ITPP2/4512-931/15/AGW | Interpretacja indywidualna

Opodatkowanie stawką 23% sprzedaży w drodze licytacji prawa użytkowania wieczystego zabudowanej nieruchomości gruntowej.
ITPP2/4512-931/15/AGWinterpretacja indywidualna
  1. licytacja
  2. nieruchomość zabudowana
  3. sprzedaż
  4. użytkowanie wieczyste
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Podatnicy i płatnicy -> Podatnicy
  2. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Podatnicy i płatnicy -> Płatnicy
  3. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Zakres opodatkowania -> Przepisy ogólne -> Czynności opodatkowane

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 16 września 2015 r. (data wpływu 28 września 2015 r.), uzupełnionym w dniu 28 grudnia 2015 r. (data wpływu) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania stawką 23% sprzedaży w drodze licytacji prawa użytkowania wieczystego zabudowanej nieruchomości gruntowej nr 5/18 - jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 28 września 2015 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 28 grudnia 2015 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania stawką 23% sprzedaży w drodze licytacji prawa użytkowania wieczystego zabudowanej nieruchomości gruntowej nr 5/18.

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Jako komornik Sądowy prowadzi Pan postępowanie egzekucyjne z nieruchomości gruntowej nr 5/18, o powierzchni 1988 m2 w wieczystym użytkowaniu, zabudowanej budynkami o charakterze komercyjnym, stanowiącym od gruntu odrębną nieruchomość, położonej w miejscowość S., dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą o nr KW XXX, należącej do dłużnika A w upadłości układowej z siedzibą w miejscowości S. Prawo użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości wygasa 5 grudnia 2089 r.

Postanowieniem Sądu Rejonowego ogłoszono upadłość z możliwością zawarcia układu, ustanowiono zarząd własny upadłego oraz wyznaczono nadzorcę. W toku czynności ustalono, że przedmiotowa nieruchomość została nabyta przez dłużnika na podstawie aktu notarialnego – umowy sprzedaży - z dnia 20 grudnia 2004 r. sporządzonego przez Notariusza K.H., a posadowione są na niej dwa budynki: hala magazynowa o powierzchni 212 m2 oraz magazyn o powierzchni 80 m2. W księdze wieczystej nr XXX ujawniono:

  • uprawnienie wynikające z prawa ujawnionego w „działki” III innej księgi wieczystej: prawo przejazdu i „przychodu” przez działkę nr 5/14 opisaną w księdze wieczystej KW XXY, od strony graniczy z działką nr 5/9 na rzecz każdoczesnych właścicieli i wieczystych użytkowników działki 5/18, zapewniające im dostęp do drogi publicznej; w polu 1.11.1.4 zmieniono wpis poprzez nieujawnienie podziału działki nr 5/16 na działki 5/23, 5/24, w polu 1.11.1.4 wykreślono numer odłączonej działki, w polu 1.11.1.4 zmieniona treść wpisu wobec odłączenia działki nr 5/24 do KW XXY
  • uprawnienie wynikające z prawa ujawnionego w dziale III innej księgi wieczystej: prawo przejazdu i „przychodu” przez działkę nr 5/15 opisaną w księdze wieczystej nr XXY na rzecz każdoczesnych właścicieli wieczystych użytkowników działki 5/18 opisanych w niniejszej księdze, zapewniając im dostęp do drogi publicznej
  • na okres 12 miesięcy, tj. do dnia 20 grudnia 2005 r., w polu 1.11.1.4 zmieniono wpis poprzez ujawnienie podziału działki nr 2/16 na działki 5/23, 5/24, w polu 1.11.1.4 wykreślono numer odłączonej działki, w polu 1.11.1.4 zmieniona treść wpisu wobec odłączenia działki 5/24 do KW XXY.

W toku czynności stwierdzono, że dłużnik podczas użytkowania nieruchomości zawarł również nieujawnioną w księdze wieczystej:

  • umowę dzierżawy pomieszczenia hali o powierzchni użytkowej 250 m2 wraz z terenem przeznaczonym na składowanie materiałów, parkowanie samochodów położonym w miejscowości S. z dnia 2 maja 2013 r. zawartą pomiędzy B i C,
  • umowę dzierżawy części nieruchomości o powierzchni 2200 m2, położonej w miejscowości S. obejmującej 12 stanowisk parkingowych dla zestawów ADR oraz pomieszczenia socjalne i sanitarne dla kierowców z dnia 17 stycznia 2014 r.

Ponadto dłużnik w dniu 27 sierpnia 2015 r. oświadczył, że:

  • nie ponosił wydatków na ulepszenie przedmiotowych budynków,
  • nieruchomość obecnie jest przedmiotem najmu na rzecz D w miejscowości S. (od dnia 7 grudnia 2012 r.),
  • przedmiotowe budynki zostały ujęte w ewidencji środków trwałych przedsiębiorstwa.

Jednocześnie dłużnik oświadczył, że nie prowadzi działalności na własny rachunek.

Przedmiot licytacji stanowi nieruchomość – wieczyste użytkowanie gruntu i budynku stanowiącego odrębną nieruchomość, położonego w miejscowości S. przy ul. G, dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą o numerze KW XXX (pkt II ppkt 1). Przedmiotowa nieruchomość zabudowana jest budynkiem magazynowym oraz budynkiem o charakterze komercyjnym w postaci wiaty obudowanej, przedmiotowe budynki stanowią budowle w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane (pkt II ppkt 2). Jednocześnie wskazał Pan, że nieruchomość – wieczyste użytkowanie gruntu i budynku stanowiącego odrębną nieruchomość, położonego w miejscowości S. przy ul. G., dla której Sąd Rejonowy założył księgę wieczystą o numerze KW XXX od dnia 7 grudnia 2012 r. jest przedmiotem umowy najmu na rzecz D w miejscowości S.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku.

Czy w przypadku sprzedaży licytacyjnej przedmiotowej nieruchomości czynność będzie opodatkowana stawką podatku w wysokości 23%...

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku, gdy dłużnik w przypadku dobrowolnej sprzedaży nieruchomości zobowiązany byłby, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2004 r. nr 54 poz. 535 z późn. zm.), do zapłaty podatku, to również sprzedaż nieruchomości w trybie egzekucyjnym – w drodze licytacji, podlega opodatkowaniu w wysokości 23%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

W myśl regulacji zawartej w art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954, z późn. zm.) oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów.

Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.), zgodnie z którym, płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

  1. przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;
  2. wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
  3. wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
  4. wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
  5. ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
  6. oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
  7. zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii, o czym stanowi art. 2 pkt 6 ww. ustawy.

Stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

  1. dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
  2. pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

W art. 2 pkt 14 ustawy ustawodawca określił, co należy rozumieć pod pojęciem pierwszego zasiedlenia. Zgodnie z tym przepisem, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

  1. wybudowaniu lub
  2. ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z treści powyższego przepisu wynika, że aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynków (budowli) do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Jeżeli zatem podatnik wybuduje obiekt, bądź go zmodernizuje, przy czym nakłady na ulepszenie stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej, a następnie obiekt ten (lub ulepszenie) zostanie oddany do użytkowania (wprowadzony przez podatnika do ewidencji środków trwałych), nie oznacza to, że został on zasiedlony. Oddanie do użytkowania nie nastąpiło bowiem w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany obiekt zostanie sprzedany lub np. oddany w dzierżawę lub najem, bowiem zarówno sprzedaż, dzierżawa, czy najem są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu.

Zgodnie z art. 29a ust. 8 powołanej ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Zatem, grunty zabudowane podlegają opodatkowaniu według stawki właściwej dla budynków/budowli, które się na nim znajdują. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków lub budowli trwale z nim związanych. Jeżeli dostawa budynków lub budowli korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym dany obiekt jest posadowiony.

Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz treści przywołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, że zbycie w trybie licytacji budynku hali magazynowej oraz magazynu (obudowanej wiaty), o których mowa we wniosku – wbrew Pana stanowisku - nie będzie opodatkowane stawką 23%, ale będzie zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, gdyż – jak wskazują okoliczności sprawy - nastąpi po ich pierwszym zasiedleniu w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy, a okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem i dostawą będzie dłuższy niż 2 lata. W konsekwencji - przy uwzględnieniu art. 29a ust. 8 ustawy - zwolnione od podatku będzie również zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntu, na którym są one posadowione.

Należy podkreślić, że analiza przepisów ustawy - Prawo budowlane nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z tym niniejszą interpretację wydano przy założeniu, że obiekty, o których mowa we wniosku, stanowią budynki lub budowle w rozumieniu ww. ustawy.

Ponadto wskazać należy, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.