ITPB2/4514-49/15/DSZ | Interpretacja indywidualna

Umowa sprzedaży lokalu mieszkalnego od Nadleśnictwa na podstawie art. 40a ustawy o lasach - wyłączenie z opodatkowania o którym mowa w art. 2 pkt 1 lit. g) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.
ITPB2/4514-49/15/DSZinterpretacja indywidualna
  1. gospodarka nieruchomościami
  2. nabycie
  3. nieruchomości
  4. sprzedaż
  5. wyłączenie
  1. Podatek od czynności cywilnoprawnych (PCC) -> Przedmiot opodatkowania -> Wyłączenia

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) w związku z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 16 kwietnia 2015 r. (data wpływu 20 kwietnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania umowy sprzedaży mieszkania – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 20 kwietnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania umowy sprzedaży mieszkania.

We wniosku tym przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni zamierza nabyć od Skarbu Państwa – Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe państwowej jednostki organizacyjnej nie posiadającej osobowości prawnej nieruchomość stanowiącą lokal mieszkalny numer ... położony w miejscowości K. w budynku numer ... Z lokalem tym związany jest udział we własności działki nr 39/5 oznaczonej jako tereny mieszkaniowe o powierzchni 0,2121 ha oraz części wspólnych budynku niesłużących wyłącznie do użytku właścicieli poszczególnych lokali wynoszący 504/1000 części. Nabywający przystąpili do przetargu zorganizowanego na podstawie art. 40a ust. 11 ustawy o lasach w wyniku którego zostali wyłonieniu nabywcami wymienionego lokalu stanowiącego obecnie pustostan za kwotę 601.000 zł.

Wnioskodawczyni wskazuje ponadto, że jest pracownikiem Lasów Państwowych. Przedmiotowa sprzedaż nastąpi na podstawie art. 40a ustawy o lasach.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż wymienionego lokalu będzie podlegała opodatkowaniu 2% podatkiem od czynności cywilnoprawnych od wartości nabywanej nieruchomości na podstawie art. 1 ust. 1 lit. a) w zw. z art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, czy też nie będzie podlegała temu podatkowi zgodnie z art. 2 pkt 1 lit. g) tej ustawy...

Zdaniem Wnioskodawczyni umowa sprzedaży lokalu mieszkalnego nie będzie podlegała podatkowi od czynności cywilnoprawnych zgodnie z art. 2 pkt 1 lit. g) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, gdyż sprzedaż lokalu podlega art. 1 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami w związku z art. 40a ustawy o lasach. Zdaniem Wnioskodawczyni ta sprzedaż nie ma konsekwencji podatkowych, ponieważ mieszkanie stanowi własność Skarbu Państwa.

Wnioskodawczyni wskazuje, że w art. 2 pkt 1 lit. g) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych zwrot „w sprawach podlegających przepisom o gospodarce nieruchomościami” ma charakter ogólny. Pojęcie „przepisów o gospodarce nieruchomościami” jest pojęciem szerszym niż „ustawa o gospodarce nieruchomościami”. Zdaniem Wnioskodawczyni odwołanie się przez ustawodawcę w art. 2 pkt 1 lit. g) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych ogólnie do „przepisów o gospodarce nieruchomościami” powoduje, że należy uwzględniać wszystkie przepisy regulujące czynności cywilnoprawne w sprawach gospodarki nieruchomościami, niezależnie od tego, w jakich aktach prawnych się znajdują. W konsekwencji, Wnioskodawczyni uważa, że jeżeli podstawą sprzedaży budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego jest art. 40a ustawy o lasach, to jest to zbycie mieszczące się dla celów podatku od czynności cywilnoprawnych w ustawowym pojęciu „przepisy o gospodarce nieruchomościami”.

Art. 2 pkt 1 lit. g) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie odwołuje się wyłącznie do norm prawnych zawartych w konkretnym akcie prawnym (w ustawie o gospodarce nieruchomościami), bowiem ustawodawca użył szerszego pojęcia – przepisy o gospodarce nieruchomościami.

Zagadnienia dotyczące gospodarki nieruchomościami regulują także inne akty prawne tej samej rangi, w tym ustawa o lasach (art. 2 pkt 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami).

Wnioskodawczyni wskazuje, że Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 18 lutego 2009 r. sygn. akt I CSK 389/08 stwierdził, że art. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami określa relację między przepisami tej ustawy, a innymi ustawami regulującymi szczególne zasady gospodarowania nieruchomościami.

Zarówno ta ustawa jak i akty prawne wymienione w jej art. 2 tworzą – w opinii Wnioskodawczyni – zespół przepisów o gospodarce nieruchomościami pozostających ze sobą we wzajemnej korelacji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 09 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 626) podatkowi temu podlegają umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych.

Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają też zmiany ww. umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne (art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy).

W myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej i na podstawie art. 4 pkt 1 przy umowie sprzedaży ciąży na kupującym.

Przepis art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych określający stawki podatku stanowi, że od umowy sprzedaży nieruchomości wynosi ona 2%.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawczyni zamierza nabyć od Skarbu Państwa – Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe państwowej jednostki organizacyjnej nie posiadającej osobowości prawnej nieruchomość stanowiącą lokal mieszkalny. Z lokalem tym związany jest udział we własności nr 39/5 oznaczonej jako tereny mieszkaniowe o powierzchni 0,2121 ha oraz części wspólnych budynku niesłużących wyłącznie do użytku właścicieli poszczególnych lokali wynoszący 504/1000 części. Nabywający przystąpili do przetargu zorganizowanego na podstawie art. 40a ust. 11 ustawy o lasach w wyniku którego zostali wyłonieniu nabywcami wymienionego lokalu stanowiącego obecnie pustostan za kwotę 601.000 zł. Wnioskodawczyni jest pracownikiem Lasów Państwowych. Przedmiotowa sprzedaż następuje na podstawie art. 40a ustawy o lasach.

W związku z powyższym, należy stwierdzić, że sprzedaż nieruchomości stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, a obowiązek uiszczenia tegoż podatku ciąży na kupującym.

W ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano jednak sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Zgodnie z art. 2 pkt 1 lit. g) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne w sprawach podlegających przepisom o gospodarce nieruchomościami lub przepisom o autostradach płatnych. Oznacza to, że powyższe wyłączenie ma zastosowanie w tych sprawach, w których przepisy o gospodarce nieruchomościami stanowią dla określonych podmiotów materialnoprawną podstawę działania.

Przepis art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2015 r., poz. 782) stanowi, że ustawa określa zasady gospodarowania nieruchomościami stanowiącymi własność Skarbu Państwa oraz własność jednostek samorządu terytorialnego. Zgodnie natomiast z jej art. 2 pkt 3 ustawa nie narusza innych ustaw w zakresie dotyczącym gospodarki nieruchomościami, a w szczególności ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2014 r. poz. 1153 oraz z 2015 r. poz. 349 i 671).

Ponadto ustawa o gospodarce nieruchomościami precyzuje na czym polegać może gospodarowanie nieruchomościami stanowiącymi własność Skarbu Państwa oraz własność jednostek samorządu terytorialnego. Stosownie do art. 13 ust. 1 tej ustawy, z zastrzeżeniem wyjątków wynikających z ustaw, nieruchomości mogą być przedmiotem obrotu. W szczególności nieruchomości mogą być przedmiotem sprzedaży, zamiany i zrzeczenia się, oddania w użytkowanie wieczyste, w najem lub dzierżawę, użyczenia, oddania w trwały zarząd, a także mogą być obciążane ograniczonymi prawami rzeczowymi, wnoszone jako wkłady niepieniężne (aporty) do spółek, przekazywane jako wyposażenie tworzonych przedsiębiorstw państwowych oraz jako majątek tworzonych fundacji.

Zgodnie z art. 40a ust. 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2014 r., poz. 1153 z późn. zm.), Lasy Państwowe mogą sprzedawać nieruchomości zabudowane budynkami mieszkalnymi i samodzielne lokale mieszkalne, zwane dalej „lokalami”, oraz grunty z budynkami mieszkalnymi w budowie, nieprzydatne Lasom Państwowym. Ustęp 2 analizowanego przepisu stanowi natomiast, że ustalenie ceny nieruchomości przy sprzedaży, o której mowa w ust. 1, następuje na zasadach określonych w przepisach o gospodarce nieruchomościami.

W myśl art. 40a ust. 4 ww. ustawy pracownicy i byli pracownicy Lasów Państwowych mający co najmniej trzyletni okres zatrudnienia w Lasach Państwowych, z wyjątkiem osób, z którymi stosunek pracy rozwiązany został bez wypowiedzenia z winy pracownika, posiadają pierwszeństwo nabycia lokali, których są najemcami i w których mieszkają. Cena sprzedaży lokalu podlega łącznemu obniżeniu o 6% za każdy rok zatrudnienia w jednostkach organizacyjnych Lasów Państwowych i o 3% za każdy rok najmu tego lokalu, nie więcej jednak niż o 95%, a spłata należności może zostać rozłożona na 60 rat miesięcznych, przy czym oprocentowanie nie może przekraczać w stosunku rocznym stopy referencyjnej, określającej minimalne oprocentowanie podstawowych operacji otwartego rynku prowadzonych przez Narodowy Bank Polski, powiększonej o 2 punkty procentowe. Jeżeli osobą uprawnioną jest emeryt lub rencista, cena nabycia lokalu ustalona jest na 5% jego wartości.

W przedmiotowej sprawie, ewentualne zastosowanie wyłączenia określonego w art. 2 pkt 1 lit. g) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych winno wiązać się więc z wykazaniem, że źródłem powstania danej czynności był konkretny przepis z zakresu gospodarki nieruchomościami. Tymczasem – jak wynika z przedstawionego w niniejszej sprawie stanu faktycznego – do nabycia nieruchomości dojdzie w trybie art. 40a ustawy o lasach. Oznacza to, że podstawę do zbycia nieruchomości na rzecz Wnioskodawczyni stanowić będzie, jak wskazano to w treści wniosku, art. 40a ustawy o lasach, a nie przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami. Analiza cytowanego przepisu wskazuje, że zawiera on kompleksowe uregulowanie kwestii zbywania przez Lasy Państwowe nieruchomości zabudowanych budynkami mieszkalnymi i samodzielnych lokali mieszkalnych oraz gruntów z budynkami mieszkalnymi w budowie. Zawarte w nim przepisy określają bowiem nie tylko krąg osób uprawnionych do nabywania ww. nieruchomości na zasadach preferencyjnych, ale również sposób ustalania ceny i sposób jej zapłaty. Z tego też względu nie można uznać, że to przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami stanowią podstawę czynności sprzedaży. Powyższego nie zmienia także okoliczność odesłania w pewnych kwestiach, nieuregulowanych w ustawie o lasach (jak np. przy ustalaniu ceny sprzedaży nieruchomości w art. 40a ust. 2 ustawy o lasach), do przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami. Odwołanie takie ma bowiem na celu jedynie uniknięcie powtarzania pewnych rozwiązań ustalonych w jednym akcie prawnym w kolejnej ustawie.

W konsekwencji stwierdzić należy, że zawarta przez Wnioskodawczynię umowa sprzedaży lokalu mieszkalnego od Nadleśnictwa na podstawie art. 40a ustawy o lasach będzie podlegała opodatkowaniu 2% podatkiem od czynności cywilnoprawnych obliczonym od wartości rynkowej nabywanego lokalu. Jednocześnie, jak wynika z toku dotychczasowej argumentacji, wyłączenie z opodatkowania o którym mowa w art. 2 pkt 1 lit. g) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie znajdzie w niniejszej sprawie zastosowania.

Końcowo, odnosząc się do powołanego wyroku Sądu Najwyższego, wskazać należy, iż nie jest on wiążący dla tutejszego organu. Wyrok sądowy dotyczy bowiem tylko konkretnej, indywidualnej sprawy, osadzonej w określonym stanie faktycznym i tylko w tej sprawie rozstrzygnięcie w nim zawarte jest wiążące. Natomiast organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, iż nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.