ITPB2/415-24/12/MK | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy,
Czy w opisanej sytuacji powinna Pani zapłacić podatek?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zmianami) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pani stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 9 stycznia 2012 r. (data wpływu) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu ze sprzedaży udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 9 stycznia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu ze sprzedaży udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Na mocy zawartej dniu 3 lipca 2002 r. umowy sprzedaży wspólnie z mężem nabyła Pani spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego. Z kolei w dniu 26 kwietnia 2011 r. rozwiodła się Pani z mężem bez przeprowadzenia podziału majątku.

Były mąż zmarł w dniu 15 lipca 2011 r., wskutek czego postanowieniem sądu z dnia 6 października 2011 r. stwierdzono nabycie spadku po zmarłym przez Państwa jedyną córkę.

Następnie w dniu 28 grudnia 2011 r. wspólnie z córką sprzedała Pani ww. prawo do lokalu mieszkalnego (każda w udziale wynoszącym 1/2 części w tymże prawie).

W zawartej w formie aktu notarialnego umowie sprzedaży ujęto postanowienie, w którym Pani i jej córka oświadczyły, że przysługują im udziały wynoszące po 1/2 części w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego. Ponadto oświadczyła Pani, że obecnie jest stanu wolnego, a przysługujący jej udział w ww. prawie nabyła na skutek rozwiązania jej związku małżeńskiego poprzez rozwód na mocy wyroku sądu okręgowego z dnia 26 kwietnia 2011 r., przy czym do tego dnia przedmiotowe prawo stanowiło majątek wspólny Jej i męża nabyty od osób fizycznych na podstawie umowy sprzedaży z dnia 3 lipca 2002 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w opisanej sytuacji powinna Pani zapłacić podatek...

Zdaniem Pani, powinna być zwolniona z podatku dochodowego, ponieważ prawo do mieszkania posiadała od 3 lipca 2002 r., a więc dłużej niż pięć lat. Poza tym w chwili rozwodu rzeczywiście nabyła Pani udział wynoszący 1/2 w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego, co w Jej opinii wynika z przepisów Kodeksu cywilnego. Nie nabyła żadnego większego udziału (co skutkowałoby powstaniem obowiązku zapłaty podatku dochodowego od nadwyżki nabytej w chwili rozwodu), tylko w takiej wielkości jaki dotychczas posiadała.

Wobec tego uważa Pani, że naliczenie podatku od sprzedaży mieszkania jest niesłuszne.

W świetle obowiązującego stanu prawnego Pani stanowisko w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. jedn. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

  1. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
  2. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
  3. prawa wieczystego użytkowania gruntów,
  4. innych rzeczy,
  • jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż na mocy zawartej dniu 3 lipca 2002 r. umowy sprzedaży wspólnie z mężem nabyła Pani do majątku wspólnego spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego. Z kolei w dniu 26 kwietnia 2011 r. rozwiodła się Pani z mężem bez przeprowadzenia podziału majątku.

Były mąż zmarł w dniu 15 lipca 2011 r., wskutek czego postanowieniem sądu z dnia 6 października 2011 r. stwierdzono nabycie spadku po zmarłym przez Państwa jedyną córkę, przy czym do masy spadkowej wchodził udział wynoszący 1/2 części w prawie do tego lokalu.

Następnie w dniu 28 grudnia 2011 r. wspólnie z córką sprzedała Pani ww. prawo do lokalu mieszkalnego (każda w udziale wynoszącym 1/2 części w tymże prawie).

Dla określenia skutków podatkowych odpłatnego zbycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego istotne znaczenie ma data nabycia przez Panią przedmiotowego prawa.

Należy przy tym wskazać, że stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. Nr 9, poz. 59 ze zm.). Zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków, ukształtowany został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością - art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Dopiero z chwilą ustania małżeństwa wspólność ta ulega przekształceniu i wówczas małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym stanowiącym ich dorobek (art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego).

Natomiast kwestie dziedziczenia rozstrzygają przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). W myśl art. 931 § 1 Kodeksu w pierwszej kolejności powołane są z ustawy do spadku dzieci spadkodawcy oraz jego małżonek; dziedziczą oni w częściach równych, przy czym część przypadająca małżonkowi nie może być mniejsza niż jedna czwarta całości spadku.

Niemniej jednak małżonek dziedziczy z ustawy, jeżeli pozostawał ze spadkodawcą w związku małżeńskim w chwili otwarcia spadku. Jeżeli w chwili śmierci spadkodawcy jego małżeństwo było prawomocnie unieważnione lub rozwiązane wyrokiem rozwodowym, jego były małżonek nie dziedziczy. Ponadto dziedziczenie ustawowe małżonka nie zależy od tego, jak długo małżeństwo trwało.

Jednakże powyższe nie dotyczy dziedziczenia testamentowego. Oznacza to, że nie ma przeszkód, aby były małżonek mógł dziedziczyć na mocy testamentu po zmarłym byłym współmałżonku.

Mając zatem na uwadze przedstawiony stan faktyczny i przytoczone przepisy, stwierdzić należy, iż w wyniku rozwiązania w dniu 26 kwietnia 2011 r. Pani związku małżeńskiego dotychczas obowiązująca w nim wspólność ustawowa uległa przekształceniu. Od tej chwili Pani i były mąż mieli równe udziały w majątku wspólnym, w skład którego wchodziło wspólnie nabyte w 2002 r. spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego. Następnie na skutek śmierci byłego męża w dniu 15 lipca 2011 r. Państwa córka nabyła po zmarłym spadek, w tym udział wynoszący 1/2 w ww. prawie do lokalu mieszkalnego. Ostatecznie w dniu 28 grudnia 2011 r. zarówno Pani, jak i córka, zbyły przedmiotowe prawo (każda udział wynoszący 1/2 w ww. prawie). Wobec powyższego, w przypadku gdy nie zwiększył się w porównaniu do stanu na dzień rozwodu Pani udział w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego, za datę nabycia zbytego w 2011 r. udziału w przedmiotowym prawie uznać należy dzień 3 lipca 2002 r.

W konsekwencji, w oparciu o art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowego od osób fizycznych, wskazać należy, że pięcioletni termin (liczony od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie), określony w przytoczonym przepisie, upłynął z dniem 31 grudnia 2007 r., wobec czego dokonana w 2011 r., a więc po upływie ww. okresu, sprzedaż nie stanowi źródła przychodu, a zatem przychód uzyskany z odpłatnego zbycia tegoż udziału nie podlega opodatkowaniu.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.