IBPP3/443-654/08/KO | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach,
Czy sprzedaż budynków (nakładów), należących do Spółdzielni SCH, ale usytuowanych na nieruchomościach nienależących do Spółdzielni SCH podlega opodatkowaniu podatkiem VAT czy też podlega zwolnieniu wynikającemu z art. 43 ust. 1 pkt 2?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółdzielni w przedstawione we wniosku z dnia 12 września 2008r. (data wpływu do BKIP 15 września 2008r.), uzupełnionym pismem z dnia 18 listopada 2008r. (data wpływu) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży budynków posadowionych na cudzym gruncie - jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 12 września 2008r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony pismem w dniu 18 listopada 2008r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży budynków posadowionych na cudzym gruncie.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółdzielnia (zwana dalej: Spółdzielnia) z siedzibą w D. G. jest posiadaczem następujących nieruchomości:

  1. nieruchomość położona w D. G. - działka nr 2671 o pow. 1240 m (obręb Z., nr mapy 5), zabudowana budynkiem - pawilonem handlowym - budynek został wzniesiony w latach 70-tych dwudziestego wieku przez poprzednika prawnego spółdzielni - przed wejściem w życie przepisów o VAT. Właścicielem nieruchomości jest gmina.
  2. nieruchomość położona w D. G. - działki nr 736/1 oraz 737/1 (obręb Ł., nr mapy 5), zabudowana budynkiem tzw. sklepu rolniczego oraz magazynami. Zgodnie z wpisami w księdze wieczystej KW nr 8794, prowadzonej przez Sąd Rejonowy w D. G. Wydział Ksiąg Wieczystych, właścicielami działek są osoby fizyczne. Sklep rolniczy i magazyny zostały zbudowane przez Spółdzielnię przed wejściem w życie przepisów o VAT.
  3. nieruchomość położona w W. - działki nr 763/1 o pow. 0.16.33 ha oraz działki nr 764/1 o pow. 0.03.89, na których został wybudowany budynek tzw. wytwórni wód. Właścicielem nieruchomości jest Skarb Państwa, reprezentowany przez Starostę. Poprzednik prawny spółdzielni objął we władanie przedmiotowe działki na przełomie lat 60 i 70-tych dwudziestego wieku, budynek wytwórni wód gazowanych został wybudowany w 1972r., zaś w roku 1993 nastąpiła modernizacja polegająca na dobudowaniu z konstrukcji stalowej pomieszczenia na zbiorniki.

Budynki (nakłady) były wykorzystywane przez Spółdzielnię do prowadzenia działalności gospodarczej. W stosunku do żadnego z budynków nie przysługiwało Spółdzielni SCH prawo do obniżenia podatku należnego o naliczony. Wydatki poniesione na ulepszenie budynków nie przekroczyły 30% wartości początkowej.

Spółdzielnia zamierza sprzedać wymienione wyżej budynki jako nakłady na cudzej nieruchomości. Nabywcą/nabywcami będą osoby fizyczne lub podmioty niebędące właścicielami gruntów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż budynków (nakładów), należących do Spółdzielni, ale usytuowanych na nieruchomościach nienależących do Spółdzielni podlega opodatkowaniu podatkiem VAT czy też podlega zwolnieniu wynikającemu z art. 43 ust. 1 pkt 2...

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych pod warunkiem, że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku naliczonego - zwolnienie dotyczy również używanych budynków i budowli będących przedmiotem umowy najmu. Zdaniem Spółdzielni, nakłady w postaci budynku powinny być traktowane jako budynek w rozumieniu ustawy o VAT i w konsekwencji ich sprzedaż powinna podlegać zwolnieniu z podatku po spełnieniu warunków wynikających z art. 43 ust. 1 pkt 2. Jako, iż ustawa o VAT nie definiuje słowa: budynek, zgodnie z regułami wykładni prawa, można posiłkować się innymi przepisami. Zgodnie z ustawą prawo budowlane, budynek to obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, jest wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach. Posiadane przez Spółdzielnię budynki spełniają te warunki. Skoro tak, to sprzedaż posiadanych przez Spółdzielnię budynków, jako sprzedaż towarów używanych w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 2, wybudowanych przed wejściem w życie ustawy o VAT (w związku z czym nie przysługiwało odliczenie podatku naliczonego) powinna być zwolniona z podatku VAT. Zdaniem Spółdzielni fakt, iż co do zasady budynki stanowią część składową gruntu, a tym samym nie mogą być przedmiotem własności i innych praw rzeczowych, a wzniesienie budynku trwale związanego z gruntem powoduje zgodnie z zasadą superficies solo cedit, że właściciel gruntu staje się właścicielem wzniesionego budynku - nie zmienia sposobu opodatkowania planowanej przez Spółdzielnię sprzedaży budynków (nakładów) podatkiem VAT (zwolnienie). Zatem mimo, iż Spółdzielnia nie jest właścicielem budynków, ciągle mamy do czynienia ze sprzedażą „budynku” w rozumieniu ustawy o VAT i w konsekwencji ze zwolnieniem sprzedaży z podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, należy rozumieć rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel – art. 7 ust. 1 tej ustawy.

Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.

W rozumieniu art. 7, w tym również:

  1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej,
  2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji,
  3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów”, i jest wyrazem realizacji” zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatników w ramach ich działalności gospodarczej.

Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby. Na zachowanie to składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Na świadczenie usług mogą się też jednocześnie składać zachowania związane z działaniem, jak i zaniechaniem. Spod pojęcia usługi będzie natomiast wyłączone takie świadczenie, którego treścią jest przeniesienie na inny podmiot prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Stanowi ono bowiem dostawę towarów. Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do usług każde świadczenie. Jeśli tylko mamy do czynienia ze świadczeniem, to na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług stanowi ono albo usługę, albo dostawę towarów.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca zamierza sprzedać znajdujący się na cudzym gruncie:

  • wybudowany w latach 70-tych przez poprzednika prawnego spółdzielni pawilon handlowy,
  • sklep rolniczy i magazyny wybudowane przez Spółdzielnię przed wejściem w życie przepisów ustawy o VAT,
  • budynek wytwórni wód gazowanych wybudowany w 1972r. z dobudowaną w 1993r. konstrukcją stalową pomieszczenia na zbiorniki.

Mając na uwadze powyższe zdarzenie przyszłe należy zauważyć, że z punktu widzenia prawa cywilnego nakłady na budowę budynku na cudzym gruncie stanowią z definicji część składową gruntu, a tym samym własność jego właściciela. W konsekwencji podmiot, który wybudował budynki na cudzym gruncie, nie może sprzedać owych nakładów, ponieważ nie ma do nich tytułu prawnego. Niemniej podmiot ten dysponuje pewnym prawem do takich nakładów i może to prawo przenieść na rzecz innego podmiotu. Ustawa o podatku od towarów i usług posługuje się w odniesieniu do dostawy towarów sformułowaniem „przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel” (art. 7 ust.1 ustawy), a zatem nie uzależnia dostawy towarów od tytułu własności dostarczanych towarów. Niemniej, należy stwierdzić, iż zbycie nakładów poniesionych na wybudowanie budynku na cudzym gruncie nie może zostać uznane za odpłatną dostawę towarów, gdyż nie mamy tu do czynienia z odrębną rzeczą (art. 2 pkt 6 ustawy), która mogłaby stanowić towar. Zatem zbycie nakładów poniesionych na wybudowanie budynku na cudzym gruncie należy zaliczyć do świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ww. ustawy, gdyż dochodzi w tym przypadku do przeniesienia prawa majątkowego.

Wysokość opodatkowania ww. czynności, regulują przepisy Działu VIII ustawy o podatku od towarów i usług (art. 41-85). Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W świetle powyższego sprzedaż nakładów, poniesionych na wybudowanie budynków, o których mowa we wniosku, stanowić będzie w świetle art. 8 ust. 1 ww. ustawy świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług przy zastosowaniu stawki 22% na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.