IPPB6/4510-21/15-2/AZ | Interpretacja indywidualna

Ustalenie przychodu spółki technologicznej z tytułu leasingu finansowego oraz leasingu operacyjnego
IPPB6/4510-21/15-2/AZinterpretacja indywidualna
  1. leasing finansowy
  2. leasing operacyjny
  3. maszyny
  4. przychód
  5. spółki
  6. umowa
  7. wartość początkowa
  1. Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT) -> Zwolnienia przedmiotowe

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 24 kwietnia 2015 r. (data nadania 24 kwietnia 2015 r., data wpływu 30 kwietnia 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

  • ustalenia przychodu spółki technologicznej z tytułu leasingu finansowego (pytanie nr 1) – jest prawidłowe,
  • ustalenie przychodu spółki technologicznej z tytułu leasingu operacyjnego (pytanie nr 2) – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 30 kwietnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia przychodu spółki technologicznej z tytułu leasingu finansowego oraz leasingu operacyjnego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca zwraca się z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej w trybie określonym w art. 14n § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, tj. jako przyszły wspólnik spółki, której dotyczyć mają konsekwencje podatkowe zdarzenia opisanego w interpretacji. Wnioskodawca planuje powołać spółkę komandytową, która następnie zostanie przekształcona w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. Na chwilę obecną, Wnioskodawca przygotowuje dokumenty na potrzeby powołania spółki komandytowej. Planowane jest, że siedzibą spółki będą ZŚ. Charakterystyka spółki oraz działalność, którą zamierza podjąć, zostały opisane w dalszej części niniejszego wniosku.

Wnioskodawca jest spółką kapitałową z siedzibą w H. Wnioskodawca należy do międzynarodowej grupy kapitałowej L. specjalizującej się w produkcji wyrobów elektrotechnicznych.

Wnioskodawca planuje powołać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej spółkę osobową działającą w formie spółki komandytowej, w której obejmie pozycję komandytariusza. Drugim wspólnikiem spółki komandytowej (komplementariuszem) będzie spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, która prowadzi działalność gospodarczą i podlega opodatkowaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatkiem dochodowym od osób prawnych („CIT”) od całości osiąganych dochodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). Komplementariusz należy do tej samej grupy kapitałowej co Wnioskodawca.

Przyczyną powołania spółki komandytowej jest planowana reorganizacja działalności grupy kapitałowej, w skład której wchodzi Wnioskodawca oraz przyszły komplementariusz spółki komandytowej. W ramach planowanej reorganizacji dojdzie do wyodrębnienia zespołu środków trwałych (m. in. budynków, budowli oraz maszyn służących do produkcji wyrobów elektrotechnicznych – „park maszynowy”) wchodzących obecnie w skład majątku komplementariusza oraz wniesienia ich w formie wkładu niepieniężnego do spółki komandytowej. Po wniesieniu w formie wkładu niepieniężnego parku maszynowego, spółka komandytowa – jako wyspecjalizowany w tym zakresie podmiot – przejmie odpowiedzialność za bieżący zarząd parkiem maszynowym, jak również będzie prowadzić gospodarkę kolejno nabywanymi składnikami parku maszynowego.

Z uwagi na względy natury prawnej, związane z zarządzeniem odpowiedzialnością spółki i wspólników, po wniesieniu parku maszynowego do spółki komandytowej może ona zostać przekształcona w spółkę kapitałową – spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. W dalszej części niniejszego wniosku, spółka z o. o. powstała z przekształcenia spółki komandytowej, która będzie odpowiadać za bieżący zarząd parkiem maszynowym, określana jest jako: „spółka technologiczna”.

W następstwie wniesienia parku maszynowego do spółki technologicznej dojdzie do zawarcia między spółką technologiczną (przed przekształceniem w spółkę z o. o.) oraz komplementariuszem (zwanym w dalszej części wniosku: „korzystającym”) umów, na mocy których korzystający stanie się uprawniony do wykorzystywania parku maszynowego w swojej działalności. W odniesieniu do części umów, umowy te będą posiadać cechy umowy tzw. „leasingu finansowego” w myśl art. 17f ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 851 ze zm.; dalej: „ustawa o CIT”), tj.:

  • zostaną zawarte na czas oznaczony,
  • przewidziana w umowach suma opłat leasingowych, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, będzie odpowiadać co najmniej wartości początkowej środków trwałych,
  • umowy będą zawierać postanowienie, zgodnie z którym w podstawowym okresie umowy leasingu odpisy amortyzacyjne będą dokonywane przez korzystającego.

Niemniej jednak, część umów dotyczących używania przez korzystającego środków trwałych wchodzących w skład parku maszynowego może nie spełniać wszystkich warunków wymaganych dla uznania ich za umowy tzw. „leasingu finansowego” w myśl art. 17f ust. 1 ustawy o CIT. Jednakże, w takim przypadku umowy te będą kwalifikowane jako umowy tzw. „leasingu operacyjnego” w myśl art. 17b ust. 1 ustawy o CIT, tj.:

  • zostaną zawarte na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji (w przypadku gdy przedmiotem umowy leasingu będą podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości niematerialne i prawne) albo zostaną zawarte na okres co najmniej 5 lat (jeżeli przedmiotem umowy są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości),
  • przewidziana w umowach suma opłat leasingowych, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, będzie odpowiadać co najmniej wartości początkowej środków trwałych.

W związku z planowanym zawarciem powyższych umów, Wnioskodawca powziął wątpliwości odnośnie prawidłowej metodologii ustalania wysokości przychodu podatkowego po stronie spółki technologicznej z tytułu otrzymywanych opłat leasingowych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.
  1. Czy przychodem spółki technologicznej, w przypadku gdy zawarte przez spółkę technologiczną oraz korzystającego umowy będą spełniały warunki określone w art. 17f ust. 1 ustawy o CIT, będą opłaty leasingowe w części przekraczającej spłatę wartości początkowej środków trwałych będących przedmiotem leasingu, która to wartość zostanie ustalona w wysokości wartości początkowej poszczególnych środków trwałych wchodzących w skład parku maszynowego, od której dokonywane były – przed wniesieniem ich w formie wkładu niepieniężnego do spółki technologicznej – odpisy amortyzacyjne...
  2. Czy przychodem spółki technologicznej, w przypadku gdy zawarte przez spółkę technologiczną oraz korzystającego umowy nie będą spełniały warunków określonych w art. 17f ust. 1 ustawy o CIT oraz będą spełniały warunki określone w art. 17b ust. 1 ustawy o CIT, będzie kwota opłat leasingowych...

Zdaniem Wnioskodawcy:

  1. Przychodem spółki technologicznej, w przypadku gdy zawarte przez spółkę technologiczną oraz korzystającego umowy będą spełniały warunki określone w art. 17f ust. 1 ustawy o CIT, będą opłaty leasingowe w części przekraczającej spłatę wartości początkowej środków trwałych będących przedmiotem leasingu, która to wartość zostanie ustalona w wysokości wartości początkowej poszczególnych środków trwałych wchodzących w skład parku maszynowego, od której dokonywane były – przed wniesieniem ich w formie wkładu niepieniężnego do spółki technologicznej – odpisy amortyzacyjne.
  2. Przychodem spółki technologicznej, w przypadku gdy zawarte przez spółkę technologiczną oraz korzystającego umowy nie będą spełniały warunków określonych w art. I7f ust. i ustawy o CIT oraz będą spełniały warunki określone w art. lyb ust. i ustawy o CIT, będzie kwota opłat leasingowych.

Ad. pyt. 1

Zgodnie z art. 17f ust. 1 ustawy o CIT, który ustanawia reguły rozliczania przychodów podatkowych oraz kosztów ich uzyskania z tytułu umowy tzw. „leasingu finansowego”, do przychodów finansującego i odpowiednio do kosztów uzyskania przychodów korzystającego, nie zalicza się opłat ustalonych w umowie leasingu, w części stanowiącej spłatę wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

  • umowa leasingu została zawarta na czas oznaczony,
  • suma ustalonych w umowie leasingu opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych
  • umowa zawiera postanowienie, że odpisów amortyzacyjnych w podstawowym okresie umowy leasingu dokonuje korzystający.

Natomiast zgodnie z art. 17f ust. 3 ustawy o CIT do przychodów finansującego zalicza się opłaty leasingowe, w części przewyższającej spłatę wartości początkowej, określonej zgodnie z art. 16g.

Celem powyższych regulacji jest ograniczenie wysokości przychodu podatkowego po stronie finansującego wyłącznie do nadwyżki opłat leasingowych ponad wartość inwestycji poczynionej przez finansującego w środki trwałe będące przedmiotem leasingu, która to wartość nie jest przez finansującego amortyzowana dla celów podatkowych.

Zgodnie z definicją z art. 17a pkt 7 ustawy o CIT, przez spłatę wartości początkowej należy rozumieć faktycznie otrzymaną przez finansującego w opłatach ustalonych w umowie leasingu równowartość wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, określoną zgodnie z art. 16g, w podstawowym okresie umowy leasingu.

Z przytoczonej wyżej definicji wynika, że dla ustalenia znaczenia terminu „spłata wartości początkowej” niezbędne jest odniesienie się do dyspozycji art. 16g ustawy o CIT, który zawiera szczegółowe wytyczne w zakresie sposobu ustalenia wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (co do zasady uzależnione od sposobu ich nabycia lub wytworzenia). Wśród przepisów zawartych w art. 16g ustawy o CIT została przewidziana reguła dotycząca ustalenia wartości początkowej środka trwałego w sytuacji wniesienia go w formie wkładu niepieniężnego do spółki niebędącej osobą prawną, tj. w trybie zgodnym ze zdarzeniem przyszłym przedstawionym w niniejszym wniosku (art. 16g ust. 1 pkt 4a lit. a) ustawy o CIT. Reguła ta stanowi, iż wartość początkowa środka trwałego będącego przedmiotem wkładu – o ile był on amortyzowany – powinna zostać ustalona w wysokości wartości początkowej, od której dokonywane były odpisy amortyzacyjne. W ocenie Wnioskodawcy, przez „wartość początkową, od której dokonywane były odpisy amortyzacyjne” należy rozumieć historyczną wartość początkową środka trwałego, od której były dokonywane odpisy amortyzacyjne przez pierwotnego właściciela – tj. podmiot wnoszący wkład niepieniężny.

Zastosowanie powyższych zasad w zdarzeniu przyszłym będącym przedmiotem niniejszego wniosku oznacza, iż wartość początkowa środków trwałych wchodzących w skład parku maszynowego, której wysokość wyznaczać będzie kwotę stanowiącą wartość „spłaty wartości początkowej”, powinna zostać określona zgodnie z wytycznymi określonymi w art. 17f ust. 1 w zw. z art. 17a pkt 7 oraz 16g ust. 1 pkt 4a lit. a) ustawy o CIT. W rezultacie, wartość początkowa środków trwałych będących przedmiotem leasingu powinna zostać ustalona w wysokości wartości początkowej, od której dokonywane były odpisy amortyzacyjne przed wniesieniem wkładu niepieniężnego do spółki technologicznej.

Powyższe zasady nie ulegną zmianie po ewentualnym przekształceniu spółki technologicznej ze spółki osobowej w spółkę kapitałową. Wynika to z literalnego brzmienia art. 16g ust. 9 ustawy o CIT, zgodnie z którym – w razie przekształcenia formy prawnej – wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ustala się w wysokości wartości początkowej określonej w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podmiotu przekształcanego. Zasadę tę stosuje się odpowiednio do spółek niebędących osobami prawnymi.

Wnioskodawca pragnie również zauważyć, iż wartość początkowa poszczególnych składników parku maszynowego ustalona zgodnie ze wskazanymi powyżej regułami (określonymi w art. 16g ust. 1 pkt 4a lit. a ustawy o CIT) będzie nie niższa od sumy opłat leasingowych ustalonych w umowie zawartej między spółką technologiczną oraz korzystającym. Innymi słowy, wartość początkowa środków trwałych zostanie ustalona z uwzględnieniem opłat leasingowych, które zostaną faktycznie rozliczone pomiędzy stronami umowy. W tym miejscu Wnioskodawca podkreśla, iż w jego ocenie, nie byłoby właściwe ustalenie wartości początkowej środków trwałych w oparciu o ich wartość rynkową. Takie podejście doprowadziłoby bowiem do ustalenia wartości początkowej środków trwałych na bazie abstrakcyjnych kwot (które jedyne potwierdzenie mogłyby znaleźć w przygotowanych na ten cel wycenach), mogących różnić się od rzeczywistych wartości wynikających z ewidencji podatkowych stron umowy leasingu finansowego.

Podsumowując, Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż w przypadku wniesienia parku maszynowego w formie wkładu niepieniężnego do spółki technologicznej, przychodem spółki technologicznej – w sytuacji, w której umowy leasingu będą spełniały warunki określone w art. 17f ust. 1 ustawy o CIT – będzie kwota opłat leasingowych w części przekraczającej spłatę wartości początkowej środków trwałych będących przedmiotem leasingu, która to wartość zostanie ustalona w wysokości wartości początkowej poszczególnych środków trwałych wchodzących w skład parku maszynowego, od której dokonywane były – przed wniesieniem ich w formie wkładu niepieniężnego do spółki technologicznej – odpisy amortyzacyjne.

Punkt widzenia zbieżny ze stanowiskiem Wnioskodawcy, który zakłada ustalenie przychodu podatkowego po stronie finansującego w oparciu o wartość początkową przedmiotu leasingu określoną w oparciu o regulacje art. 16g ustawy o CIT został potwierdzony w wielu indywidualnych interpretacjach przepisów prawa podatkowego wydanych z upoważnienia Ministra Finansów, m. in. w interpretacjach Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach:

  • z dnia 27 września 2012 r. (sygn. IBPBI/2/423-786/12/BG),
  • z dnia 9 grudnia 2011 r. (sygn. IBPBI/2/423-1150/11/PC),
  • z dnia 31 października 2011 r. (sygn. IBPBI/2/423-927/ 11/PC),
  • z dnia 3 października 2011 r. (sygn. IBPBI/2/423-790/11/CZP).

Ponadto, identyczna metodologia ustalenia wartości początkowej na potrzeby ujęcia go w rejestrze środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych korzystającego została wyrażona w szeregu indywidualnych interpretacji podatkowych, m. in. w:

  1. interpretacjach Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach:
  2. interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi:
    • z dnia 5 września 2013 r. (sygn. IPTPB3/423-214/13-2/GG),
    • z dnia 3 września 2013 r. (sygn. IPTB3/423-211/13-4/PM),
  3. interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu:
  4. interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie:

Ad. pyt. 2

Zdaniem Wnioskodawcy, w sytuacji, w której zawarte między spółką technologiczną oraz korzystającym umowy dotyczące korzystania z parku maszynowego nie będą spełniały warunków określonych w art. 17f ust. 1 ustawy o CIT (tzw. „leasing finansowy”), natomiast będą spełniały warunki określone w art. 17b ust. 1 ustawy o CIT („tzw. „leasing operacyjny”) przychodem spółki technologicznej będzie pełna wartość opłat leasingowych.

Powyższe skutki wynikają z niebudzącego wątpliwości oraz powszechnie akceptowanego rozumienia regulacji art. 17b ust. i ustawy o CIT.

Mając na uwadze powyższe, Spółka wnosi o potwierdzenie prawidłowości przedstawionego stanowiska.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie :
  • ustalenia przychodu spółki technologicznej z tytułu leasingu finansowego (pytanie nr 1) – jest prawidłowe,
  • ustalenia przychodu spółki technologicznej z tytułu leasingu operacyjnego (pytanie nr 2) – jest prawidłowe.

Ad. 1)

Zasady opodatkowania stron umowy leasingu podatkiem dochodowym od osób prawnych reguluje rozdział 4a – „Opodatkowanie stron umowy leasingu”, ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2014 r., poz. 851, dalej „updop”).

Zgodnie z art. 17a pkt 1 updop, ilekroć w rozdziale jest mowa o umowie leasingu rozumie się przez to umowę nazwaną w kodeksie cywilnym, a także każdą inną umowę, na mocy której jedna ze stron, zwana dalej „finansującym”, oddaje do odpłatnego używania albo używania i pobierania pożytków na warunkach określonych w ustawie drugiej stronie, zwanej dalej „korzystającym”, podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a także grunty.

Stosownie do treści art. 17f ust. 1 updop, do przychodów finansującego i odpowiednio do kosztów uzyskania przychodów korzystającego nie zalicza się opłat, o których mowa w art. 17b ust. 1, w części stanowiącej spłatę wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli są spełnione łącznie następujące warunki:

  1. umowa leasingu została zawarta na czas oznaczony,
  2. suma ustalonych w umowie leasingu opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, a w przypadku zawarcia przez finansującego następnej umowy leasingu środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej będących uprzednio przedmiotem takiej umowy odpowiada co najmniej jego wartości rynkowej z dnia zawarcia następnej umowy leasingu; przepis art. 14 stosuje się odpowiednio:
  3. umowa zawiera postanowienie, że odpisów amortyzacyjnych w podstawowym okresie umowy leasingu dokonuje korzystający.

Warunki te muszą być spełnione łącznie. Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków spowoduje opodatkowanie umowy na zasadach określonych w art. 17l, chyba że spełniać będzie ona przesłanki określone dla leasingu operacyjnego (art. 17b ust. 1 updop).

Natomiast zgodnie z art. 17f ust. 3 ustawy updop do przychodów finansującego zalicza się opłaty, o których mowa w art. 17b ust. 1 updop, uzyskane z tytułu wszystkich umów leasingu zawartych przez finansującego dotyczących tego samego środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, w części przewyższającej spłatę wartości początkowej, określonej zgodnie z art. 16g.

Przepisy nie określają szczególnego sposobu ustalania wartości początkowej środków trwałych będących przedmiotem leasingu finansowego. Sposób ustalenia wartości początkowej przedmiotu leasingu wynika jednak pośrednio z definicji pojęcia „spłaty wartości początkowej” określonej w art. 17a ust. 1 pkt 7 updop.

Zgodnie z definicją z art. 17a pkt 7 updop, przez spłatę wartości początkowej należy rozumieć faktycznie otrzymaną przez finansującego w opłatach ustalonych w umowie leasingu równowartość wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, określoną zgodnie z art. 16g, w podstawowym okresie umowy leasingu.

Zatem określając podstawę dokonywania odpisów amortyzacyjnych, należy odwołać się do art. 16g updop. Art. 16g updop wskazuje zróżnicowane zasady ustalania przez podatników wartości początkowej składników majątku trwałego w zależności od sposobu ich nabycia.

Zgodnie z art. 16g ust. 1 updop, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-14, uważa się:

  1. w razie odpłatnego nabycia cenę ich nabycia;
  2. a. w razie częściowo odpłatnego nabycia, cenę ich nabycia powiększoną o wartość przychodu określonego w art. 12 ust. 5a;
  3. w razie wytworzenia we własnym zakresie koszt wytworzenia;
  4. w razie nabycia w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób wartość rynkową z dnia nabycia, chyba że umowa darowizny albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa tę wartość w niższej wysokości;
  5. w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego wniesionego do spółki albo spółdzielni - ustaloną przez podatnika, z zastrzeżeniem pkt 4c, na dzień wniesienia wkładu wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej;
  6. a. w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego do spółki niebędącej osobą prawną:
    1. wartość początkową, od której dokonywane były odpisy amortyzacyjne - jeżeli przedmiot wkładu był amortyzowany,
    2. wydatki poniesione na nabycie lub wytworzenie przedmiotu wkładu, niezaliczone do kosztów uzyskania przychodów w jakiejkolwiek formie - jeżeli przedmiot wkładu nie był amortyzowany,
    3. wartość określoną zgodnie z art. 14 - jeżeli ustalenie wydatków na nabycie lub wytworzenie przedmiotu wkładu przez wspólnika wnoszącego wkład, będącego osobą fizyczną, jest niemożliwe i przedmiot wkładu nie był wykorzystywany przez wnoszącego wkład w prowadzonej działalności gospodarczej, z wyłączeniem wartości niematerialnych i prawnych wytworzonych przez wspólnika we własnym zakresie;
  7. b. w razie przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną w jednoosobową spółkę kapitałową:
    1. wartość początkową, od której dokonywane były odpisy amortyzacyjne,
    2. wartość poniesionych wydatków na nabycie albo wytworzenie składników majątku, niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów w jakiejkolwiek formie - jeżeli rzeczy te lub prawa nie były amortyzowane;
  8. c. w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego komercjalizowanej własności intelektualnej wniesionej do spółki kapitałowej przez podmiot komercjalizujący – wartość, o której mowa w art. 15 ust. 1s;
  9. w razie otrzymania w związku z likwidacją osoby prawnej, z zastrzeżeniem ust. 10b - ustaloną przez podatnika wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej;
  10. w razie nabycia, w następstwie wykonania świadczenia niepieniężnego, o którym mowa w art. 14a – wartość wierzytelności (należności) uregulowanej w wyniku wykonania świadczenia niepieniężnego, o którym mowa w tym przepisie; przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio;
  11. w przypadku prowadzenia przez podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2, działalności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczny zakład lub przeniesienia przez spółki zawiązane na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 2157/2001 z dnia 8 października 2001 r. w sprawie statusu spółki europejskiej (SE) i spółdzielnie zawiązane na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 1435/2003 z dnia 22 lipca 2003 r. w sprawie statusu spółdzielni europejskiej (SCE) ich siedziby lub zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – wartość, o której mowa w art. 15 ust. 1y, nie wyższą jednak od wartości rynkowej składnika majątku.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca planuje powołać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej spółkę osobową działającą w formie spółki komandytowej, w której obejmie pozycję komandytariusza. Drugim wspólnikiem spółki komandytowej (komplementariuszem) będzie spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, która prowadzi działalność gospodarczą i podlega opodatkowaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości osiąganych dochodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). Komplementariusz należy do tej samej grupy kapitałowej co Wnioskodawca.

Przyczyną powołania spółki komandytowej jest planowana reorganizacja działalności grupy kapitałowej, w skład której wchodzi Wnioskodawca oraz przyszły komplementariusz spółki komandytowej. W ramach planowanej reorganizacji dojdzie do wyodrębnienia zespołu środków trwałych (m. in. budynków, budowli oraz maszyn służących do produkcji wyrobów elektrotechnicznych „park maszynowy”) wchodzących obecnie w skład majątku komplementariusza oraz wniesienia ich w formie wkładu niepieniężnego do spółki komandytowej. Po wniesieniu w formie wkładu niepieniężnego parku maszynowego, spółka komandytowa – jako wyspecjalizowany w tym zakresie podmiot – przejmie odpowiedzialność za bieżący zarząd parkiem maszynowym, jak również będzie prowadzić gospodarkę kolejno nabywanymi składnikami parku maszynowego.

Odnosząc się do powyższego art. 16g ust.1 pkt 4a lit. a przewiduje regułę dotyczącą ustalania wartości początkowej środka trwałego w sytuacji wniesienia go w formie wkładu niepieniężnego do spółki niebędącej osobą prawną. Zgodnie z tą regułą wartość początkową środka trwałego będącego przedmiotem wkładu jeżeli był on amortyzowany, powinna zostać ustalona w wysokości wartości początkowej, od której były dokonywane odpisy amortyzacyjne.

Reasumując należy stwierdzić, że w przypadku wniesienia parku maszynowego w formie wkładu niepieniężnego do spółki technologicznej, przychodem spółki technologicznej w sytuacji, w której umowy leasingu będą spełniały warunki określone w art. 17f ust. 1 updop będzie kwota opłat leasingowych w części przekraczającej spłatę wartości początkowej środków trwałych będących przedmiotem leasingu, która to wartość zostanie ustalona w wysokości wartości początkowej poszczególnych środków trwałych wchodzących w skład parku maszynowego, od której dokonywane były przed wniesieniem ich w formie wkładu niepieniężnego do spółki technologicznej odpisy amortyzacyjne.

Ad. 2)

Natomiast stosownie do art. 17b ust. 1 updop, opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowią przychód finansującego i odpowiednio w przypadku, o którym mowa w pkt 1, koszt uzyskania przychodów korzystającego, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, jeżeli:

  1. umowa leasingu, w przypadku gdy korzystającym nie jest osoba wymieniona w pkt 2, została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli przedmiotem umowy leasingu są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości niematerialne i prawne, albo została zawarta na okres co najmniej 5 lat, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości;
  2. umowa leasingu, w przypadku gdy korzystającym nie jest osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, została zawarta na czas oznaczony,
  3. suma ustalonych opłat w umowie leasingu, o której mowa w pkt 1 lub 2, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, a w przypadku zawarcia przez finansującego następnej umowy leasingu środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej będących uprzednio przedmiotem takiej umowy odpowiada co najmniej jego wartości rynkowej z dnia zawarcia następnej umowy leasingu; przepis art. 14 stosuje się odpowiednio.

Jeżeli jednak zgodnie z art. 17b ust. 2 updop, finansujący w dniu zawarcia umowy leasingu korzysta ze zwolnień w podatku dochodowym przysługujących na podstawie:

  • art . 6,
  • przepisów o specjalnych strefach ekonomicznych,
  • art . 23 i 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym (Dz. U. Z 1997 r. Nr 26, poz. 143, z 1998 r. Nr 160, poz. 1063 oraz z 1999 r. Nr 49, poz. 484 i Nr101, poz. 1178)

– do umowy tej stosuje się zasady opodatkowania określone w art. 17f-17h.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że część umów dotyczących używania przez korzystającego środków trwałych wchodzących w skład parku maszynowego może nie spełniać wszystkich warunków wymaganych dla uznania ich za umowy tzw. „leasingu finansowego” w myśl art. 17f ust. 1 updop. Jednakże, w takim przypadku umowy te będą kwalifikowane jako umowy tzw. „leasingu operacyjnego” w myśl art. 17b ust. 1 ustawy pdop.

Odnosząc powyższe przepisy do przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, należy stwierdzić, że po spełnieniu warunków określonych w art. 17f ust.1 updop, przychodem spółki technologicznej będzie pełna wartość opłat leasingowych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie:
  • ustalenia przychodu spółki technologicznej z tytułu leasingu finansowego (pytanie nr 1) – jest prawidłowe,
  • ustalenia przychodu spółki technologicznej z tytułu leasingu operacyjnego (pytanie nr 2) – jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ponadto, odnośnie powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych organ wskazuje, że powołane interpretacje indywidualne przepisów prawa podatkowego zapadły w indywidualnych sprawach innych podatników i co do zasady nie są wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.