IBPBI/1/415-1364/14/JS | Interpretacja indywidualna

Możliwość rozliczania przez Wnioskodawcę uzyskanych w ramach spółki cywilnej przychodów i związanych z nimi kosztów, w sposób przedstawiony we wniosku.
IBPBI/1/415-1364/14/JSinterpretacja indywidualna
  1. podstawa opodatkowania
  2. przychód
  3. spółka cywilna
  4. udział w zyskach
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Przedmiot i podmiot opodatkowania

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112 poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 23 października 2014 r. (data wpływu do tut. Biura 6 listopada 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie możliwości rozliczania przez Wnioskodawcę uzyskanych w ramach spółki cywilnej przychodów i związanych z nimi kosztów, w sposób przedstawiony we wniosku – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 29 października 2014 r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie możliwości rozliczania przez Wnioskodawcę uzyskanych w ramach spółki cywilnej przychodów i związanych z nimi kosztów, w sposób przedstawiony we wniosku.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest wspólnikiem spółki cywilnej (dalej „Spółka”), która zajmuje się świadczeniem usług stomatologicznych. W skład spółki wchodzą dwie osoby. Spółka prowadzi działalność na podstawie umowy spółki cywilnej z 17 grudnia 2007 r. Zgodnie z § 5 umowy spółki, wspólnicy uczestniczą w zyskach w proporcji 50%/50 %.

W dniu 14 sierpnia 2014 r. został podpisany aneks, zgodnie z którym została zmieniona treść § 5 umowy spółki. Wynika z niego, że:

Każdy wspólnik uczestniczy w zyskach i stratach spółki w proporcjach: Wnioskodawca -50 %, drugi wspólnik - 50 %, z zastrzeżeniem ustępu 2.

Mając na uwadze okoliczności, że umowa o udzieleniu świadczeń opieki zdrowotnej (leczenie stomatologiczne) zawarta 2 lipca 2014 r. pomiędzy Spółką a NFZ w całości jest wykonywana przez Wnioskodawcę, strony zgodnie postanawiają, że zyski i straty wygenerowane przez

Spółkę z tytułu realizacji przedmiotowej umowy będą dzielone pomiędzy wspólników w następujących proporcjach: Wnioskodawca - 75 %, drugi wspólnik - 25 %.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy istnieje możliwość rozliczenia przychodów i związanych z nimi kosztów w sposób przedstawiony w aneksie spółki cywilnej...

Zdaniem Wnioskodawcy, przedstawiony w aneksie do umowy spółki stosunek udziału w zyskach i stratach każdego ze wspólników jest prawnie dopuszczalny i wprost przewidziany w treści art. 867 § 1 zadanie 2 Kodeksu cywilnego oraz art. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Powołane normy prawne dopuszczają bowiem inny aniżeli równy sposób ustalenia udziału w zyskach i stratach każdego ze wspólników stanowiąc, że w umowie spółki można inaczej ustalić stosunek udziału wspólników w zyskach i stratach. Dokonane przez wspólników ukształtowanie ich udziałów w zyskach i stratach w stosunku do nakładu pracy każdego z nich jest konsekwencją tego, że spółka cywilna w istocie to porozumienie wspólników, zobowiązanie do wspólnego działania w określonym celu, a nie odrębny podmiot obrotu gospodarczego. Spółka cywilna jest zatem jedynie stosunkiem obligacyjnym łączącym co najmniej dwie osoby prowadzące działalność gospodarczą. Z tych też przyczyn przeciwna interpretacja zakazująca dokonywania podziału zysków i strat w sposób wskazany w przedmiotowym aneksie godziłaby w naczelną zasadę prawa cywilnego, a to zasadę swobody umów wynikającą z art. 3531 Kodeksu cywilnego. Zasada swobody kontraktowej wyraża się bowiem nie tylko w swobodzie nawiązywania stosunku prawnego, ale przede wszystkim w swobodzie kształtowania jego treści, a jedyne ograniczenia mogą płynąć z ustawy, natury stosunku zobowiązaniowego oraz zasad współżycia społecznego. W przedmiotowym stanie faktycznym zakres swobody kontraktowej przewidziany przez ustawodawcę został ograniczony wyłącznie zakazem wyłączenia wspólnika od udziału w zyskach (vide art. 867 § 1 zadanie 4 Kodeksu cywilnego). W pozostałym zakresie, ani ustawa, ani właściwość przedmiotowego stosunku obligacyjnego, ani też zasady współżycia społecznego nie sprzeciwiają się zaprezentowanemu w aneksie sposobowi podziału zysków i strat. Zdaniem Wnioskodawcy, ustawodawca nie określił sposobu w jaki ma być dzielony zysk i straty, dając tym samym pełną swobodę zainteresowanym wspólnikom tak, aby postanowienie umowne w całości odpowiadało ich interesom. Co więcej, w ocenie Wnioskodawcy, taki podział jest społecznie pożądany i sprawiedliwy, bowiem uwzględnia nakład pracy każdego ze wspólników, a co za tym idzie, także poniesione koszty.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 860 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 121 ze zm.), przez umowę spółki wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego przez działanie w sposób oznaczony, w szczególności przez wniesienie wkładów. Z kolei w myśl art. 867 § 1 Kodeksu cywilnego, każdy wspólnik jest uprawniony do równego udziału w zyskach i w tym samym stosunku uczestniczy w stratach, bez względu na rodzaj i wartość wkładu. W umowie spółki można inaczej ustalić stosunek udziału wspólników w zyskach i stratach. Można nawet zwolnić niektórych wspólników od udziału w stratach. Natomiast nie można wyłączyć wspólnika od udziału w zyskach.

Spółka cywilna jest osobową spółką prawa cywilnego, która nie ma osobowości prawnej. W przypadku prowadzenia działalności gospodarczej w formie spółki niemającej osobowości prawnej, podatnikiem podatku dochodowego nie jest spółka, lecz jej poszczególni wspólnicy. Zatem na nich, a nie na spółce, ciąży obowiązek podatkowy w zakresie podatków dochodowych.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe. Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat.

Z treści przytoczonych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że dla celów podatkowych, przychody z udziału m.in. w spółce cywilnej ustala się u każdego wspólnika proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku. Taką samą zasadę należy zastosować przy określaniu kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat przypadających na wspólnika

Należy podkreślić, że przepisy art. 867 § 1 Kodeksu cywilnego oraz art. 8 ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowiące, że wspólnicy mają równe prawa do udziału w zysku spółki mają charakter dyspozytywny. Oznacza to, że wspólnicy mogą w umowie spółki wprowadzić rozwiązania odbiegające od wskazanego wzorca normatywnego, tj. określić prawo do udziału w zysku w dowolnej proporcji, według której będą rozliczone przychody, koszty uzyskania przychodów i wydatki nie stanowiące kosztów uzyskania przychodów.

Zasady wykładni systemowej nakazują przyjąć, że podział przychodów i kosztów między wspólnikami spółki cywilnej powinien być dokonany jednolicie, w takiej proporcji, w jakiej wspólnicy partycypują w zyskach spółki cywilnej. Wobec tego proporcję, o której mowa w art. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustala się w stosunku do przysługującego wspólnikowi udziału w spółce cywilnej, stosownie do postanowień zawartych w umowie spółki, przy czym pod pojęciem „udziału” należy rozumieć udział w zyskach tej spółki.

Ww. przepisy nie przewidują zatem możliwości ustalenia różnych proporcji, w zależności od rodzaju uzyskanego przychodu przez wspólników spółki cywilnej (różnych proporcji w odniesieniu do różnych kontraktów realizowanych przez spółkę w toku prowadzonej działalności gospodarczej). Wykluczone jest zatem rozliczenie jednego przychodu i związanych z nim kosztów uzyskania przychodów według jednej proporcji, natomiast pozostałych przychodów i związanych z nimi kosztów według innej proporcji. Jak już bowiem stwierdzono, ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat wspólników, określa się proporcjonalnie do prawa do udziału w zysku spółki.

Podkreślić należy, że umowy zawarte między wspólnikami spółek cywilnych nie mogą mieć wpływu na obowiązki podatkowe, wynikające z bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa podatkowego. Zatem aneks do umowy spółki cywilnej zawarty pomiędzy wspólnikami spółki (zmieniający proporcje dotyczące rozliczenia przychodów i kosztów uzyskania przychodów wygenerowanych w związku z realizacją konkretnej umowy z NFZ), nie ma znaczenia dla celów podatkowych.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.