0113-KDIPT2-3.4011.353.2018.1.GG | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Skutków podatkowych w części dotyczącej ustalenia:
  • przychodu tytułem wypłaty zysku na rzecz wspólnika spółki jawnej w formie rzeczowej (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) – jest prawidłowe.
  • kosztów uzyskania przychodów tytułem wypłaty zysku na rzecz wspólnika spółki jawnej w formie rzeczowej (pytanie oznaczone we wniosku nr 3) – jest nieprawidłowe.
  • INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

    Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 31 marca 2018 r. (data wpływu 24 kwietnia 2018 r.) o wydanie interpretacji indywidulnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych w części dotyczącej ustalenia:

    • przychodu tytułem wypłaty zysku na rzecz wspólnika spółki jawnej w formie rzeczowej (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) – jest prawidłowe.
    • kosztów uzyskania przychodów tytułem wypłaty zysku na rzecz wspólnika spółki jawnej w formie rzeczowej (pytanie oznaczone we wniosku nr 3) – jest nieprawidłowe.

    UZASADNIENIE

    W dniu 24 kwietnia 2018 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług.

    We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

    Wnioskodawca jest wspólnikiem w dwuosobowej spółce jawnej i przysługuje mu 50 % udziału w zyskach i stratach tejże spółki. W ramach przedmiotowej spółki jawnej nastąpi wydzielenie zorganizowanej części przedsiębiorstwa, która to zorganizowana część przedsiębiorstwa zostanie następnie wniesiona aportem do istniejącej lub nowo utworzonej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. W zamian za wkład (aport) w postaci zorganizowanej części przedsiębiorstwa spółka jawna obejmie udziały w spółce z o.o. i stanowić będą one jej majątek ujawniony w bilansie jako długoterminowe aktywa finansowe. Rynkowa wartość zorganizowanej części przedsiębiorstwa będzie odpowiadała wartości objętych w zamian udziałów.

    Po formalnym przeprowadzeniu ww. czynności podatnik wraz z drugim wspólnikiem rozważa dwa rozwiązania:

    1. podjęta zostanie uchwała o wycofaniu składników majątkowych w postaci wszystkich ww. udziałów w spółce z o.o. ze spółki jawnej i nieodpłatnym przekazaniu ich na cele osobiste wspólników, według proporcji liczonej na podstawie przysługujących udziałów w zyskach i stratach spółki jawnej tj. po 50 % (umowne zmniejszenie majątku spółki),
    2. podjęta zostanie uchwała o przekazaniu do majątków osobistych wspólników składnika majątkowego w postaci udziałów w spółce z o.o. tytułem wypłaty należnych wspólnikom zysków.

    Wnioskodawca jednocześnie zaznaczył, że spółka jawna nie będzie uczestniczyć w zarządzaniu spółką z o.o., której udziały nabędzie w zakresie wykraczającym poza zwykłe prawa i obowiązki udziałowca, spółka jawna nie prowadzi działalności maklerskiej lub brokerskiej, posiadanie udziałów nie jest bezpośrednim, stałym i koniecznym rozszerzeniem działalności gospodarczej.

    W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:
    1. Czy w przypadku podjęcia uchwały o wycofaniu składników majątkowych w postaci wszystkich posiadanych przez spółkę jawną udziałów w spółce z o.o. i nieodpłatnym przekazaniu ich na cele osobiste wspólników według proporcji liczonej na podstawie przysługujących udziałów w zyskach i stratach spółki jawnej (umowne zmniejszenie majątku spółki) czynność ta będzie rodzić skutki podatkowe w podatku dochodowym po stronie podatnika?
    2. Czy w przypadku podjęcia uchwały o przekazaniu do majątków osobistych wspólników składnika majątkowego w postaci udziałów w spółce z o.o. tytułem wypłaty należnych wspólnikom zysków, czynność ta będzie rodzić skutki podatkowe w podatku dochodowym po stronie podatnika?
    3. Czy w przypadku powstania skutków w podatku dochodowym (przychodu) po stronie podatnika z czynności opisanej w pytaniu nr 1 lub nr 2, podatnik będzie miał prawo do rozliczenia kosztów uzyskania przychodów w wysokości kosztów nabycia udziałów w spółce z o.o. przez spółkę jawną, tj. według ich wartości określonej w księgach rachunkowych spółki?
    4. Czy w przypadkach opisanych w stanie faktycznym ad. 1) i ad. 2) dotyczących przeniesienia przez spółkę jawną własności posiadanych przez nią udziałów w spółce z o.o. na rzecz wspólników wystąpi obowiązek w podatku od towarów i usług?

    Niniejsza interpretacja stanowi udzielenie odpowiedzi w zakresie pytania nr 2 i nr 3, natomiast w zakresie pytania nr 1 wniosku zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie. W podatku od towarów i usług zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

    Zdaniem Wnioskodawcy, skoro stosownie do art. 14 ust. 2e i 2f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej zalicza się wysokość zobowiązania, które podatnik uregulował w formie świadczenia niepieniężnego, to w przypadku podjęcia uchwały o przekazaniu do majątków osobistych wspólników składnika majątkowego w postaci udziałów w spółce z o.o. tytułem wypłaty należnych wspólnikom zysków, czynność ta będzie u każdego ze wspólników stanowić przychód z działalności gospodarczej stosownie do przysługującego im prawa do udziału w zysku.

    Zdaniem Wnioskodawcy, ponieważ ustawodawca w żaden sposób szczególny nie uregulował kwestii kosztów uzyskania przychodów w przypadku podjęcia uchwały o przekazaniu do majątków osobistych wspólników składnika majątkowego w postaci udziałów w spółce z o.o., to w przypadku gdyby powstał z tego tytułu przychód, koszty powinny być ustalane na zasadach ogólnych określonych w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. A zatem kosztem uzyskania przychodu dla podatnika będzie 50 % kosztów nabycia udziałów w spółce z o.o. przez spółkę jawną tj. 50 % ich wartości ujawnionej w księgach rachunkowych spółki jawnej. W niniejszym przypadku przychód będzie więc równy kosztom jego uzyskania.

    W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie skutków podatkowych w części dotyczącej ustalenia:
    • przychodu tytułem wypłaty zysku na rzecz wspólnika spółki jawnej w formie rzeczowej (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) – jest prawidłowe.
    • kosztów uzyskania przychodów tytułem wypłaty zysku na rzecz wspólnika spółki jawnej w formie rzeczowej (pytanie oznaczone we wniosku nr 3) – jest nieprawidłowe.

    Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1577, z późn. zm.), spółkami handlowymi są: spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa, spółka komandytowo-akcyjna, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością i spółka akcyjna.

    W myśl art. 4 § 1 pkt 1 cyt. ustawy, spółka osobowa to spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa i spółka komandytowo-akcyjna.

    Stosownie do art. 8 § 1 Kodeksu spółek handlowych, spółka osobowa może we własnym imieniu nabywać prawa, w tym własność nieruchomości i inne prawa rzeczowe, zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozwana. Spółka osobowa prowadzi przedsiębiorstwo pod własną firmą.

    Zgodnie z definicją zawartą w art. 22 § 1 Kodeksu spółek handlowych, spółką jawną jest spółka osobowa, która prowadzi przedsiębiorstwo pod własną firmą, a nie jest inną spółką handlową.

    Zgodnie z art. 28 ww. ustawy majątek spółki stanowi wszelkie mienie wniesione jako wkład lub nabyte przez spółkę w czasie jej istnienia.

    Z powyższego wynika, że spółka jawna jest osobową spółką prawa handlowego. Spółka jawna nie posiada osobowości prawnej. Posiada jednak podmiotowość prawną, co oznacza, że może we własnym imieniu nabywać prawa i zaciągać zobowiązania. Może także posiadać własny majątek, odrębny od majątków jej wspólników. Spółka ta nie jest samodzielnym podatnikiem podatku dochodowego, a dochody tej spółki nie stanowią odrębnego przedmiotu opodatkowania. Opodatkowaniu polegają natomiast dochody poszczególnych wspólników tej spółki. Jeżeli wspólnikiem spółki jawnej jest osoba fizyczna, to w odniesieniu do jej dochodów uzyskanych z tej spółki zastosowanie znajdują zasady opodatkowania przewidziane w ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 200, z późn. zm.).

    Jak stanowi art. 5a pkt 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ilekroć w ustawie jest mowa o spółce niebędącej osobą prawną – oznacza to spółkę inną niż w pkt 28.

    W myśl natomiast art. 5a pkt 28 ww. ustawy ilekroć w ustawie jest mowa o spółce – oznacza to:

    1. spółkę posiadającą osobowość prawną, w tym także spółkę zawiązaną na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 2157/2001 z dnia 8 października 2001 r. w sprawie statutu spółki europejskiej (SE) (Dz. Urz. WE L 294 z 10.11.2001, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 6, t. 4, str. 251),
    2. spółkę kapitałową w organizacji,
    3. spółkę komandytowo-akcyjną mającą siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
    4. spółkę niemającą osobowości prawnej mającą siedzibę lub zarząd w innym państwie, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego innego państwa jest traktowana jak osoba prawna i podlega w tym państwie opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania;

    Zgodnie z art. 5b ust. 2 ww. ustawy, jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niebędąca osobą prawną, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolniczej działalności gospodarczej).

    W myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

    Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat.

    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

    Powyższy przepis ustanawia generalną zasadę opodatkowania podatkiem dochodowym, zgodnie z którą opodatkowaniu tym podatkiem podlegają wszelkie uzyskane przez podatnika w danym roku korzyści majątkowe, z wyjątkiem tych, które na mocy ustawy wyłączone zostały z tego opodatkowania (np. poprzez wprowadzenie ustawowego zwolnienia z opodatkowania, czy też zaniechanie poboru podatku).

    Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 ww. ustawy, odrębnymi źródłami przychodów są określone w pkt 3 i 8 tego przepisu:

    1. pozarolnicza działalność gospodarcza,
    2. odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      1. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      2. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      3. prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      4. innych rzeczy

    –jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie.

    Stosownie do treści art. 10 ust. 2 pkt 3 ww. ustawy, przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.

    W myśl art. 14 ust. 1 ww. ustawy, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

    W myśl art. 14 ust. 2 pkt 1 cyt. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących:

    1. środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
    2. składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł,
    3. składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,
    4. składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
    5. wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio;

    Natomiast w myśl art. 14 ust. 2c ww. ustawy do przychodów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Przepis art. 30e stosuje się odpowiednio.

    Z treści przytoczonych przepisów wynika zatem, że przychodami z działalności gospodarczej są zarówno przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą składników majątku, do których odnosi się art. 14 ust. 2 pkt 1 (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych wymienionych w art. 14 ust. 2c ww. ustawy), jak i przychody uzyskane ze sprzedaży tych składników majątku, które zostały z działalności gospodarczej z różnych względów wycofane. Jeżeli jednak między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia upłynęło 6 lat, to przychód ze sprzedaży tych składników majątku nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej.

    Jak stanowi art. 14 ust. 2e ww. ustawy w przypadku gdy podatnik przez wykonanie świadczenia niepieniężnego reguluje w całości lub w części zobowiązanie, w tym z tytułu zaciągniętej pożyczki (kredytu), przychodem takiego podatnika jest wysokość zobowiązania uregulowanego w następstwie takiego świadczenia. Jeżeli jednak wartość rynkowa świadczenia niepieniężnego jest wyższa niż wysokość zobowiązania uregulowanego tym świadczeniem, przychód ten określa się w wysokości wartości rynkowej świadczenia niepieniężnego. Przepis art. 19 stosuje się odpowiednio.

    Przy czym, przepis ust. 2e stosuje się odpowiednio w przypadku wykonania świadczenia niepieniężnego przez spółkę niebędącą osobą prawną (art. 14 ust. 2f ww. ustawy).

    Z powyższych przepisów wynika, że w sytuacji, gdy spółka niebędąca osobą prawną ureguluje swoje zobowiązanie poprzez wykonanie świadczenia niepieniężnego (np. w formie rzeczowej), u wspólnika tej spółki, (proporcjonalnie do wysokości jego udziału w zysku spółki) powstanie przychód w wysokości wartości uregulowanego zobowiązania. Jeżeli jednak wartość rynkowa świadczenia niepieniężnego (wartość rynkowa przekazanej wierzycielowi na skutek uregulowania zobowiązania rzeczy) jest wyższa niż wysokość uregulowanego zobowiązania, przychodem będzie wartość rynkowa świadczenia niepieniężnego (wydanej rzeczy).

    Biorąc pod uwagę cytowane wyżej przepisy prawa stwierdzić należy, że w momencie przekazania wspólnikom składnika majątkowego w postaci udziałów tytułem wypłaty należnych wspólnikom zysków dojdzie do powstania przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W opisanej sytuacji nastąpi bowiem wykonanie ciążącego na spółce jawnej zobowiązania – do wypłaty udziału w zysku – w formie świadczenia niepieniężnego, a zatem spełnione zostaną przesłanki wynikające z cytowanych art. 14 ust. 2e i 2f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychodem wspólnika spółki jawnej – z uwzględnieniem art. 8 ust. 1 ustawy – będzie zatem przypadająca na niego (zgodnie z wysokością posiadanego udziału w zysku spółki) wartość uregulowanego zobowiązania, bądź wartość rynkowa składnika majątku, w przypadku gdy wartość ta będzie wyższa niż wartość uregulowanego zobowiązania.

    W odniesieniu do ustalenia kosztów uzyskania przychodów z tytułu przeniesienia udziałów w spółce kapitałowej w ramach wykonania świadczenia niepieniężnego należy wskazać, ze przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają szczególnych rozwiązań w tym zakresie.

    Zgodnie natomiast z art. 22 ust. 1f pkt 2 ww. ustawy, w przypadku odpłatnego zbycia udziałów (akcji) w spółce objętych w zamian za wkład niepieniężny, na dzień zbycia tych udziałów (akcji), koszt uzyskania przychodów ustala się w wysokości przyjętej dla celów podatkowych wartości składników przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, wynikającej z ksiąg i ewidencji, o których mowa w art. 24a ust. 1, określonej na dzień objęcia tych udziałów (akcji), nie wyższej jednak niż wartość tych udziałów (akcji) z dnia ich objęcia, określona zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 9.

    Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów, ustalenie kosztów uzyskania przychodu w oparciu o art. 22 ust. 1f ww. ustawy może nastąpić jedynie w przypadku odpłatnego zbycia udziałów (akcji) w spółce kapitałowej objętych w zamian za wkład niepieniężny (aport), a nie jak twierdzi Wnioskodawca na podstawie art. 22 ust. 1 powołanej ustawy.

    Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest wspólnikiem w dwuosobowej spółce jawnej i przysługuje mu 50 % udziału w zyskach i stratach tejże spółki. W ramach przedmiotowej spółki jawnej nastąpi wydzielenie zorganizowanej części przedsiębiorstwa, która to zorganizowana część przedsiębiorstwa zostanie następnie wniesiona aportem do istniejącej lub nowoutworzonej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. W zamian za wkład (aport) w postaci zorganizowanej części przedsiębiorstwa spółka jawna obejmie udziały w spółce z o.o. i stanowić będą one jej majątek ujawniony w bilansie jako długoterminowe aktywa finansowe. Rynkowa wartość zorganizowanej części przedsiębiorstwa będzie odpowiadała wartości objętych w zamian udziałów. Po formalnym przeprowadzeniu ww. czynności podatnik wraz z drugim wspólnikiem rozważa podjęcie uchwały o przekazaniu do majątków osobistych wspólników składnika majątkowego w postaci udziałów w spółce z o.o. tytułem wypłaty należnych wspólnikom zysków. Spółka jawna nie będzie uczestniczyć w zarządzaniu spółką z o.o. której udziały nabędzie w zakresie wykraczającym poza zwykłe prawa i obowiązki udziałowca, spółka jawna nie prowadzi działalności maklerskiej lub brokerskiej, posiadanie udziałów nie jest bezpośrednim, stałym i koniecznym rozszerzeniem działalności gospodarczej.

    Biorąc pod uwagę przedstawiony opis zdarzenia przyszłego oraz powołane przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że w związku z przeniesieniem własności udziałów w spółce kapitałowej w celu wykonania zobowiązania ciążącego na spółce jawnej, w formie świadczenia niepieniężnego, należy zastosować przepisy o kosztach uzyskania przychodu tak jak w przypadku zbycia udziałów. Wobec tego – z uwzględnieniem art. 8 ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – koszty uzyskania przychodu po stronie Wnioskodawcy należy ustalić zgodnie z art. 22f pkt 2 ww. ustawy. Zatem, nieprawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym z ww. tytułu koszty uzyskania przychodów powinny być ustalone, na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Jednocześnie wskazać należy, że zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, a zatem mając na uwadze powyższe interpretacja indywidualna skierowana jest wyłącznie do Wnioskodawcy i skutki prawne wywołuje tylko w stosunku do Niego, nie dotyczy pozostałych wspólników.

    Nadmienia się ponadto, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (zdarzenie przyszłym) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

    Zgodnie z art. 14na ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

    1. z zastosowaniem art. 119a;
    2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

    Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

    Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

    Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres:Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.