1462-IPPP2/4512.657.2016.2.MT | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie,
W zakresie możliwości korzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT w przypadku powołania przez Wnioskodawcę spółki cywilnej

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy - przedstawione we wniosku z dnia 1 września 2016 r. (data wpływu 5 września 2016 r.), uzupełnionym pismem z dnia 18 października 2016 r. (data wpływu 24 października 2016 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organ z dnia 12 października 2016 r. nr 1462-IPPP2.4512.657.2016.1.MT (skutecznie doręczone 17 października 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości korzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT w przypadku powołania przez Wnioskodawcę spółki cywilnej - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 5 września 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości korzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT w przypadku powołania przez Wnioskodawcę spółki cywilnej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Zamierza jednocześnie wraz z inną spółką z grupy kapitałowej S. założyć spółkę cywilną. Spółka cywilna miałaby prowadzić działalność gospodarczą w zakresie ochrony i mienia.

W piśmie uzupełniającym z dnia 18 października 2016 r., Wnioskodawca wskazał, co następuje:

Przedmiotowe zapytanie dotyczy spółki pod nazwą G. Spółka cywilna. Spółka ta będzie miała swoją siedzibę przy ul. P.. W chwili obecnej Wnioskodawca wraz z drugim wspólnikiem tej spółki cywilnej podpisali umowę spółki cywilnej oraz podjęte zostały działania zmierzające do uzyskania numeru NIP dla niej (złożony stosowny wniosek do Naczelnika Urzędu Skarbowego).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy powołana przez Wnioskodawcę spółka cywilna będzie mogła korzystać ze zwolnienia, o którym mowa z art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT, bez względu na fakt, że wspólnicy tworzący tą spółkę nie korzystają z tego zwolnienia i są czynnymi podatnikami podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami tego podatku są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Z istoty tego przepisu wynika, że podatnikiem tego podatku jest również spółka cywilna, pomimo, iż taka spółka nie jest podatnikiem w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym (od osób fizycznych czy prawnych). Oznacza to jednocześnie, że spółka cywilna jest odrębnym podatnikem w zakresie podatku VAT od wspólników tworzących taką spółkę. Charakter wspólników nie rzutuje więc na prawa i obowiązki spółki cywilnej w zakresie podatku od towarów i usług. Odpowiadając więc na pytanie będące podstawą niniejszego wystąpienia należy odpowiedzieć, że spółka cywilna założona przez wnioskodawcę i inny podmiot będzie mogła korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 (oczywiście po spełnieniu warunków wynikających z tych przepisów) bez względu na fakt, że wspólnicy tworzący tą spółkę są zarejestrowanymi, czynnymi podatnikami podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2016 r. poz. 710, z późn. zm.) zwanej dalej „ustawą o VAT” opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

  1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
  2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
  3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Zgodnie z art. 113 ust. 4 ustawy o VAT podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 9, mogą zrezygnować ze zwolnienia określonego w ust. 1 i 9 pod warunkiem pisemnego zawiadomienia o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze zwolnienia, a w przypadku podatników rozpoczynających w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, którzy chcą zrezygnować ze zwolnienia od pierwszej wykonanej czynności - przed dniem wykonania tej czynności.

W myśl art. 113 ust. 5 ustawy o VAT, jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Stosownie do art. 113 ust. 9 ustawy o VAT zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Zgodnie z art. 113 ust. 10 ustawy o VAT jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Jak stanowi art. 113 ust. 13 ustawy o VAT zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:

  1. dokonujących dostaw:
    1. towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
    2. towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
      • energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0),
      • wyrobów tytoniowych,
      • samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
    3. budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
    4. terenów budowlanych,
    5. nowych środków transportu;
  2. świadczących usługi:
    1. prawnicze,
    2. w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
    3. jubilerskie;
  3. nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.

Mając na uwadze powyższe okoliczności należy zauważyć, ze ustawodawca co do zasady przewidział zastosowanie zwolnienia podmiotowego dla podatników, u których wielkość sprzedaży w poprzednim roku podatkowym nie przekroczyła łącznie 150 000 zł. W przypadku podatników rozpoczynających prowadzenie działalności gospodarczej w trakcie trwania roku podatkowego zastosowanie zwolnienia jest możliwe, jeżeli przewidywana wartość sprzedaży nie przekroczy w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym kwoty 150 000 zł. Dodatkowo ustawodawca ograniczył możliwość zastosowania zwolnienia podmiotowego w stosunku do czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT. Tym samym należy przeanalizować czy w przypadku opisanym w złożonym wniosku możliwe jest zastosowanie zwolnienia podmiotowego od podatku VAT.

Jak wynika z opisu sprawy, Spółka jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Zamierza jednocześnie wraz z inną spółką z grupy kapitałowej założyć spółkę cywilną, która miałaby prowadzić działalność gospodarczą w zakresie ochrony i mienia.

Wnioskodawca będący jednym ze wspólników planujących powołanie spółki cywilnej zwrócił się z zapytaniem w kwestii możliwości korzystania przez nową spółkę ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT.

Odnosząc przedstawione okoliczności sprawy do obowiązujących przepisów prawa podatkowego należy stwierdzić, że nowo utworzona spółka cywilna świadcząc usługi w zakresie ochrony osób i mienia ma prawo korzystać ze zwolnienia podmiotowego od podatku, przewidzianego w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT, do momentu przekroczenia kwoty obrotu określonej w powołanym artykułe. Należy zauważyć, że w ramach planowanej działalności spółka cywilna nie będzie świadczyć usług ani też dokonywać dostawy towarów, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT. Usługi jakie mają być świadczone przez spółkę cywilną nie zostały wymienione przez ustawodawcę jako wykluczające prawo do zastosowania zwolnienia podmiotowego od podatku VAT.

Reasumując, spółce cywilnej jako odrębnemu podatnikowi podatku VAT z chwilą rozpoczęcia działalności gospodarczej będzie przysługiwało prawo do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego od podatku, określonego w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT.

W kwestii wątpliwości Wnioskodawcy jako podmiotu planującego utworzyć spółkę cywilną będącego jednocześnie czynnym podatnikiem podatku VAT, co do odrębnej podmiotowości nowoutworzonej spółki należy wskazać, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Ze wskazanej regulacji art. 15 ust. 1 ustawy o VAT wynika, że spółka cywilna jest odrębnym podatnikiem podatku VAT, niezależnie od podmiotowości wspólników. Tym samym należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że na prawo do zastosowania przez spółkę cywilną zwolnienia podmiotowego nie ma wpływu okoliczność, że wspólnicy planujący jej utworzenie są czynnymi podatnikami podatku VAT.

Mając na uwadze powyższe okoliczności stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00‑013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego; w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (art. 57 § 1 pkt 1 - 4 ww. ustawy). Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.