0112-KDIL2-3.4012.380.2018.2.EZ | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Brak obowiązku odprowadzenia podatku VAT w związku z planowaną sprzedażą działki.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 17 lipca 2018 r. (data wpływu 18 lipca 2018 r.), uzupełnionym pismem z dnia 20 sierpnia 2018 r. (data wpływu 23 sierpnia 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działki – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 18 lipca 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działki. Wniosek uzupełniono w dniu 23 sierpnia 2018 r. o doprecyzowanie opisu sprawy oraz własne stanowisko.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W dniu 15 listopada 1994 r. Wnioskodawca otrzymał wraz z żoną umową dożywocia od rodziców gospodarstwo rolne o powierzchni 10,43 ha, które do chwili obecnej Zainteresowany prowadzi. Z powyższego gospodarstwa Wnioskodawca zamierza sprzedać grunt o powierzchni 0,28 ha (działka) z przeznaczeniem pod zabudowę (odrębny numer ewidencyjny). Jest to VI klasa bonitacyjna.

Powierzchnia ta nigdy jednak nie była uprawiana rolniczo, ponieważ jest nierówna i porośnięta tzw. samosiejkami drzew i krzewów. Teren ten w planie zagospodarowania przestrzennego gminy D. przeznaczony jest pod zabudowę mieszkalną i zagrodową. Z tej powierzchni Zainteresowany nie pobierał również dopłat bezpośrednich. Działka ta jest nieogrodzona i nieuzbrojona, a jej sprzedaż nie będzie się odbywała za pośrednictwem biura pośrednictwa nieruchomości, bez ogłoszeń i bilbordów. Od kilku lat Zainteresowany prowadzi również działalność gospodarczą – handlową oraz rolniczą na ogólnych zasadach, ale nie polega ona na obrocie nieruchomościami i nie jest w żaden sposób z takim obrotem związana. Sprzedaż ww. działki będzie miała charakter jednorazowy, incydentalny i niepowtarzalny. Uzyskane z niej środki Wnioskodawca chce przeznaczyć na wykończenie własnego budynku mieszkalnego oraz pomoc finansową w budowie i usamodzielnieniu się syna (26 lat).

W piśmie z dnia 20 sierpnia 2018 r. – stanowiącym uzupełnienie wniosku – Zainteresowany wskazał, że:

  1. jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, prowadzi działalność zgodnie z PKD – 46.61.Z (sprzedaż hurtowa maszyn i urządzeń rolniczych oraz dodatkowego wyposażenia), jest to działalność przeważająca. Ponadto PKD – 46.74.Z (sprzedaż hurtowa wyrobów metalowych oraz sprzętu i dodatkowego wyposażenia hydraulicznego i grzejnego), PKD – 47.19.Z (pozostała sprzedaż detaliczna prowadzona w niewyspecjalizowanych sklepach), PKD – 46.90.Z (sprzedaż hurtowa niewyspecjalizowana), PKD – 47.99.Z (pozostała sprzedaż detaliczna prowadzona poza siecią sklepową, straganami i targowiskami), PKD – 01.50.Z (uprawy rolne połączone z chowem i hodowlą zwierząt – działalność mieszana). REGON Wnioskodawcy: (...). Powyższa działalność nie jest zwolniona z VAT;
  2. przedmiotowa działka wiele lat temu była siedliskiem, gdzie znajdowały się budynki gospodarcze i mieszkalny. Jednakże z uwagi na ich zły stan techniczny ówcześni właściciele je rozebrali, były to lata 70. Zainteresowany wraz z resztą gospodarstwa w 1994 r. przejął tą działkę wraz z żoną od rodziców w stanie niezagospodarowanym i taki stan jest do chwili obecnej. Wnioskodawca nie prowadził na niej żadnej działalności gospodarczej, produkcji rolnej czy innej, gdyż do tego celu należałoby przeprowadzić jej gruntowną rekultywację (odkrzaczanie, wycinka dzikich drzew, mechaniczne wyrównanie powierzchni, uporządkowanie pozostałości gruzowiska), co wiąże się z dużymi kosztami, na które nie było stać Zainteresowanego;
  3. nigdy nie występował o objęcie wymienionej nieruchomości miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, ani też o zmianę takiego planu;
  4. w odniesieniu do przedmiotowej działki nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a Wnioskodawca nigdy o taką nie występował;
  5. nigdy nie dokonywał i nie zamierza dokonywać jakichkolwiek czynności (nakładów) w celu przygotowywania ww. działki do sprzedaży, takich jak: podział, ogrodzenie, uzbrojenie w media, itd. w celu podniesienia jej wartości i atrakcyjności;
  6. w okresie od momentu przejęcia od rodziców, tj. od 1994 r. do chwili obecnej Zainteresowany nie udostępniał innym osobom ww. nieruchomości na podstawie jakichkolwiek umów lub bez.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w związku z przedstawioną sytuacją istnieje obowiązek odprowadzenia podatku od towarów i usług (podatek VAT)?

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie sformułowanym w piśmie z dnia 20 sierpnia 2018 r.), sprzedaż części gruntu wydzielonego z gospodarstwa rolnego, które zostało przekazane za dożywocie przez rodziców Wnioskodawcy, nie w celu dalszej odsprzedaży, nie jest też działalnością gospodarczą tylko prywatną. W żaden sposób nie wiąże się z prowadzoną działalnością gospodarczą, sam sposób odsprzedaży nie nosi znamion działalności gospodarczej. Przy sprzedaży nie zostaną też wykorzystane działania ułatwiające sprzedaż, a z uzyskanych środków nie nastąpi zakup innych gruntów w celu kolejnej odsprzedaży.

Opisywana działka z uwagi na jej stan fizyczny nie nadawała się i nie nadaje się w żaden sposób, aby była przez Wnioskodawcę w jakikolwiek sposób wykorzystywana w działalności jaką prowadzi. Po wielu latach Zainteresowany doszedł do wniosku, że dalsze je bezproduktywne utrzymywanie staje się bezcelowe. Ponieważ nie wiąże się jej sprzedaż w żaden sposób z działalnością Wnioskodawcy, to uważa on, że nie powinien być zobowiązany do zapłacenia podatku VAT od jej sprzedaży.

Zainteresowany uważa, że jest to zwykłe wykonanie prawa własności (dyr. RE 2006/112/WE art. 12 ustawa. 1). Istnieje już wiele podobnych przypadków, do których zostały wydane wyroki, tj.:

  1. Interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu ILPPU/443-477/12-2/EWW z dnia 11 stycznia 2013 r.
  2. Wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE z dnia 15 grudnia 2011 r. połączone sprawy C-180/10 i C-181/10.
  3. Interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu ILPP2/443-164/09/12-S/AD z dnia 13 czerwca 2012 r.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy).

Zatem grunty spełniają definicję towaru wynikającą z powyższego przepisu, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z dnia 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów – w rozumieniu art. 7 ustawy – podlega jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

W świetle art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z powyższych przepisów wynika, że warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek:

  • po pierwsze – dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
  • po drugie – czynność wykonywana jest przez podmiot, który w jej ramach działa w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności działa jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej – zawarta w ustawie – ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

W kontekście powyższego, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności. Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

W powołanym wyżej orzeczeniu TSUE wskazał, że inaczej jest w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z dnia 11.12.2006, Nr 347, str. 1, z późn. zm.). Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

W podobny sposób kwestię tę rozstrzygnął Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w orzeczeniu z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku VAT.

Z opisu sprawy wynika, że w dniu 15 listopada 1994 r. Wnioskodawca otrzymał wraz z żoną umową dożywocia od rodziców gospodarstwo rolne o powierzchni 10,43 ha, które do chwili obecnej Zainteresowany prowadzi. Z powyższego gospodarstwa Wnioskodawca zamierza sprzedać grunt o powierzchni 0,28 ha (działka) z przeznaczeniem pod zabudowę (odrębny numer ewidencyjny). Powierzchnia ta nigdy jednak nie była uprawiana rolniczo, ponieważ jest nierówna i porośnięta tzw. samosiejkami drzew i krzewów. Teren ten w planie zagospodarowania przestrzennego gminy przeznaczony jest pod zabudowę mieszkalną i zagrodową. Z tej powierzchni Zainteresowany nie pobierał również dopłat bezpośrednich. Działka ta jest nieogrodzona i nieuzbrojona, a jej sprzedaż nie będzie się odbywała za pośrednictwem biura pośrednictwa nieruchomości, bez ogłoszeń i bilbordów. Od kilku lat Zainteresowany prowadzi również działalność gospodarczą – handlową oraz rolniczą na ogólnych zasadach, ale nie polega ona na obrocie nieruchomościami i nie jest w żaden sposób z takim obrotem związana. Sprzedaż ww. działki będzie miała charakter jednorazowy, incydentalny i niepowtarzalny. Uzyskane z niej środki Wnioskodawca chce przeznaczyć na wykończenie własnego budynku mieszkalnego oraz pomoc finansową w budowie i usamodzielnieniu się syna. Wnioskodawca jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, prowadzi działalność zgodnie z PKD – 46.61.Z (sprzedaż hurtowa maszyn i urządzeń rolniczych oraz dodatkowego wyposażenia), jest to działalność przeważająca. Ponadto PKD – 46.74.Z (sprzedaż hurtowa wyrobów metalowych oraz sprzętu i dodatkowego wyposażenia hydraulicznego i grzejnego), PKD – 47.19.Z (pozostała sprzedaż detaliczna prowadzona w niewyspecjalizowanych sklepach), PKD – 46.90.Z (sprzedaż hurtowa niewyspecjalizowana), PKD – 47.99.Z (pozostała sprzedaż detaliczna prowadzona poza siecią sklepową, straganami i targowiskami), PKD – 01.50.Z (uprawy rolne połączone z chowem i hodowlą zwierząt – działalność mieszana). Powyższa działalność nie jest zwolniona z VAT. Przedmiotowa działka wiele lat temu była siedliskiem, gdzie znajdowały się budynki gospodarcze i mieszkalny. Jednakże z uwagi na ich zły stan techniczny ówcześni właściciele je rozebrali, były to lata 70. Zainteresowany wraz z resztą gospodarstwa w 1994 r. przejął tą działkę wraz z żoną od rodziców w stanie niezagospodarowanym i taki stan jest do chwili obecnej. Wnioskodawca nie prowadził na niej żadnej działalności gospodarczej, produkcji rolnej czy innej, gdyż do tego celu należałoby przeprowadzić jej gruntowną rekultywację (odkrzaczanie, wycinka dzikich drzew, mechaniczne wyrównanie powierzchni, uporządkowanie pozostałości gruzowiska), co wiąże się z dużymi kosztami, na które nie było go stać. Zainteresowany nigdy nie występował o objęcie wymienionej nieruchomości miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, ani też o zmianę takiego planu. W odniesieniu do przedmiotowej działki nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a Wnioskodawca nigdy o taką nie występował. Nigdy nie dokonywał i nie zamierza dokonywać jakichkolwiek czynności (nakładów) w celu przygotowywania ww. działki do sprzedaży, takich jak: podział, ogrodzenie, uzbrojenie w media, itd. w celu podniesienia jej wartości i atrakcyjności. W okresie od momentu przejęcia od rodziców, tj. od 1994 r. do chwili obecnej nie udostępniał innym osobom ww. nieruchomości na podstawie jakichkolwiek umów lub bez.

Na tle powyższego Wnioskodawca ma wątpliwość, czy w przypadku sprzedaży przedmiotowej działki powstanie obowiązek odprowadzenia podatku od towarów i usług.

Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Dostawa towarów (np. nieruchomości) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działający w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT – co do zasady – mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle powyższego, aby wyjaśnić wątpliwości Wnioskodawcy, należy ustalić, czy w okolicznościach niniejszej sprawy w związku ze sprzedażą nieruchomości będzie on działać w charakterze podatnika VAT zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

Uwzględniając przywołane wyżej przepisy oraz orzecznictwo stwierdzić należy, że w rozpatrywanej sprawie brak jest podstaw do uznania Wnioskodawcy – w związku z planowaną sprzedażą działki – za podatnika podatku od towarów i usług. Z informacji przedstawionych we wniosku nie wynika bowiem taka aktywność Wnioskodawcy, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.

Jak wynika bowiem z opisu sprawy, przedmiotowa nieruchomość została nabyta przez Wnioskodawcę od rodziców w wyniku umowy dożywocia. W planie zagospodarowania przestrzennego gminy działka przeznaczona jest pod zabudowę mieszkalną i zagrodową, przy czym Zainteresowany nie występował o objęcie działki miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego lub jego zmianę. Wnioskodawca jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, jednak nie wykorzystywał i nie wykorzystuje przedmiotowej działki na cele działalności gospodarczej, w tym również na cele rolnicze lub jako przedmiot najmu, dzierżawy. Co istotne, w związku ze sprzedażą działki – jak wskazał Wnioskodawca – nigdy nie dokonywał i nie zamierza dokonywać jakichkolwiek czynności (nakładów) w celu przygotowania przedmiotowej działki do sprzedaży oraz jej sprzedaż nie będzie odbywała się za pośrednictwem biura pośrednictwa nieruchomości, a także bez ogłoszeń i bilbordów.

Z informacji przedstawionych we wniosku nie wynika zatem taka aktywność Zainteresowanego, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W niniejszej sprawie Wnioskodawca nie podjął bowiem, w związku z zamiarem sprzedaży działki, ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami, takich jak, np. uzbrojenie terenu – doprowadzenie do niego mediów, ogrodzenie działki. Zainteresowany nie angażował zatem środków podobnych do wykorzystywanych przez handlowca, tj. nie wykazywał aktywności w przedmiocie zbycia wskazanej we wniosku działki porównywalnych do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.

Wobec powyższego należy uznać, że w okolicznościach wskazanych w opisie sprawy, zbycie przez Zainteresowanego działki nie będzie stanowić działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż brak jest przesłanek świadczących o takiej aktywności Wnioskodawcy w przedmiocie zbycia tej nieruchomości, która to aktywność byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności).

Konsekwentnie, w przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać, że dokonując sprzedaży przedmiotowej działki Wnioskodawca wystąpi w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, polegającą na handlu nieruchomościami. Jak wcześniej wyjaśniono, aby uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną podatkiem VAT nie wystarczy stwierdzić jedynie dostawę towarów, lecz wymagane jest określenie podmiotu dokonującego dostawy za występującego w związku ze sprzedażą jako podatnika podatku od towarów i usług. W rozpatrywanej sprawie sprzedaż działki będzie można uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W związku z tym, Wnioskodawca będzie korzystał z przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.

Podsumowując, w okolicznościach analizowanej sprawy Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do zapłacenia podatku VAT w związku z planowaną sprzedażą działki.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy oceniono jako prawidłowe.

Stosownie do przepisu art. 14b § 1 ww. ustawy, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

W związku z powyższym należy podkreślić, że niniejsza interpretacja indywidualna stanowi ochronę prawno-podatkową tylko dla Wnioskodawcy, a nie dla Jego małżonki (współwłaściciela nieruchomości), która chcąc uzyskać interpretację indywidualną powinna wystąpić z odrębnym wnioskiem o jej wydanie.

Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji należy wskazać, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach, w których indywidualnie oceniano stan faktyczny/zdarzenie przyszłe i stanowisko wnioskodawcy. Powołane interpretacje nie stanowią źródła prawa i tutejszy organ nie jest nimi związany.

Zauważyć należy, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź straci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.