ILPB4/4510-1-48/16-2/DS | Interpretacja indywidualna

Podatek dochodowy od osób prawnych w zakresie obowiązku składania sprawozdania finansowego.
ILPB4/4510-1-48/16-2/DSinterpretacja indywidualna
  1. dokumentacja
  2. dokumentacja podatkowa
  3. działalność gospodarcza
  4. działalność statutowa
  5. ewidencja rachunkowa
  6. kościelne osoby prawne
  7. obowiązek sporządzenia dokumentacji podatkowej
  8. sprawozdania finansowe
  9. zeznanie podatkowe
  1. Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT) -> Pobór podatku -> Zeznania podatkowe

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 4 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Parafii przedstawione we wniosku z dnia 23 lutego 2016 r. (data wpływu 29 lutego 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie obowiązku składania sprawozdania finansowego – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 29 lutego 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie obowiązku składania sprawozdania finansowego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni jest kościelną osobą prawną na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 13 maja 1994 r. o stosunku Państwa do Kościoła w Rzeczypospolitej Polsce. Wnioskodawczyni prowadzi działalność duszpasterską (niegospodarcza działalność statutowa) i uzyskuje dochody z niegospodarczej działalności statutowej. W tym zakresie prowadzi księgowość parafialną w oparciu o wewnętrzne przepisy kościelne, albowiem kościelne osoby prawne nie mają obowiązku prowadzenia dokumentacji wymaganej przez przepisy Ordynacji podatkowej (vide art. 17 ust. 1 pkt 4a litera a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

Oprócz działalności duszpasterskiej Parafia prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą polegającą na wynajmie nieruchomości w ramach powołanej w tym celu jednostki lokalnej: Administracja Parafii. Dochód z tego tytułu (jeżeli taki zostanie wypracowany w danym roku podatkowym) na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4a ustawy o podatku dochodowy od osób prawnych jest zwolniony z podatku dochodowego, gdyż przeznaczany jest na cele wskazane w art. 17 ust. 1 pkt 4a litera b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: updop), tj. w szczególności na cele kultu religijnego, oświatowo-wychowawcze, kulturalne, charytatywno-opiekuńcze, inwestycje sakralne, katechetyczne.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Parafia ma obowiązek przedkładać Urzędowi Skarbowemu sprawozdanie finansowe łączne (w rozumieniu ustawy o rachunkowości) obejmujące pozarolniczą działalność gospodarczą Parafii polegającą na wynajmie pomieszczeń wraz z działalnością kościelną (niegospodarczą działalnością statutową), czy jedynie sprawozdanie finansowe obejmujące pozarolniczą działalność gospodarczą...

Zdaniem Wnioskodawcy powinien on przedkładać Urzędowi Skarbowemu sprawozdanie finansowe jedynie z prowadzonej działalności gospodarczej, a nie sprawozdanie finansowe łączne obejmujące działalność gospodarczą wraz z działalnością kościelną (niegospodarczą działalność statutową).

Powyższe wynika z faktu, że Parafia nie ma obowiązku prowadzenia dokumentacji z niegospodarczej działalności statutowej i nie ma obowiązku dołączania do składanego zeznania rocznego CIT-8 z pozarolniczej działalności gospodarczej informacji o przychodach z działalności duszpasterskiej, w tym o otrzymanych darowiznach, CIT-D (vide: interpretacje organów skarbowych w sprawach indywidualnych: IBPBI/2/4510-231/15/MS, IBPBI/2/423-1001/13/PP, IBPBI/2/423- 349/12/CzP).

W myśl art. 2 ust. 4 ustawy o rachunkowości „Kościelne osoby prawne nieprowadzące działalności gospodarczej prowadzą rachunkowość zgodnie z przepisami wewnętrznymi tych osób”. Z kolei w myśl art. 17 ust. 1 pkt 4a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych „Wolne od podatku są dochody kościelnych osób prawnych:

  1. z niegospodarczej działalności statutowej; w tym zakresie kościelne osoby prawne nie mają obowiązku prowadzenia dokumentacji wymaganej przez przepisy Ordynacji podatkowej,
  2. z pozostałej działalności – w części przeznaczonej na cele: kultu religijnego, oświatowo-wychowawcze, naukowe, kulturalne, charytatywno-opiekuńcze oraz na konserwację zabytków, prowadzenie punktów katechetycznych, inwestycje sakralne w zakresie: budowy, rozbudowy i odbudowy kościołów oraz kaplic, adaptację innych budynków na cele sakralne, a także innych inwestycji przeznaczonych na punkty katechetyczne i zakłady charytatywno-opiekuńcze.

Z cytowanego powyżej przepisu art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a wynika, że „kościelne osoby prawne nie mają obowiązku prowadzenia dokumentacji wymaganej przez przepisy Ordynacji podatkowej” z niegospodarczej działalności statutowej. W myśl art. 27 ust. 1 updop podatnicy, z wyjątkiem zwolnionych od podatku na podstawie art. 6 ust. 1, art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a i przepisów ustawy wymienionej w art. 40 ust. 2 pkt 8, są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości dochodu (straty) osiągniętego w roku podatkowym – do końca trzeciego miesiąca roku następnego i w tym terminie wpłacić podatek należny albo różnicę między podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą należnych zaliczek za okres od początku roku.

Dochody Parafii, będącej kościelną osobą prawną, uzyskane z niegospodarczej działalności statutowej są wolne od podatku w myśl art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a updop, a zatem Parafia nie jest zobowiązana do składania zeznań rocznych zgodnie z art. 27 ust. 1 ww. ustawy.

Z kolei w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej prowadzonej w ramach jednostki lokalnej, tj. „Administracja Parafii” Parafia sporządza sprawozdanie finansowe i przedkłada je Urzędowi Skarbowemu, zgodnie z art. 2 ust. 4 ustawy o rachunkowości.

Skoro Parafia nie ma obowiązku prowadzenia dokumentacji wymaganej przez przepisy Ordynacji podatkowej z zakresu swojej niegospodarczej działalności statutowej, a także nie ma obowiązku składania zeznań rocznych z niegospodarczej działalności statutowej oraz w myśl art. 2 ust. 1 ustawy o stosunku Państwa do Kościoła w RP „Kościół rządzi się w swoich sprawach wewnętrznych przepisami Zasadniczego Prawa Wewnętrznego, uchwalanego przez Synod Kościoła”, to tym samym należy uznać, że art. 2 ust. 4 ustawy o rachunkowości należy interpretować w ten sposób, że Parafia nie ma obowiązku sporządzać sprawozdania finansowego łącznego obejmującego również niegospodarczą działalność statutową, a ma obowiązek sporządzać sprawozdanie finansowe obejmujące jedynie działalność gospodarczą.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych należy stwierdzić, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego niniejszą interpretację.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.