IBPBII/2/415-794/11/ŁCz | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach,
Możliwość skorzystania z tzw. ulgi meldunkowej

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pana stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 05 lipca 2011r. (data wpływu do Organu 05 lipca 2011r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z ulgi meldunkowej - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 05 lipca 2011r. wpłynął do Organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z ulgi meldunkowej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Żona wnioskodawcy w trakcie trwania pierwszego małżeństwa w dniu 27 października 1994r. uzyskała przydział lokalu mieszkalnego. Po rozwodzie, lokatorskie prawo do ww. lokalu przyznane zostało wyłącznie na jej rzecz w dniu 05 grudnia 2000r. na podstawie dobrowolnego podziału majątku dorobkowego z dnia 28 listopada 2000r. W przedmiotowym lokalu zameldowana na pobyt stały była żona wnioskodawcy od 08 grudnia 1994r. do 05 sierpnia 2010r. W 2006r. wnioskodawca zawarł związek małżeński i zamieszkał z żoną oraz jej synem w opisanym lokalu mieszkalnym. Wnioskodawca w lokalu tym nie zameldował się, albowiem był zameldowany na pobyt stały pod innym adresem do dnia 07 kwietnia 2008r. W dniu 20 maja 2008r. na rzecz małżonków ustanowiono spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, w którym po ślubie zamieszkali. Z uwagi jednak na to, że mieszkanie było zbyt ciasne, małżonkowie zdecydowali się na zakup większego mieszkania w dniu 28 maja 2008r. Z uwagi na to, że nowe mieszkanie było kupowane ze środków pieniężnych pochodzących z udzielonego kredytu hipotecznego wnioskodawca musiał być zameldowany na pobyt stały w tym nowo nabytym mieszkaniu.

Spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego małżonkowie posiadali z myślą o dorastającym synu, ale ponieważ nie byli w stanie utrzymać dwóch mieszkań, zdecydowali się na sprzedaż spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego. Sprzedaż została dokonana w dniu 04 sierpnia 2010r. w ramach ustawowej wspólności majątkowej.

Wnioskodawca nadmienił, że oboje z żoną będąc we współwłasności majątkowej razem utrzymywali spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, opłacając czynsz i media, a także razem ponieśli koszty jego remontu.

Środki ze sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego częściowo przeznaczyli na remont nowo kupionego mieszkania, a częściowo chcą przeznaczyć na wcześniejszą spłatę kredytu hipotecznego. Tym samym motywem postępowania małżonków nie była chęć zarobku na sprzedaży mieszkania, ale życiowa konieczność, która zmusiła ich do takich rozwiązań.

W terminie 14 dni małżonkowie złożyli niezbędne oświadczenie w urzędzie skarbowym dotyczące skorzystania z tzw. ulgi meldunkowej w podatku dochodowym na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 126 i art. 21 ust. 22 ustawy z 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2008r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym do końca 2008r. sądząc, że powyższa sprzedaż mieszkania jest zwolniona z podatku dochodowego (wyłączając oczywiście grunty, których ulga nie dotyczy). Składając zeznanie roczne za 2010r. żona z ulgi skorzystała, a wnioskodawca nie skorzystał.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego objęta jest zwolnieniem i czy spełniając warunek złożenia oświadczenia w terminie o skorzystaniu z ulgi meldunkowej oraz zameldowaniu na pobyt stały przez żonę wnioskodawcy przez okres dłuższy niż 12 miesięcy wnioskodawca można skorzystać z ulgi meldunkowej, a co za tym idzie można złożyć korektę zeznania PIT-36...

Zdaniem wnioskodawcy, w myśl art. 21 ust. 1 pkt 126 lit. c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z odpłatnego zbycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie - jeżeli podatnik był zameldowany w tym lokalu na pobyt stały przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia. Zwolnienie to ma zastosowanie do przychodów podatnika, który w terminie 14 dni od dnia dokonania odpłatnego zbycia prawa majątkowego, złoży oświadczenie, że spełnia warunki do zwolnienia w urzędzie skarbowym, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika (art. 21 ust. 21 cytowanej ustawy) - ten warunek został przez małżonków, zdaniem wnioskodawcy, spełniony.

Z kolei art. 21 ust. 22 cytowanej ustawy stanowi, iż zwolnienie, o którym mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 126 ma zastosowanie łącznie do obojga małżonków. Oznacza to, że w przypadku sprzedaży prawa do lokalu przez małżonków z osobna, ewentualnie, że spełnienie warunków przez jednego z nich nie wyłącza konieczności spełnienia ich przez współmałżonka. Byłoby to zastrzeżenie dodatkowe pozaustawowe, a zatem wnioskodawca uważa, że uzyskany przez małżonków dochód korzysta ze zwolnienia w ramach tzw. ulgi meldunkowej.

Podobne stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wydając wyrok z dnia 10 lipca 2009r. sygn. akt l SA/Wr 949/09, w którym stwierdził, że dla skorzystania z tej ulgi przez któregokolwiek z małżonków wystarczy bowiem, żeby jeden z nich był zameldowany na pobyt stały w zbywanym lokalu przez okres dłuższy niż 12 miesięcy, a tym samym negatywnie ocenił stanowisko Ministra Finansów, który uznał z kolei, że przychód ten nie jest objęły zwolnieniem, gdyż aby z niego skorzystać każdy z małżonków musi być zameldowany w zbywanym lokalu przez wskazany wyżej okres, a to z tego głównie powodu, że przepis art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych formułuje zasadę, zgodnie z którą warunki w nim wskazane muszą być spełnione przez "podatnika", a zatem odrębnie w stosunku do każdego z małżonków.

W wyrażonym stanowisku powołane zostały inne wydane w tym zakresie interpretacje organów podatkowych jak i wyroki sądowe:

  1. Przykładowo w uzasadnieniu do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach sygn. akt I SA/Ke 343/09 z dnia 17 września 2009r. stwierdza się, że spełnienie przez jednego z małżonków warunków do skorzystania ze zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 126 (obowiązek meldunku przez 12 miesięcy) w zw. z ust. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozwala na skorzystanie z przedmiotowej ulgi przez oboje małżonków.
  2. Adekwatnie, jak stwierdzono w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach sygn. akt I SA/Gl 383/09 z dnia 19 sierpnia 2009r., z przepisów art. 21 ust. 1 pkt 126 w zw. z art. 21 ust. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że spełnienie warunku niezbędnego do skorzystania z ulgi meldunkowej przez jednego z małżonków (przesłanki zameldowania na okres stały przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy w zbywanym lokalu) powoduje, że z przedmiotowej ulgi mogą skorzystać łącznie oboje małżonkowie.
  3. Analogiczne rozstrzygnięcia zastosowano wielokrotnie w innych wyrokach wojewódzkich sądów administracyjnych, m. in.: wyrok WSA sygn. akt I SA/Wr 949/09 z dnia 10 lipca 2009r. wyrok WSA sygn. akt I SA/Gl 215/09 z dnia 09 czerwca 2009r., wyrok WSA w Bydgoszczy sygn. akt I SA/Bd 12/09 z dnia 24 lutego 2009r. W wyroku tym Sąd uznając, że każdy z małżonków jest odrębnym podmiotem podatku dochodowego, wskazał jednak, że skoro podatnikiem jest każdy z małżonków odrębnie, to w braku regulacji zawartej w art. 21 ust. 22 nie budziłoby wątpliwości, że powyższe zwolnienie podatkowe ma zastosowanie jedynie do tego z nich, który był zameldowany w lokalu mieszkalnym na okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed odpłatnym zbyciem i że warunkiem skorzystania ze zwolnienia przez obydwu z małżonków jest zameldowanie każdego z nich na wskazany wyżej okres. Jeżeli jednak w art. 21 ust. 22 stanowi się, że ulga meldunkowa ma zastosowanie łącznie do obojga małżonków, to w ocenie Sądu, mimo że warunek zameldowania spełnia tylko jeden z małżonków, zwolnienie od podatku przychodów z odpłatnego zbycia ma zastosowanie również do małżonka, który tego warunku nie spełnia. Tylko wtedy zwolnienie podatkowe będzie miało zastosowanie łącznie do obojga małżonków. Interpretacja organu podatkowego powoduje, że przepis art. 21 ust. 22 staje się zbędny.”
  4. Wyrok WSA w Lublinie z 21 stycznia 2009r., sygn. akt I SA/Lu 622/08.
  5. Wyrok WSA w Gdańsku z 08 września 2010r., sygn. akt I SA/Gd 437/10.
  6. Wyrok WSA w Poznaniu z 02 września 2010r., sygn. akt I SA/Po 384/10.
  7. Wyrok WSA w Warszawie z 25 marca 2010r., sygn. akt III SA/Wa 1946/09.
  8. Wyrok NSA z 14 października 2010r., sygn. akt II FSK 949/09 (orzeczenie prawomocne).
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Niniejsza interpretacja zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wyłącznie w zakresie możliwości skorzystania przez niego z ulgi meldunkowej. W zakresie możliwości skorzystania z ulgi meldunkowej przez żonę wnioskodawcy została wydana odrębna interpretacja z dnia 25 sierpnia 2011r. Znak: IBPBII/2/415-708/11/ŁCz.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) źródłem przychodu jest – z zastrzeżeniem ust. 2 – odpłatne zbycie m.in.:

  1. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości (w tym lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość),
  2. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
  3. prawa wieczystego użytkowania gruntów

-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Z powyższego wynika, że w przypadku sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ma moment jego nabycia.

Skoro spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego wnioskodawca nabył wraz z żoną w dniu 20 maja 2008r., to dokonując oceny skutków podatkowych odpłatnego zbycia tego prawa należy zastosować przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008r.

Ustawą z dnia 06 listopada 2008r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316 ze zm.) zmieniono m. in. zasady opodatkowania dochodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy zmieniającej do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) w okresie od dnia 01 stycznia 2007r. do dnia 31 grudnia 2008r., stosuje się zasady określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008r.

Zgodnie z art. 30e ust. 1 i ust. 4 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008r., od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku i jest płatny w terminie złożenia zeznania za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy podstawą obliczenia podatku, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. Przy czym przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej (art. 19 ust. 1 ww. ustawy).

Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania (art. 22 ust. 6c ww. ustawy).

Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e ustawy).

Jednakże, zgodnie z zapisem art. 21 ust. 1 pkt 126 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z odpłatnego zbycia:

  1. budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku,
  2. lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu,
  3. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie,
  4. prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie

-jeżeli podatnik był zameldowany w budynku lub lokalu wymienionym w lit. a)-d) na pobyt stały przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia, z zastrzeżeniem ust. 21 i 22.

Przepis art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy nie określa daty, od której należy liczyć okres zameldowania. Tym samym nie uzależnia zameldowania od posiadania tytułu własności do budynku lub lokalu, lecz stanowi, że istotny jest fakt zameldowania podatnika na pobyt stały w zbywanym lokalu czy też budynku przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia. Bez znaczenia są natomiast stosunki własnościowe istniejące w okresie tych 12 miesięcy.

Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 126 ww. ustawy ma zastosowanie do przychodów podatnika, który w terminie 14 dni od dnia dokonania odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa majątkowego, złoży oświadczenie, że spełnia warunki do zwolnienia, w urzędzie skarbowym, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika (art. 21 ust. 21 tej ustawy).

Zgodnie z art. 8 ust. 3 ww. ustawy zmieniającej z dnia 06 listopada 2008r. podatnicy zbywający nieruchomość lub prawo nabyte w okresie od dnia 01 styczna 2007r. do 31 grudnia 2008r. oświadczenie, o którym mowa w art. 21 ust. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008r., składają w terminie złożenia zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) o podatku dochodowym od osób fizycznych. W przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, 14-dniowy termin określony w art. 21 ust. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008r. nie ma zastosowania.

Wobec powyższego, zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 126 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uzależnione jest od spełnienia łącznie dwóch warunków:

  • okres zameldowania na pobyt stały nie krótszy niż dwunastomiesięczny przed datą zbycia,
  • terminowe złożenie oświadczenia o spełnieniu warunków do zwolnienia; w przypadku uzyskania tego rodzaju przychodu w 2010r. najpóźniej do 30 kwietnia 2011r.

Zgodnie z art. 21 ust. 22 ww. ustawy, zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy ma zastosowanie łącznie do obojga małżonków co w konsekwencji oznacza, że spełnienie przez jednego z małżonków niezbędnego do skorzystania z ulgi meldunkowej warunku zameldowania na pobyt stały przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy w zbywanym lokalu powoduje, że z przedmiotowej ulgi mogą skorzystać łącznie oboje małżonkowie.

Z opisanego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż w lokalu mieszkalnym, który wnioskodawca wraz z małżonką sprzedali w dniu 04 sierpnia 2010r., przez okres dłuższy niż 12 miesięcy była zameldowana wyłącznie małżonka wnioskodawcy.

Dla skorzystania z przewidzianego przepisem art. 21 ust. 1 pkt 126 ww. ustawy zwolnienia od podatku przez oboje małżonków wystarczającym jest, że warunek zameldowania na pobyt stały w sprzedawanym lokalu przez okres 12 miesięcy spełnia tylko jeden z małżonków. W opisanym stanie faktycznym warunek zameldowania na pobyt stały przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy w zbywanym lokalu mieszkalnym został spełniony przez małżonkę wnioskodawcy. Zatem, mimo iż warunek zameldowania spełniła tylko małżonka wnioskodawcy, to mając na uwadze, że prawo do skorzystania z ulgi meldunkowej przysługuje również współmałżonkowi, który warunku zameldowania nie spełnił, należy uznać, że wnioskodawcy przysługuje prawo do skorzystania z ulgi, jeśli istotnie w ustawowym terminie tj. do 30 kwietnia 2011r. złożył w urzędzie skarbowym oświadczenie o spełnieniu warunków do zwolnienia. W takim przypadku będzie również zasadne złożenie korekty zeznania PIT-36.

W tym stanie rzeczy stanowisko wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Odnosząc się do powołanych przez wnioskodawcę wyroków Wojewódzkich Sądów Administracyjnych oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego, które zdaniem wnioskodawcy przemawiają za słusznością stanowiska przedstawionego we wniosku podkreślić należy, iż jakkolwiek orzeczenia kształtują pewną linię wykładni obowiązującego prawa, jednak dotyczą wyłącznie konkretnych spraw, w danym stanie faktycznym. Orzeczenia te zapadły w indywidualnych sprawach i w świetle art. 87 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa i tym samym nie mogą być wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.