ITPB3/4510-116/15/AW | Interpretacja indywidualna

Czy w przypadku sprzedaży środka trwałego, którego zakup został zrefundowany dotacją z Urzędu Pracy na wyposażenie stanowiska pracy, koszt uzyskania przychodu będzie stanowiła niezamortyzowana wartość środka trwałego?
ITPB3/4510-116/15/AWinterpretacja indywidualna
  1. dofinansowanie
  2. dotacja
  3. koszty uzyskania przychodów
  4. sprzedaż
  5. zbycie
  6. środek trwały
  1. Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT) -> Koszty uzyskania przychodów -> Wydatki nieuznawane za koszty uzyskania przychodów

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015, poz. 613) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 17 marca 2015 r. (data wpływu) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów niezamortyzowanej wartości środka trwałego, którego nabycie zostało zrefundowane otrzymaną dotacją – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 17 marca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów niezamortyzowanej wartości środka trwałego, którego nabycie zostało zrefundowane otrzymaną dotacją.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenia przyszłe.

Wnioskodawca w 2013 r. otrzymał z Powiatowego Urzędu Pracy refundację kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla bezrobotnego. Z otrzymanych środków zakupione zostało m.in. urządzenie wielofunkcyjne (drukarka, kopiarka, skaner) o wartości początkowej przekraczającej 3500 zł. W myśl zwolnienia przedmiotowego przewidzianego w art. 17 ust 1 pkt 21 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych otrzymana dotacja stanowiła przychód korzystający ze zwolnienia z podatku dochodowego.

Urządzenie zostało wprowadzone do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych. Wspomniane urządzenie jest amortyzowane liniowo, lecz odpisy amortyzacyjne w części pokrytej środkami ze wspomnianego dofinansowania nie są stanowią kosztu uzyskania przychodu.

Ze względu na zmianę potrzeb firmy w zakresie sprzętu Wnioskodawca rozważa sprzedaż wspomnianego urządzenia wielofunkcyjnego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w przypadku sprzedaży środka trwałego, którego zakup został zrefundowany dotacją z Urzędu Pracy na wyposażenie stanowiska pracy, koszt uzyskania przychodu będzie stanowiła niezamortyzowana wartość środka trwałego...

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku sprzedaży środka trwałego, którego zakup został zrefundowany dotacją z Urzędu Pracy na wyposażenie stanowiska pracy, kosztem uzyskania przychodu będzie niezamortyzowana wartość środka trwałego.

Zgodnie z art. 15 ust 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust 1. Warunkiem uznania wydatku za koszt jest zatem spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze istnienie związku poniesionego wydatku z osiągnięciem przychodów i po drugie brak obecności wydatku na liście wydatków niestanowiących kosztu uzyskania przychodu.

Jak stanowi art. 16 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, wydatki na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych nie stanowią kosztu uzyskania przychodów. Wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem pkt 8a, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia.

Wprawdzie art. 16 ust 1 pkt 48 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wyklucza z kosztów podatkowych odpisy z tytułu zużycia środków trwałych od tej części ich wartości, która została odliczona od podstawy opodatkowania albo została zwrócona podatnikowi w jakiejkolwiek formie. Należy jednak pamiętać, że zgodnie z art. 16 ust 1 pkt 1 tej ustawy kosztem uzyskania przychodów w przypadku zbycia środka trwałego jest wartość początkowa środka trwałego pomniejszona o dotychczasowe odpisy amortyzacyjne. Ponadto w art. 16h ust. 1 pkt 1 o podatku dochodowym od osób prawnych ustawodawca wyraźnie zaznaczył, że suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których zgodnie z art. 16 ust. 1 tej ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

W świetle przedstawionego stanu faktycznego art. 16 ust. 1 pkt 1 należy zatem rozumieć w ten sposób, że kosztem uzyskania przychodów w przypadku odpłatnego zbycia przez Wnioskodawcę urządzenia wielofunkcyjnego będzie wydatek na jego nabycie, pomniejszony o sumę dokonanych odpisów amortyzacyjnych (zarówno stanowiących, jak i niestanowiących kosztów uzyskania przychodów).

Stanowisko to podzielił Minister Finansów w piśmie z dnia 3 września 2013 r., będącym odpowiedzą na pytanie zadane przez Wydawnictwo Podatkowe Gofin Sp. z o.o. (źródło: Zeszyty Metodyczne Rachunkowości nr 19 (355) z dnia 1 października 2013): „W związku z powyższym w przypadku sprzedaży środka trwałego za koszt uzyskania przychodu należy uznać wydatek na jego nabycie stanowiący jego wartość początkową (niezależnie od źródła jego finansowania) pomniejszony o sumę dokonanych odpisów amortyzacyjnych. W przypadku odpłatnego zbycia środka trwałego bez znaczenia pozostaje fakt, że jego zakup sfinansowany został dotacją budżetową, lub innymi środkami pozabudżetowymi wyłączonymi z przychodów podatkowych (art. 14 ust. 2 pkt 2 updof) albo przychodów zwolnionych od podatku (art. 17 ust 1 pkt 21 updop)”.

Podobne stanowisko prezentują organy podatkowe, wydając interpretacje indywidualne w podobnych sprawach, np.:

  • Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji z dnia 28 sierpnia 2014 r., sygn. ITPB1/415-686/14/PSZ: „Mając na uwadze powołane powyżej przepisy stwierdzić należy, że w przypadku odpłatnego zbycia częściowo umorzonego (zamortyzowanego) środka trwałego zastosowanie mają szczególne zasady ustalania dochodu określone w art. 24 ust 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dochód ustala się pomniejszając przychód z odpłatnego zbycia środka trwałego o wydatki na jego nabycie stanowiące jego wartość początkową (niezależnie od źródła finansowania tych wydatków). Tak obliczoną różnicę należy powiększyć o sumę dokonanych odpisów amortyzacyjnych (również tych, które nie zostały zaliczone wcześniej do kosztów podatkowych)”;
  • Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 27 lutego 2014 r., sygn. IPPB5/423-1061/13-2/MW: „Biorąc pod uwagę opisane we wniosku zdarzenie przyszłe oraz przywołane powyżej przepisy prawa należy zatem stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie kosztem uzyskania przychodów ze sprzedaży środka trwałego sfinansowanego częściowo z dotacji, będzie wartość, która odpowiada poniesionym wydatkom ha jego nabycie (niezależnie od źródła ich finansowania), tj. wartość początkowa wynikająca z ewidencji środków trwałych, zmniejszona o sumę dokonanych odpisów amortyzacyjnych bez względu na to, czy odpisy te zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów”,
  • Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji z dnia 5 lutego 2014 r., sygn. ILPB3/423-542/13-2/EK.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.), odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.