IPPP1-443-1062/10-2/EK | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie,
Od dnia 01.01.2008r. preferencyjną stawką podatku w wysokości 7% objęta jest jedynie sprzedaż budynków mieszkalnych jednorodzinnych, natomiast sprzedaż obiektów budowlanych infrastruktury towarzyszącej związanej z tymi budynkami, a także sprzedaż garażu wolnostojącego podlega opodatkowaniu stawką podstawową w wysokości 22%.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 11 października 2010 r. (data wpływu 15 października 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku od towarów i usług w wysokości 7% na sprzedaż budynków jednorodzinnych wraz z infrastrukturą towarzyszącą - jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 15 października 2010 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku od towarów i usług w wysokości 7% na sprzedaż budynków jednorodzinnych wraz z infrastrukturą towarzyszącą.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca zajmuje się budową i sprzedażą budynków mieszkalnych jednorodzinnych (PKOB: 11) w których zakłada instalacje: elektryczne, centralnego ogrzewania, wentylacyjne, wodno-kanalizacyjne i gazowe. Budowa obejmuje również infrastrukturę towarzyszącą budownictwu mieszkaniowemu w postaci: podjazdów, ogrodzenia działek, przyłącza wody kanalizacji, prądu, gazu, nawierzchni dróg wewnętrznych, oświetlenia zewnętrznego. Wnioskodawca zaznacza, że w umowie sprzedaży domu jednorodzinnego nie wyodrębnia własności infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu, nie ma ona też własnej księgi wieczystej, gdyż stanowi element zabudowanej nieruchomości, jak chociażby ogrodzenie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Jeżeli przedmiotem realizowanej inwestycji po dniu 01.01.2008 r. jest wybudowanie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z ogrodzeniem oraz pozostałą infrastrukturą towarzyszącą budownictwu mieszkaniowemu, znajdujących się na zakupionym przez Wnioskodawcę gruncie, to czy do całości sprzedaży jako świadczenia kompleksowego może on zastosować stawkę podatku VAT w wysokości 7% ...

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dn.11.03.2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U.2004r. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Z definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ww. ustawy, za towary uważa się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

W myśl art. 41 ustawy o VAT stawka podatku wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 63, art. 119 ust.7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust.1. Oprócz stawki podstawowej na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział także stawki preferencyjne, obniżone, tj. 7%,3% i 0%.

Stosownie do art. 41 ust. 12 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym od dnia 01.01.2008r. 7% stawkę podatku od towarów i usług stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, rozumie się w myśl ust. 12a) cyt. przepisu obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w PKOB w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane PKOB w dziale 12. Ponadto zgodnie z § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dn. 28.11.2008r., w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o VAT, obowiązującego od 1 grudnia 2008r., stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust.1 ustawy obniża się do 7% również w odniesieniu do obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 12 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w dziale 12 w zakresie, w jakim wymienione roboty i remonty, obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust.12-12c.

Z unormowań zawartych w przytoczonych przepisach wynika zatem, iż 7% stawka podatku VAT ma zastosowanie w całym budownictwie mieszkaniowym, zarówno objętym społecznym programem mieszkaniowym, jak nieobjętym tym programem. Należy również zwrócić uwagę na brzmienie art. 41 pkt 12 ustawy o VAT obowiązujące od dn. 01.01.2008r., zgodnie z którym przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w PKOB w dziale 11.

Wnioskodawca zauważa, że skoro w umowie sprzedaży nie dojdzie do wyodrębnienia własności infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu, która nie będzie miała własnej księgi wieczystej, to oznacza, że stanowi ona nierozerwalną część domu jednorodzinnego niemogącą być przedmiotem odrębnego obrotu, gdyż nie jest możliwa jej sprzedaż samodzielnych części nieruchomości zabudowanej, to taka dostawa podlega opodatkowaniu preferencyjną stawką podatku VAT w wysokości 7% -to jest taką, jak dostawa domu jednorodzinnego. Wybudowany dom z infrastrukturą towarzyszącą stanowią jeden przedmiot sprzedaży i podlegają opodatkowaniu jedną stawką w wysokości 7%.

Nie można bowiem dzielić przedmiotu sprzedaży na poszczególne składniki wyłącznie z przyczyn leżących po stronie przepisów podatkowych (by zastosować różne stawki VAT), skoro przepisy cywilnoprawne traktują taki przypadek jako jeden przedmiot sprzedaży (wyrok NSA z dn.11.05.2010r., sygn. akt I FSK 724/09). Ponadto Wnioskodawca zwraca uwagę na to, że przy czynnościach o charakterze kompleksowym, na które składa się czynność podstawowa, będąca celem umowy zawartej przez podatnika z klientem, a także czynności pomocnicze niezbędne do wykonania podstawowej, ustalając właściwą stawkę VAT, należy przyjmować jednolitą stawkę dla całego kompleksu czynności, biorąc pod uwagę charakter podstawowej (w tym przypadku stawkę podatku VAT w wysokości 7% właściwą dla dostawy domu jednorodzinnego). Jeżeli dwa świadczenia są tak ściśle związane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to stanowią jedno świadczenie do celów stosowania VAT. Decydującym kryterium oceny, czy dana czynność ma charakter podstawowy dla danego świadczenia, czy jedynie pomocniczy, nie jest ani jego wartość, ani nazwa umowy, ani nawet jej czasochłonność w stosunku do innych czynności, ale to, która czynność zaspokaja podstawową potrzebę nabywcy danego świadczenia. Czynności pomocnicze mają natomiast pomóc w realizacji tej potrzeby. Pogląd taki wyrażony jest w następujących wyrokach NSA: z dn. 01.10.2009r. (I FSK 545/08); 02.12.2008r. (I FSK 1946/07); 20.11.2008r. (I FSK 1512/07); 17.04.2008r. (I FSK 284/08) oraz w wyroku WSA w Krakowie z dn. 05.03.2010 r. (I SA/Kr 1657/09).Powyższe potwierdza wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie C-349/96, który orzekł, że nie można skutecznie dzielić przedmiotu transakcji jedynie dla celów podatkowych.

Reasumując Wnioskodawca uważa, że dostawa budynku jednorodzinnego wraz z infrastrukturą towarzyszącą w postaci ogrodzenia, przyłącza gazowego, elektrycznego, kanalizacyjnego, wodociągowego i telekomunikacyjnego będzie podlegała opodatkowaniu 7% stawką podatku VAT.

Stanowisko to znajduje potwierdzenie w reprezentatywnym dla sprawy wyroku WSA w Poznaniu z dn. 06.10.2009r. sygn. akt I SA/Po 700/09.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, stosownie do przepisu art. 7 ust. 1 ustawy, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...). Natomiast świadczenie usług, to w myśl art. 8 ust. 1 ustawy, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Stosownie do przepisu art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku do dnia 31.12.2010 r.wynosiła 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi.

W myśl art. 41 ust. 2 tejże ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku do dnia 31.12.2010 r. wynosiła 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Zgodnie z ust. 12 powołanego artykułu, 7% stawkę podatku od towarów i usług stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, zgodnie z treścią ust. 12a ww. artykułu, rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w PKOB w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Z kolei, stosownie do ust. 12b tego artykułu, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

  1. budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2;
  2. lokali mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2

Według art. 41 ust. 12c ustawy, w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.

W treści § 37 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2009 Nr 224, poz. 1799 ze zm.) ustawodawca wskazał, iż w okresie do dnia 31 grudnia 2010 r. stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 7% również w odniesieniu do:

  1. robót budowlano-montażowych i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiektów sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych,
  2. obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12

- w zakresie, w jakim wymienione roboty i remonty, obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy.

W tym miejscu należy zaznaczyć, iż od dnia 01.01.2008 do dnia 30.11.2008 r. powyższemu przepisowi odpowiadał § 5 ust. 1a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27.04.2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.), natomiast od 01 grudnia 2008 r. odpowiednikiem § 37 wskazanego wyżej rozporządzenia był § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28.11.2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212 poz. 1336).

Według norm zawartych w przytoczonych przepisach od dnia 01.01.2008 do dnia 31.12.2010 r. 7% stawka podatku od towarów i usług ma zastosowanie w całym budownictwie mieszkaniowym, zarówno objętym społecznym programem mieszkaniowym, jak i nieobjętym tym programem.

W myśl art. 2 pkt 12 ustawy, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w PKOB w dziale 11.

Wskazać należy, iż w okresie od dnia przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej do dnia 31 grudnia 2007 r., stosownie do przepisu z art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. a i lit. b ustawy, obniżoną stawką do 7% objęte były m.in. roboty budowlano-montażowe oraz remonty i roboty konserwacyjne związane z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą, a także obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych.

Zgodnie z art. 146 ust. 3 ustawy, przez infrastrukturę towarzyszącą budownictwu mieszkaniowemu, o której mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, rozumie się:

  1. sieci rozprowadzające, wraz z urządzeniami, obiektami i przyłączami do budynków mieszkalnych,
  2. urządzanie i zagospodarowanie terenu w ramach przedsięwzięć i zadań budownictwa mieszkaniowego, w szczególności drogi, dojścia, dojazdy, zieleń i małą architekturę,
  3. urządzenia i ujęcia wody, stacje uzdatniania wody, oczyszczalnie ścieków, kotłownie oraz sieci wodociągowe, kanalizacyjne, cieplne, elektroenergetyczne, gazowe i telekomunikacyjne

– jeżeli były one związane z obiektami budownictwa mieszkaniowego.

Zatem, stosownie do ww. przepisów ustawy i rozporządzenia, od dnia 01.01.2008r. preferencyjna 7% stawka podatku nie znajduje zastosowania do robót budowlano-montażowych obiektów infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu. Znowelizowane od 1 stycznia 2008 roku przepisy, nie wprowadziły preferencji podatkowej dla infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu, co oznacza, iż począwszy od dnia 1 stycznia 2008r. - z uwagi na utratę mocy przepisu przejściowego, jakim był w tym zakresie art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy – roboty z nią związane podlegają opodatkowaniu według stawki 22% stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy o VAT. W związku z tym od dnia 01.01.2008r. sprzedaż infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu podlega opodatkowaniu według stawki podstawowej podatku VAT – 22%.

Dodatkowo należy wskazać, iż stosownie do przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.) przez obiekty budowlane rozumie się konstrukcje połączone z gruntem w sposób trwały, wykonane z materiałów budowlanych i elementów składowych, będące wynikiem prac budowlanych. Budynkami natomiast są zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych, które przystosowane są do przebywania ludzi, zwierząt lub ochrony przedmiotów.

Budynki mieszkalne są to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadkach, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem.

Natomiast z uregulowań zawartych w art. 3 pkt 1a i pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), wynika, że pod pojęciem obiektu budowlanego rozumie się budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi. Budynkiem zaś jest taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Z opisu przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca zajmuje się budową i sprzedażą budynków mieszkalnych jednorodzinnych (PKOB: 11) w których zakłada instalacje: elektryczne, centralnego ogrzewania, wentylacyjne, wodno-kanalizacyjne i gazowe. Budowa obejmuje również infrastrukturę towarzyszącą budownictwu mieszkaniowemu w postaci: podjazdów, ogrodzenia działek, przyłącza wody kanalizacji, prądu, gazu, nawierzchni dróg wewnętrznych, oświetlenia zewnętrznego. Wnioskodawca zaznacza, że w umowie sprzedaży domu jednorodzinnego nie wyodrębnia własności infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu, nie ma ona też własnej księgi wieczystej, gdyż stanowi element zabudowanej nieruchomości, jak chociażby ogrodzenie.

Biorąc pod uwagę opisane we wniosku zdarzenie przyszłe oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa podatkowego tut. Organ podatkowy stwierdza, iż w okresie od dnia 01.01.2008r. do dnia 31.12.2010 r. opodatkowaniu 7% stawką podatku od towarów i usług podlega jedynie sprzedaż wybudowanych domów jednorodzinnych. Natomiast sprzedaż infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu znajdującej się poza bryłą budynku takiej jak: podjazdy, ogrodzenia działek, przyłącza gazowe, elektryczne, kanalizacyjne, wodociągowe oraz telekomunikacyjne, nawierzchni dróg wewnętrznych, oświetlenia zewnętrznego - do budynków sklasyfikowanych wg PKOB 11 stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, objęta jest stawką podatku w wysokości 22%. W niniejszej sprawie jest to sprzedaż odrębnych od budynku obiektów budowlanych stanowiących infrastrukturę towarzyszącą budownictwu mieszkaniowemu.

Dodatkowo zauważyć należy, iż z cywilistycznego punktu widzenia w omawianym przypadku przedmiotem transakcji będzie jeden towar (dom mieszkalny), jednak dla celów podatku od towarów i usług dojdzie do dokonania kilku dostaw – każda z odrębnie ustalaną na podstawie przepisów podatkowych, sobie właściwą stawką. Na gruncie przepisów podatku od towarów i usług zasadą jest, że jedna dostawa towarów podlegać będzie jednej stawce podatku. Jednakże, jeżeli tak wynika z przepisów, konieczne będzie opodatkowanie określonych składników tej dostawy. Zatem okoliczność, iż określone towary stanowić będą przedmiot jednej dostawy, która z jednej strony obejmie towar główny objęty preferencyjną stawką podatku oraz z drugiej strony towary wyłączone z tej preferencji, nie stoi na przeszkodzie temu, aby dostawa była opodatkowana według stawki właściwej dla każdego z towarów.

Wskazać należy, iż od dnia 01 stycznia 2011 r. w przedmiotowym temacie nastąpiły zmiany w ustawie o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT od 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2013 r. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Natomiast zgodnie z art. 146a pkt 2 ustawy o VAT w okresie od 01 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Ponadto od dnia 01 stycznia 2011 r. stawka podatku VAT obniżona do wysokości 8% będzie miała zastosowanie wyłącznie w przypadku obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym na podstawie cytowanego powyżej art. 41 ust. 12-12c ustawy o VAT.

Uregulowania zawarte w art. 41 ust 12-12 c. ustawy o VAT wskazują, iż w przypadku dostawy i remontu lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa nie przekracza 150 m2 oraz budynków jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa nie przekracza 300 m2 będzie miała zastosowanie stawka obniżona. Natomiast w sytuacji, gdy powierzchnia lokalu mieszkaniowego lub budynku jednorodzinnego będzie przekraczała powyższe limity wówczas będą miały do tej dostawy zastosowanie dwie stawki podatku – obniżona i podstawowa.

Jednocześnie, tut. Organ informuje, iż od dnia 01 stycznia 2011 r. obowiązuje Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r., w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 246 poz. 1649). Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług ( Dz. U. Nr 224, poz. 1799), utraciło moc z dniem wejścia w życie (tj. 01.01.2011 r.) ustawy z dnia 26 listopada 2010 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. Nr 238, poz. 1578). Obowiązujące obecnie Rozporządzenie nie przewiduje obniżonej stawki podatku dla dostawy obiektów budownictwa mieszkaniowego czy też infrastruktury towarzyszącej temu budownictwu.

Reasumując, należy stwierdzić, iż od dnia 01.01.2011 r. preferencyjną stawką podatku w wysokości 8 % objęta jest jedynie sprzedaż budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa nie przekracza 300 m2, natomiast sprzedaż obiektów budowlanych infrastruktury towarzyszącej związanej z tymi budynkami, podlega opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 23 %. W przypadku sprzedaży domów jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2 stawkę podatku należy ustalić z zastosowaniem art. 41 ust. 12c ustawy o VAT.

Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę wyroków polskich sądów administracyjnych należy stwierdzić iż zapadły one w odniesieniu do stanów faktycznych, które różnią się znacznie od sytuacji opisanej w przedmiotowym wniosku. I tak, powołany wyrok NSA z dnia 11 maja 2010r. (sygn. I FSK 724/09) dotyczył odmiennego stanu faktycznego, aniżeli przedstawiony we wniosku, a mianowicie sprzedaży lokalu mieszkalnego położonego w budynku wielorodzinnym i przyporządkowanego do niego miejsca postojowego zlokalizowanym w hali garażowej. W wyroku WSA z dnia 06 października 2009 r. (syg. I SA/PO 700/09) stan faktyczny dotyczył stawki podatku VAT przy dostawie lokalu mieszkalnego wraz z udziałem w gruncie (drodze dojazdowej i parkingu). Z kolei pozostałe powołane przez Wnioskodawcę wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego również różnią się od przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, a konkretnie dotyczą realizowania przez podatnika w obiekcie budownictwa mieszkaniowego robót budowlano – montażowych polegających na montażu parapetów (sygn. I FSK 545/08), montażu okien (sygn. I FSK 1946/07), montażu więźby dachowej (sygn. I FSK 1512/07), montażu markiz (sygn. I FSK 284/08). Powołany przez Wnioskodawcę wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 05.03.2010r. (I SA/Kr 1657/09) dotyczył dostawy i montażu rezonansu magnetycznego na rzecz szpitala razem z wykonaniem instalacji elektrycznej do podłączenia urządzenia, wykonaniem instalacji klimatyzującej pomieszczenie pracowni zgodnie z wymogami producenta oraz montażem tzw. klatki Faraday´a tj. instalacji izolacyjnej. Natomiast powołany przez Wnioskodawcę wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (sprawa C-349/96) dotyczył zwolnienia z podatku od wartości dodanej transakcji ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.