IPPB4/415-927/14-3/JK | Interpretacja indywidualna

Czy po dniu 1 stycznia 2015 r. na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 4b ustawy PDOF w brzmieniu obejmującym zmiany wprowadzone ustawą z dnia 29 sierpnia 2014 r. o zmianie ustawy PDOF, Bank jako płatnik podatku zryczałtowanego z tytułu świadczeń otrzymanych od banków w związku z oferowanymi promocjami będzie zobowiązany do poboru podatku w wysokości 19% w odniesieniu do świadczeń otrzymanych od Banku przez podatnika nieprowadzącego działalności gospodarczej w ramach akcji promocyjnych przedstawionych w stanie faktycznym (kwalifikowanych przez Bank jako sprzedaż premiowa), jeżeli jednorazowa wartość świadczenia (nagrody) nie przekroczy 760 zł oraz jeżeli świadczenia te nie zostaną otrzymane przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego pozarolniczą działalnością gospodarczą?
IPPB4/415-927/14-3/JKinterpretacja indywidualna
  1. nagrody
  2. promocja
  3. płatnik
  4. sprzedaż premiowa
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Zwolnienia przedmiotowe

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 27 listopada 2014 r. (data wpływu 1 grudnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 1 grudnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Bank oferuje różne akcje promocyjne dla swoich klientów i nowych klientów – osób fizycznych prowadzących oraz nieprowadzących działalność gospodarczą („Klient”, „Klienci”). Wszystkie promocje prowadzone będą w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów Banku i będą miały na celu zwiększenie popularności Banku i świadczonych przez niego usług.

Niektóre z prowadzonych przez Bank działań promocyjnych będą przez Bank kwalifikowane jako sprzedaż premiowa usług. W szczególności dotyczy to akcji promocyjnych, w ramach których klienci wraz z przystąpieniem do promocji otwierają rachunek bankowy oraz otrzymują kartę do rachunku, a Bank premiuje transakcje bezgotówkowe w wybranych punktach handlowo – usługowych, tj. płatności kartą wydaną do rachunku. W wyniku realizacji określonego poziomu wartości transakcji bezgotówkowych, Klient otrzyma tzw. money back/cash back (dalej: „Nagroda”), stanowiący, co do zasady, procent naliczony od sumy wartości transakcji premiowanych zrealizowanych w danym cyklu rozliczeniowym. Nagrody mogą być wypłacane także w formie świadczenia za wykonanie konkretnej czynności premiowanej przez Bank (np. za otwarcie rachunku). Uzyskanie nagrody nie ma charakteru konkursowego oraz nie jest związane z elementem rywalizacji ani losowości, więc wszyscy klienci, którzy spełnią warunki określone w regulaminach akcji promocyjnej otrzymają od Banku Nagrodę. Na potrzeby wydania wnioskowanej interpretacji zasadnym jest przyjęcie założenia, że w ramach akcji promocyjnych kwalifikowanych jako sprzedaż premiowa jednorazowa wartość świadczeń (nagród) otrzymywanych przez podatnika w związku ze sprzedażą premiową nie przekroczy 760 zł oraz, że świadczenia te nie zostaną otrzymane przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego pozarolniczą działalnością gospodarczą i nie stanowią przychodu z tej działalności.

Bank na potrzeby obowiązków płatniczych rozpoznaje określone świadczenia za otrzymane lub nieotrzymane przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego pozarolniczą działalnością gospodarczą i stanowiące przychód z tej działalności w zależności od charakteru promocji i wykorzystywanego przez Klienta produktu Banku.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy po dniu 1 stycznia 2015 r. na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 4b ustawy PDOF w brzmieniu obejmującym zmiany wprowadzone ustawą z dnia 29 sierpnia 2014 r. o zmianie ustawy PDOF, Bank jako płatnik podatku zryczałtowanego z tytułu świadczeń otrzymanych od banków w związku z oferowanymi promocjami będzie zobowiązany do poboru podatku w wysokości 19% w odniesieniu do świadczeń otrzymanych od Banku przez podatnika nieprowadzącego działalności gospodarczej w ramach akcji promocyjnych przedstawionych w stanie faktycznym (kwalifikowanych przez Bank jako sprzedaż premiowa), jeżeli jednorazowa wartość świadczenia (nagrody) nie przekroczy 760 zł oraz jeżeli świadczenia te nie zostaną otrzymane przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego pozarolniczą działalnością gospodarczą...

Zdaniem Wnioskodawcy:

Wyjaśnienie zasadności złożenia wniosku o interpretację przepisów nieobowiązujących na moment złożenia wniosku:

Bank wskazał, że niniejszy wniosek dotyczy interpretacji art. 30 ust. 1 pkt 4b znowelizowanej ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z póżn. zm.) w brzmieniu obejmującym zmiany wprowadzone ustawą z dnia 29 sierpnia 2014 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014 r., poz. 1328). Przepis ten zacznie obowiązywać od 1 stycznia 2015 r., ale został już opublikowany w dzienniku ustaw i znajduje się obecnie w trybie tzw. vacatio legis, a zatem może podlegać interpretacji przez Ministra Finansów. WSA w Białymstoku potwierdził prawo podatnika do wystąpienia z wnioskiem o interpretację przepisów podatkowych, w przypadku gdy pytający wskaże konkretną jednostkę redakcyjną w akcie normatywnym, który budzi jego wątpliwości (wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 157/14).

W ocenie Banku, dokonanie interpretacji wskazanego przepisu w indywidualnej sprawie podatnika jest niezbędne jeszcze przed jego wejściem w życie, gdyż od przyjętego sposobu wykładni uzależnione będzie prawidłowe wywiązywanie się przez Bank z obowiązków płatniczych. W zależności od przyjętego sposobu interpretacji, zmiany w zakresie sposobu poboru podatku od niektórych przychodów z innych źródeł, wiązać się mogą z koniecznością zebrania dodatkowej dokumentacji, wpłyną na wysokość świadczeń stawianych podatnikom do dyspozycji po tym dniu oraz na ewentualne zmiany w regulaminach promocji.

Stanowisko Banku i jego uzasadnienie:

W ocenie Banku, po dniu 1 stycznia 2015 r., na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 4b ustawy PDOF w brzmieniu obejmującym zmiany wprowadzone ustawą z dnia 29 sierpnia 2014 r. o zmianie ustawy PDOF, Bank jako płatnik podatku zryczałtowanego z tytułu świadczeń otrzymanych od banków w związku z oferowanymi promocjami nie będzie zobowiązany do poboru podatku w wysokości 19% w odniesieniu do świadczeń otrzymanych od Banku przez podatnika nieprowadzącego działalności gospodarczej w ramach akcji promocyjnych przedstawionych w stanie faktycznym (kwalifikowanych przez Bank jako sprzedaż premiowa), jeżeli jednorazowa wartość świadczenia (nagrody) nie przekroczy 760 zł oraz jeżeli świadczenia te nie zostaną otrzymane przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego pozarolniczą działalnością gospodarczą.

Wprowadzony od 1 stycznia 2015 r. przepis art. 30 ust. 1 pkt 4b znowelizowanej ustawy PDOF nakłada co prawda obowiązek poboru podatku przez Bank w zakresie świadczeń o charakterze promocyjnym. Jednocześnie nadal obowiązuje art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy PDOF przewidujący obowiązek płatniczy w stosunku do sprzedaży premiowej odrębny od obowiązku płatniczego z art. 10 ust. 1 pkt 4b ustawy PDOF. Obowiązuje także art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy PDOF, zgodnie z którym określone świadczenia o charakterze sprzedaży premiowej podlegają w określonych przypadkach zwolnieniu od opodatkowania.

W ocenie Banku, przedstawiony w stanie faktycznym schemat akcji promocyjnej stanowi formę „sprzedaży premiowej”. Co prawda w ustawie brak jest definicji tego zwrotu, lecz odrębne definicje „sprzedaży” i „premii” prowadzą do wniosku, że zwolnienie z art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy PDOF obejmuje akcje promocyjne przewidujące przekazania nagrody jako zachęty do zawarcia umowy sprzedaży towarów lub usług. Jako że przedstawiona akcja promocyjna spełnia powyższe założenia, otrzymane w ramach niej świadczenia (Nagrody) będą korzystały ze zwolnienia opisanego w powyższym przepisie. Powszechnie wskazuje się, że rolą sprzedaży premiowej jest przede wszystkim motywowanie kontrahenta do dokonywania zwiększonych zakupów, intensywniejszego korzystania z określonej rodzajowo oferty przedsiębiorcy, wyrobienie korzystnych z punktu widzenia sprzedawcy przyzwyczajeń klienta, zwiększenia jego lojalności i zainteresowania oferowanymi produktami, to cele te należy uznać za spełnione także w odniesieniu do transakcji usługowych; podstawowym celem sprzedaży premiowej nie musi być jednak natychmiastowe osiągnięcie zysku w związku z wyświadczeniem usługi. Powyższe potwierdza także w jednym ze swoich orzeczeń WSA w Warszawie z dnia 20 lutego 2012 roku, sygn. akt III SA/Wa 2248/12, zdaniem, którego sprzedaż premiowa powinna być rozpatrywana w szerokim znaczeniu ekonomicznym – „sprzedaż premiowa dotyczy premiowania odpłatnego nabycia konkretnego produktu bankowego, zwiększenia lojalności klientów, oraz uatrakcyjnienia oferty w ramach prowadzonej działalności gospodarczej”. W przedstawionym stanie faktycznym, Bank świadczy na rzecz klienta szereg usług (w szczególności: usługi prowadzenia rachunku bankowego, wydania karty płatniczej oraz usługi wykonywania transakcji płatniczych z użyciem kart płatniczych), a obietnica uzyskania przez Klienta premii gwarantuje Bankowi zwiększone wykorzystanie tych produktów i zwiększenie zysków Banku.

O kwalifikacji przedstawionych czynności jako „sprzedaży premiowej” orzeczono także w indywidualnej sprawie Spółki w nieprawomocnym wyroku z 24 października 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 993/14, w którym WSA potwierdził zasadność powyższej argumentacji na gruncie przepisów obowiązujących do końca 2014 roku.

Kwalifikacja przedstawionej akcji promocyjnej jako „sprzedaży premiowej” znajduje także potwierdzenie w treści art. 21 ust. 1 pkt 68 znowelizowanej ustawy PDOF, który od 1 stycznia 2015 r., bezpośrednio wskazuje, że sprzedaż premiowa może dotyczyć tak sprzedaży towarów jak i sprzedaży usług, a zatem po tej dacie dotychczasowe wątpliwości w tym zakresie nie mają już znaczenia. W związku z powyższym, po wejściu nowelizacji w życie zwolnieniem objęte zostaną nagrody otrzymywane w akcjach promocyjnych jako zachęta do skorzystania ze świadczenia usług.

Ponadto przedstawioną powyżej definicję „sprzedaży premiowej” potwierdza także dotychczasowa linia orzecznicza sądów administracyjnych pojęcia, w tym m.in.: wyrok WSA w Gdańsku z dnia 25 czerwca 2013 r., sygn. akt I SA/Gd 621/13, wyrok WSA w Warszawie z dnia 28 lutego 2013 r„ sygn. akt III SA/Wa 2247/12, wyrok WSA w Warszawie z dnia 20 lutego 2012 roku, sygn. akt III SA/Wa 2248/12, wyrok WSA w Warszawie z dnia 20 lutego 2013 roku, sygn. akt III SA/Wa 2249/12, wyrok WSA w Warszawie z dnia 19 lutego 2013 roku, sygn. akt III SA/Wa 2246/12, wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 16 stycznia 2013 roku, sygn. akt I SA/Wr 1417/12, wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 16 stycznia 2013 roku, sygn. akt I SA/Wr 1416/12)”.

W związku z powyższym powstaje jedynie wątpliwość, czy na Banku ciążył będzie obowiązek poboru podatku zryczałtowanego w związku ze stawianiem do dyspozycji podatników świadczeń wynikających z regulaminów akcji promocyjnych o charakterze sprzedaży premiowej.

W ocenie Banku, sprzedaż premiowa spełniająca cechy określone w art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy PDOF, jest szczególną formą akcji promocyjnej i jako do takiej szczególnej formy mają do niej w pierwszej kolejności zastosowanie przepisy, które do tej sprzedaży premiowej się odwołują. Oznacza to, że do przychodów ze sprzedaży premiowej ma zastosowanie art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy PDOF, a nie art. 30 ust. 1 pkt 4b tej ustawy.

Artykuł 30 ust. 1 pkt 2 ustawy PDOF, jest w odniesieniu do sprzedaży premiowej (wprost wymienionej w tym przepisie) przepisem szczególnym i mającym zastosowanie przed przepisem bardziej ogólnym – art. 30 ust. 1 pkt 4b, który w swej treści posługuje się bardziej ogólnymi pojęciami i nie zawiera wprost odwołania do sprzedaży premiowej. Zgodnie z jedną z podstawowych zasad wnioskowania prawniczego pierwszeństwo zastosowania przypada normie bardziej szczegółowej, tak wskazał m. in. NSA w orzeczeniu z dnia 17 października 2014 r. (sygn. akt II FSK 3230/13) – „jest to zbieżność pozorna – przepisy te pozostają bowiem w relacji lex specialis i lex generalia, i zgodnie z regułą kolizyjną lex specialis derogat legi generali pierwszeństwo zastosowania przypada normie bardziej szczegółowej”. Podobnie NSA powołał tę zasadę w postanowieniu z dnia 26 września 2014 r. (sygn. akt I OW 144/14) – „przepis ten, jako przepis szczególny, powinien mieć w pierwszej kolejności zastosowanie. Podstawową zasadą interpretacji przepisów prawnych jest bowiem zasada lex specialis derogat legi generali”, oraz w postanowieniu z dnia 11 lipca 2014 r. (sygn. akt II OSK 299/13) „regulacje te zgodnie z zasadą lex specialis derogat legi generali powinny mieć pierwszeństwo przed regulacjami ogólnymi”.

Nawet w sytuacji gdyby uznano, że art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy PDOF, nie jest dla sprzedaży premiowej przepisem szczególnym, mającym pierwszeństwo przed zastosowaniem art. 30 ust. 1 pkt 4b ustawy PDOF, to interpretację prezentowaną przez Bank o braku stosowania do sprzedaży premiowej spełniającej warunki zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 68 obowiązków z art. 30 ust. 1 pkt 4b wspiera także wykładnia systemowa przepisów ustawy PDOF.

W świetle treści art. 41 ust. 4 w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 4b znowelizowanej ustawy PDOF, Bank został uznany za płatnika w zakresie określonych w nim świadczeń. Zgodnie z art. 8 Ordynacji podatkowej, płatnikiem jest m.in. osoba prawna obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu. Podatkiem z kolei, w rozumieniu art. 6 Ordynacji podatkowej, jest publicznoprawne, nieodpłatne, przymusowe oraz bezzwrotne świadczenie pieniężne na rzecz m.in. Skarbu Państwa, wynikające z ustawy podatkowej. Z zestawienia powyższych regulacji wynika, że obowiązek płatnika jest pochodną obowiązków podatnika i stanowi istocie wyłącznie formę technicznego wykonania obowiązku nałożonego na podatnika. W tym kontekście nie ma możliwości, by obowiązek poboru podatku nałożony na płatnika nie był skorelowany z wysokością zobowiązania podatkowego nałożonego na podatnika i aby w bezpośredni sposób uniemożliwiał podatnikowi uiszczenie podatku w wysokości przewidzianej w ustawie. Ewentualne wyjątki od tej zasady mogą wynikać z braku pewnych informacji lub dokumentów po stronie płatnika lub zaniedbań podatnika w ich dostarczeniu, jednak nie mają charakteru zasady.

Ponadto, w ocenie Banku art. 30 ust. 1 pkt 4b PDOF, nie odnosi się wyraźnie do sprzedaży premiowej, lecz wprowadza określony sposób opodatkowania świadczeń o charakterze promocyjnym. Wskazana norma prawna przewidująca obowiązek poboru podatku zryczałtowanego nie zmienia treści art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy PDOF, ani konstrukcji wyliczania zobowiązania podatkowego z tego tytułu. Powyższy przepis nie zawiera również zastrzeżenia co do wyłączenia stosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 68 PDOF, dla akcji organizowanych przez Banki w formie sprzedaży premiowej.

W związku z powyższym, o ile po stronie Banku dojdzie do przekazania świadczenia kwalifikowanego jako sprzedaż premiowa, zasadne będzie zastosowanie zwolnienia o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy PDOF, a po stronie Banku nie powstanie obowiązek poboru podatku zryczałtowanego.

Należy wskazać, że świadczenia objęte obydwiema regulacjami zaliczane są do kategorii inne źródła, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy PDOF (przepis nie ulega zmianie). Definicja tego rodzaju przychodów została zawarta w art. 20 ust. 1 ustawy PDOF (przepis nie ulega zmianie), a dochody takie mogą w określonych przypadkach zostać objęte obowiązkiem poboru podatku zryczałtowanego. Obowiązek taki w odniesieniu do świadczeń o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 4b znowelizowanej ustawy PDOF został przewidziany w art. 41 ust. 4 ustawy PDOF. Jednocześnie, treść zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy PDOF, obejmuje świadczenia o charakterze nagród związanych ze sprzedażą premiową. W ocenie Banku zasadne jest zatem twierdzenie, że świadczenia promocyjne o charakterze nagród związanych ze sprzedażą premiową mogą podlegać zwolnieniu w przypadku gdy nie przekroczą określonej kwoty i zostaną przekazane określonym osobom.

W ocenie Banku niewłaściwa jest bowiem wykładnia, zgodnie z którą Bank powinien pobrać podatek zryczałtowany od każdego świadczenia przekazywanego podatnikom w związku z oferowanymi promocjami, bez względu na charakter promocji (sprzedaż premiowa), wartość i osobę odbiorcy, skoro te przesłanki zostały przez ustawodawcę uznane za istotne w zakresie określenia obowiązku podatkowego i decydujące dla powstania zobowiązania do uiszczenia podatku na rzecz Skarbu Państwa.

W powyższym zakresie należy także zwrócić uwagę na treść art. 45 ust. 3 ustawy PDOF (przepis nie ulega zmianie), zgodnie z którym zeznaniami o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) z zasady nie obejmuje się dochodów opodatkowanych zgodnie z art. 29-30a ustawy PDOF. Oznacza to, że o ile Bank pobierze podatek w wysokości 19% od podatnika, który otrzymał od Banku świadczenie zwolnione na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy PDOF, to podatnik ten nie będzie miał możliwości rozliczenia nadpłaconego podatku w ramach sporządzania deklaracji rocznej, a co za tym idzie możliwości skorzystania ze zwolnienia z tytułu świadczenia otrzymanego od Banku o charakterze „nagrody związanej ze sprzedażą premiową”, którego jednorazowa wartość „nie przekracza kwoty 760 zł”. Biorąc pod uwagę, że obowiązki podatkowe mogą wynikać jedynie z ustawy, a ustawa nie przewiduje opodatkowywania takich świadczeń, wykładnia prowadząca do faktycznego poboru podatku od świadczenia zwolnionego z opodatkowania jest nieuzasadniona na gruncie ustawy PDOF oraz art. 217 Konstytucji.

O braku uzasadnienia dla poboru podatku w sytuacji, w której podatnik jest zwolniony z opodatkowania świadczy także regulacja art. 41 ust. 7 pkt 2 znowelizowanej ustawy PDOF. Po 1 stycznia 2015 r., jeżeli przedmiotem przekazywanych świadczeń nie będą pieniądze, podatnik będzie obowiązany wpłacić płatnikowi kwotę zryczałtowanego podatku przed udostępnieniem świadczenia. Niewłaściwa wykładnia przepisów doprowadzić może do sytuacji, w której podatnik zwolniony z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy PDOF, po to by mógł otrzymać świadczenie (nagrodę) związane z promocjami oferowanymi przez Bank, będzie musiał zapłacić nienależny podatek, którego nie będzie miał prawa rozliczyć w ramach rozliczenia rocznego i którego mógłby się domagać od organów podatkowych jedynie w ramach procedury zwrotu nadpłaty wynikłej z pobrania przez płatnika podatku nienależnego z art. 72 § 1 pkt 2 w zw. z art. 75 Ordynacji podatkowej.

W tych okolicznościach uzasadnione jest stanowisko Banku o braku obowiązku poboru podatku zryczałtowanego od otrzymanych przez podatników świadczeń zwolnionych z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy PDOF.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

W odniesieniu natomiast do powołanych we wniosku orzeczeń sądowych, tut. organ informuje, że rozstrzygnięcia te zapadły w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012, poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.