0115-KDIT1-1.4012.132.2017.2.BK | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Brak opodatkowania planowanej sprzedaży gruntów.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy - przedstawione we wniosku z dnia 6 kwietnia 2017 r. r. (data wpływu 12 kwietnia 2017 r.), uzupełnionym w dniu 30 czerwca 2017 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania planowanej sprzedaży gruntów – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 12 kwietnia 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania planowanej sprzedaży gruntów.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Jest Pan rolnikiem prowadzącym rodzinne gospodarstwo rolne. W skład gruntów rolnych wchodziła między innymi działka oznaczona dawniej numerem geodezyjnym 42/62 o pow. 4,9023 ha. Obecny numer działki obejmującej ten teren to nr 351 o pow. 4,9843 ha (po scaleniu z innymi małymi działkami). Jest ona położona we wsi ......gmina......., która to działka Uchwałą Rady Gminy ......z dnia 26 sierpnia 2005 roku została przeznaczona pod budownictwo jednorodzinne, siedliska połączone z produkcją warzywniczo-ogrodniczą, tereny usług rekreacyjnych i rekreacyjno-sportowych oraz usług i drobnej wytwórczości nieuciążliwych dla środowiska. Z chwilą uprawomocnienia się przedmiotowej uchwały, działka ta została wyłączona z gospodarstwa rolnego - działalności rolniczej a jej przyszłość została przesądzona o dalszym nieużytkowaniu rolniczym (przyczyniła się do tego niska bonitacja gleb oraz niekorzystne ukształtowanie działki) i stała się gruntem stanowiącym Pana majątek osobisty do zabezpieczenia potrzeb własnych i rodziny. Ponieważ zamierza Pan na części tej działki utworzyć agroturystykę na potrzeby własne, a pozostałą część podzielić na mniejsze działki i sprzedać, nie jest Pan pewien, czy z tytułu sprzedaży tych niezabudowanych działek będzie zobowiązany do zapłacenia podatku VAT. Od daty powyższej Uchwały Rady Gminy ......upłynęło już ponad 10 lat, a Pan z działki 42/62 sprzedał w 2013 roku jedynie 794 m2 na poszerzenie drogi gminnej.

Uchwała Rady Gminy obejmuje również inne działki między innymi darowaną w 2010 r. Pana córce oraz działki sąsiadów objęte wadliwym wcześniejszym planem zatwierdzonym uchwałą ... w ... nr ... z dnia ... r. Jak wynika z uzupełnienia wniosku teren objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (Uchwała nr ... Rady Gminy ... z dnia 26 sierpnia 2005 r.) w części będącej Pana własnością jest nadal użytkowany rolniczo. W 2010 r. jedną z działek objętą planem zagospodarowania przestrzennego (bez podziału) przekazał Pan w darowiźnie córce w 2013 r. Gmina dokonała podziału i zakupiła grunt na poszerzenie drogi gminnej. Zgodnie z ww. uchwałą Rady Gminy teren zostanie podzielony na mniejsze działki o różnym przeznaczeniu. Do sprzedaży jest przewidziana tylko część obszaru. Przed sprzedażą lub zmianą przeznaczenia na cele własne tj. agroturystykę grunt będzie utrzymywany jako rolniczy. Teren jest nieuzbrojony i nie zamierza Pan tego uczynić w części przeznaczonej do sprzedaży. W przypadku sprzedaży kupujący nabędzie grunt rolniczy, mineralny o słabej bonitacji. Zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego będzie miał możliwość budowy (przekwalifikowanie gruntu) i uzbrojenia terenu we własnym zakresie. W przypadku oferowania działek do sprzedaży, z racji położenia terenu przy drodze powiatowej, zostanie położona na Pana terenie tablica informacyjna. Nie zamierza Pan korzystać z pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości. Przedmiotowe grunt nie były nigdy objęte umową najmu lub dzierżawy i nie przewiduje Pan tego w przyszłości.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy z tytułu sprzedaży w przyszłości działek wydzielonych z działki nr 351 będzie Pan do zapłacenia podatku VAT ?

Zdaniem Wnioskodawcy, z tytułu sprzedaży w przyszłości działek wydzielonych z działki nr 351, nie będzie zobowiązany do zapłacenia podatku VAT, ponieważ nie będzie podatnikiem w rozumieniu art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług. Ustawa o podatku od towarów i usług wyróżnia zwolnienia podmiotowe i przedmiotowe. Zwolnienie przedmiotowe nie znajdzie w przedstawionym stanie faktycznym zastosowania, ponieważ zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarowy usług zwalnia się jedynie dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane ( działka nr 351 przewidziana jest pod zabudowę letniskową, siedliskową, usługową oraz w niewielkiej części mieszkaniową). Zgodnie natomiast z art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonywujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Powołana powyżej definicja podatnika nie obejmuje więc przedstawionego przez Pana stanu faktycznego nie czyniąc Jego tym samym podatnikiem tego podatku. Sprzedaż działek będzie opodatkowana podatkiem VAT tylko wówczas, gdy podmiot jej dokonujący działa w charakterze podatnika, to znaczy gdy czynność dokonywana jest w ramach działalności gospodarczej. W przedstawionym stanie faktycznym nie będzie Pan dokonywał sprzedaży gruntów wchodzących w skład prowadzonego przeze Niego gospodarstwa rolnego a jedynie grunty stanowiące Pana majątek osobisty. Przy nabyciu nieruchomości rolnych w tym i przedmiotowej działce nr 351 nie przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku VAT. Grunty te w momencie ich nabycia nie były przeznaczone na późniejszą sprzedaż, a więc nie nabywał ich Pan po to aby je później sprzedawać. W wyniku uchwały Rady Gminy .......organ zmienił przeznaczenie gruntu należącej do Pana (obecnej działki nr 351) i w związku z tym faktem zaprzestałem wykorzystywania tego gruntu w działalności rolniczej w przyszłości, a grunt ten stał się Pana majątkiem osobistym. Orzecznictwo sądów administracyjnych w licznych wyrokach potwierdza, ze nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu odsprzedaży lecz spożytkowany na potrzeby własne (np. wyroki III SA/Wa 4176/06; I FSK 603/06). Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 29.10.2007 r. wydanym w składzie siedmiu sędziów (I FPS 3/07) analizując prawidłowość implementacji przepisów VI Dyrektywy na grunt przepisów krajowych zawartych w ustawie VAT stwierdził, że nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust 2 ustawy o podatku od towarów i usług, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży. Powołując się na powyższy wyrok Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w sentencji wyroku z dnia 17 marca 2009 r. (I SA/Wr 1229/08) orzekł, iż „Nie jest opodatkowane podatkiem od towarów i usług wycofanie składnika majątku (gruntu) z działalności rolniczej i przekazanie go na cele osobiste, gdyż podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia z tytułu zakupu gruntu, z którego wydzielono działki budowlane przeznaczone do sprzedaży. Natomiast stanowiąca następstwo ww. czynności (wycofanie gruntów z działalności rolniczej) sprzedaż działek budowlanych nie będzie opodatkowana VAT, gdyż jako dotycząca majątku osobistego podatnika jest poza zakresem zastosowania tego podatku”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii, o czym stanowi art. 2 pkt 6 ww. ustawy.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby była objęta tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.

Z zapisów art. 15 ust. 1 ustawy wynika, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z ust. 2 powyższego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Powyższe przepisy stanowią odzwierciedlenie przepisu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym „podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel, czy też rezultaty takiej działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

W art. 12 ust. 1 lit. b) Dyrektywy wskazano, że państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w szczególności dostawy terenu budowlanego.

Teren budowlany” to każdy grunt nieuzbrojony lub uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie (art. 12 ust. 3 Dyrektywy).

Zarówno z brzmienia ww. przepisów Dyrektywy 2006/112/WE, jak i art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów wynika, że warunkiem niezbędnym do uznania danego podmiotu za podatnika podatku od towarów i usług jest ustalenie, czy działa on niezależnie jako producent, handlowiec, usługodawca, pozyskujący zasoby naturalne, rolnik lub wykonujący wolny zawód.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem – w świetle powyższych przepisów – jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze, czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie - musi być dokonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz treści przywołanych przepisów prawa, przy uwzględnieniu orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawach połączonych Jarosław Słaby (C-180/10) i Emilian Kuć, Halina Jeziorska-Kuć (C-181/10) z dnia 15 września 2011 r, prowadzi do wniosku, że zbycie działek gruntu powstałych w wyniku podziału działki nr 351, nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest normatywnych przesłanek, aby uznać Pana za podatnika tego podatku.

Pomimo, że grunty spełniają definicję towarów zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług, okoliczności niniejszej sprawy nie wskazują, że sprzedając przedmiotowe działki gruntu, będzie Pan działać w charakterze handlowca. Nie można stwierdzić, że nabył je Pan w celu dalszej odsprzedaży, gdyż grunty te po wyłączeniu z działalności rolniczej ze względu na niską bonitację gleby oraz niekorzystne ukształtowanie stanowią zabezpieczenie Pana oraz rodziny. Ponadto, nie wykonał Pan innych czynności mogących mieć wpływ na wzrost jej wartości, tzn. nie podejmował zorganizowanych działań charakterystycznych dla handlowca, mających na celu przygotowanie gruntu do zbycia (tj. uzbrojenie terenu). W konsekwencji, sprzedaż ww. nieruchomości będzie stanowić czynność zwykłego zarządu majątkiem osobistym, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie będą miały zastosowania.

Podkreślić należy, że powołane orzeczenie TSUE wyznacza aktualnie kierunki interpretacyjne i stanowi podstawę orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódzkich Sądów Administracyjny, np. NSA z dnia 23 stycznia 2014 r. (sygn. akt I FSK 143/13), z dnia 17 grudnia 2013 r. (sygn. akt I FSK 114/13), z dnia 9 listopada 2011 r. (sygn. akt. I FSK 1656/11 i 1658/11) oraz WSA z dnia 10 października 2013 r. (sygn. akt I SA/Po 379/13), z dnia 14 grudnia 2011 r. (sygn. akt I SA/Po 730/11).

Z powyższych wyroków wynika, że podejmowanie zorganizowanych działań, takich jak uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zabudowy, wykonywanie czynności marketingowych świadczy o tym, że czynności te przybierają formę zawodową (profesjonalną), a ponieważ w rozpatrywanej sprawie nie mamy do czynienia ze zbiorem tych zorganizowanych działań – sprzedaż i planowana sprzedaż nieruchomości gruntowej, o której mowa we wniosku, należącej do majątku prywatnego, nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało ocenić jako prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.