Środek trwały | Interpretacje podatkowe

Poniżej zaprezentowana została lista interpretacji podatkowych, dla których podstawowe wspólne zagadnienie to środek trwały. Zestawienie zostało ograniczone do kilkudziesięciu najnowszych dokumentów (wg daty publikacji w serwisie).

Aktualne interpretacje podatkowe

Subskrybuj kanał RSS tego działu

2018
18
sie

Istota:

Stawki amortyzacji środka trwałego będącego.

Fragment:

Zatem, dla określenia prawidłowej stawki amortyzacyjnej istotne jest ustalenie charakteru budynku, tj. właściwe określenie Grupy Rodzajowej Środków Trwałych. Sposób ustalenia stawki amortyzacyjnej dla środków trwałych uzależniony jest również od tego, do jakiego rodzaju środków trwałych, zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 3 października 2016 r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT), (Dz. U. z 2016 r., poz. 1864), określony środek zostanie zakwalifikowany. Klasyfikacja Środków Trwałych jest usystematyzowanym zbiorem obiektów majątku trwałego służącym m.in. do celów ewidencyjnych, ustalania stawek odpisów amortyzacyjnych oraz badań statystycznych. W Klasyfikacji Środków Trwałych za podstawową jednostkę ewidencji przyjmuje się pojedynczy element majątku trwałego spełniający określone funkcje w procesie wytwarzania wyrobów i świadczenia usług. Wskazać przy tym należy, że kwalifikacji środka trwałego do określonej grupy Klasyfikacji Środków Trwałych dokonuje sam podatnik. Kwestii tej nie regulują przepisy prawa podatkowego, a tylko te przepisy, zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa mogą być przedmiotem interpretacji indywidualnej. Podatnik, w przypadku wątpliwości dotyczących odpowiedniej klasyfikacji, może zwrócić się o dokonanie klasyfikacji do Urzędu Statystycznego.

2018
16
sie

Istota:

Czy właściwym postępowaniem jest ujęcie gruntu w ewidencji środków trwałych i potraktowanie go jako odrębny środek trwały, a w konsekwencji czy odsetki od kredytu na jego zakup ujmować w kosztach firmy? Czy środek trwały będzie kompletny i zdatny do użytkowania w momencie wybudowania na nim warsztatu samochodowego, a odsetki od kredytu zwiększać będą jego wartość początkową do momentu oddania go do użytkowania?

Fragment:

Zgodnie z art. 5a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, inwestycje to środki trwałe w budowie w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2016 r. poz. 1047, z późn. zm.). Z kolei na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 16 ustawy o rachunkowości przez środki trwałe w budowie – rozumie się zaliczane do aktywów trwałych środki trwałe w okresie ich budowy, montażu lub ulepszenia już istniejącego środka trwałego. W świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych grunty oraz wzniesione na nich budynki i budowle stanowią odrębne środki trwałe. W konsekwencji, w rozpatrywanej sprawie pojęcie inwestycji należy odnieść do budowli, która będzie usadowiona na zakupionym gruncie, a nie do samego gruntu, nabytego w celu realizacji inwestycji, należy go bowiem traktować jako odrębny środek trwały. W myśl art. 22a ust. 1 ustawy, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania: budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością, maszyny, urządzenia i środki transportu, inne przedmioty o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

2018
15
sie

Istota:

Czy po otrzymaniu pisma od Państwowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego z dnia 16 grudnia 2015 r. niezgłaszającego sprzeciwu do przystąpienia do użytkowania Spółka mogła przyjąć budynek mieszkalny jednorodzinny z częścią gospodarczo-magazynową do użytkowania w prowadzonej działalności gospodarczej, wprowadzić go do ewidencji środków trwałych i rozpocząć jego amortyzację poczynając od 1 stycznia 2016 r.?

Fragment:

Dla kompletności (także w prawnym rozumieniu) nie jest konieczny odbiór całego obiektu; wystarczy jego część co do której możliwe było jej zakwalifikowanie do środków trwałych i rozpoczęcie amortyzowania. Z opisu sprawy wynika jednak, że Spółka nie zakwalifikowała budynku jako środka trwałego w momencie przyjęcia go do używania uznając, że dla jego kompletności konieczny jest ostateczny (całkowity) jego odbiór. W takiej sytuacji środek trwały należy traktować jako ujawniony a jego amortyzacja poprzedzona wprowadzeniem do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych stanowi koszt uzyskania przychodów począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano jego ujawnienia (wprowadzenia do właściwej ewidencji), stosownie do powołanego wcześniej art. 15 ust. 6 updop. W przypadku ujawnienia środka trwałego nie jest możliwe dokonanie odpisów amortyzacyjnych wcześniej niż miało miejsce jego ujawnienie. Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że – co do zasady – możliwe było w grudniu 2015 r. wprowadzenie budynku do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych (jako środka trwałego ujawnionego) i rozpoczęcie jego amortyzacji od stycznia 2016 r. W świetle powyższego stanowisko Spółki, że po otrzymaniu pisma od Państwowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego z dnia 16 grudnia 2015 r. niezgłaszającego sprzeciwu do przystąpienia do użytkowania, Spółka mogła przyjąć budynek mieszkalny jednorodzinny z częścią gospodarczo-magazynową do użytkowania w prowadzonej działalności gospodarczej, wprowadzić go do ewidencji środków trwałych i rozpocząć jego amortyzację od 1 stycznia 2016 r. jest prawidłowe.

2018
11
sie

Istota:

Możliwość stosowania indywidualnej stawki amortyzacji środka trwałego będącego przedmiotem najmu

Fragment:

Treść powyższych przepisów wskazuje, że zastosowanie indywidualnej stawki amortyzacyjnej jest możliwe wyłącznie do składników majątku, które przed wprowadzeniem do ewidencji środków trwałych i przed dokonaniem ulepszenia spełniały ustawowe kryteria uznania je za środek trwały. Stawkę tą można stosować dla używanych środków trwałych po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika lub dla ulepszonych środków trwałych, które przed wprowadzeniem do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych uległy ulepszeniu, a wydatki na ich ulepszenie stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej środka trwałego. Zauważyć przy tym należy, że wynikająca z art. 22j ww. ustawy możliwość stosowania indywidualnych stawek amortyzacyjnych dla używanych lub ulepszonych lokali jest prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawczyni na potrzeby prowadzonej firmy (jednoosobowej działalności gospodarczej) chce zakupić lokal mieszkalny. Decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego zostanie udzielone pozwolenie na użytkowanie lokalu, stąd też w chwili zakupu będzie on kompletny i zdatny do używania (co potwierdzi decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego). Lokal zostanie przyjęty do użytkowania oraz ujęty w ewidencji środków trwałych niezwłocznie po przeprowadzeniu ulepszeń.

2018
11
sie

Istota:

Ustalenie wartości początkowej ulepszonego lokalu mieszkalnego i możliwość zastosowania indywidualnej stawki amortyzacji środka trwałego będącego przedmiotem najmu.

Fragment:

Treść powyższych przepisów wskazuje, że zastosowanie indywidualnej stawki amortyzacyjnej jest możliwe wyłącznie do składników majątku, które przed wprowadzeniem do ewidencji środków trwałych i przed dokonaniem ulepszenia spełniały ustawowe kryteria uznania je za środek trwały. Stawkę tą można stosować dla używanych środków trwałych po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika lub dla ulepszonych środków trwałych, które przed wprowadzeniem do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych uległy ulepszeniu, a wydatki na ich ulepszenie stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej środka trwałego. Zauważyć przy tym należy, że wynikająca z art. 22j ww. ustawy możliwość stosowania indywidualnych stawek amortyzacyjnych dla używanych lub ulepszonych lokali jest prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Lokal mieszkalny zostanie zakupiony na potrzeby prowadzonej działalności i będzie stanowił środek trwały firmy. Będzie on kompletny i zdatny do używania, co potwierdzi decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Dodatkowo, Wnioskodawczyni planuje ponieść nakłady na jego ulepszenie, celem podniesienia wartości nieruchomości, funkcjonalności i standardu. Po przeprowadzeniu ulepszeń lokal zostanie przyjęty do używania i wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

2018
10
sie

Istota:

- Czy dla opisanej nieruchomości możliwe jest zastosowanie indywidualnie wybranej stawki amortyzacyjnej, która byłaby wyższa niż przewidziana w Klasyfikacji Środków Trwałych dla środka trwałego zakwalifikowanego do podgrupy 10, czyli 2,5%, ale nie przekroczyłaby stawki 10%, przewidzianej w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych, dla używanych środków trwałych?

Fragment:

W przypadku nabycia przez Wnioskodawcę opisanej nieruchomości, zostałaby ona wprowadzona do ewidencji środków trwałych z symbolem 103 Klasyfikacji Środków Trwałych, tj. zaliczona do rodzaju Budynki handlowo-usługowe. Dokonując odpisów amortyzacyjnych Spółka zamierzałaby zastosować możliwość wynikającą z art. 16j ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od osób prawnych, tj. ustalić indywidualną stawkę amortyzacyjną, która zgodnie z ww. przepisem nie przekraczałaby 10% w skali roku. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy dla opisanej nieruchomości możliwe jest zastosowanie indywidualnie wybranej stawki amortyzacyjnej, która byłaby wyższa niż przewidziana w Klasyfikacji Środków Trwałych dla środka trwałego zakwalifikowanego do podgrupy 10, czyli 2,5%, ale nie przekroczyłaby stawki 10%, przewidzianej w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych, dla używanych środków trwałych? Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 16j ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od osób prawnych, podatnicy mogą indywidualnie ustalać stawki amortyzacyjne dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika, z tym, że okres amortyzacji nie może być krótszy niż - dla budynków używanych niemieszkalnych, dla których stawka amortyzacyjna zgodna z Wykazu wynosi 2,5% - 40 lat pomniejszone o pełną liczbę lat, które upłynęły od dnia ich oddania po raz pierwszy do używania do dnia wprowadzenia do ewidencji środków trwałych prowadzonej przez podatnika, z tym, że okres amortyzacji nie może być krótszy niż 10 lat.

2018
10
sie

Istota:

W zakresie możliwości zakwalifikowania do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych nabytych w drodze darowizny.

Fragment:

Wnioskodawczyni wprowadziła ww. nieruchomości do prowadzonej działalności gospodarczej, jako środki trwałe. Dokonała odpisów amortyzacyjnych od ww. nieruchomości w grudniu 2017 r. według stawek indywidualnych. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: Czy rozpoczęcie odpisów amortyzacyjnych środków trwałych przed wejściem w życie zmian przewidzianych w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, tj. w grudniu 2017 r., umożliwia kontynuację dokonywania odpisów amortyzacyjnych tych środków trwałych po 1 stycznia 2018 r., na zasadzie art. 23 ust. 45a lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu sprzed zmian wprowadzonych z dniem 1 stycznia 2018 r.? Czy pomimo faktu, że nabyto nieruchomość przed 1 stycznia 2018 r. i dokonano odpisów amortyzacyjnych, to od wejścia w życie zmian nie będzie możliwości dokonania odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych nabytych nieodpłatnie przed dniem 1 stycznia 2018 r. i zastosowanie będzie miał art. 23 ust. 45a lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu nadanym mu ww. ustawą zmieniającą? Zdaniem Wnioskodawczyni, zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.

2018
9
sie

Istota:

Prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego od nabycia środków trwałych częściowo sfinansowanych przez ZUS.

Fragment:

Wniosek zakładał zakup urządzeń, które firma będzie wykorzystywać do celów podatkowych i które będą wprowadzone do rejestru środków trwałych. Odpowiedź ZUS na wniosek była pozytywna. Zakład Ubezpieczeń Społecznych dofinansuje część planowanego zakupu. Dofinansowanie zostało wyliczone jako procentowy udział w kwocie brutto środków, które Spółka zamierza nabyć. W uzupełnieniu z dnia 9 lipca 2018 r. (data wpływu 12 lipca 2018 r.) Spółka wskazała, że nabyte urządzenia będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Sp. z o.o. specjalizuje się w produkcji akcesoriów do placów zabaw dla dzieci. Typowe produkty wytarzane w firmie to huśtawki, zjeżdżalnie, drabinki linowe, itp. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: Czy firmie przysługuje prawo do pełnego odliczenia podatku VAT od nabycia środków trwałych częściowo sfinansowanych (w kwocie brutto) przez ZUS? Zdaniem Wnioskodawcy: Zakupione środki trwałe będą służyć wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych, dlatego podatnikowi przysługuje prawo do pełnego odliczenia VAT zgodnie z ogólną zasadą odliczania podatku naliczonego opisaną w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Przy czym jest to niezależne od faktu, iż część zakupu została sfinansowana dotacją.

2018
8
sie

Istota:

Uznanie instalacji grzewczej i ciepłej wody użytkowej za odrębny środek trwały podlegający amortyzacji.

Fragment:

Należy zauważyć, że klasyfikując środki trwałe do poszczególnych grup należy posiłkować się Klasyfikacją Środków Trwałych. Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 3 października 2016 r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT) (Dz. U. z 2016 r., poz. 1864) Klasyfikacja Środków Trwałych jest usystematyzowanym zbiorem obiektów majątku trwałego służącym m.in. do celów ewidencyjnych, ustalaniu stawek odpisów amortyzacyjnych oraz badań statystycznych. Ponadto należy dodać, że to na podatniku ciąży obowiązek dokonania prawidłowej klasyfikacji środka trwałego do odpowiedniej grupy KŚT. Powyższe wynika z Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11), zgodnie z którym zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane, według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. W Klasyfikacji Środków Trwałych, za podstawową jednostkę ewidencji przyjmuje się pojedynczy element majątku trwałego, spełniający określone funkcje w procesie wytwarzania wyrobów i świadczenia usług.

2018
8
sie

Istota:

Uznanie instalacji przeciwpożarowej za odrębny środek trwały podlegający amortyzacji.

Fragment:

Należy zauważyć, że klasyfikując środki trwałe do poszczególnych grup należy posiłkować się Klasyfikacją Środków Trwałych. Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 3 października 2016 r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT) (Dz. U. z 2016 r., poz. 1864) Klasyfikacja Środków Trwałych jest usystematyzowanym zbiorem obiektów majątku trwałego służącym m.in. do celów ewidencyjnych, ustalaniu stawek odpisów amortyzacyjnych oraz badań statystycznych. Ponadto należy dodać, że to na podatniku ciąży obowiązek dokonania prawidłowej klasyfikacji środka trwałego do odpowiedniej grupy KŚT. Powyższe wynika z Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11), zgodnie z którym zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane, według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. W Klasyfikacji Środków Trwałych, za podstawową jednostkę ewidencji przyjmuje się pojedynczy element majątku trwałego, spełniający określone funkcje w procesie wytwarzania wyrobów i świadczenia usług.

2018
8
sie

Istota:

Uznanie instalacji wentylacji mechanicznej nawiewno-wywiewnej za odrębny środek trwały podlegający amortyzacji.

Fragment:

Należy zauważyć, że klasyfikując środki trwałe do poszczególnych grup należy posiłkować się Klasyfikacją Środków Trwałych. Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 3 października 2016 r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT) (Dz. U. z 2016 r., poz. 1864) Klasyfikacja Środków Trwałych jest usystematyzowanym zbiorem obiektów majątku trwałego służącym m.in. do celów ewidencyjnych, ustalaniu stawek odpisów amortyzacyjnych oraz badań statystycznych. Ponadto należy dodać, że to na podatniku ciąży obowiązek dokonania prawidłowej klasyfikacji środka trwałego do odpowiedniej grupy KŚT. Powyższe wynika z Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11), zgodnie z którym zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane, według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. W Klasyfikacji Środków Trwałych, za podstawową jednostkę ewidencji przyjmuje się pojedynczy element majątku trwałego, spełniający określone funkcje w procesie wytwarzania wyrobów i świadczenia usług.

2018
8
sie

Istota:

Uznanie instalacji klimatyzacji za odrębny środek trwały podlegający amortyzacji.

Fragment:

Należy zauważyć, że klasyfikując środki trwałe do poszczególnych grup należy posiłkować się Klasyfikacją Środków Trwałych. Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 3 października 2016 r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT) (Dz. U. z 2016 r., poz. 1864) Klasyfikacja Środków Trwałych jest usystematyzowanym zbiorem obiektów majątku trwałego służącym m.in. do celów ewidencyjnych, ustalaniu stawek odpisów amortyzacyjnych oraz badań statystycznych. Ponadto należy dodać, że to na podatniku ciąży obowiązek dokonania prawidłowej klasyfikacji środka trwałego do odpowiedniej grupy KŚT. Powyższe wynika z Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11), zgodnie z którym zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane, według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. W Klasyfikacji Środków Trwałych, za podstawową jednostkę ewidencji przyjmuje się pojedynczy element majątku trwałego, spełniający określone funkcje w procesie wytwarzania wyrobów i świadczenia usług.

2018
8
sie

Istota:

Uznanie instalacji elektrycznej za odrębny środek trwały podlegający amortyzacji.

Fragment:

Należy zauważyć, że klasyfikując środki trwałe do poszczególnych grup należy posiłkować się Klasyfikacją Środków Trwałych. Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 3 października 2016 r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT) (Dz. U. z 2016 r., poz. 1864) Klasyfikacja Środków Trwałych jest usystematyzowanym zbiorem obiektów majątku trwałego służącym m.in. do celów ewidencyjnych, ustalaniu stawek odpisów amortyzacyjnych oraz badań statystycznych. Ponadto należy dodać, że to na podatniku ciąży obowiązek dokonania prawidłowej klasyfikacji środka trwałego do odpowiedniej grupy KŚT. Powyższe wynika z Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11), zgodnie z którym zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane, według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. W Klasyfikacji Środków Trwałych, za podstawową jednostkę ewidencji przyjmuje się pojedynczy element majątku trwałego, spełniający określone funkcje w procesie wytwarzania wyrobów i świadczenia usług.

2018
8
sie

Istota:

Uznanie instalacji oświetlenia wewnętrznego i zewnętrznego za odrębny środek trwały podlegający amortyzacji.

Fragment:

Należy zauważyć, że klasyfikując środki trwałe do poszczególnych grup należy posiłkować się Klasyfikacją Środków Trwałych. Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 3 października 2016 r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT) (Dz. U. z 2016 r., poz. 1864) Klasyfikacja Środków Trwałych jest usystematyzowanym zbiorem obiektów majątku trwałego służącym m.in. do celów ewidencyjnych, ustalaniu stawek odpisów amortyzacyjnych oraz badań statystycznych. Ponadto należy dodać, że to na podatniku ciąży obowiązek dokonania prawidłowej klasyfikacji środka trwałego do odpowiedniej grupy KŚT. Powyższe wynika z Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11), zgodnie z którym zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane, według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. W Klasyfikacji Środków Trwałych, za podstawową jednostkę ewidencji przyjmuje się pojedynczy element majątku trwałego, spełniający określone funkcje w procesie wytwarzania wyrobów i świadczenia usług.

2018
8
sie

Istota:

Uznanie instalacji teletechnicznej za odrębny środek trwały podlegający amortyzacji.

Fragment:

Należy zauważyć, że klasyfikując środki trwałe do poszczególnych grup należy posiłkować się Klasyfikacją Środków Trwałych. Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 3 października 2016 r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT) (Dz. U. z 2016 r., poz. 1864) Klasyfikacja Środków Trwałych jest usystematyzowanym zbiorem obiektów majątku trwałego służącym m.in. do celów ewidencyjnych, ustalaniu stawek odpisów amortyzacyjnych oraz badań statystycznych. Ponadto należy dodać, że to na podatniku ciąży obowiązek dokonania prawidłowej klasyfikacji środka trwałego do odpowiedniej grupy KŚT. Powyższe wynika z Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11), zgodnie z którym zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane, według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. W Klasyfikacji Środków Trwałych, za podstawową jednostkę ewidencji przyjmuje się pojedynczy element majątku trwałego, spełniający określone funkcje w procesie wytwarzania wyrobów i świadczenia usług.

2018
5
sie

Istota:

Skutki podatkowe zbycia środków trwałych sfinansowanych dotacją

Fragment:

W konsekwencji, aby obliczyć dochód ze sprzedaży środka trwałego od uzyskanego przychodu należy odjąć wartość początkową środka trwałego i do uzyskanego wyniku należy dodać sumę dokonanych odpisów amortyzacyjnych (w tym odpisów niestanowiących kosztów uzyskania przychodów ze względu na fakt sfinansowania zakupu środka trwałego dotacją). W praktyce oznacza to, że dochód ze zbycia, ujętego w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, środka trwałego jest różnicą między przychodem, a niezamortyzowaną częścią wartości początkowej. Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że dochód z odpłatnego zbycia środka trwałego ustala się przy uwzględnieniu trzech wielkości: przychodu z odpłatnego zbycia tego środka trwałego, jego wartości początkowej wykazanej w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, dokonanych od tego środka trwałego odpisów amortyzacyjnych. Przy ustalaniu dochodu z tytułu odpłatnego zbycia środka trwałego nie występuje kategoria kosztów uzyskania przychodów, w rozumieniu zasad ogólnych, dochód ustalany jest bowiem zgodnie ze szczególnymi przepisami określonymi w art. 24 ust. 2 pkt 1 (zdanie drugie) ustawy o PIT, i to niezależnie od źródła finansowania wydatków.

2018
29
lip

Istota:

Prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego od faktur związanych z nabyciem przez Spółkę sprzętu (w tym środków trwałych) mającego na celu poprawę warunków BHP w zakładzie pracy Spółki.

Fragment:

(...) środków trwałych, ze środków uzyskanych z dotacji – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 14 czerwca 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT wynikającego z faktur dokumentujących nabycie przez Spółkę środków trwałych, ze środków uzyskanych z dotacji. Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 17 lipca 2018 r. poprzez doprecyzowanie opisu sprawy, przeformułowanie zadanego we wniosku pytania oraz sformułowanie własnego stanowiska w sprawie. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny (ostatecznie sformułowany w piśmie z dnia 17 lipca 2018 r.). Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Spółka) prowadzi działalność, której przedmiotem jest świadczenie usług budowlanych. Wnioskodawca jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT czynnym i rozliczającym się w okresach miesięcznych. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka wykonuje czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług przy zastosowaniu mechanizmu odwróconego obciążenia: roboty związane ze wznoszeniem konstrukcji stalowych (załącznik nr 14 do ustawy o VAT).

2018
28
lip

Istota:

Czy Spółka jest uprawniona do obniżania stawek amortyzacyjnych dla poszczególnych środków trwałych wykorzystywanych na potrzeby prowadzonej działalności na terenie SSE do dowolnego poziomu (w tym również do 0%), począwszy od miesiąca, w którym te środki trwałe zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych albo od pierwszego miesiąca każdego kolejnego roku podatkowego?

Fragment:

W związku z inwestycją w specjalnej strefie ekonomicznej, Wnioskodawca zamierza użytkować środki trwałe, których jeszcze nie oddał do używania, w odniesieniu do których planuje obniżyć stawki amortyzacji w stosunku do stawek ujętych w załączniku nr 1 do ustawy CIT. Obniżenie stawek w stosunku do ww. środków trwałych mogłoby odbyć się do poziomu 0% rocznie. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy Spółka jest uprawniona do obniżania stawek amortyzacyjnych dla poszczególnych środków trwałych wykorzystywanych na potrzeby prowadzonej działalności na terenie SSE do dowolnego poziomu (w tym również do 0%), począwszy od miesiąca, w którym te środki trwałe zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych albo od pierwszego miesiąca każdego kolejnego roku podatkowego? Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka jest uprawniona do obniżania stawek amortyzacyjnych dla poszczególnych środków trwałych wykorzystywanych na potrzeby prowadzenia działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej do dowolnego poziomu (w tym również do 0%), począwszy od miesiąca, w którym te środki trwałe zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych albo od pierwszego miesiąca każdego kolejnego roku podatkowego. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j.

2018
25
lip

Istota:

W zakresie ustalenia, jak powinna zostać ustalona wartość środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w spółce przejmującej po przejęciu wydzielanego majątku, dla których kontynuowana jest amortyzacja zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Fragment:

Niezależnie od powyższego przed podziałem EW może ponosić wydatki inwestycyjne dotyczące ECB, które powinny zostać uznane za wydatki zwiększające wartość środka trwałego lub wartości niematerialnych i prawnych (dalej: „ Inwestycje ”). W ramach ECB wydatki takie są ujmowane jako środki trwałe w budowie. Nowe inwestycje zostaną wprowadzone do ewidencji środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji dopiero w EC, gdyż wtedy staną się kompletne i zdatne do używania. Konsekwentnie, amortyzacja tych środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych rozpocznie się dopiero w EC. W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytanie. Jak powinna zostać ustalona wartość środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w spółce przejmującej po przejęciu wydzielanego majątku, dla których kontynuowana jest amortyzacja zgodnie z obowiązującymi przepisami? (pytanie oznaczone we wniosku nr 3) Zdaniem Zainteresowanych: Wartość środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w spółce przejmującej po przejęciu wydzielanego majątku, dla których kontynuowana jest amortyzacja zgodnie z obowiązującymi przepisami powinna zostać ustalona w wysokości wartości początkowej określonej w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o której mowa w art. 9 ust. 1, Spółki Dzielonej.

2018
25
lip

Istota:

W zakresie ustalenia, w jakiej wysokości EC będzie miała prawo do kontynuowania odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych przejętych z EW w ramach ECB zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Fragment:

Niezależnie od powyższego przed podziałem EW może ponosić wydatki inwestycyjne dotyczące ECB, które powinny zostać uznane za wydatki zwiększające wartość środka trwałego lub wartości niematerialnych i prawnych (dalej: „ Inwestycje ”). W ramach ECB wydatki takie są ujmowane jako środki trwałe w budowie. Nowe inwestycje zostaną wprowadzone do ewidencji środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji dopiero w EC, gdyż wtedy staną się kompletne i zdatne do używania. Konsekwentnie, amortyzacja tych środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych rozpocznie się dopiero w EC. W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytanie. W jakiej wysokości EC będzie miała prawo do kontynuowania odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych przejętych z EW w ramach ECB zgodnie z obowiązującymi przepisami? (pytanie oznaczone we wniosku nr 4) Zdaniem Zainteresowanych: EC będzie miała prawo do kontynuowania odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych przejętych z EW w ramach ECB z uwzględnieniem dotychczasowej wysokości odpisów oraz kontynuując metodę amortyzacji przyjętą przez EW, z uwzględnieniem art. 16i ust. 2-7 UPDOP. Sukcesja prawnopodatkowa związana z podziałem przez wydzielenie.

2018
25
lip

Istota:

Czy zmiana lokalizacji środków trwałych, które stanowiły wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą publiczną, dokonana przed upływem 5 lat od momentu wprowadzenia ich do ewidencji środków trwałych, spowoduje utratę lub zmniejszenie wartości przysługującego zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1036)?

Fragment:

Przeznaczenie środków trwałych, które Spółka planuje przenieść poza teren sse nie ulegnie zmianie i nadal będą one wykorzystywane w prowadzonej działalności gospodarczej. Wnioskodawca nadal prowadzi działalność gospodarczą i nie zamierza jej zaprzestać. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: Czy zmiana lokalizacji środków trwałych, które stanowiły wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą publiczną, dokonana przed upływem 5 lat od momentu wprowadzenia ich do ewidencji środków trwałych, spowoduje utratę lub zmniejszenie wartości przysługującego zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1036, dalej: „ ustawa o CIT ”)? Zdaniem Wnioskodawcy, zlokalizowanie środków trwałych poza terenem sse, które stanowiły wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą publiczną, dokonaną przed upływem 5 lat od momentu wprowadzenia ich do ewidencji środków trwałych, nie spowoduje utraty lub też zmniejszenia wartości przysługującego Wnioskodawcy zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych.