0114-KDIP1-3.4012.160.2017.1.ISK | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
W zakresie obowiązku rejestracji przy pomocy kasy fiskalnej sprzedaży wysyłkowej oraz otrzymania zgody nabywcy na wystawienie faktury w formie elektronicznej

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 31 maja 2017 r. (data wpływu 6 czerwca 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

  • obowiązku rejestracji przy pomocy kasy fiskalnej sprzedaży wysyłkowej - jest prawidłowe;
  • otrzymania zgody nabywcy na wystawienie faktury w formie elektronicznej - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 6 czerwca 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku rejestracji przy pomocy kasy fiskalnej sprzedaży wysyłkowej oraz otrzymania zgody nabywcy na wystawienie faktury w formie elektronicznej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca - I. GmbH (dalej również: Spółka) ma siedzibę na terytorium Niemiec. Nie posiada siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium Polski. Wnioskodawca prowadzi w Niemczech działalność gospodarczą m.in. w zakresie sprzedaży towarów konsumentom (osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej) na odległość, tzn. za pośrednictwem portali internetowych. Wnioskodawca jest zarejestrowanym w Niemczech podatnikiem podatku od wartości dodanej. Wnioskodawca nie posiada siedziby/miejsca zamieszkania ani stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium Polski, aczkolwiek został zarejestrowany w Polsce do celów podatku od towarów i usług. Wnioskodawca nie posiada w Polsce żadnej infrastruktury biznesowej - w szczególności nie posiada pracowników, lokali, biura handlowego, punktu sprzedaży, itp. Wnioskodawca korzysta z usług firmy zewnętrznej (posiadającej magazyn położony w Polsce), która magazynuje towary Wnioskodawcy i z którego to magazynu towary są wysyłane do nabywców (konsumentów). Wnioskodawca planuje rozpocząć sprzedaż wysyłkową towarów z terytorium Niemiec do Polski. Sprzedaż będzie odbywała się na rzecz konsumentów, tzn. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Sprzedaż odbywać się będzie w ten sposób, że konsument z Polski będzie zamawiał towar za pośrednictwem serwisu internetowego Wnioskodawcy, a ich transport z magazynu zewnętrznej firmy położonego w Polsce realizowany będzie przez zewnętrzną, niezależną firmę (operatora pocztowego lub firmę kurierską) - działającą na rzecz Wnioskodawcy, bezpośrednio do konsumentów w Polsce. Pytanie dotyczy sytuacji, w której Wnioskodawca dokona wyboru miejsca opodatkowania sprzedaży wysyłkowej z terytorium Niemiec na terytorium Polski na Polskę już od dokonania pierwszej sprzedaży wysyłkowej z terytorium Niemiec na podstawie art. 23 ust. 17 ustawy o VAT lub w sytuacji, kiedy limit dla sprzedaży wysyłkowej z terytorium Niemiec na terytorium Polski przekroczy limit określony w art. 24 ust. 2 ustawy o VAT - wystąpi wówczas obowiązek opodatkowania sprzedaży w Polsce.

Wnioskodawca będzie każdorazowo otrzymywał w całości zapłatę za dostarczony towar za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej, a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie będzie wynikało, której konkretnie dostawy i na czyją rzecz została dokonana wpłata (dane nabywcy, w tym jego adres).

Wnioskodawca przewiduje, że obrót zrealizowany przez niego w drodze sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej w poprzednim roku podatkowym przekroczy wartość 20 000 zł.

Wnioskodawca nie będzie dokonywał sprzedaży towarów wymienionych w § 4 Rozporządzenia Ministra Finansów i Rozwoju z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:
  1. Czy ww. sprzedaż wysyłkowa, dokonywana przez podatnika zarejestrowanego do celów VAT w Polsce, mającego siedzibę w Niemczech, która będzie odbywała się z magazynu położonego w Polsce, obsługiwanego przez zewnętrzną firmę, realizowana z magazynu położonego na terytorium Polski do konsumenta mającego miejsce zamieszkania na terytorium Polski, podlega rejestracji przy pomocy kasy fiskalnej?
  2. Jeżeli ww. sprzedaż nie musi zostać zarejestrowana przy użyciu kasy fiskalnej i wystarczające jest wystawienie faktury, czy zgoda na otrzymanie faktury może być wyrażona poprzez akceptację Warunków Sprzedaży lub Ogólnych Warunków Umów, która będzie odbywała się automatycznie poprzez zakup towaru na portalu internetowym?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad 1

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż prowadzona przez Wnioskodawcę nie spełnia definicji sprzedaży wysyłkowej. Prowadzona jest jednak w systemie wysyłkowym, o którym mowa w poz. 38 załącznika do Rozporządzenia Ministra Finansów i Rozwoju z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących i w związku z tym nie podlega rejestracji przy pomocy kasy fiskalnej. Wnioskodawca będzie więc zobowiązany wyłącznie do wystawienia faktury dokumentującej ww. sprzedaż w systemie wysyłkowym.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm dalej jako: „ustawa o VAT”) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem” podlegają:

  1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
  2. eksport towarów;
  3. import towarów na terytorium kraju;
  4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
  5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy o VAT pod pojęciem sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Organy podatkowe przyjmują, że: „Definicja „sprzedaży” uregulowana w art. 2pkt 22 ustawy nie obejmuje swoim zakresem „sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju”, gdyż dokonywane przez Spółkę dostawy nie będą stanowiły „odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, ponieważ towary te Wnioskodawca będzie transportował każdorazowo z terytorium innego państwa UE niż Polska” - interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 17 marca 2017 r. (nr 1462-IPPP2.4512.53.2017.1.DG).

W myśl art. 2 pkt 23 ustawy o VAT przez sprzedaż wysyłkową z terytorium kraju rozumie się dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych przez podatnika podatku od towarów i usług lub na jego rzecz z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, które jest państwem przeznaczenia dla wysyłanego lub transportowanego towaru, pod warunkiem, że dostawa dokonywana jest na rzecz:

  • podatnika podatku od wartości dodanej lub osoby prawnej niebędącej podatnikiem podatku od wartości dodanej, którzy nie mają obowiązku rozliczania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9, lub
  • innego niż wymieniony w lit. a podmiotu niebędącego podatnikiem podatku od wartości dodanej.

W myśl art. 2 pkt 24 ustawy o VAT przez sprzedaż wysyłkową na terytorium kraju - rozumie się dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych przez podatnika podatku od wartości dodanej lub na jego rzecz z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju, które jest państwem przeznaczenia dla wysyłanego lub transportowanego towaru, pod warunkiem, że dostawa jest dokonywana na rzecz:

  1. podatnika lub osoby prawnej niebędącej podatnikiem w rozumieniu art. 15, którzy nie mają obowiązku rozliczania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9, lub
  2. innego niż wymieniony w lit. a podmiotu, niebędącego podatnikiem w rozumieniu art. 15 i niemającego obowiązku rozliczania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9.

Wobec powyższego, w ocenie Wnioskodawcy, dokonywana przez Spółkę sprzedaż na rzecz konsumentów, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, nie spełnia przesłanek zawartych ani w art. 2 pkt 23 ustawy o VAT, ani w art. 2 pkt 24 ustawy o VAT definicji sprzedaży wysyłkowej z/na terytorium kraju.

Biorąc pod uwagę powyższe, skoro sprzedaż realizowana jest w całości na terytorium Polski, stanowi ona dostawę krajową (sprzedaż w systemie wysyłkowym - realizowaną przez operatora pocztowego lub firmę kurierską).

Zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy o VAT podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, są obowiązani do prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Powyższy przepis ustanawia generalny obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych za pomocą kas fiskalnych. Przedmiotem obowiązku ewidencjonowania przy zastosowaniu kas rejestrujących jest sprzedaż.

W myśl art. 111 ust 3a ustawy o VAT podatnicy prowadzący ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani dokonywać wydruku paragonu fiskalnego lub faktury z każdej sprzedaży oraz wydawać wydrukowany dokument nabywcy.

Zgodnie z art. 111 ust. 8 ustawy o VAT minister właściwy do spraw finansów publicznych może zwolnić, w drodze rozporządzenia, na czas określony, niektóre grupy podatników oraz niektóre czynności z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, oraz określić warunki korzystania ze zwolnienia, mając na uwadze interes publiczny, w szczególności sytuację budżetu państwa.

Na podstawie § 2 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (dalej jako: „rozporządzenie”) zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do 31 grudnia 2017 r., czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia, w tym m.in.:

  • poz. 38: dostawę towarów w systemie wysyłkowym (pocztą lub przesyłkami kurierskimi), jeżeli dostawca towaru otrzyma w całości zapłatę za wykonaną czynność za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem), a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła i na czyją rzecz została dokonana (dane nabywcy, w tym jego adres).

Biorąc pod uwagę powyższe, jeżeli Wnioskodawca będzie otrzymywał płatność za dokonanie dostawy towaru w systemie sprzedaży wysyłkowej za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej i z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła i na czyją rzecz została dokonana (dane nabywcy, w tym jego adres), wówczas również będzie mógł skorzystać ze zwolnienia z obowiązku rejestracji sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju na podstawie § 2 ust. 1 rozporządzenia.

Aby zatem Spółka miała prawo do skorzystania ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 rozporządzenia w powiązaniu z poz. 38 załącznika do rozporządzenia, muszą łącznie zostać spełnione następujące warunki:

  1. dostawa towarów następuje w systemie wysyłkowym (pocztą lub przesyłkami kurierskimi);
  2. dostawca towaru (podatnik) otrzyma zapłatę za wykonaną czynność w całości za pośrednictwem poczty lub banku na rachunek bankowy podatnika;
  3. z ewidencji i dowodów dokumentujących transakcję jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie transakcji zapłata dotyczyła i na czyją rzecz została dokonana (dane nabywcy, w tym jego adres) oraz

Spółka nie dokonuje dostaw towarów usług określonych w § 4 rozporządzenia

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego wszystkie powyższe warunki zostaną spełnione, wobec czego, zdaniem Wnioskodawcy, zastosowanie znajdzie zarówno art. 106b ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, jak i § 2 ust. 1 rozporządzenia w powiązaniu z poz. 38 załącznika do rozporządzenia i że w związku z tym Wnioskodawca zobowiązany jest jedynie do wystawiania faktury dokumentującej sprzedaż w systemie wysyłkowym, nie będzie miał natomiast obowiązku ewidencjonowania przedmiotowej sprzedaży w systemie wysyłkowym przy pomocy kasy fiskalnej.

Warto zwrócić również uwagę na treść przepisu art. 111 ust. 3a ustawy o VAT podatnicy prowadzący ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani:

  1. dokonywać niezwłocznego zgłoszenia właściwemu podmiotowi prowadzącemu serwis kas rejestrujących każdej nieprawidłowości w pracy kasy;
  2. udostępniać kasy rejestrujące do kontroli stanu ich nienaruszalności i prawidłowości pracy na każde żądanie właściwych organów;
  3. zgłaszać kasy rejestrujące do obowiązkowego przeglądu technicznego właściwemu podmiotowi prowadzącemu serwis kas rejestrujących.

Wnioskodawca uważa, że zaprezentowane powyżej czynności związane z ewidencjonowaniem sprzedaży za pomocą kas fiskalnych mogą być realizowane wyłącznie w sytuacji, gdy kasa rejestrująca jest zlokalizowana na terytorium Polski. Powyższe świadczy o tym, że obowiązek ewidencjonowania za pomocą kas rejestrujących powinien obejmować wyłącznie podmioty realizujące sprzedaż fizycznie na terytorium Polski.

Jednakże, jak wskazano w opisie stanu przyszłego, sprzedaż, prowadzona jest przez Spółkę z terytorium Niemiec, gdzie zlokalizowana jest cała infrastruktura związana z opisywaną sprzedażą w systemie wysyłkowym. Natomiast w Polsce Spółka nie posiada ani pracowników ani żadnego zaplecza technicznego - w szczególności biura handlowego, czy punktu sprzedaży, w których można by było zlokalizować kasę fiskalną. Ewidencjonowanie przez Spółkę sprzedaży wysyłkowej przy pomocy kas rejestrujących w praktyce byłoby znacznie utrudnione lub wręcz niemożliwe.

Zdaniem Spółki stanowi to kolejny argument potwierdzający brak obowiązku ewidencjonowania sprzedaży w systemie wysyłkowym, opisanej w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

Stosownie natomiast do art. 106b ust. 3 ustawy o VAT na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

  1. czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, z wyjątkiem czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4, oraz otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem tych czynności, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1,
  2. sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118

- jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty.

Zasadą jest zatem dokumentowanie sprzedaży wystawianiem faktur VAT. Obowiązkiem podatnika dokonującego sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju jest więc wystawienie osobie fizycznej faktury VAT. Wobec tego, w ocenie Wnioskodawcy, jego obowiązkiem będzie wystawienie faktury VAT z tytułu dokonanej sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju, która zostanie dostarczona nabywcy (w formie papierowej za pośrednictwem poczty lub w formie elektronicznej - do pobrania przez konsumenta ze strony internetowej Wnioskodawcy). Wnioskodawca nie będzie miał tym samym obowiązku ewidencjonowania sprzedaży wysyłkowej przy pomocy kasy fiskalnej.

Ad 2

Zdaniem Wnioskodawcy, skoro sprzedaż w systemie wysyłkowym nie musi być ewidencjonowana przy użyciu kasy fiskalnej i wystarczające jest wystawienie faktury, to zgoda na otrzymanie faktury w formie elektronicznej może być wyrażona poprzez akceptację Warunków Sprzedaży lub Ogólnych Warunków Umów, która będzie odbywała się automatycznie poprzez zakup towaru na portalu internetowym.

Wnioskodawca uważa, że w przypadku braku obowiązku ewidencjonowania sprzedaży w systemie wysyłkowym przy pomocy kasy rejestrującej, możliwe i zgodne z przepisami ustawy o VAT jest wydanie faktury elektronicznej, dla której otrzymania wystarczająca będzie akceptacja Warunków Sprzedaży lub Ogólnych Warunków Umów. Akceptacja Warunków Sprzedaży lub Ogólnych Warunków Umów będzie odbywała się automatycznie przez konsumenta w momencie dokonania przez niego zakupu na portalu internetowym Wnioskodawcy. Zgodnie z art. 106n. ust. 1 ustawy o VAT stosowanie faktur elektronicznych wymaga akceptacji odbiorcy faktury.

Przepisy ustawy o VAT nie regulują formy wyrażenia zgody na przesyłanie faktur w formie elektronicznej, pozostawiając tę kwestię całkowicie w gestii umownej stron. W związku z tym nie istnieją żadne szczególne wymogi dotyczące samej formy i treści akceptacji wysyłania faktur w formie elektronicznej. Tym samym, w ocenie Wnioskodawcy, akceptacja otrzymywania faktur w formie elektronicznej, wyrażona przez konsumenta poprzez akceptację Warunków Sprzedaży lub Ogólnych Warunków Umów, która będzie następowała automatycznie poprzez dokonanie zakupu na portalu internetowym Wnioskodawcy, będzie wystarczająca do uznania, że nabywca wyraził zgodę na otrzymywanie faktur w formie elektronicznej.

Na poparcie swojego stanowiska Wnioskodawca wskazuje interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 5 lipca 2016 r., sygn. ILPP2/4512-1-332/16-2/MR, w której w podobnej sytuacji organ uznał stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe stwierdzając przy tym, że sprzedawca może wystawić fakturę pomimo braku żądania kupującego zgodnie z art. 106b ust. 3 ustawy o VAT, ale w ramach akceptacji regulaminu sklepu internetowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

  1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
  2. eksport towarów;
  3. import towarów na terytorium kraju;
  4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
  5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Z powyższych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem VAT podlega dostawa towarów, rozumiana jako przeniesienie prawa do rozporządzania danym towarem jak właściciel, pod warunkiem, że ma ona charakter odpłatny i odbywa się na terytorium Polski. Opodatkowaniu podlega także świadczenie usług, rozumiane jako każda czynność (poza wyjątkami wskazanymi w ustawie) niestanowiąca dostawy towarów, mająca charakter odpłatny i podobnie jak dostawa towarów musi odbywać się na terytorium Polski.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca ma siedzibę na terytorium Niemiec. Nie posiada siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium Polski. Wnioskodawca prowadzi w Niemczech działalność gospodarczą m.in. w zakresie sprzedaży towarów konsumentom (osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej) na odległość, tzn. za pośrednictwem portali internetowych. Wnioskodawca jest zarejestrowanym w Niemczech podatnikiem podatku od wartości dodanej. Wnioskodawca nie posiada siedziby/miejsca zamieszkania ani stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium Polski, aczkolwiek został zarejestrowany w Polsce do celów podatku od towarów i usług. Wnioskodawca nie posiada w Polsce żadnej infrastruktury biznesowej - w szczególności nie posiada pracowników, lokali, biura handlowego, punktu sprzedaży, itp. Wnioskodawca korzysta z usług firmy zewnętrznej (posiadającej magazyn położony w Polsce), która magazynuje towary Wnioskodawcy i z którego to magazynu towary są wysyłane do nabywców (konsumentów). Wnioskodawca planuje rozpocząć sprzedaż wysyłkową towarów z terytorium Niemiec do Polski. Sprzedaż będzie odbywała się na rzecz konsumentów, tzn. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Sprzedaż odbywać się będzie w ten sposób, że konsument z Polski będzie zamawiał towar za pośrednictwem serwisu internetowego Wnioskodawcy, a ich transport z magazynu zewnętrznej firmy położonego w Polsce realizowany będzie przez zewnętrzną, niezależną firmę (operatora pocztowego lub firmę kurierską) - działającą na rzecz Wnioskodawcy, bezpośrednio do konsumentów w Polsce.

Wnioskodawca będzie każdorazowo otrzymywał w całości zapłatę za dostarczony towar za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej, a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie będzie wynikało, której konkretnie dostawy i na czyją rzecz została dokonana wpłata (dane nabywcy, w tym jego adres).

Wnioskodawca nie będzie dokonywał sprzedaży towarów wymienionych w § 4 Rozporządzenia Ministra Finansów i Rozwoju z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą sytuacji, w której Wnioskodawca dokona wyboru miejsca opodatkowania sprzedaży wysyłkowej z terytorium Niemiec na terytorium Polski na Polskę już od dokonania pierwszej sprzedaży wysyłkowej z terytorium Niemiec na podstawie art. 23 ust. 17 ustawy o VAT lub w sytuacji, kiedy limit dla sprzedaży wysyłkowej z terytorium Niemiec na terytorium Polski przekroczy limit określony w art. 24 ust. 2 ustawy o VAT - wystąpi wówczas obowiązek opodatkowania sprzedaży w Polsce.

Ad 1

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą obowiązku rejestracji przy pomocy kasy fiskalnej sprzedaży wysyłkowej, dokonywanej przez podatnika zarejestrowanego do celów VAT w Polsce, mającego siedzibę w Niemczech, z magazynu położonego w Polsce, obsługiwanego przez zewnętrzną firmę, do konsumenta mającego miejsce zamieszkania na terytorium Polski?

Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z zapisu art. 111 ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Należy wskazać, że przepisy ustawy o VAT jak i aktów wykonawczych wydanych na jej podstawie nakładające na podatników, dokonujących sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, obowiązek ewidencji tej sprzedaży przy użyciu kasy rejestrującej skierowane są, co do zasady, do podmiotów posiadających siedzibę lub stałe miejsce prowadzenia działalności na terytorium Polski. Przepisy te wymagają, aby podatnicy zobowiązani do prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej wykonywali szereg czynności technicznych wymienionych np. w rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 27 sierpnia 2013 r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące oraz warunków ich stosowania (Dz. U. z 2013 r., poz. 1076).

Przepisy odnoszące się do kas fiskalnych nie regulują kwestii, gdy sprzedawca, co do zasady mający obowiązek ewidencji sprzedaży za pomocą kas rejestrujących, nie posiada w Polsce fizycznego miejsca dokonywania takiej dostawy. Analiza przepisów ww. rozporządzenia wskazuje, że każdy, na kim ciąży obowiązek instalacji kasy fiskalnej musi posiadać miejsce bądź miejsca jej fizycznego zainstalowania, czyli punkty sprzedaży, zgłoszone w odpowiednim urzędzie skarbowym. W załączniku nr 2 do tego rozporządzenia, który stanowi wzór książki kasy rejestrującej, jako jedna z pozycji wymaganych widnieje adres miejsca, w którym kasa jest użytkowana. Również każdorazowa zmiana miejsca użytkowania kasy musi być zgłoszona do odpowiedniego serwisu i w tej książce odnotowana. Wobec tego, pomimo istnienia obowiązku prowadzenia ewidencji obrotu za pomocą kas rejestrujących, w sytuacji gdy sprzedaż dokonywana jest na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, Wnioskodawca nie posiadając żadnego fizycznego miejsca sprzedaży oraz siedziby bądź stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium Polski nie ma możliwości jej zainstalowania, a także co za tym idzie wypełnienia wszelkich obowiązków wynikających z przepisów dotyczących kas rejestrujących zawartych w ww. rozporządzeniu. Powyższa okoliczność powoduje, że Wnioskodawca nie ma w tym przypadku obowiązku prowadzenia ewidencji swojej sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

Dodatkowym argumentem przemawiającym za uznaniem braku obowiązku ewidencjonowania dokonywanych dostaw towarów za pomocą kasy rejestrującej jest przepis art. 111 ust. 3a ustawy. Z treści punktu 2, 3 i 4 tego artykułu wynika, że podatnicy prowadzący ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani dokonywać niezwłocznego zgłoszenia właściwemu podmiotowi prowadzącemu serwis kas rejestrujących każdej nieprawidłowości w pracy kasy, udostępniać kasy rejestrujące do kontroli stanu ich nienaruszalności i prawidłowości pracy na każde żądanie właściwych organów, zgłaszać kasy rejestrujące do obowiązkowego przeglądu technicznego właściwemu podmiotowi prowadzącemu serwis kas rejestrujących. Dlatego też należy zgodzić się z twierdzeniem Wnioskodawcy, że czynności te mogą być dokonywane wyłącznie w przypadku, gdy kasa rejestrująca umiejscowiona jest na terytorium kraju. Natomiast Spółka nie będzie posiadać żadnej fizycznej obecności w Polsce, a sprzedaż towarów dokonywana będzie w ramach sprzedaży wysyłkowej.

W konsekwencji, należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że nie będzie On zobowiązany do prowadzenia ewidencji sprzedaży dokonywanej na rzecz podmiotów nieprowadzących działalności gospodarczej przy użyciu kasy rejestrującej w okolicznościach opisanych we wniosku, co wynika z braku siedziby i stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terenie Polski, a nie ze zwolnienia zawartego w pozycji 38 załącznika do Rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2016 r., poz. 2177).

Zatem, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 wniosku należało uznać za prawidłowe.

Ad 2

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą wyrażenia zgody na otrzymanie faktury poprzez akceptację Warunków Sprzedaży lub Ogólnych Warunków Umów, która będzie odbywała się automatycznie poprzez zakup towaru na portalu internetowym w przypadkach gdy ww. sprzedaż nie musi zostać zarejestrowana przy użyciu kasy fiskalnej i wystarczające jest wystawienie faktury.

Bowiem, w myśl art. 106b ust. 1 ustawy, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

  1. sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
  2. sprzedaż wysyłkową z terytorium kraju i sprzedaż wysyłkową na terytorium kraju na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
  3. wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
  4. otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów lub czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4.

Jak stanowi art. 106b ust. 2 ustawy, podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.

Na mocy art. 2 pkt 31 ustawy ilekroć mowa jest o fakturze rozumie się przez to dokument w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.

Zgodnie z art. 106b ust. 3 ustawy, na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

  1. czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, z wyjątkiem czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4, oraz otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem tych czynności, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów – jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1,
  2. sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118

– jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty.

Wykaz elementów, które faktura powinna zawierać, znajduje się w art. 106e ust. 1 ustawy.

Z kolei art. 106g ust. 1 ustawy stanowi, że faktury wystawia się co najmniej w dwóch egzemplarzach, z których jeden otrzymuje nabywca, a drugi zachowuje w swojej dokumentacji podatnik dokonujący sprzedaży.

W myśl art. 106g ust. 3 pkt 1 ustawy, w przypadku faktur przesyłanych w formie elektronicznej podatnik dokonujący sprzedaży lub upoważniona przez niego do wystawiania faktur osoba trzecia przesyła je lub udostępnia nabywcy – zachowując je jednocześnie w swojej dokumentacji.

Zgodnie z art. 106h ust. 1 ustawy, w przypadku gdy faktura dotyczy sprzedaży zarejestrowanej przy zastosowaniu kasy rejestrującej, do egzemplarza faktury pozostającego u podatnika dołącza się paragon dokumentujący tę sprzedaż.

W ust. 2 ww. artykułu wskazano, że przepis ust. 1 nie dotyczy sprzedaży dokumentowanej fakturą emitowaną przy zastosowaniu kasy rejestrującej, w przypadkach gdy wartość sprzedaży i kwota podatku są zarejestrowane w raporcie fiskalnym dobowym kasy.

W przypadku gdy faktura w formie elektronicznej dotyczy sprzedaży zarejestrowanej przy zastosowaniu kasy rejestrującej, podatnik zostawia w dokumentacji paragon dotyczący tej sprzedaży z danymi identyfikującymi tę fakturę (art. 106h ust. 3 ustawy).

Zgodnie z art. 106n ust. 1 ustawy – stosowanie faktur elektronicznych wymaga akceptacji odbiorcy faktury.

Zatem stosowanie przesyłu elektronicznego faktur wymaga uprzedniej akceptacji przez odbiorcę dla takiego sposobu przekazywania tych dokumentów. Jednocześnie należy wskazać, że nie istnieją żadne szczególne wymogi dotyczące samej formy i treści akceptacji wysyłania, w tym udostępniania faktur w formie elektronicznej przez odbiorcę faktur. Szczegółowe kwestie w zakresie sposobu wyrażenia lub cofnięcia zgody przez odbiorcę na przesyłanie faktur w formie elektronicznej pozostają w gestii stron i stanowią element umowy przez nie zawartej.

Przedstawione wyżej przepisy wskazują, że podatnik może dokumentować każdą sprzedaż fakturą bez uzyskania żądania, o którym mowa w art. 106b ust. 3 ustawy o VAT. Należy jednak podkreślić, że w przypadku sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju i sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju dokonywanej na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej podatnik jest obowiązany wystawić fakturę zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 2. Przy czym sprzedaż osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej powinna być dokumentowana również przy pomocy kasy fiskalnej, a paragon powinien być załączony do egzemplarza faktury pozostającego u Wnioskodawcy.

W przedmiotowej sprawie zachodzi specyficzna sytuacja, w której Wnioskodawca nie będzie miał obowiązku ewidencjonowania dokonywanej dostawy przy zastosowaniu kasy rejestrującej, gdyż wymóg prowadzenia sprzedaży przy wykorzystaniu kas rejestrujących znajduje zastosowanie w odniesieniu do podatników realizujących sprzedaż fizycznie na terytorium Polski.

Zatem należy stwierdzić, że Wnioskodawca winien dokumentować każdą sprzedaż fakturą bez uzyskania żądania, o którym mowa w art. 106b ust. 3 ustawy. Przy czym faktura ta może być wystawiona w formie elektronicznej jeżeli z treści Warunków Sprzedaży lub Ogólnych Warunków Umów, każdorazowo akceptowanych przez nabywcę towaru będzie wynikało, iż nabywca udzielił zgody na stosowanie faktur elektronicznych, o którym mowa w art. 106n ust. 1 ustawy o VAT.

Zatem, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 wniosku należało uznać za prawidłowe.

Tut. Organ wskazuje ponadto, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego i własnym stanowisku w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego, które nie zostały objęte pytaniem – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. W szczególności tut. Organ nie rozpatrywał kwestii uznania dokonywanych przez Wnioskodawcę transakcji jako sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju, o której mowa w art. 2 pkt 24 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.