurencję w stosunku do działalności przedsiębiorstw wykonujących działalność gospodarczą, objętej VAT.

W świetle analizy uregulowań art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a) ustawy o podatku od towarów i usług należy zauważyć, że warunkiem zwolnienia od podatku usług w zakresie kształcenia jest spełnienie przesłanki o charakterze podmiotowym odnoszącej się do usługodawcy, który musi być jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy - Prawo oświatowe. Z kolei, aby móc skorzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie ust. 1 pkt 29 powyższego artykułu, szkolenia muszą obejmować nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z konkretną branżą czy zawodem i muszą mieć na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Dodatkowo należy spełnić jeden ze wskazanych poniżej warunków, tj.:

  • formy i zasady tych szkoleń muszą wynikać z odrębnych od podatkowych aktów prawnych,
  • na świadczone szkolenia uzyskano akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty,
  • szkolenia muszą być finansowane w całości ze środków publicznych.

Z kolei, aby móc skorzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie § 3 ust. 1 pkt 14 przywołanego rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r., świadczone usługi muszą stanowić usługi kształcenia i przekwalifikowania zawodowego, obejmować nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z konkretną branżą czy zawodem oraz muszą mieć na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Dodatkowo szkolenia muszą być finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych.

Należy zwrócić uwagę, że przewidziany w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c) ustawy o podatku od towarów i usług oraz w § 3 ust. 1 pkt 14 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. wymóg finansowania usług w określonej wysokości ze środków publicznych jest spełniony w przypadku, gdy rzeczywistym (w znaczeniu ekonomicznym) źródłem finansowania tej usługi są środki publiczne. Powyższego nie wyklucza fakt, że w świadczeniu tej usługi uczestniczą podmioty trzecie w charakterze podwykonawców (niezależnie od tego, którym z kolei zleceniobiorcą w ewentualnym łańcuchu podwykonawców jest dany podwykonawca). Wydatkowanie przekazanych na realizację danego projektu środków publicznych przez ich dysponenta na realizację poszczególnych jego części (całości) przez podwykonawców, oznacza bowiem, że poszczególne części (całość) projektu realizowane przez podwykonawców są – z ekonomicznego punktu widzenia – finansowane ze środków publicznych. W konsekwencji, względem nich znajduje zastosowanie zwolnienie, o którym mowa w ww. przepisach (przy spełnieniu pozostałych warunków). Przedmiotowy warunek „finansowania ze środków publicznych” jest zatem spełniony zarówno w przypadku, gdy otrzymujący dofinansowanie ze środków publicznych sam świadczy przedmiotową usługę, jak również gdy w realizację tej usługi zaangażowany jest podwykonawca (kolejni podwykonawcy). Istotne jest jedynie to, żeby środki publiczne stanowiły rzeczywiste (w znaczeniu ekonomicznym) źródło finansowania przedmiotowych usług (co zakłada istnienie ścisłego związku pomiędzy otrzymanymi środkami publicznymi a realizowanymi świadczeniami). Podwykonawca korzystający ze zwolnienia winien zatem posiadać stosowną dokumentację potwierdzającą, że źródłem finansowania tej usługi są środki publiczne.

Na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2077, z późn. zm.), środkami publicznymi są środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA).

Analiza przedstawionego stanu faktycznego oraz treści przywołanych przepisów prawa prowadzi do stwierdzenia, że skoro jak wskazano w treści wniosku, świadczone usługi stanowią usługi kształcenia i przekwalifikowania zawodowego w sytuacji, gdy są finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych podlegają zwolnieniu od podatku na podstawie § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień.

Usługi finansowane w niższym wymiarze skoro z treści wniosku nie wynika, że świadczy je Pan jako jednostka objęta systemem oświaty, uczelnia, jednostka naukowa Polskiej Akademii Nauk, jednostka badawczo-rozwojowa, nie są one prowadzone w formach i na zasadach określonych w odrębnych przepisach i nie uzyskał Pan akredytacji na prowadzenie tych szkoleń, są one opodatkowane 23% stawką podatku na podstawie art. 41 ust. 1w związku z art. 146 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

W konsekwencji oceniając stanowisko Wnioskodawcy należało uznać je za prawidłowe.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.