Sprzedaż wierzytelności | Interpretacje podatkowe

Poniżej zaprezentowana została lista interpretacji podatkowych, dla których podstawowe wspólne zagadnienie to sprzedaż wierzytelności. Zestawienie zostało ograniczone do kilkunastu najnowszych dokumentów (wg daty publikacji w serwisie).

Aktualne interpretacje podatkowe

Subskrybuj kanał RSS tego działu

2017
14
lis

Istota:

Czy sprzedaż pakietu wierzytelności podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz czy z tytułu sprzedaży pakietu wierzytelności na Spółce ciążyć będzie obowiązek podatkowy na gruncie podatku od czynności cywilnoprawnych?

Fragment:

Sprzedaż wierzytelności została dokonana za cenę odpowiadającą ich wartości rynkowej. Za sprzedany pakiet wierzytelności Wnioskodawca uzyskał określoną jedną kwotę (cenę) bez „ rozbicia ” na kwoty dotyczące poszczególnych składników sprzedanego pakietu wierzytelności. Biorąc pod uwagę powyżej przywołane przepisy i przedstawiony we wniosku stan faktyczny należy stwierdzić, że w związku ze sprzedażą wierzytelności przez Wnioskodawcę, po stronie Wnioskodawcy nie powstanie obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych. Z powołanego wyżej przepisu art. 4 pkt 1 ustawy jasno bowiem wynika, że w przypadku umowy sprzedaży obowiązek podatkowy z tego tytułu ciąży na kupującym. Wnioskodawca, jako sprzedający, nie jest zatem w świetle przepisów ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych obowiązany do uiszczenia podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu opisanej we wniosku umowy (umów) sprzedaży wierzytelności. Skoro Wnioskodawca z tytułu opisanej transakcji nie jest podatnikiem podatku od czynności cywilnoprawnych, nie ciąży na nim obowiązek podatkowy z tytułu tegoż podatku, to bezprzedmiotowa staje się analiza czy czynność opisana podlega opodatkowaniu czy też wyłączona jest z opodatkowania na mocy przywołanego art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

2016
10
cze

Istota:

Czy w przypadku zbycia wierzytelności własnej Wnioskodawczyni opodatkowanie tej transakcji na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych winno nastąpić w oparciu o art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to jest jako przychód z kapitałów pieniężnych i praw majątkowych, w tym odpłatnego zbycia praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c (art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych)?
Czy w przypadku uprzedniego zaliczenia w koszt uzyskania przychodu wartości nominalnej wierzytelności własnej w oparciu o art. 22 ust. 1 w związku z art. 23 ust. 1 pkt 20 w związku z art. 14, w związku z art. 23 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w następstwie zawarcia umowy sprzedaży tej wierzytelności własnej jej wartość stanowić będzie koszt uzyskania przychodu zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie będzie miało zastosowania wyłączenie o którym mowa w art. 23 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Czy po dokonaniu sprzedaży wierzytelności i uznania jej jako koszt uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia prawa majątkowego na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych istnieje konieczność wyłączenia tej wierzytelności z kosztów w zakresie, w którym za taki została uznana na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Czy na kanwie art 23 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztem uzyskania przychodu ze sprzedaży wierzytelności, który powoduje powstanie straty po stronie podatnika, jest kwota tej wierzytelności wraz z podatkiem od towarów i usług, czy też bez tego podatku?

Fragment:

W literaturze przedmiotu dotyczącej sprzedaży wierzytelności podkreśla się, że: „ (...) kosztom uzyskania tego drugiego przychodu jest wartość nominalna wierzytelności, którą zbywca przenosi na nabywcę, uzyskując w zamian środki pieniężne (cenę). Wskutek sprzedaży wierzytelności zbywca najczęściej ponosi stratę, gdyż cena wierzytelności jest zwykle mniejsza od jej wartości nominalnej. Stratą więc jest różnica powstała między wartością nominalną sprzedawanej wierzytelności, a jej ceną. ” (Chudzik M. Obrót wierzytelnościami, LexisNexis 2006). Tym samym, mimo iż art. 23 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych posługuje się pojęciem straty w zasadzie winno się go odczytywać w ten sposób, że wartość wierzytelności uprzednio uznanej za przychód będzie stanowić koszt uzyskania przychodu ze zbycia wierzytelności, a jeśli istniejąca między tymi dwoma wartościami różnica jest wartością ujemną to w wyniku sprzedaży wierzytelności będziemy mieli do czynienia ze stratą. Idąc dalej, należy zauważyć, że analizując korelację między art. 23 ust. 1 pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z art. 23 ust. 1 pkt 34 tej ustawy, uznanie za koszt uzyskania przychodu wierzytelności na podstawie pierwszego z wyżej wymienionych przepisów nie niweluje faktu uprzedniego zarachowania jej jako przychód.

2016
19
kwi

Istota:

W zakresie powstania straty w wyniku sprzedaży wierzytelności na rzecz banku w ramach umowy forfaitingowej (pytanie oznaczone we wniosku Nr 2).

Fragment:

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie: Czy w wyniku sprzedaży wierzytelności na rzecz Banku, Spółka poniesie stratę wyłączoną z kosztów uzyskania przychodów, a jeśli tak to w jakiej wysokości... (pytanie oznaczone we wniosku Nr 2) Zdaniem Wnioskodawcy, z tytułu sprzedaży wierzytelności przez Spółkę na rzecz Banku nie będzie dochodzić do powstania straty, stąd też do transakcji tej nie będzie miał zastosowania art. 16 ust. 1 pkt 39 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm., dalej: „ UPDOP ”). Stosownie do postanowień art. 16 ust. 1 pkt 39 UPDOP, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów strat z tytułu zbycia wierzytelności, chyba, że wierzytelność ta uprzednio została zarachowana jako przychód należny. W przedstawionym we wniosku zdarzeniu przyszłym, w ocenie Wnioskodawcy nie dojdzie do powstania straty, która winna być wyłączona z kosztów uzyskania przychodów w oparciu o ww. przepis, gdyż wynagrodzenie otrzymywane przez Spółkę od firmy forfaitingowej z tytułu sprzedaży wierzytelności, pokrywa w 100% wartość przychodów (oraz VAT) z tytułu sprzedaży towarów, które to przychody Spółka w dacie zafakturowania rozpoznaje, jako przychody należne na podstawie art. 12 ust. 3 UPDOP.

2016
15
kwi

Istota:

W zakresie powstania straty w wyniku sprzedaży wierzytelności na rzecz banku w ramach umowy forfaitingowej (pytanie oznaczone we wniosku Nr 2).

Fragment:

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie: Czy w wyniku sprzedaży wierzytelności na rzecz Banku, Spółka poniesie stratę wyłączoną z kosztów uzyskania przychodów, a jeśli tak to w jakiej wysokości... (pytanie oznaczone we wniosku Nr 2) Zdaniem Wnioskodawcy, z tytułu sprzedaży wierzytelności przez Spółkę na rzecz Banku nie będzie dochodzić do powstania straty, stąd też do transakcji tej nie będzie miał zastosowania art. 16 ust. 1 pkt 39 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm., dalej: „ UPDOP ”). Stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 39 UPDOP, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów strat z tytułu zbycia wierzytelności, chyba, że wierzytelność ta uprzednio została zarachowana jako przychód należny. W przedstawionym we wniosku stanie faktycznym, w ocenie Wnioskodawcy nie dojdzie do powstania straty, która winna być wyłączona z kosztów uzyskania przychodów w oparciu o ww. przepis, gdyż wynagrodzenie otrzymywane przez Spółkę od firmy forfaitingowej z tytułu sprzedaży wierzytelności, pokrywa w 100% wartość przychodów (oraz VAT) z tytułu sprzedaży towarów, które to przychody Spółka w dacie zafakturowania rozpoznaje, jako przychody należne na podstawie art. 12 ust. 3 UPDOP.

2015
26
sie

Istota:

Podatek dochodowy od osób prawnych w zakresie przychodów podatkowych w związku ze sprzedażą wierzytelności.

Fragment:

Zdaniem Wnioskodawcy w przypadku sprzedaży wierzytelności cena sprzedaży wierzytelności nie będzie stanowić przychodu po stronie Wnioskodawcy, a przychodem Wnioskodawcy będą opłaty ponoszone przez leasingobiorców oraz najemców w dniu wymagalności ich zapłaty, przy czym w przypadku umów leasingu finansowego przychód Wnioskodawcy będzie stanowić jedynie część odsetkowa raty leasingowej. Uzasadnienie. Sposób ustalenia przychodów podatkowych w przypadku sprzedaży wierzytelności wynikających z zawartych umów leasingu. Zdaniem Wnioskodawcy skutki podatkowe sprzedaży wierzytelności wynikających z zawartych umów leasingu (operacyjnego oraz finansowego) powinny zostać ustalone – w zakresie przychodów podatkowych – na zasadach określonych w art. 17k ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 ustawy o CIT. Zgodnie z art. 17k ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, jeżeli finansujący przeniósł na rzecz osoby trzeciej wierzytelności z tytułu opłat leasingowych, jednocześnie nie przenosząc na tę osobę własności przedmiotu umowy leasingu, do przychodów finansującego nie zalicza się kwot wypłaconych przez osobę trzecią z tytułu przeniesienia wierzytelności. Natomiast zgodnie z art. 17k ust. 2 ustawy o CIT opłaty ponoszone przez korzystającego na rzecz osoby trzeciej stanowią przychód finansującego w dniu wymagalności zapłaty.

2015
5
cze

Istota:

Dot. skutków podatkowych sprzedaży wierzytelności własnej.

Fragment:

Zauważyć także należy, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wyłączają z zakresu działalności gospodarczej, działalności polegającej na wykonywaniu czynności związanej ze sprzedażą wierzytelności własnych. Działalność polegająca na sprzedaży wierzytelności we własnym imieniu, w sposób zorganizowany i ciągły, z nastawieniem na ograniczenie strat powstałych z nieuregulowanych należności może stanowić przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej. W takiej sytuacji brak jest podstaw prawnych do zaliczenia uzyskanych z ww. tytułu przychodów do źródła, jakim są kapitały pieniężne i prawa majątkowe. Biorąc pod uwagę cyt. wyżej przepisy, stwierdzić należy, że transakcja zbycia wierzytelności własnych będzie wywoływało konsekwencje wyłącznie w źródle przychodów jakim jest działalność gospodarcza (art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f.). Zdaniem Wnioskodawcy, powyższa kwalifikacja czynności zbycia wierzytelności własnej wynika również pośrednio z ww. uchwały siedmiu sędziów NSA z 11 czerwca 2012 r., sygn. akt I FPS 3/11. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

2015
5
cze

Istota:

Dot. skutków podatkowych sprzedaży wierzytelności własnej.

Fragment:

Zauważyć także należy, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wyłączają z zakresu działalności gospodarczej, działalności polegającej na wykonywaniu czynności związanej ze sprzedażą wierzytelności własnych. Działalność polegająca na sprzedaży wierzytelności we własnym imieniu, w sposób zorganizowany i ciągły, z nastawieniem na ograniczenie strat powstałych z nieuregulowanych należności może stanowić przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej. W takiej sytuacji brak jest podstaw prawnych do zaliczenia uzyskanych z ww. tytułu przychodów do źródła, jakim są kapitały pieniężne i prawa majątkowe. Biorąc pod uwagę cyt. wyżej przepisy, stwierdzić należy, że transakcja zbycia wierzytelności własnych będzie wywoływało konsekwencje wyłącznie w źródle przychodów jakim jest działalność gospodarcza (art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f.). Zdaniem Wnioskodawcy, powyższa kwalifikacja czynności zbycia wierzytelności własnej wynika również pośrednio z ww. uchwały siedmiu sędziów NSA z 11 czerwca 2012 r., sygn. akt I FPS 3/11. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

2015
5
cze

Istota:

Dot. skutków podatkowych sprzedaży wierzytelności własnej.

Fragment:

Zauważyć także należy, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wyłączają z zakresu działalności gospodarczej, działalności polegającej na wykonywaniu czynności związanej ze sprzedażą wierzytelności własnych. Działalność polegająca na sprzedaży wierzytelności we własnym imieniu, w sposób zorganizowany i ciągły, z nastawieniem na ograniczenie strat powstałych z nieuregulowanych należności może stanowić przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej. W takiej sytuacji brak jest podstaw prawnych do zaliczenia uzyskanych z ww. tytułu przychodów do źródła, jakim są kapitały pieniężne i prawa majątkowe. Biorąc pod uwagę cyt. wyżej przepisy, stwierdzić należy, że transakcja zbycia wierzytelności własnych będzie wywoływało konsekwencje wyłącznie w źródle przychodów jakim jest działalność gospodarcza (art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f.). Zdaniem Wnioskodawcy, powyższa kwalifikacja czynności zbycia wierzytelności własnej wynika również pośrednio z ww. uchwały siedmiu sędziów NSA z 11 czerwca 2012 r., sygn. akt I FPS 3/11. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

2015
8
maj

Istota:

Rozliczenie straty ze sprzedaży wierzytelności dla celów ustalenia dochodu ze sprzedaży wierzytelności oraz zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów całej straty ze sprzedaży wierzytelności przypadającej na należność główną wraz z podatkiem VAT

Fragment:

Biura 22 stycznia 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie proporcjonalnego rozliczenia straty ze sprzedaży wierzytelności na część główną i odsetkową dla celów ustalenia dochodu ze sprzedaży wierzytelności oraz zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów całej straty ze sprzedaży wierzytelności przypadającej na należność główną wraz z podatkiem VAT - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 22 stycznia 2015 r. wpłynął do tut. Biura wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie proporcjonalnego rozliczenia straty ze sprzedaży wierzytelności na część główną i odsetkową dla celów ustalenia dochodu ze sprzedaży wierzytelności oraz zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów całej straty ze sprzedaży wierzytelności przypadającej na należność główną wraz z podatkiem VAT. We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Spółka świadczy usługi oraz dostarcza produkty podmiotom branży górniczej, zarówno bezpośrednio kopalniom, jak i podmiotom świadczącym usługi, głównie wydobywcze, dla kopalń. Ze względu na zaistniałe w okresie ostatnich dwóch lat okoliczności znacznego pogorszenia sytuacji finansowej w branży górniczej, część istniejących wierzytelności Spółki nie rokowała spłaty w najbliższym okresie czasu.

2015
16
kwi

Istota:

Przyjmując za Wnioskodawcą, że miejsce spełnienia świadczenia wynikającego z umowy zawartej między Dłużnikiem oraz Zbywcą w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego będzie położone poza granicami Polski oraz umowa sprzedaży Wierzytelności zostanie zawarta za granicą, należy stwierdzić, że powyższa czynność nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, zgodnie z art. 1 ust. 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Fragment:

Nr IPPB2/436-720/14-2/AF (data doręczenia 22 grudnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy sprzedaży wierzytelności - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 8 grudnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy sprzedaży wierzytelności. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca, polska spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Spółka) jest polskim rezydentem podatkowym i zamierza nabyć od podmiotu z siedzibą poza granicami Polski, np. w Luksemburgu (Zbywca) wierzytelności pieniężne z tytułu sprzedaży towarów lub usług (np. należności licencyjne, odsetki, lub z innych tytułów) (Wierzytelności). Dłużnikiem z tytułu Wierzytelności są podmioty z siedzibą w Polsce (Dłużnik). Na podstawie umowy zawartej między Zbywcą Wierzytelności a Dłużnikiem, Dłużnik zobowiązany jest do zapłaty (spełnienia świadczenia pieniężnego) na zagraniczny (nie-polski) rachunek bankowy Zbywcy (tj. rachunek bankowy Zbywcy prowadzony w banku mającym siedzibę i zarząd poza granicami Polski). Nabycie Wierzytelności przez Spółkę nastąpi na podstawie umowy sprzedaży Wierzytelności (Umowa sprzedaży).