ILPB4/423-420/11-2/ŁM | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu,
Czy Spółdzielnia wynik bilansowy i podatkowy powinna rozliczyć łącznie, tj. narastająco od początku roku, czy należy rozliczyć oddzielnie okres działalności do 30 czerwca ze stratą i okres od 1 lipca wynikiem dodatnim nie podlegający zwolnieniu o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 44?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółdzielni Mieszkaniowej przedstawione we wniosku z dnia 04 listopada 2011 r. (data wpływu 09.11.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia wyniku podatkowego osiągniętego przez Spółdzielnię – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 09 listopada 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia wyniku podatkowego osiągniętego przez Spółdzielnię.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółdzielnia od roku 1995 do dnia 30.06.2011 r. prowadziła działalność eksploatacyjną (zarządzanie) dwoma budynkami mieszkalnymi na rzecz członków Spółdzielni w pełnym zakresie. Ponieważ spółdzielnia posiadała własną kotłownię dostawa ciepłej wody, jak również ogrzewanie mieszkań, wliczane było do opłat eksploatacyjnych właścicieli mieszkań.

Z dniem 1 lipca 2011 r. członkowie Spółdzielni utworzyli Wspólnoty Mieszkaniowe. Zarządzanie powierzyli firmie zewnętrznej. Spółdzielnia dokonała rozliczenia tego okresu, który zamknął się stratą bilansową i podatkową.

W okresie od 1 lipca do 31 sierpnia 2011 r. Spółdzielnia jako właściciel kotłowni zafakturowała dostawę ciepła wraz z rozliczeniem ciepła za poprzedni okres i kosztami ogólnymi zarządu na rzecz Wspólnot, osiągając za ten okres dochód, który został opodatkowany, a należna zaliczka została zapłacona.

Z dniem 31 lipca na wniosek Wspólnot Mieszkaniowych, zgodnie ze stanowiskiem Krajowej Rady Spółdzielczej, przekazana została nieodpłatnie kotłownia. Spółdzielnia poza windykacją należności, nie będzie prowadzić żadnej działalności gospodarczej. Nie jest też postawiona w stan likwidacji ani upadłości, a Jej członkowie pozostają nadal w rejestrze członków.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Spółdzielnia wynik bilansowy i podatkowy powinna rozliczyć łącznie, tj. narastająco od początku roku, czy należy rozliczyć oddzielnie okres działalności do 30 czerwca ze stratą i okres od 1 lipca wynikiem dodatnim nie podlegający zwolnieniu, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 44...

Zdaniem Wnioskodawcy, winien On rozliczać się za okres od 01.01. – 31.12.2011 r. narastająco, nie rozdzielając na dwa okresy działalności, a dochód który osiągnąłby nie powinien stanowić podstawy do opodatkowania mimo, że nie posiada już zasobów mieszkaniowych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (t. j. Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1116 ze zm.), celem spółdzielni mieszkaniowej jest zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych i innych potrzeb członków oraz ich rodzin, przez dostarczanie członkom samodzielnych lokali mieszkalnych lub domów jednorodzinnych, a także lokali o innym przeznaczeniu.

W myśl art. 1 ust. 2 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, przedmiotem działalności spółdzielni jest:

  1. budowanie lub nabywanie budynków w celu ustanowienia na rzecz członków spółdzielczych lokatorskich praw do znajdujących się w tych budynkach lokali mieszkalnych;
  2. budowanie lub nabywanie budynków w celu ustanowienia na rzecz członków odrębnej własności znajdujących się w tych budynkach lokali mieszkalnych lub lokali o innym przeznaczeniu, a także ułamkowego udziału we współwłasności w garażach wielostanowiskowych;
  3. budowanie lub nabywanie domów jednorodzinnych w celu przeniesienia na rzecz członków własności tych domów;
  4. udzielanie pomocy członkom w budowie przez nich budynków mieszkalnych lub domów jednorodzinnych;
  5. budowanie lub nabywanie budynków w celu wynajmowania lub sprzedaży znajdujących się w tych budynkach lokali mieszkalnych lub lokali o innym przeznaczeniu.

Ponadto stosownie do art. 1 ust. 3 ww. ustawy, spółdzielnia ma obowiązek zarządzania nieruchomościami stanowiącymi jej mienie lub nabyte na podstawie ustawy mienie jej członków.

Jak wynika z art. 4 cytowanej ustawy, członkowie spółdzielni, osoby niebędące członkami spółdzielni i inne osoby wymienione w tym przepisie, obowiązani są uczestniczyć w wydatkach związanych z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadających na ich lokale, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni oraz w zobowiązaniach spółdzielni z innych tytułów przez uiszczanie opłat zgodnie z postanowieniami statutu.

Mając na uwadze powyższe uregulowania, stwierdzić należy, że w ustawie o spółdzielniach mieszkaniowych określono zasady i cele działalności spółdzielni mieszkaniowych, a także prawa i obowiązki ich członków.

Zaznaczyć należy w tym miejscu, iż spółdzielnie mieszkaniowe są podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.). Jednocześnie, nie zostały one wymienione przez ustawodawcę w treści art. 6 ust. 1 tej ustawy jako podmioty, które zwolnione są od podatku. W konsekwencji, spółdzielnie mieszkaniowe podlegają ogólnym regułom podatkowym przewidzianym w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jeżeli z odrębnych przepisów wynika obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych (sporządzenia bilansu) przed upływem przyjętego przez podatnika roku podatkowego, za rok podatkowy uważa się okres od pierwszego dnia miesiąca następującego po zakończeniu poprzedniego roku podatkowego do dnia zamknięcia ksiąg rachunkowych. W tym przypadku za następny rok podatkowy uważa się okres od dnia otwarcia ksiąg rachunkowych do końca przyjętego przez podatnika roku podatkowego.

W myśl art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2009 r. Nr 152, poz.1223 ze zm.), księgi rachunkowe zamyka się, z zastrzeżeniem ust. 3, 3a, 3b i 3c:

  1. na dzień kończący rok obrotowy,
  2. na dzień zakończenia działalności jednostki, w tym również jej sprzedaży, zakończenia likwidacji lub postępowania upadłościowego, o ile nie nastąpiło jego umorzenie,
  3. na dzień poprzedzający zmianę formy prawnej,
  4. w jednostce przejmowanej na dzień połączenia związanego z przejęciem jednostki przez inną jednostkę, to jest na dzień wpisu do rejestru tego połączenia,
  5. na dzień poprzedzający dzień podziału lub połączenia jednostek, jeżeli w wyniku podziału lub połączenia powstaje nowa jednostka, to jest na dzień poprzedzający dzień wpisu do rejestru połączenia lub podziału,
  6. na dzień poprzedzający dzień postawienia jednostki w stan likwidacji lub ogłoszenia upadłości,
  7. na inny dzień bilansowy określony odrębnymi przepisami

– nie później niż w ciągu 3 miesięcy od dnia zaistnienia tych zdarzeń.

Z kolei, zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatnicy, z wyjątkiem zwolnionych od podatku na podstawie art. 6 ust. 1, art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a i przepisów ustawy wymienionej w art. 40 ust. 2 pkt 8, są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości dochodu (straty) osiągniętego w roku podatkowym - do końca trzeciego miesiąca roku następnego i w tym terminie wpłacić podatek należny albo różnicę między podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą należnych zaliczek za okres od początku roku.

Podsumowując, w stanie faktycznym przedstawionym przez Spółdzielnię nie wystąpi żadna z przesłanek wymienionych w ustawie o rachunkowości, skutkująca obowiązkiem zamknięcia ksiąg, a co za tym idzie również obowiązkiem złożenia zeznania podatkowego w trakcie roku 2011. Tym samym, Spółdzielnia zobowiązana jest do rozliczenia się łącznie za cały rok podatkowy 2011.

W tym miejscu wskazać należy, iż przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty; w wypadkach, o których mowa w art. 21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód (art. 7 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym o osób prawnych).

W myśl art. 7 ust. 2 ww. ustawy, dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą.

Jednocześnie, zgodnie z art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku, oraz kosztów uzyskania przychodów związanych z przychodem nie podlegającym opodatkowaniu lub zwolnionym z opodatkowania.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż w 2011 r. Spółdzielnia zarządzała dwoma budynkami mieszkalnymi na rzecz swoich członków. Ponadto, po utworzeniu przez członków Spółdzielni Wspólnot Mieszkaniowych, sprzedawała Ona na ich rzecz ciepłą wodę, jak również ogrzewanie mieszkań, z własnej kotłowni.

Wobec powyższego, stwierdzić należy, iż Spółdzielnia posiadała dwa źródła dochodów. Pierwsze źródło to działalność w zakresie gospodarki zasobami mieszkaniowymi, z której dochód zwolniony jest z opodatkowania podatkiem dochodowym w myśl art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie bowiem z ww. regulacją, wolne od podatku są dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych, towarzystw budownictwa społecznego oraz samorządowych jednostek organizacyjnych prowadzących działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi – w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyjątkiem dochodów uzyskanych z innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi.

Drugim źródłem dochodów Spółdzielni w roku 2011 była sprzedaż ciepła dla Wspólnot Mieszkaniowych. Dochody te podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych na zasadach ogólnych.

Wskazać również należy na przepis art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a - 16m.

Powyższe przesadza o tym, iż Spółdzielnia zobowiązana jest tak prowadzić księgi podatkowe, aby możliwe było wyodrębnienie i przyporządkowanie przychodów i kosztów ich uzyskania, a co za tym idzie również dochodu / straty do obu wskazanych źródeł.

Podsumowując, Spółdzielnia w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy 2011 zobowiązana jest do wykazania wszelkich przychodów oraz kosztów ich uzyskania z całokształtu działalności. Jednakże z uwagi na fakt, iż na działalności z zakresu gospodarki zasobami mieszkaniowymi, stanowiącej źródło, z którego dochód korzysta ze zwolnienia z opodatkowania, Spółdzielnia poniosła stratę, to – zgodnie z art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – wskazana strata nie może pomniejszać dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Reasumując, Spółdzielnia winna rozliczyć się za rok podatkowy (01.01. – 31.12.2011 r.) narastająco. Jednakże poniesiona strata na działalności, z której dochody są wolne od podatku nie może obniżać dochodów z opodatkowanej działalności. W takim przypadku Spółdzielnia w składanym zeznaniu podatkowym jest zobowiązana wykazać stratę ze źródła przychodów, z którego dochody są wolne od podatku oraz dochód z pozostałej działalności, który należy opodatkować zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W tym miejscu należy wskazać, iż odpowiedź tut. Organu nie obejmuje wyniku bilansowego osiągniętego przez Spółdzielnię, gdyż nie jest On upoważniony do interpretowania ustawy o rachunkowości, ani innych przepisów z zakresu prawa bilansowego, a w szczególności nie jest upoważniony do oceny prawidłowości stosowanych przez Spółdzielnię księgowań. Do czynności kontrolnych zmierzających do ustalenia czy księgi rachunkowe i sporządzone na ich podstawie sprawozdanie finansowe są rzetelne i prawidłowo odzwierciedlają sytuację majątkową i finansową Spółdzielni, jej wynik finansowy i rentowność, z mocy prawa, uprawnieni są biegli rewidenci (podmioty uprawnione do badania sprawozdań finansowych). Za przeprowadzone badanie biegły rewident ponosi odpowiedzialność i ma obowiązek – w trybie określonym w art. 65 ustawy o rachunkowości – sporządzić opinię wraz z raportem na temat przedłożonego do badania sprawozdania finansowego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.