IBPBI/1/415-801/12/KB | Interpretacja indywidualna

Skutki podatkowe otrzymania przez innego niż Wnioskodawczyni wspólnika spółki komandytowej z tytułu rozwiązania tej spółki wierzytelności z odsetkami, przysługującej spółce wobec tego wspólnika, w wyniku czego wierzytelność ta wygaśnie w drodze konfuzji
IBPBI/1/415-801/12/KBinterpretacja indywidualna
  1. likwidacja
  2. pozarolnicza działalność gospodarcza
  3. spółka komandytowa
  4. środki pieniężne
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Źródła przychodów

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni, przedstawione we wniosku z dnia 02 lipca 2012r. (data wpływu do tut. Biura 03 lipca 2012r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wygaśnięcia w drodze konfuzji wierzytelności spółki komandytowej wobec innego wspólnika spółki – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 03 lipca 2012r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. w zakresie skutków podatkowych wygaśnięcia w drodze konfuzji wierzytelności spółki komandytowej wobec innego wspólnika spółki.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną, która posiada miejsce zamieszkania oraz podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Wnioskodawczyni posiada status komandytariusza spółki komandytowej, która powstała w wyniku przekształcenia ze spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w spółkę osobową. Przedmiotem działalności spółki komandytowej jest m.in. udzielanie pożyczek. Na majątek spółki komandytowej składają się środki pieniężne oraz inne prawa majątkowe, w tym papiery wartościowe oraz wierzytelność pieniężna wobec wspólnika spółki komandytowej innego niż Wnioskodawczyni (zwanego dalej: „komandytariuszem A”) z tytułu udzielonej mu przez spółkę komandytową pożyczki (obejmująca również wierzytelność z tytułu odsetek należnych od zaciągniętej pożyczki). Należące do spółki komandytowej środki pieniężne pochodzą w części ze sprzedaży jej aktywów oraz z zysków niepodzielonych wypracowanych przed przekształceniem spółki ze spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w spółkę komandytową. Zyski niepodzielone podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych według stawki 19% w dacie przekształcenia spółki kapitałowej w spółkę osobową. W toku działalności spółki komandytowej mogą wystąpić sytuacje, które powodować będą jej rozwiązanie z przyczyn przewidzianych w umowie spółki lub na mocy uchwały wszystkich wspólników o rozwiązaniu spółki. Jeśli taka sytuacja wystąpi, działalność spółki komandytowej zostanie zakończona po przeprowadzeniu procedury likwidacji lub w inny uzgodniony przez wspólników sposób. Majątek tej spółki, po spłaceniu wszystkich zobowiązań, zostanie podzielony pomiędzy wspólników, stosownie do postanowień umowy spółki. Byt prawny spółki komandytowej ustanie w momencie wykreślenia jej z Krajowego Rejestru Sądowego niezależnie od tego, czy zakończenie jej działalności nastąpi w wyniku przeprowadzenia procedury likwidacji, czy w inny uzgodniony przez wspólników sposób. W przypadku rozwiązania spółki komandytariusz A otrzyma zarówno środki pieniężne, jak i inne składniki majątkowe pozostałe na dzień rozwiązania, a pozostali wspólnicy, w tym Wnioskodawczyni, otrzymają jedynie środki pieniężne. W konsekwencji, komandytariusz A otrzyma tytułem rozwiązania spółki papiery wartościowe oraz wierzytelność pieniężną z tytułu pożyczki udzielonej przez spółkę komandytową na jego rzecz wraz z odsetkami w części, w której nie będą spłacone na dzień przeniesienia wierzytelności. Tym samym, w momencie otrzymania majątku z tytułu rozwiązania spółki komandytowej, komandytariusz A stanie się jednocześnie dłużnikiem i wierzycielem. Takie zdarzenie (tzw. konfuzja) będzie skutkowało wygaśnięciem umowy pożyczki z mocy prawa.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy w przypadku otrzymania przez komandytariusza A w wyniku rozwiązania spółki komandytowej wierzytelności pieniężnej z tytułu udzielonej mu pożyczki oraz należnych odsetek, wygaśnięcie tej wierzytelności pieniężnej w drodze kontuzji skutkować będzie powstaniem po stronie Wnioskodawczyni przychodu podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych...

(pytanie oznaczone we wniosku nr 3)

Zdaniem Wnioskodawczyni, w przypadku otrzymania przez komandytariusza A w wyniku rozwiązania spółki komandytowej wierzytelności pieniężnej z tytułu udzielonej mu pożyczki oraz należnych odsetek, wygaśnięcie tej wierzytelności pieniężnej w drodze konfuzji nie będzie skutkować powstaniem po stronie Wnioskodawczyni przychodu podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 14 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm., dalej: „ustawa o PIT”), do przychodów nie zalicza się kwot naliczonych, lecz nieotrzymanych odsetek od należności, w tym również od udzielonych pożyczek. Przepis ten wprowadza ogólną zasadę, iż należności z tytułu odsetek są zaliczane do przychodów podatkowych kasowo, to jest w dacie ich rzeczywistego otrzymania. Na gruncie cytowanego przepisu stwierdzić należy, iż przez „otrzymanie odsetek od należności” rozumieć należy zaspokojenie wierzyciela z tytułu wierzytelności odsetkowej, to jest wykonanie w tym zakresie zobowiązania. Pojęcie to nie posiada swojej definicji normatywnej, jednak zgodnie z objaśnieniem zawartym w Słowniku języka polskiego, pojęcie „otrzymać” oznacza m.in. „stać się odbiorcą czegoś, dostać coś w darze lub w zamian za coś” (M. Szymczak <red.> w: Słownik języka polskiego PWN, Warszawa 1999, t. 2 s. 545). W ocenie Wnioskodawczyni, użyte przez ustawodawcę sformułowanie „otrzymanie odsetek od należności” utożsamiać należy zatem z rzeczywistym zaspokojeniem wierzytelności odsetkowej, czyli z wykonaniem zobowiązania w tym zakresie. Co więcej, rozumienie takie jest zgodne z mającą zastosowanie w odniesieniu do odsetek zasadą kasowego rozpoznawania przychodów podatkowych. W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o PIT, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa w udziale w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy o PIT. Przepis ten odzwierciedla powszechnie przyjętą zasadę transparentności, zgodnie z którą spółki nieposiadające osobowości prawnej nie są podatnikami podatku dochodowego, natomiast osiągane przez te spółki przychody, pomniejszone o koszty uzyskania przychodów, stanowią dochody ich wspólników proporcjonalnie do ich udziałów w zysku oraz podlegają opodatkowaniu przez tych wspólników jako podatników podatku dochodowego od osób fizycznych lub podatku dochodowego od osób prawnych.

W świetle powyższego stwierdzić należy, iż w sytuacji, gdy spółka komandytowa posiada względem jednego ze wspólników (komandytariusza A) wierzytelność z tytułu pożyczki, przychód podatkowy z tytułu takiej wierzytelności, równy naliczonym odsetkom, powstać może dopiero w momencie otrzymania przez spółkę należnych odsetek. Z uwagi na transparentność podatkową spółek osobowych, przychód ten stanowić będzie przychód podatkowy wspólników spółki osobowej, w tym Wnioskodawczyni, proporcjonalnie do ich udziałów w zysku.

Wnioskodawczyni wskazuje, że w związku z rozwiązaniem spółki komandytowej w sytuacji, jeżeli pożyczka udzielona przez spółkę komandytową komandytariuszowi A nie została spłacona, będzie miało miejsce wygaśnięcie zobowiązania komandytariusza A wobec spółki komandytowej z tytułu zaciągniętej pożyczki poprzez tzw. konfuzję - instytucję prawa cywilnego, powodującą wygaśnięcie prawa podmiotowego (wierzytelności spółki komandytowej wobec komandytariusza A) na skutek połączenia w rękach tej samej osoby (komandytariusza A) tego prawa podmiotowego i powiązanego z nim obowiązku (zobowiązania komandytariusza A wobec spółki komandytowej) (T. Henclewski, Instytucja kontuzji w polskim prawie cywilnym, Przegląd Prawa Handlowego z 2011, nr 4, s. 51). W związku z wykonaniem postanowień umowy spółki komandytowej w przedmiocie podziału pomiędzy wspólników majątku spółki w razie jej rozwiązania, komandytariuszowi A wydana zostanie wierzytelność spółki komandytowej przysługująca jej wobec komandytariusza A z tytułu umowy pożyczki. Skutkiem tego, w osobie komandytariusza A dojdzie do połączenia wierzytelności przysługującej mu ze zobowiązaniem komandytariusza A wobec samego siebie. W ten sposób dojdzie do konfuzji i wygaśnięcia zobowiązania komandytariusza A z tytułu zaciągniętej pożyczki oraz odsetek od tej pożyczki. Momentem wygaśnięcia tego zobowiązania będzie z mocy prawa moment otrzymania przez komandytariusza A przedmiotowej wierzytelności w procesie rozwiązania spółki komandytowej.

W tym kontekście Wnioskodawczyni podkreśla, iż w prawie cywilnym wyróżnia się dwa sposoby wygaśnięcia zobowiązań - poprzez wykonanie zobowiązania, tj. zaspokojenie wierzyciela, oraz bez zaspokojenia wierzyciela. Do tej drugiej grupy należą m.in. umorzenie długu, rozwiązanie stosunku prawnego, ziszczenie się warunku rozwiązującego, a także konfuzja. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż w przedmiotowym zdarzeniu przyszłym wierzytelność spółki komandytowej z tytułu nieotrzymanych odsetek od pożyczki nie zostanie zaspokojona, a zatem jej wspólnicy, w tym Wnioskodawczyni, nie uzyskają przychodu podatkowego. Wygaśnięcie zobowiązania komandytariusza A wobec spółki komandytowej z tytułu pożyczki oraz odsetek należnych od zaciągniętej pożyczki poprzez konfuzję, następującą w wyniku rozwiązania spółki komandytowej na skutek połączenia w rękach tej samej osoby prawa i powiązanego z nim obowiązku, nie spowoduje zatem powstania po stronie Wnioskodawczyni przychodu podatkowego w PIT na podstawie art. 14 ust. 3 pkt 2 w związku z art. 8 ust. 1 ustawy o PIT.

W opinii Wnioskodawczyni, wygaśnięcie z mocy prawa w drodze konfuzji wierzytelności przysługującej spółce komandytowej wobec komandytariusza A nie spowoduje powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych także na żadnej innej podstawie wskazanej w ustawie o PIT. Ustawa o PIT nie zawiera definicji przychodu podatkowego. Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie jedynie do wskazania przykładowych przysporzeń zaliczanych do tej kategorii. Wyliczenie to nie wymienia wygaśnięcia zobowiązań z mocy prawa w drodze konfuzji. Podkreślenia wymaga także fakt, iż przychodami podatkowymi są co do zasady wszystkie przysporzenia majątkowe o charakterze trwałym. Takie stanowisko jest akceptowane przez Najwyższy Sąd Administracyjny, który w wyroku z dnia 27 listopada 2003 r., sygn. akt III SA 382/02, stwierdził, iż „do przychodów zaliczyć można tylko takie wartości, które określają definitywny przyrost majątku podatnika. Z powyższych uwag wynika, że jako przychód dla celów podatkowych należy traktować tylko takie zdarzenia, które powodują rzeczywisty wzrost majątku podatnika”. W tym świetle uznać należy, iż konfuzja nie powoduje powstania przysporzenia majątkowego. Wygaśnięcie z mocy prawa wierzytelności wobec komandytariusza A w drodze konfuzji polega na jednoczesnym zmniejszeniu u komandytariusza A aktywów i pasywów o tę samą kwotę. Jednocześnie, z punktu widzenia pozostałych wspólników spółki komandytowej, w tym Wnioskodawczyni, zdarzenie takie nie ma wpływu na wartość przysługujących im składników majątku na dzień rozwiązania spółki komandytowej. Zatem, zdaniem Wnioskodawczyni, wygaśnięcie z mocy prawa w drodze konfuzji wierzytelności przysługującej spółce komandytowej wobec komandytariusza A nie spowoduje powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych u Wnioskodawczyni, jako wspólnika spółki komandytowej, także na żadnej innej podstawie wskazanej w ustawie o PIT.

Podsumowując, w ocenie Wnioskodawczyni, w przypadku otrzymania przez komandytariusza A w wyniku rozwiązania spółki komandytowej wierzytelności pieniężnej z tytułu udzielonej mu pożyczki oraz należnych odsetek, wygaśnięcie tej wierzytelności pieniężnej w drodze konfuzji nie będzie skutkować powstaniem po stronie Wnioskodawczyni przychodu podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawczyni.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienić należy, iż w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1 i 2 zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

Dokumenty dotyczące poruszonych zagadnień:

likwidacja
IBPBI/2/423-771/12/MO | Interpretacja indywidualna

pozarolnicza działalność gospodarcza
ITPB1/415-666/12/AD | Interpretacja indywidualna

spółka komandytowa
IPPB1/415-811/12-3/AM | Interpretacja indywidualna

środki pieniężne
IBPBI/1/415-792/12/KB | Interpretacja indywidualna

© 2011-2017 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.