IBPBI/1/415-1381/14/ZK | Interpretacja indywidualna

Czy Wnioskodawczyni będzie mogła ująć nieruchomość w ewidencji środków trwałych oraz wartości nie materialnych i prawnych prowadzonej przez siebie działalności i amortyzować od wartości początkowej określonej w akcie notarialnym?
IBPBI/1/415-1381/14/ZKinterpretacja indywidualna
  1. darowizna
  2. działalność gospodarcza
  3. koszty uzyskania przychodów
  4. wartość początkowa
  5. środek trwały
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Koszty uzyskania przychodów

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 7 listopada 2014 r. (data wpływu do tut. Biura 13 listopada 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie skutków podatkowych nabycia w drodze darowizny składników majątkowych, o których mowa we wniosku - jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 13 listopada 2014 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, m.in. w zakresie skutków podatkowych nabycia w drodze darowizny składników majątkowych, o których mowa we wniosku.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną prowadzącą na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej - działalność gospodarczą w zakresie wynajmu i zarządzania nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi. Jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT, a uzyskiwane dochody opodatkowuje tzw. podatkiem liniowym. W celach ewidencyjnych prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów oraz wymagane ewidencje.

Syn Wnioskodawczyni również prowadzi analogiczną działalność, w pełnym zakresie opisanym powyżej. Ze względów osobistych Wnioskodawczyni zamierza w przyszłości przekazać synowi w drodze darowizny posiadaną przez siebie nieruchomość - działkę zabudowaną budynkiem usługowo-handlowym. Na moment darowizny budynek będzie całkowicie zamortyzowany. Powstanie budynku datowane jest na rok 1920, w związku z czym na potrzeby amortyzacji uznany był za „używany” i był amortyzowany indywidualną stawką amortyzacyjną.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy w przypadku gdyby syn zdecydował się zwrócić Wnioskodawczyni nieruchomość z przyczyn osobistych w drodze darowizny, to czy będzie ona mogła ująć tą nieruchomość w ewidencji środków trwałych oraz wartości nie materialnych i prawnych prowadzonej przez siebie działalności i amortyzować od wartości początkowej określonej w akcie notarialnym...

(pytanie wymienione we wniosku jako trzecie)

Zdaniem Wnioskodawczyni, w przypadku gdyby obdarowany zdecydował o zwrocie nieruchomości w drodze darowizny, będzie mogła rozpocząć działalność w darowanym środku trwałym i amortyzować go od wartości początkowej określonej w tym akcie notarialnym (a więc od wartości rynkowej).

Zgodnie z art. 22g ust. l pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób stanowi wartość rynkowa z dnia nabycia, chyba że umowa darowizny albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa tę wartość w niższej wysokości.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego, stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 tej ustawy.

W myśl art. 22 ust. 8 ww. ustawy, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.

Zgodnie z art. 22a ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

W myśl art. 22c pkt 1 w ww. ustawy, amortyzacji nie podlegają grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów.

Składnik majątku może zostać zaliczony do środków trwałych, jeżeli łącznie zostaną spełnione następujące warunki:

  • stanowi on własność lub współwłasność podatnika,
  • został nabyty lub wytworzony we własnym zakresie,
  • jest kompletny i zdatny do użytku w dniu przyjęcia do używania,
  • przewidywany okres używania tego składnika na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej jest dłuższy niż rok (decyzja w tym względzie należy do podatnika),
  • składnik ten jest wykorzystywany przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo został oddany do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy leasingu, o której mowa w art. 23a pkt 1 ww. ustawy.

Zgodnie z art. 22f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość obejmującą likwidację majątku nie prowadzą działalności gospodarczej, dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 22a ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w art. 22b.

W myśl art. 22h ust. 1 pkt 1 tej ustawy, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 22k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji (wykazu), z zastrzeżeniem art. 22e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których, zgodnie z art. 23 ust. 1, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Amortyzacja jest to wyrażona w pieniądzu równowartość zużycia środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej. Amortyzacja środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych jest formą wliczenia w koszty uzyskania przychodów wydatków poniesionych przy ich nabyciu (wytworzeniu) w sposób uwzględniający, że zużywają się one stopniowo. Kwoty uzyskane, jako koszty uzyskania przychodów w formie odpisów amortyzacyjnych, pozostają w stałej relacji do wartości amortyzowanego środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej wykorzystywanych w prowadzonej działalności gospodarczej. Zatem amortyzacja podatkowa to rozłożony w czasie zwrot wydatków poniesionych na nabycie lub wytworzenie ww. składników majątku.

Z wniosku wynika m.in., że Wnioskodawczyni prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie wynajmu nieruchomości. Zamierza w przyszłości przekazać w drodze darowizny synowi, który również prowadzi działalność w zakresie wynajmu nieruchomości, nieruchomość - działkę zabudowaną budynkiem usługowo-handlowym. Na moment darowizny budynek będzie całkowicie zamortyzowany z zastosowaniem indywidualnej stawki amortyzacyjnej. Może się zdarzyć, że syn Wnioskodawczyni zdecyduje o zwrocie ww. nieruchomości w drodze darowizny.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że przepisy cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewidują możliwości ponownego amortyzowania środka trwałego, już raz zamortyzowanego przez podatnika. Z art. 22h ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, wynika bowiem, że odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek wprowadzono do ewidencji (wykazu), do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową (...).

Skoro zatem jak jednoznacznie wynika z wniosku Wnioskodawczyni zaliczyła w ciężar kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne dokonane od całej wartości początkowej budynku usługowo-handlowego, o którym mowa we wniosku, to nie może ponownie dokonywać jego amortyzacji podatkowej. Zauważyć przy tym należy, że w wyniku planowanych działań Wnioskodawczyni nabędzie nieodpłatnie (w drodze umowy darowizny) te same składniki majątku (grunt i budynek), które stanowiły środki trwałe w prowadzonej przez nią działalności gospodarczej, w tym budynek, który został już całkowicie zamortyzowany. W związku z tym, jeżeli Wnioskodawczyni będzie powtórnie wykorzystywać grunt i ww. budynek w prowadzonej działalności gospodarczej, to środki te należy ponownie ująć w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych według uprzedniej wartości początkowej (są to bowiem te same środki trwałe). Grunt stosownie do art. 22c pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie podlega amortyzacji, a budynek z ww. powodów nie może być ponownie (drugi raz) przedmiotem amortyzacji podatkowej.

W świetle powołanych przepisów i w odniesieniu do przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego stanowisko Wnioskodawczyni jest zatem nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienić należy, że w zakresie skutków podatkowych jakie dla obdarowanego powstaną w wyniku dokonania przez Wnioskodawczynię darowizny wskazanych we wniosku składników majątku, wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.