IBPB-1-1/4511-319/15-1/BS | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
W zakresie określenia, czy składniki majątku mające być przedmiotem aportu do spółki z o.o. stanowią zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz czy w związku z wniesieniem aportu powstanie przychód podatkowy.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) oraz zgodnie z art. 223 Ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1948 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, po ponownym rozpatrzeniu, w związku z ostatecznym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 czerwca 2018 r., sygn. akt II FSK 1589/16 oraz prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 11 lutego 2016 r., sygn. akt I SA/Rz 1216/15 (data wpływu prawomocnego orzeczenia wraz z aktami 27 sierpnia 2018 r.) stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 2 czerwca 2015 r. (data wpływu 12 czerwca 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie skutków podatkowych otrzymania przez Wnioskodawcę wypłaty z zysku spółki jawnej w formie rzeczowej – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 12 czerwca 2015 r. do Biura Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie skutków podatkowych otrzymania przez Wnioskodawcę wypłaty z zysku spółki jawnej w formie rzeczowej. Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 14 sierpnia 2015 r., Znak: IBPB-1-1/4511-319/15/DW, wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło 26 sierpnia 2015 r.

Dotychczasowy przebieg postępowania

W dniu 3 września 2015 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów wydał dla Wnioskodawcy indywidualną interpretację znak: IBPB-1-1/4511-319/15/DW, w której uznał stanowisko Wnioskodawcy, w zakresie skutków podatkowych otrzymania przez Wnioskodawcę wypłaty z zysku spółki jawnej w formie rzeczowej za nieprawidłowe.

Wnioskodawca na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego z 3 września 2015 r. Znak: IBPB-1-1/4511-319/15/DW wniósł pismem z 21 września 2015 r. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (data wpływu 24 września 2015 r.).

W odpowiedzi na powyższe wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów 19 października 2015 r. Znak: IBPB-1-1/4511-1-17/15/DW stwierdził brak podstaw do zmiany ww. indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Wnioskodawca na interpretację przepisów prawa podatkowego z 3 września 2015 r. Znak: IBPB-1-1/4511-319/15/DW złożył skargę z 6 listopada 2015 r. (data wpływu 24 listopada 2015 r.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z 11 lutego 2016 r., sygn. akt I SA/Rz 1216/15 uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną z 3 września 2015 r. Znak: IBPB-1-1/4511-319/15/DW.

Od powyższego wyroku, Organ pismem z 29 marca 2016 r. Znak: IBRP/007-1/16/RZ wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 8 czerwca 2018 r., sygn. akt II FSK 1589/16 oddalił skargę kasacyjną.

W następstwie wydania ww. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, cytowany powyżej wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie stał się wyrokiem prawomocnym. Wyrok ten opatrzony klauzulą prawomocności wpłynął do tut. Organu wraz z aktami sprawy 27 sierpnia 2018 r.

Mając na uwadze uzasadnienie ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 11 lutego 2016 r. sygn. akt I SA/Rz 1216/15 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 czerwca 2018 r. sygn. akt II FSK 1589/16, a także treść art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), który stanowi, że ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że wniosek Strony w zakresie skutków podatkowych otrzymania przez Wnioskodawcę wypłaty z zysku spółki jawnej w formie rzeczowej, wymaga ponownego rozpatrzenia przez tut. Organ.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest wspólnikiem spółki jawnej, której siedziba oraz miejsce zarządu znajduje się na terenie Polski. Spółka podlega (winno być: wspólnicy tej spółki podlegają) w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób fizycznych. W poprzednich latach wspólnicy nie dokonywali wypłat z wypracowanego przez spółkę zysku, od którego płacili podatek dochodowy. Końcem 2014 r. wspólnicy rozliczyli niewypłaconą im należność od spółki. Wypłata zysku nastąpiła w formie niepieniężnej, ponieważ na wspólnika została przeniesiona własność węzła betoniarskiego należącego do spółki. Węzeł został wytworzony w 2006 r., a jego amortyzacja zakończyła się w 2009 r.

W uzupełnieniu wniosku, ujętym w piśmie z 19 sierpnia 2015 r. Wnioskodawca wskazał, że węzeł betoniarski był ujęty w ewidencji środków trwałych spółki, a także że przedmiotem wypłaty przypadającej na wspólnika części zysku był wyłącznie węzeł betoniarski.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy wydanie przez spółkę wspólnikowi ww. węzła, jako wynagrodzenie powoduje powstanie po stronie jej wspólnika przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, wypłata z zysku spółki jawnej (zarówno w formie gotówkowej, jak i rzeczowej), co do zasady, jest neutralna podatkowo dla wspólników tej spółki. Dotyczy to również wypłaty dokonanej na rzecz jednego ze wspólników w postaci nieruchomości przekazanej z majątku spółki jawnej – pod warunkiem, że jej wartość, wyceniona na podstawie cen rynkowych, nie przekracza kwoty wierzytelności przysługującej temu wspólnikowi od spółki jawnej z tytułu jego prawa do udziału w zyskach. Uregulowanie zobowiązania spółki jawnej w formie przekazania nieruchomości z majątku tej spółki jednemu ze wspólników z tytułu jego udziału w zysku – nie stanowi odpłatnego zbycia, a w konsekwencji nie spowoduje powstania przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o PDOF.

W świetle przepisów Kodeksu spółek handlowych (dalej: K.s.h.), spółka jawna nie posiada osobowości prawnej, niemniej jednak może we własnym imieniu nabywać prawa, w tym własność nieruchomości i inne prawa rzeczowe, zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywana (art. 8 § 1 K.s.h.). Majątek spółki jawnej stanowi wszelkie mienie wniesione jako wkład lub nabyte przez spółkę w czasie jej istnienia (art. 28 K.s.h.). Majątek ten jest odrębny od prywatnych majątków wspólników spółki jawnej.

W konsekwencji, jakiekolwiek przesunięcia określonych składników pomiędzy majątkiem spółki jawnej a prywatnymi majątkami jej wspólników, na gruncie prawa cywilnego, wiążą się ze zmianami w sferze stosunków własnościowych. Wymaga podkreślenia, że w każdym przypadku przeniesienie własności nieruchomości z majątku spółki jawnej do prywatnego majątku jej wspólnika wymaga zachowania formy aktu notarialnego (wynika to z art. 158 Kodeksu cywilnego). Każdy ze wspólników spółki jawnej ma prawo do równego udziału w zyskach i uczestniczy w stratach w tym samym stosunku, bez względu na rodzaj i wartość wkładu (art. 51 § 1 K.s.h.). Stosownie zaś do art. 52 § 1 K.s.h., wspólnik spółki jawnej może żądać podziału i wypłaty całości zysku z końcem każdego roku obrotowego. Umowa spółki jawnej może jednak inaczej regulować te kwestie.

Niepobrany przez wspólnika zysk za dany rok może być mu wypłacony w latach następnych, o ile nie zajdzie potrzeba przeznaczenia go na uzupełnienie udziału kapitałowego wspólnika (zgodnie z art. 52 § 2 K.s.h.). Wypłata z tytułu podziału zysku stanowi odzwierciedlenie dochodu uzyskanego z działalności gospodarczej prowadzonej w formie spółki jawnej. Trzeba przy tym zauważyć, że podatnikami podatku dochodowego są poszczególni wspólnicy spółki jawnej, a nie ta spółka. Wynika to z art. 8 ust. 1 i 2 ustawy o PDOF. Na podstawie zapisów dokonanych w prowadzonej przez spółkę jawną księdze podatkowej (lub w księgach rachunkowych), każdy ze wspólników oblicza swój dochód z prowadzonej w formie tej spółki działalności gospodarczej, jako nadwyżkę przypadającej na niego (proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku) kwoty przychodów nad kosztami ich uzyskania (obliczonymi z zachowaniem tej samej proporcji). Od tak określonego dochodu każdy ze wspólników ma obowiązek samodzielnie opłacać w trakcie roku zaliczki na podatek, a po zakończeniu roku podatek wynikający z rocznego zeznania podatkowego. Ustawa o PDOF nie przewiduje natomiast opodatkowania wypłat z zysku spółki jawnej (takie rozwiązanie ustawodawca przewidział wyłącznie w stosunku do wypłat z zysku osób prawnych, np. spółek kapitałowych).

W rezultacie dochody uzyskane przez każdego ze wspólników z działalności gospodarczej prowadzonej w formie spółki jawnej są opodatkowane „na bieżąco” i rozdysponowanie pomiędzy nich zysku tej spółki (proporcjonalnie do przysługującego im prawa do udziału w zysku) nie powoduje powstania po raz drugi obowiązku podatkowego. Dotyczy to zarówno otrzymanych przez wspólników od spółki jawnej środków pieniężnych, jak i rzeczowych składników majątku tej spółki, w tym także środków trwałych.

Zatem wypłata z zysku spółki jawnej (zarówno w formie gotówkowej, jak i rzeczowej), dokonana na podstawie art. 52 § 1 K.s.h., co do zasady, jest neutralna podatkowo dla wspólnika tej spółki.

Reasumując w sytuacji przedstawionej w pytaniu uregulowanie zobowiązania z tytułu udziału w zysku w formie przekazania nieruchomości z majątku spółki jawnej (wycenionej wg cen rynkowych) jednemu ze wspólników nie stanowi odpłatnego zbycia, a w konsekwencji nie spowoduje powstania przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o PDOF. Nie ma tutaj bowiem przysporzenia majątkowego skutkującego powstaniem obowiązku podatkowego. Czynność przekazania jednemu ze wspólników nieruchomości stanowiącej składnik majątku trwałego spółki jawnej będzie zatem obojętna z punktu widzenia przepisów o podatku dochodowym.

Przekazanie przez spółkę jawną jej wspólnikom, tytułem wypłaty ich udziału w zysku, nieruchomości stanowiącej jej środek trwały nie jest odpłatnym zbyciem tej nieruchomości i nie powoduje powstania przychodu z działalności gospodarczej.

Na potwierdzenie ww. stanowiska, Wnioskodawca powołał:

  • interpretacje indywidualne, wydane przez:
  • wyrok Naczelnego Sadu Administracyjnego z 21 maja 2014 r., sygn. akt: II FSK 835/12.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Wskazać należy, że niniejszą interpretację oparto na przepisach prawa podatkowego obowiązujących w dacie wydania pierwotnej interpretacji, bowiem niniejsza interpretacja stanowi ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy w wyniku orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 11 lutego 2016 r. sygn. akt I SA/Rz 1216/15 i orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 czerwca 2018 r., sygn. akt II FSK 1589/16.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania pierwotnej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w ..., w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.