ITPB1/4511-98/15-3/AD | Interpretacja indywidualna

Czy wynagrodzenie za świadczone usługi za zarządzanie i prowadzenie spraw spółki komandytowej wypłacane komplementariuszowi zgodnie z umową z dnia 4 sierpnia 2014 r., na podstawie wystawionych przez niego faktur dla spółki komandytowej, stanowi dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych proporcjonalnie do posiadanych przez niego udziałów w kosztach spółki komandytowej, czyli w wysokości 31%?
ITPB1/4511-98/15-3/ADinterpretacja indywidualna
  1. amortyzacja
  2. koszty uzyskania przychodów
  3. przychód
  4. spółka komandytowa
  5. spółka osobowa
  6. udział w zyskach
  7. wynagrodzenia
  8. zarządzanie
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Koszty uzyskania przychodów -> Pojęcie i wysokość kosztów uzyskania przychodów

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 22 stycznia 2015 r. (data wpływu 2 lutego 2015 r.) uzupełnionym pismem z dnia 6 kwietnia 2015 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia przez Wnioskodawcę do kosztów uzyskania przychodów wynagrodzenia wypłaconego przez spółkę komandytową na rzecz komplementariusza za zarządzanie spółką komandytową i prowadzenie jej spraw - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 2 lutego 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia przez Wnioskodawcę do kosztów uzyskania przychodów wynagrodzenia wypłaconego przez spółkę komandytową na rzecz komplementariusza za zarządzanie spółką komandytową i prowadzenie jej spraw.

W ww. wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest jednym z pięciu komandytariuszy spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa, któremu przysługuje zgodnie z umową spółki udział w zyskach spółki komandytowej w wysokości 31%. Oprócz komandytariuszy spółkę komandytową tworzy komplementariusz - spółka z ograniczoną odpowiedzialnością.

W dniu 4 sierpnia 2014 r. zawarto pomiędzy komplementariuszem (spółką z ograniczoną odpowiedzialnością), a spółką komandytową umowę o zarządzanie i prowadzenie spraw spółki komandytowej. Celem umowy jest takie określenie wzajemnych praw i obowiązków, a także interesów stron aby doprowadzić do sprawnego, efektywnego oraz długofalowego strategicznego zarządzania spółką komandytową oraz wzrostu wartości spółki komandytowej. Do obowiązków komplementariusza należy w szczególności prowadzenie spraw spółki komandytowej poprzez zarządzanie jej majątkiem i personelem, reprezentowanie spółki komandytowej na zewnątrz, opracowanie i realizacja strategii rozwoju spółki komandytowej, kierowanie i nadzorowanie działalności spółki komandytowej, coroczne opracowanie jej budżetu oraz weryfikacja jego realizacji, opracowywanie cotygodniowych raportów sprzedaży spółki komandytowej, comiesięczne opracowywanie raportów wyników, zapewnienie obsługi prawnej i księgowej spółki komandytowej, prowadzenie polityki kadrowej, a także wypełnianie przez spółkę komandytową obowiązków wynikających z funkcji pracodawcy. Za należyte wykonanie ww. obowiązków spółka komandytowa zobowiązała się do wypłacenia na rzecz komplementariusza wynagrodzenia za prowadzenie jej spraw i zarządzanie w stałej miesięcznej kwocie netto powiększonej o podatek VAT. Oprócz podstawowego wynagrodzenia Komplementariusz będzie mógł otrzymać również premię miesięczną w wysokości 30% stałego wynagrodzenia miesięcznego po spełnieniu określonych warunków, m.in. po osiągnięciu przez spółkę komandytową odpowiedniego, określonego w umowie zysku, złożeniu przez komplementariusza wniosku o wypłatę tego dodatkowego wynagrodzenia. Decyzja o wypłacie premii będzie uzależniona m.in. od jednomyślnej uchwały wszystkich wspólników spółki komandytowej.

Zgodnie z zapisami umowy spółka komandytowa zapewnia komplementariuszowi w trakcie trwania umowy środki rzeczowe, pomieszczenia i urządzenia, za które nie pobiera dodatkowego wynagrodzenia. Komplementariusz świadczy swoje usługi na rzecz spółki komandytowej przez swoich członków zarządu. W przyszłości przewiduje się świadczenie usług przez komplementariusza również przez menedżerów, których ze spółką z ograniczoną odpowiedzialnością łączyć będą kontrakty menedżerskie.

Komplementariusz przy realizacji swoich obowiązków wynikających z zawartej w dniu 4 sierpnia 2014 r. umowy może wykorzystywać majątek spółki komandytowej oraz samochody, które spółka komandytowa użytkuje na podstawie umów leasingu. Środki rzeczowe, urządzenia oraz leasingowane samochody wykorzystywane są przez spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością spółkę komandytową nieodpłatnie tylko i wyłącznie do zarządzania i prowadzenia spraw spółki komandytowej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.
  1. Czy wynagrodzenie za świadczone usługi za zarządzanie i prowadzenie spraw spółki komandytowej wypłacane komplementariuszowi zgodnie z umową z dnia 4 sierpnia 2014 r., na podstawie wystawionych przez niego faktur dla spółki komandytowej, stanowi dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych proporcjonalnie do posiadanych przez niego udziałów w kosztach spółki komandytowej, czyli w wysokości 31%...
  2. Czy amortyzacja środków rzeczowych czy też urządzeń, które stanowią w spółce komandytowej środki trwałe oraz wydatki dotyczące tych środków rzeczowych i urządzeń, a także wydatki dotyczące samochodów wykorzystywanych przez spółkę komandytową na podstawie umów leasingu, a które to środki rzeczowe, urządzenia i samochody mogą być wykorzystywane nieodpłatnie przez komplementariusza tylko i wyłącznie do świadczonych przez niego usług zarządzania i prowadzenia spraw spółki komandytowej stanowią dla Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do posiadanych przez niego udziałów w spółce komandytowej, czyli w wysokości 31% ogólnej wartości kosztów uzyskania przychodów...

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie pierwsze. W pozostałym zakresie wniosek zostanie rozpatrzony odrębnym pismem.

Zdaniem Wnioskodawcy, wynagrodzenie za świadczone przez komplementariusza usługi zarządzania i prowadzenia spraw spółki komandytowej wypłacane mu na podstawie wystawionych przez niego faktur stanowi dla Niego na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszt uzyskania przychodu proporcjonalnie do posiadanych przez niego udziałów w zysku spółki komandytowej, czyli w wysokości 31% wartości kosztów uzyskania przychodów.

Wnioskodawca wskazuje, że zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, za wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Zatem, aby można było uznać dany wydatek za koszt uzyskania przychodu, musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy z uzyskiwanymi przychodami lub też z zachowaniem albo zabezpieczeniem źródeł przychodu. Podatnik ma więc prawo do pomniejszenia przychodów o te koszty, które mają bezpośredni lub pośredni związek z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma wpływ na wielkość osiąganych przychodów.

Komplementariusz ma nie tylko prawo, ale i obowiązek prowadzenia spraw spółki komandytowej. Na mocy art. 117 Kodeksu spółek handlowych spółkę komandytową reprezentuje komplementariusz. Jest on więc jej przedstawicielem ustawowym. Zgodnie z art. 46 Kodeksu spółek handlowych za prowadzenie spraw spółki wspólnik nie otrzymuje wynagrodzenia. Jednakże art. 37 § 1 Kodeksu spółek handlowych stanowi, że przepis art. 46 tej ustawy ma zastosowanie, jeżeli umowa spółki nie stanowi inaczej. Wspólnicy spółki komandytowej postanowili jednak w umowie spółki, że komplementariuszowi za prowadzenie jej spraw będzie przysługiwało wynagrodzenie. Zasadne jest zatem wystawienie przez komplementariusza faktury za wykonane przez niego usługi zarządzania i prowadzenia spraw spółki komandytowej.

W opinii Wnioskodawcy wynagrodzenie za wykonane przez komplementariusza usługi zgodnie z umową z dnia 4 sierpnia 2014 r. ma pośredni związek z osiąganymi przychodami, a także nie znajduje się wśród kosztów niestanowiących kosztu uzyskania przychodu wymienionych w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z uwagi na to, że podatnikiem podatku dochodowego nie jest spółka komandytowa, koszty związane ze świadczeniem przez komplementariusza usług zarządzania i prowadzenia spraw spółki komandytowej zostaną uwzględnione w kosztach przez każdego ze wspólników w proporcji do posiadanego przez każdego z nich udziału w kosztach spółki komandytowej, czyli w przypadku Wnioskodawcy w wysokości 31%. Wydatek ten niewątpliwie ma wpływ na ogólne funkcjonowanie spółki komandytowej poprzez zapewnienie jej zgodnie z zapisami umowy m.in. wysokiego poziomu zarządzania majątkiem i personelem, optymalizacji kosztów prowadzonej przez niego działalności, reprezentowania Wnioskodawcy na zewnątrz, opracowywania i realizacji strategii rozwoju czy też koordynacji prac wszystkich jednostek Wnioskodawcy. Zatem uznać należy wynagrodzenie z tytułu umowy z dnia 4 sierpnia 2014 r. wypłacone komplementariuszowi za koszt stanowiący koszt uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 4 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1030), spółka osobowa to spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa i spółka komandytowo-akcyjna. Spółka komandytowa jest spółką osobową mającą na celu prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą, w której wobec wierzycieli za zobowiązania spółki co najmniej jeden wspólnik odpowiada bez ograniczenia (komplementariusz), a odpowiedzialność co najmniej jednego wspólnika (komandytariusza) jest ograniczona (art. 102 Kodeksu spółek handlowych).

Co do zasady, w stosunkach wobec osób trzecich spółkę komandytową reprezentuje komplementariusz, tj. wspólnik odpowiadający za zobowiązania spółki bez ograniczeń (art. 117 Kodeksu spółek handlowych). W sprawach nieuregulowanych w Dziale III Kodeksu spółek handlowych do spółki komandytowej stosuje się odpowiednio przepisy o spółce jawnej, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 103 Kodeksu spółek handlowych).

Zgodnie z art. 46 Kodeksu spółek handlowych mającym zastosowanie do spółki komandytowej, w związku z art. 103 Kodeksu za prowadzenie spraw spółki wspólnik nie otrzymuje wynagrodzenia. Jednakże z uwagi na art. 37 Kodeksu spółek handlowych umowa spółki może stanowić inaczej i wówczas mają zastosowanie postanowienia zawarte w umowie. Tym samym przepisy kodeksu spółek handlowych dopuszczają możliwość wypłaty wynagrodzenia za prowadzenie spraw spółki, jeśli zostanie to uregulowane w umowie spółki.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają dochody osób fizycznych. Na gruncie przepisów ww. ustawy spółka komandytowa stanowi natomiast jedną z form organizacyjnych za pośrednictwem której osoba fizyczna prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą.

Art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa w udziale w zysku, oraz z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku są równe. Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat (art. 8 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy).

Zasady wykładni systemowej nakazują zatem przyjąć, że podział przychodów i kosztów między wspólnikami, powinien być dokonany jednolicie, w takiej proporcji, w jakiej wspólnicy partycypują w zyskach spółki osobowej. Zatem proporcję, o której mowa w art. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, powinno się ustalać w stosunku do przysługującego wspólnikowi będącemu osobą fizyczną udziału w zysku, określonemu w umowie spółki.

Zatem, koszty uzyskania przychodów powinny być rozliczane przez wspólnika spółki komandytowej - co do zasady - proporcjonalnie do udziałów w zyskach tej spółki, niezależnie od wartości wniesionych przez niego wkładów do spółki.

Zgodnie z treścią art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Interpretacja pojęcia „koszty uzyskania przychodów” zawartego w ww. regulacji prowadzi do wniosku, że podatnik ma prawo zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów, różnych wydatków, pod warunkiem że:

  • są to koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, lub
  • są to koszty poniesione w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, oraz
  • nie są wydatkami wymienionymi w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiągniętymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.

Należy przy tym zauważyć, że definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach, należy zaś zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodów lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Opisane we wniosku wydatki, które ponosi spółka komandytowa w przedmiotowej sprawie służą uzyskaniu przez nią przychodów oraz zabezpieczeniu źródła jej przychodów. Nie podlegają także wyłączeniu z kosztów podatkowych na podstawie art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym, wypłata ww. wynagrodzenia przez spółkę komandytową na rzecz komplementariusza spełnia definicję podatkowych kosztów. W rezultacie, poniesione przez spółkę komandytową koszty uzyskania przychodów podlegają rozliczeniu u jej wspólników proporcjonalnie do ich udziałów w zyskach tej spółki.

Tym samym, Wnioskodawca może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wypłacone przez spółkę komandytową na rzecz komplementariusza wynagrodzenie w proporcji do jego udziału w tej spółce ustalonego w umowie spółki komandytowej.

Innymi słowy – odpowiadając wprost na postawione przez Wnioskodawcę pytanie – wynagrodzenie za świadczone usługi za zarządzanie i prowadzenie spraw spółki komandytowej wypłacane komplementariuszowi zgodnie z umową z dnia 4 sierpnia 2014 r., na podstawie wystawionych przez niego faktur dla spółki komandytowej stanowi dla Wnioskodawcy (jako wspólnika spółki komandytowej) koszt uzyskania przychodów na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, proporcjonalnie do posiadanych przez Niego udziałów w kosztach spółki komandytowej, czyli w wysokości 31%.

Jednocześnie informuje się, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Oznacza to, że niniejsza interpretacja została wydana wyłącznie w indywidualnej sprawie Wnioskodawcy w zakresie jego obowiązków podatkowych i nie wywołuje skutków prawnych dla innych podmiotów (wspólników).

Końcowo wskazać również należy, że w toku prowadzonego postepowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego tut. organ nie ma uprawnień do oceny przedstawionego zdarzenia przyszłego, w kontekście całokształtu okoliczności związanych z przeprowadzonymi transakcjami, gdyż wykraczałoby to poza zakres wniosku wyznaczonego jego treścią oraz ustawowo określonymi ramami postępowania dotyczącego wydawania interpretacji indywidualnych przepisów prawa podatkowego. W postępowaniu tym organ interpretacyjny nie może bowiem oceniać stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) w aspekcie art. 199a Ordynacji podatkowej. Na mocy tego przepisu organ podatkowy dokonując ustalenia treści czynności prawnej, uwzględnia zgodny zamiar stron i cel czynności, a nie tylko dosłowne brzmienie oświadczeń woli złożonych przez strony czynności. Jeżeli pod pozorem dokonania czynności prawnej dokonano innej czynności prawnej, skutki podatkowe wywodzi się z tej ukrytej czynności prawnej.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.