0111-KDIB3-3.4013.160.2018.1.MS | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Opodatkowanie importu i sprzedaży nieprzetworzonego oleju rzepakowego przeznaczonego na cele techniczne.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) - Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 3 lipca 2018 r. (data wpływu 6 lipca 2018 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania importu i sprzedaży nieprzetworzonego oleju rzepakowego przeznaczonego na cele techniczne - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 6 lipca 2018 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania importu i sprzedaży nieprzetworzonego oleju rzepakowego przeznaczonego na cele techniczne.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, zamierza pełnić rolę importera i pośrednika w sprzedaży surowego oleju rzepakowego. Wnioskodawca zamierza kupować na Ukrainie, dokonywać importu na terytorium Polski i sprzedawać w Polsce oraz z dostawą do innych krajów Unii Europejskiej, w stanie nieprzetworzonym, zaimportowany surowy olej rzepakowy o kodzie celnym CN 1514 11 10. Istnieje takie prawdopodobieństwo, że odbiorca lub kolejny podmiot, który nabędzie ten olej w Polsce, podda go obróbce w celu uzyskania komponentów do produkcji biopaliw. Do momentu odsprzedaży innemu podmiotowi olej ten nie będzie przez Wnioskodawcę przetwarzany, tj. poddany procesom zmieniającym jego właściwości lub charakter i w stanie niezmienionym będzie przez Wnioskodawcę odsprzedawany. Przed rozpoczęciem tego typu działalności Wnioskodawca chce uzyskać potwierdzenie, że zakupiony i przeznaczony do odsprzedaży w niezmienionym stanie, nieprzetworzony przez niego olej rzepakowy nie będzie podlegał podatkowi akcyzowemu przy imporcie oraz przy dalszej jego sprzedaży.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca będzie obciążony podatkiem akcyzowym z tytułu importu oraz handlu, opisanym wcześniej, surowym, nieprzetworzonym olejem rzepakowym przeznaczonym na cele techniczne o kodzie celnym CN 1514 11 10?

Zdaniem Wnioskodawcy, olej rzepakowy pozostający w obrocie handlowym nie jest przedmiotem akcyzowym. Dopiero w momencie, gdy znajdzie się w posiadaniu podmiotu, który przeznaczy go, przetworzy i wykorzysta jako komponent do produkcji biopaliw lub zostanie on przez taki podmiot bezpośrednio przeznaczony do celów opałowych lub napędowych staje się przedmiotem podatku akcyzowego. Potwierdza to interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 2 sierpnia 2013 r. IPPP3/443-499/13-2/SM, interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy o sygnaturze ITPP3/443-161/12/JK oraz interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 20 lipca 2016 r. o sygnaturze IPPP3/4513-50/16-2/SM.

W wykazie wyrobów akcyzowych zawartych w załączniku nr 1 w poz. 8 do ustawy o podatku akcyzowym wskazano, jako wyrób akcyzowy, olej rzepakowy niemodyfikowany chemicznie w przypadku, gdy wyrób ten jest przeznaczony do celów opałowych lub napędowych. Zatem gdy pośredniczący w sprzedaży surowego, nieprzetworzonego oleju rzepakowego nabył go w celu odsprzedaży jako surowiec, z którego ostateczny nabywca wytwarzać będzie np. biokomponenty do produkcji paliw, nie można przyjąć, że pośredniczący w sprzedaży oferuje na sprzedaż wyrób używany jako paliwo lub komponent do paliwa. Równocześnie nie ma podstaw do stwierdzenia zaistnienia pozostałych przesłanek powodujących zaliczenie oleju rzepakowego do paliw silnikowych i olejów opałowych, bowiem Wnioskodawca jako pośrednik handlowy, nie przeznacza ani nie używa oleju do celów napędowych lub opałowych lecz do sprzedaży.

W związku tym, w ocenie Spółki, nie powinna ona zostać obciążona podatkiem akcyzowym przy i po odprawie celnej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1114, z późn. zm.), dalej zwanej ustawą, wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych oraz wyroby nowatorskie, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

W myśl art. 86 ust. 1 pkt 1 ustawy, do wyrobów energetycznych, w rozumieniu ustawy, zalicza się wyroby objęte pozycjami CN od 1507 do 1518 00, jeżeli są przeznaczone do celów opałowych lub napędowych.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 ustawy, paliwami silnikowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do napędu silników spalinowych.

Z kolei paliwami opałowymi w rozumieniu ustawy są, zgodnie z art. 86 ust. 3 ustawy, wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do celów opałowych, z wyłączeniem wyrobów, o których mowa w ust. 2.

Natomiast biokomponentami, w myśl art. 86 ust. 4 ustawy, są biokomponenty w rozumieniu ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych.

W poz. 8 ww. załącznika nr 1 do ustawy, stanowiącego wykaz wyrobów akcyzowych, wykazano CN ex 1514 – olej rzepakowy, rzepikowy lub gorczycowy oraz ich frakcje, nawet rafinowane, ale niemodyfikowane chemicznie – jeżeli są przeznaczone do celów opałowych lub napędowych.

Ponadto w myśl uregulowań art. 8 ust. 1 ustawy, przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

  1. produkcja wyrobów akcyzowych;
  2. wprowadzenie wyrobów akcyzowych do składu podatkowego;
  3. import wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem importu wyrobów akcyzowych wysłanych następnie z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy z miejsca importu przez zarejestrowanego wysyłającego niebędącego importerem tych wyrobów;
  4. nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem nabycia wewnątrzwspólnotowego dokonywanego do składu podatkowego;
    4a. nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych innych niż określone w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, dokonywane do składu podatkowego w celu objęcia ich procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli wprowadzenie tych wyrobów do składu podatkowego nie nastąpiło;
  5. wyprowadzenie ze składu podatkowego, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, wyrobów akcyzowych niebędących własnością podmiotu prowadzącego ten skład podatkowy, z wyłączeniem wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, przez podmiot, o którym mowa w art. 13 ust. 3;
  6. wysłanie z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy importowanych wyrobów akcyzowych z miejsca importu przez zarejestrowanego wysyłającego niebędącego importerem tych wyrobów.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca zamierza importować z Ukrainy w stanie nieprzetworzonym, surowy olej rzepakowy o kodzie CN 1514 11 10. Przedmiotowy olej rzepakowy nie będzie przez Wnioskodawcę przetwarzany, tj. poddany procesom zmieniającym jego właściwości lub charakter i w stanie niezmienionym (nieprzetworzonym) będzie przez Wnioskodawcę odsprzedawany w Polsce lub do innych krajów Unii Europejskiej. W związku z powyższymi transakcjami Wnioskodawca stwierdza, że istnieje prawdopodobieństwo, że odbiorca lub kolejny podmiot, który nabędzie ten olej w Polsce, podda go obróbce w celu uzyskania komponentów do produkcji biopaliw.

Wątpliwości Spółki dotyczą opodatkowania podatkiem akcyzowym importu i sprzedaży zakupionego i przeznaczonego do odsprzedaży w niezmienionym stanie, nieprzetworzonego przez nią oleju rzepakowego.

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem akcyzowym będzie podlegał importowany nieprzetworzony surowy olej rzepakowy jedynie w przypadku przeznaczenia go do celów opałowych lub napędowych.

Odnosząc powyższe do przedstawionego opisu sprawy stwierdzić należy, iż w przedstawionym zdarzeniu przyszłym przedmiotowy olej rzepakowy nie będzie podlegał przez Wnioskodawcę opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Powyższe wynika z faktu, iż Wnioskodawca importuje ww. olej, a następnie sprzeda go podmiotom w Polsce lub w innych krajach Unii Europejskiej jedynie jako surowiec służący ewentualnie innemu podmiotowi do wytworzenia biopaliwa. Zatem, nie można przyjąć, że decyduje on o bezpośrednim przeznaczeniu takiego nieprzetworzonego oleju do celów opałowych bądź napędowych. O takim przeznaczeniu decyduje bowiem dopiero producent biopaliw. Należy podkreślić, że w przedstawionym zdarzeniu przyszłym to odbiorca (kolejny podmiot), który nabędzie ten olej w Polsce, podda go obróbce w celu uzyskania komponentu do produkcji biopaliw. Do momentu odsprzedaży innemu podmiotowi olej ten nie będzie przez Wnioskodawcę przetwarzany, tj. poddany procesom zmieniającym jego właściwości lub charakter, i w stanie niezmienionym będzie przez Wnioskodawcę odsprzedawany.

Z powyższego wynika zatem, że Wnioskodawca, importując nieprzetworzony surowy olej rzepakowy i sprzedając go w Polsce, nie jest zobowiązany do zapłaty podatku akcyzowego.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w ..., w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.