0115-KDIT3.4011.242.2018.2.DB | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
W związku z wystąpieniem Wnioskodawczyni ze spółki cywilnej powstał przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 16 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dochód z tego źródła będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w sposób właściwy dla źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, stosownie od wybranej przez Wnioskodawczynię formy opodatkowania dochodów uzyskanych z tego źródła przychodów.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 10 maja 2018 r. (data wpływu 14 maja 2018 r.), uzupełnionym pismem z dnia 25 czerwca 2018 r. (data wpływu 27 czerwca 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania spłaty otrzymanej w związku z wystąpieniem ze spółki cywilnej – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 14 maja 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania spłaty otrzymanej w związku z wystąpieniem ze spółki cywilnej.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W 2001 roku Wnioskodawczyni jako wspólnik spółki cywilnej nabyła wraz z drugim wspólnikiem na współwłasność łączną nieruchomość na cele prowadzonej działalności gospodarczej. Potwierdza to akt notarialny. Nieruchomość była i nadal jest wykorzystywana w działalności gospodarczej prowadzonej przez spółkę cywilną. W 2018 roku Wnioskodawczyni zdecydowała się wystąpić ze spółki. Przed wystąpieniem wspólniczki dokonały wyceny nieruchomości po cenach rynkowych. Wnioskodawczyni nie wniosła do spółki żadnego wkładu materialnego, tylko własną pracę. W związku z tym, przy wystąpieniu ze spółki jako spłatę swojego udziału Wnioskodawczyni otrzymała kwotę równoważną 50% wartości majątku spółki, czyli przedmiotowej nieruchomości. Kwotę tę otrzymała w proporcjonalnych do udziałów częściach od dotychczasowej oraz nowej wspólniczki. Fakt ten został potwierdzony aktem notarialnym z dnia 28 lutego 2018 r. Aktem tym Wnioskodawczyni prawo własności nieruchomości w części na nią przypadającej (50% we współwłasności łącznej) zbyła na rzecz dotychczasowego oraz nowego wspólnika spółki.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 25 czerwca 2018 r. (data wpływu 27 czerwca 2018 r.), Wnioskodawczyni dodała, iż:

  1. nabycie nieruchomości nastąpiło w trakcie trwania spółki cywilnej;
  2. nieruchomość o której mowa we wniosku była amortyzowana w ramach działalności spółki;
  3. lokal do dnia wystąpienia Wnioskodawczyni ze spółki nie został całkowicie zamortyzowany;
  4. po podjęciu przez Wnioskodawczynię decyzji o wystąpieniu ze spółki została dokonana wycena przedmiotowego lokalu przez rzeczoznawcę majątkowego;
  5. spłata na rzecz Wnioskodawczyni nastąpiła w związku z jej wystąpieniem ze spółki. Jednak z uwagi na fakt, że przy założeniu spółki cywilnej Wnioskodawczyni nie wniosła żadnych udziałów pieniężnych – spłata dotyczyła tylko jednego wartościowego majątku nabytego w trakcie działania spółki cywilnej, a więc nieruchomości;
  6. spłata nastąpiła poprzez przekazanie na rzecz Wnioskodawczyni kwoty 235 000 zł w zamian za przeniesienie prawa własności nieruchomości w części na nią przypadającej (50% udziału we współwłasności łącznej) na rzecz pozostałych wspólników pozostających w spółce cywilnej prowadzącej działalność w przedmiotowej nieruchomości. Potwierdzeniem tego jest akt notarialny z dnia 28 lutego 2018 r.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy zbycie prawa majątkowego, które nastąpiło w związku z wystąpieniem ze spółki cywilnej podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych ?

Zdaniem Wnioskodawczyni, zbycie nie nastąpiło w wykonaniu działalności gospodarczej, nie ma więc zastosowania art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ spółka nie zbyła nieruchomości będącej w jej posiadaniu i używanej do prowadzenia działalności gospodarczej na rzecz osób trzecich.

Nieruchomość nadal służy spółce cywilnej do prowadzenia niezmienionego profilu działalności. Zmianie uległ jedynie skład osobowy spółki, w miejsce Wnioskodawczyni weszła nowa wspólniczka. Wnioskodawczyni w związku z rezygnacją z prowadzenia działalności gospodarczej zbyła swoje prawa majątkowe w stosunku do przedmiotowej nieruchomości na rzecz aktualnych wspólniczek. Zatem otrzymana spłata w wysokości 235 000 zł jest spłatą (w wartości rynkowej) otrzymaną w związku z wystąpieniem ze spółki, dlatego nie może być traktowana jako zbycie nieruchomości w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Pozostaje jednak odpłatnym zbyciem praw majątkowych dotyczących nieruchomości, więc należy ją traktować jako odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości. W związku z tym, że nabycie nieruchomości na współwłasność łączną przez Wnioskodawczynię oraz jej wspólniczkę nastąpiło w 2001 r, zbycie przez Wnioskodawczynię praw majątkowych dotyczących tej nieruchomości na rzecz aktualnych wspólniczek jest zwolnione, zdaniem Wnioskodawczyni z podatku dochodowego od osób fizycznych na mocy art. 10 ust. 1 pkt 8a (winno być art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 860 § 1 Kodeksu cywilnego (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 459 z późn. zm.) przez umowę spółki wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego przez działanie w sposób oznaczony, w szczególności przez wniesienie wkładów.

Stosownie do art. 861 § 1 Kodeksu cywilnego, wkład wspólnika może polegać na wniesieniu do spółki własności lub innych praw albo na świadczeniu usług. Spółka cywilna nie posiada własnego, odrębnego majątku. Właścicielami poszczególnych składników majątku pozostają wspólnicy spółki w ramach współwłasności łącznej. Wspólnik nie może rozporządzać udziałem we wspólnym majątku wspólników ani udziałem w poszczególnych składnikach tego majątku (art. 863 § 1 Kodeksu). W przypadku wniesienia do spółki cywilnej wkładu w postaci składnika majątku stanowiącego wyłączną własność jednego wspólnika bądź też będącego współwłasnością wszystkich wspólników tejże spółki, wyłączna własność wspólnika bądź współwłasność w częściach ułamkowych z chwilą wniesienia do spółki przekształca się we współwłasność łączną. Współwłasność ta ma charakter bezudziałowy, a każdemu ze wspólników przysługują równe prawa do całego majątku.

Spółka cywilna nie posiada ani osobowości prawnej ani podmiotowości prawnej, czyli przyznanej przepisami prawa możliwości bycia stroną stosunków cywilnoprawnych, skutkiem tego nie ma możliwości nabywania praw i zaciągania zobowiązań we własnym imieniu. Ponadto, spółka nie posiada odrębnego majątku, gdyż stanowi on majątek wspólników objęty współwłasnością łączną, co oznacza, że wspólnik nie może rozporządzać udziałem we własnym majątku wspólników ani udziałem w poszczególnych składnikach tego majątku. Spółka cywilna nie jest podatnikiem podatku dochodowego, a dochody tej spółki nie stanowią odrębnego przedmiotu opodatkowania. Opodatkowaniu podlegają natomiast dochody poszczególnych wspólników spółki cywilnej. Sposób opodatkowania dochodu z udziału w tej spółce uzależniony jest od cywilnoprawnego statusu danego wspólnika. Jeżeli wspólnikiem spółki cywilnej jest osoba fizyczna, to dochód z udziału w tej spółce będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 867 § 1 Kodeksu cywilnego, każdy wspólnik jest uprawniony do równego udziału w zyskach i w tym samym stosunku uczestniczy w stratach, bez względu na rodzaj i wartość wkładu. W umowie spółki można inaczej ustalić stosunek udziału wspólników w zyskach i stratach. Można nawet zwolnić niektórych wspólników od udziału w stratach. Natomiast nie można wyłączyć wspólnika od udziału w zyskach.

Jeżeli spółka została zawarta na czas nieoznaczony, każdy wspólnik może z niej wystąpić wypowiadając swój udział na trzy miesiące naprzód na koniec roku obrachunkowego (art. 869 § 1 Kodeksu cywilnego). Z ważnych powodów wspólnik może wypowiedzieć swój udział bez zachowania terminów wypowiedzenia, chociażby spółka była zawarta na czas oznaczony. Zastrzeżenie przeciwne jest nieważne (art. 869 § 2 Kodeksu cywilnego).

W myśl art. 871 § 1 Kodeksu cywilnego, wspólnikowi występującemu ze spółki zwraca się w naturze rzeczy, które wniósł do spółki do używania, oraz wypłaca się w pieniądzu wartość jego wkładu oznaczoną w umowie spółki, a w razie braku takiego oznaczenia – wartość, którą wkład ten miał w chwili wniesienia. Nie ulega zwrotowi wartość wkładu polegającego na świadczeniu usług albo na używaniu przez spółkę rzeczy należących do wspólnika. Wspólnikowi występującemu ze spółki wypłaca się w pieniądzu taką część wartości wspólnego majątku (po odliczeniu wartości wkładów wszystkich wspólników) jaka odpowiada stosunkowi, w którym występujący wspólnik uczestniczył w zyskach spółki (art. 871 § 2 Kodeksu cywilnego).

Stosownie do art. 5a pkt 26 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 200 z późn. zm.) ilekroć w ustawie jest mowa o spółce niebędącej osobą prawną – oznacza to spółkę inną niż w pkt 28.

W myśl natomiast art. 5a pkt 28 ww. ustawy ilekroć w ustawie jest mowa o spółce – oznacza to:

  1. spółkę posiadającą osobowość prawną, w tym także spółkę zawiązaną na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 2157/2001 z dnia 8 października 2001 r. w sprawie statutu spółki europejskiej (SE) (Dz. Urz. WE L 294 z 10.11.2001, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 6, t. 4, str. 251),
  2. spółkę kapitałową w organizacji,
  3. spółkę komandytowo-akcyjną mającą siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
  4. spółkę niemającą osobowości prawnej mającą siedzibę lub zarząd w innym państwie, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego innego państwa jest traktowana jak osoba prawna i podlega w tym państwie opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania;

Zgodnie z art. 5b ust. 2 ww. ustawy, jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niebędąca osobą prawną, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolniczej działalności gospodarczej).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat.

Jak stanowi art. 9 ust. 1 ww. ustawy, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Powyższy przepis ustanawia generalną zasadę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą opodatkowaniu tym podatkiem podlegają wszelkie uzyskane przez podatnika w danym roku korzyści majątkowe, z wyjątkiem tych, które na mocy ustawy wyłączone zostały z tego opodatkowania (np. poprzez wprowadzenie ustawowego zwolnienia z opodatkowania, czy też zaniechanie poboru podatku).

W świetle natomiast art. 9 ust. 1a cyt. ustawy, jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-30c, art. 30e, art. 30f oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma dochodów z wszystkich źródeł przychodów.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 14 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 16 ww. ustawy przychodem z działalności gospodarczej są również środki pieniężne otrzymane przez wspólnika spółki niebędącej osobą prawną z tytułu wystąpienia z takiej spółki.

W myśl art. 14 ust. 3 pkt 11 ww. ustawy stanowi, że do przychodów, o których mowa w ust. 1 i 2, nie zalicza się środków pieniężnych otrzymanych przez wspólnika spółki niebędącej osobą prawną z tytułu wystąpienia z takiej spółki, w części odpowiadającej uzyskanej przed wystąpieniem przez wspólnika nadwyżce przychodów nad kosztami ich uzyskania, o których mowa w art. 8, pomniejszonej o wypłaty dokonane z tytułu udziału w tej spółce i wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodów.

Stosownie natomiast do treści art. 24 ust. 3c ustawy podatku dochodowym od osób fizycznych, dochodem z tytułu wystąpienia wspólnika ze spółki niebędącej osobą prawną w przypadku otrzymania środków pieniężnych jest różnica między przychodem z tego tytułu, ustalonym zgodnie z art. 14, a wydatkami na nabycie lub objęcie prawa do udziałów w takiej spółce.

Z przepisów tych wynika więc, że co do zasady środki pieniężne uzyskane z tytułu wystąpienia ze spółki niebędącej osobą prawną, stanowią przychód z działalności gospodarczej.

Jednocześnie do przychodów tych nie zalicza się środków pieniężnych w części odpowiadającej uzyskanej przed wystąpieniem przez wspólnika nadwyżce przychodów nad kosztami ich uzyskania, o których mowa w art. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pomniejszonej o wypłaty dokonane z tytułu udziału w tej spółce oraz wydatki, które zgodnie z ustawą nie mogą stanowić kosztu uzyskania przychodu.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w 2001 roku Wnioskodawczyni jako wspólnik spółki cywilnej nabyła wraz z drugim wspólnikiem na współwłasność łączną nieruchomość na cele prowadzonej działalności gospodarczej. Potwierdza to akt notarialny. Nieruchomość była i nadal jest wykorzystywana w działalności gospodarczej prowadzonej przez spółkę cywilną. W 2018 roku Wnioskodawczyni zdecydowała się wystąpić ze spółki. Przed wystąpieniem wspólniczki dokonały wyceny nieruchomości po cenach rynkowych. Wnioskodawczyni nie wniosła do spółki żadnego wkładu materialnego, tylko własną pracę. W związku z tym, przy wystąpieniu ze spółki jako spłatę swojego udziału Wnioskodawczyni otrzymała kwotę równoważną 50% wartości majątku spółki, czyli przedmiotowej nieruchomości. Kwotę tę otrzymała w proporcjonalnych do udziałów częściach od dotychczasowej oraz nowej wspólniczki. Fakt ten został potwierdzony aktem notarialnym z dnia 28 lutego 2018 r. Aktem tym Wnioskodawczyni prawo własności nieruchomości w części na nią przypadającej (50% we współwłasności łącznej) zbyła na rzecz dotychczasowego oraz nowego wspólnika spółki.

W uzupełnieniu wniosku, Wnioskodawczyni dodała, iż:

  1. nabycie nieruchomości nastąpiło w trakcie trwania spółki cywilnej;
  2. nieruchomość o której mowa we wniosku była amortyzowana w ramach działalności spółki;
  3. lokal do dnia wystąpienia Wnioskodawczyni ze spółki nie został całkowicie zamortyzowany;
  4. po podjęciu przez Wnioskodawczynię decyzji o wystąpieniu ze spółki została dokonana wycena przedmiotowego lokalu przez rzeczoznawcę majątkowego;
  5. spłata na rzecz Wnioskodawczyni nastąpiła w związku z jej wystąpieniem ze spółki. Jednak z uwagi na fakt, że przy założeniu spółki cywilnej Wnioskodawczyni nie wniosła żadnych udziałów pieniężnych – spłata dotyczyła tylko jednego wartościowego majątku nabytego w trakcie działania spółki cywilnej, a więc nieruchomości;
  6. spłata nastąpiła poprzez przekazanie na rzecz Wnioskodawczyni kwoty 235 000 zł w zamian za przeniesienie prawa własności nieruchomości w części na nią przypadającej (50% udziału we współwłasności łącznej) na rzecz pozostałych wspólników pozostających w spółce cywilnej prowadzącej działalność w przedmiotowej nieruchomości. Potwierdzeniem tego jest akt notarialny z dnia 28 lutego 2018 r.

Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny oraz przytoczone przepisy prawne, należy stwierdzić, że otrzymana przez Wnioskodawczynię spłata w związku z wystąpieniem ze spółki cywilnej w części stanowiącej nadwyżkę ponad kwotę odpowiadającą uzyskanej przed wystąpieniem nadwyżce przychodów nad kosztami ich uzyskania, o których mowa w art. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pomniejszonej o wypłaty dokonane z tytułu udziału w tej spółce stanowią przychód z działalności gospodarczej. Inaczej mówiąc, z otrzymanej kwoty należy wyłączyć tę część otrzymanych przez wspólnika kwot, która została już opodatkowana podatkiem dochodowym, a nie została wcześniej otrzymana przez wspólnika. Tak ustalona kwota stanowi dla Wnioskodawczyni przychód z działalności gospodarczej.

Dochodem podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych z tytułu wystąpienia wspólnika ze spółki niebędącej osobą prawną jest z kolei różnica między tak ustalonym przychodem, a wydatkami na nabycie lub objęcie prawa do udziałów w spółce, co wynika z cyt. art. 24 ust. 3c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Celem ustalenia jaka kategoria wydatków mieści się w zawartym w tym przepisie sformułowaniu: "wydatki na nabycie lub objęcie prawa do udziałów", odwołać należy się do jego wykładni językowej. Według Słownika Języka Polskiego, przez "wydatek: należy rozumieć "sumę, która ma być wydana albo sumę wydaną na coś" (zob. Słownik Współczesnego Języka Polskiego pod. red. Bogusława Dunaja, Warszawa 1996, s. 1200).

Za wydatki na nabycie lub objęcie prawa do udziału w spółce osobowej, należy więc uznać faktycznie poniesione przez podatnika wydatki (fizycznie wydatkowane środki) w związku z objęciem tego prawa. W przypadku, gdy prawo do udziału w spółce nabywane jest w zamian za środki pieniężne, wydatkiem na nabycie tego prawa, jest kwota faktycznie zapłacona za ten udział. Natomiast w przypadku, gdy ww. prawo nabywane jest w zamian za inne składniki majątku (wnoszone aportem), za wydatki na nabycie prawa do udziału w spółce osobowej, o których mowa w cytowanym uprzednio art. 24 ust. 3c ww. ustawy, należy uznać wydatki faktycznie poniesione, na nabycie składników majątkowych wnoszonych aportem (tzw. ich wartość historyczna). Tak obliczony dochód podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując, w związku z wystąpieniem Wnioskodawczyni ze spółki cywilnej powstał przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 16 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dochód z tego źródła będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w sposób właściwy dla źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, stosownie od wybranej przez Wnioskodawczynię formy opodatkowania dochodów uzyskanych z tego źródła przychodów.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawczyni, że otrzymana przez nią spłata nie stanowi przychodu ze źródła jakim jest działalność gospodarcza i w związku z tym, należy ją traktować jako odpłatne zbycie nieruchomości, które na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie podlega opodatkowaniu - jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, ul. Kośnego 70, 45-372 Opole, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.