ILPB2/415-379/12-2/ES | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu,
Czy dokonanie w 2011 r. sprzedaży działki gruntowej (nabytej w 1987 r.) wraz z wybudowanym na niej domem jednorodzinnym (zakończenie budowy w 2011 r.) będzie zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 31 marca 2012 r. (data wpływu 11 kwietnia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu uzyskanego ze zbycia nieruchomości – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 11 kwietnia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu uzyskanego ze zbycia nieruchomości.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 28 sierpnia 1987 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem nabyli nieruchomość stanowiącą działkę o powierzchni 786 m2, dla której Sąd Rejonowy prowadzi Księgę wieczystą. Wskazana nieruchomość zakupiona została ze wspólnych środków stanowiących majątek dorobkowy obojga małżonków. Działka przeznaczona była pod zabudowę domu jednorodzinnego. Budowa domu została rozpoczęta w 1997 r., natomiast oddanie budynku do użytkowania nastąpiło w dniu 12 września 2011 r. Położony na przedmiotowej nieruchomości budynek nie stanowił odrębnego przedmiotu własności. Na podstawie prawomocnego orzeczenia Sądu Okręgowego z dnia .. września 2011 r. małżeństwo Wnioskodawczyni zostało rozwiązane. Jednocześnie nie doszło do podziału majątku wspólnego, objętego wspólnotą ustawową. Dnia 22 listopada 2011 r. Zainteresowana wspólnie z byłym małżonkiem sprzedali przedmiotową nieruchomość wraz ze znajdującym się na niej domem jednorodzinnym. Zbycie nieruchomości nie nastąpiło w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy dokonanie w 2011 r. sprzedaży działki gruntowej (nabytej w 1987 r.) wraz z wybudowanym na niej domem jednorodzinnym (zakończenie budowy w 2011 r.) będzie zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych...

Zdaniem Wnioskodawczyni, w świetle obowiązujących przepisów podatkowych uznać należy, iż pięcioletni termin, o którym mowa w przepisie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych upłynął z dniem 31 grudnia 1992 r. Natomiast przychód jaki Zainteresowana uzyskała w 2011 r. ze sprzedaży przedmiotowej nieruchomości nie będzie stanowić w ogóle źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na upływ 5 letniego okresu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy.

W uzasadnieniu do niniejszej sprawy Wnioskodawczyni przedstawiła analizę prawną w sposób następujący:

  1. Zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2 nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
  2. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera własnej definicji nieruchomości, dla potrzeb przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a). Należy się w tym zakresie odnieść do rzeczowo właściwych przepisów Kodeksu cywilnego. Zgodnie z art. 46 § 1 Kc nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. Z kolei zgodnie z art. 48 Kc do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania. W oparciu o powyższe należy zatem przyjąć, że w zaistniałym stanie faktycznym budynek nie został wyodrębniony jako oddzielny przedmiot własności, lecz stanowił część składową zbytej nieruchomości.
  3. Zgodnie z dyspozycją normy prawnej wyrażonej w art. 46 KRiO od chwili ustania wspólności ustawowej do majątku, który był nią objęty, jak również do podziału tego majątku, stosuje się odpowiednio przepisy o wspólności majątku spadkowego i o dziale spadku.
    Z analizy przedstawionego stanu faktycznego, można wywieść, że na mocy orzeczenia Sądu Okręgowego z dnia 26 września 2011 r. małżeństwo Wnioskodawczyni zostało rozwiązane. Jednocześnie nie doszło do podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Zatem zgodnie z art. 43 § 1 KRiO od chwili ustania wspólności ustawowej małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym, przy czym w razie spełnienia przesłanek przewidzianych w art. 43 § 2 KRiO istnieje możliwość innego ukształtowania tych udziałów.
    Stąd należy przyjąć, iż nie doszło w dacie uprawomocnienia się orzeczenia o rozwiązaniu małżeństwa do nabycia prawa do części przedmiotowej nieruchomości lecz do przekształcenia wspólności ustawowej w qasi-współwłasność w częściach ułamkowych, do której mają odpowiednio zastosowanie przepisy w wspólności majątku spadkowego, tj. art. 1035-1036 Kc oraz przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych, tj. art. 197-221 Kc.
    Dzień przekształcenia wspólności ustawowej we współwłasność ułamkową, nie może być poczytywany jako data nabycia udziału w przedmiotowej nieruchomości. Jest to zatem zdarzenie indyferentne z punktu widzenia ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, i nie wywołujące żadnych skutków podatkowych. Nie można zatem przyjąć, iż pięcioletni termin będzie liczony od dnia uprawomocnienia się wyroku o rozwiązaniu małżeństwa.
  4. Analiza treści normy prawnej określonej w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazuje na to, że pięcioletni termin liczony jest od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości lub wybudowanie. Przedmiotowy grunt został nabyty w dniu 28 sierpnia 1987 r. z kolei zakończenie budowy domu jednorodzinnego nastąpiło w dniu 12 września 2011 r. Pięcioletni termin należy zatem liczyć od końca 1987 r., czyli roku w którym nastąpiło nabycie gruntu, a nie od końca 2011 r., czyli roku, w którym nastąpiło zakończenie budowy i oddanie budynku do używania. Początek pięcioletniego terminu, byłby liczony od końca 2011 r. jedynie w przypadku, gdy położony na zbytym gruncie dom jednorodzinny stanowiłby odrębną nieruchomość.
    Podobnie stwierdził Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 25 maja 2011 r. sygn. IBPBII/2/415-269/11/CJS, w której przyjęto, że ,,budynek lub jego część trwale związany z gruntem jako część składowa gruntu nie może być przedmiotem odrębnej własności. Dlatego też w przedmiotowej sprawie sprzedaż nieruchomości obejmować będzie zarówno zbycie gruntu, jaki znajdującego się na nim budynku mieszkalnego. Stwierdzić zatem należy, że pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 wyżej powołanej ustawy, będzie liczony od daty nabycia prawa własności gruntu, niezależnie od tego, kiedy na gruncie tym został wybudowany budynek mieszkalny”.

Powyższe stanowisko znajduje także swe pełne uzasadnienie w orzecznictwie sądów administracyjnych. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 lipca 1998 r. wyraźnie wskazał, że ,,Budynek trwale związany z gruntem (częścią składową gruntu) - bieg terminu 5-letniego, określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a PDOFizU, nie może być liczony odrębnie dla nabycia własności gruntu oraz dla wybudowanego na tym gruncie budynku, stanowiącego jego część składową” (vide: wyrok NSA z 17 lipca 1998 r., III SA 5099/98, ONSA Nr 2/1999, poz. 63).

Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 19 sierpnia 1998 r., w którym przyjął, że „pogląd, że budynek wybudowany na nieruchomości gruntowej stanowiącej przedmiot prawa własności osoby fizycznej dla celów podatkowych i w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. ”a” oraz art. 10 ust. 1 pkt 8 in fine ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. 1993 Nr 90 poz. 416 ze zm.) może i powinien być traktowany jako odrębna nieruchomość nie znajduje uzasadnienia w przepisach prawa cywilnego i podatkowego. Jeżeli na nieruchomości gruntowej znajduje się jako jej część składowa budynek nie stanowiący odrębnej nieruchomości w rozumieniu art. 46 par. 1 in fine Kc, do oceny sprzedaży nieruchomości gruntowej jako źródła przychodów stosować należy przepisy art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. ”a” in initio i art. 10 ust. 1 pkt 8 in fine ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z art. 46, art. 47 par. 1 i art. 48 Kc. Sprzedaż nieruchomości gruntowej po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego w którym nastąpiło jej nabycie, jako iż nie spełnia przesłanki z art. 10 ust. 1 pkt 8 in fine cyt. ustawy podatkowej nie będzie stanowiła źródła przychodów w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. ”a” analizowanej ustawy niezależnie od tego, kiedy wybudowany został budynek stanowiący jej część składową”. (vide: wyrok NSA z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. II FSK 1489/08).

Również w wyroku z dnia 19 sierpnia 1998r. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż „powołany przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) omawianej ustawy mówi tylko o sprzedaży nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości. Nie rozdziela więc sprzedaży gruntu od sprzedaży budynku stanowiącego jego część składową. Nie wymienia ponadto sprzedaży budynku jako odrębnego źródła przychodu w podatku dochodowym. Nie można więc traktować, w rozumieniu przepisów cytowanej ustawy, jak również Kodeksu cywilnego, odrębnie sprzedaży gruntu oraz sprzedaży znajdującego się na nim budynku. Może to nastąpić tylko w wypadku budynku postawionego na gruncie będącym w użytkowaniu wieczystym, co w sprawie niniejszej nie występowało. Należy zatem stwierdzić, że bieg terminu pięcioletniego, określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie może być liczony odrębnie dla nabycia własności gruntu oraz dla wybudowanego na tym gruncie budynku, stanowiącego jego część składową” (vide: wyrok NSA z dnia 19 sierpnia 1998 r., III SA 5099/98, ONSA 1999/2/63).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawczyni.

Z uwagi na to, że wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego został złożony przez jednego ze współwłaścicieli przedmiotowej nieruchomości, zaznacza się, iż interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla drugiego z nich, tj. byłego małżonka Zainteresowanej. Były mąż Wnioskodawczyni chcąc uzyskać interpretację indywidualną powinien wystąpić z odrębnym wnioskiem o jej udzielenie.

Do wniosku Zainteresowana szereg dokumentów. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez Wnioskodawczynię i Jej stanowiskiem.

Natomiast w odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawczynię wyroków sądów administracyjnych, tut. Organ informuje, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego, czy też zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.