0115-KDIT3.4011.265.2018.1.WM | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Ewidencjonowanie wydatków w podatkowej księdze przychodów i rozchodów oraz sporządzenie spisu z natury.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 5 czerwca 2018 r. (data wpływu 7 czerwca 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu ewidencjonowania wskazanych wydatków w podatkowej księdze przychodów i rozchodów oraz sporządzenia spisu z natury – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 7 czerwca 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu ewidencjonowania wskazanych wydatków w podatkowej księdze przychodów i rozchodów oraz sporządzenia spisu z natury.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie usług geodezyjnych i wycen nieruchomości opodatkowaną podatkiem liniowym, prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów. W ramach tej działalności wykonuje:

  • mapy dla celów projektowych (wykonanie mapy dla celów projektowych polega na uaktualnieniu mapy zasadniczej);
  • wytyczenia budynków, tj. wytyczenie na gruncie zaprojektowanego budynku;
  • inwentaryzacja budynku – polegająca na dokonaniu pomiaru wybudowanego budynku i naniesienia go na mapę zasadniczą;
  • podziały nieruchomości – polegające najczęściej na określeniu w dotychczasowych granicach działki innej konfiguracji geodezyjnej działek gruntu wchodzących w jej skład.

W celu wykonywania usług, Wnioskodawca dokonuje zakupu od jednostek prowadzących państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny, mapy, wypisy i zbiory danych. Za zakupione materiały geodezyjne jest obciążany opłatami, które księguje w podatkowej księdze przychodów i rozchodów w kolumnie 10. Na koniec roku podatkowego niezakończone usługi geodezyjne ujmuje w spisie z natury, jako spis niezakończonych robót geodezyjnych, wyceniając je wg wartości zakupionych materiałów geodezyjnych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.
  1. W której kolumnie podatkowej księgi przychodów i rozchodów powinny być ujmowane opłaty za materiały geodezyjne, tj. mapy, wypisy, itp.?
  2. Czy jest zobowiązany sporządzać na koniec roku podatkowego spis z natury niezakończonych robót geodezyjnych?
  3. Czy poprawnie wycenia spis z natury wg. kosztów materiałów bezpośrednich?

Zdaniem Wnioskodawcy, opłaty za zakupione materiały geodezyjne powinny być ujmowane w podatkowej księdze przychodów i rozchodów w kolumnie 10, ponieważ w toku wykonywania usług, materiały te są bezpośrednio i ściśle wykorzystywane do prowadzenia prac pomiarowych oraz stają się elementem sporządzonej dokumentacji. Zgodnie z § 3 pkt 1 lit. d rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów działalność Wnioskodawcy – wykonywana usługa jest wyrobem gotowym. Natomiast uwzględniając fakt, że materiały geodezyjne są przez Wnioskodawcę bezpośrednio wykorzystywane do wykonania usługi, zasadne jest zaliczenie ich do kategorii materiałów (surowców) podstawowych lub pomocniczych w rozumieniu § 3 pkt 1 lit. b i c ww. rozporządzenia.

Zdaniem Wnioskodawcy, niezakończone usługi geodezyjne należy ująć w spisie z natury sporządzonym na koniec roku podatkowego oraz wycenić spis wg kosztu wytworzenia, ponieważ spis z natury obejmuje m. in. produkcję niezakończoną oraz wykonane roboty, usługi przed ich zakończeniem. Wynika to z § 27 ust. 1 i § 3 pkt 1 lit. e ww. rozporządzenia Ministra Finansów. Oznacza to, że Wnioskodawca musi uwzględnić w spisie z natury niezakończone usługi geodezyjne. Przepis § 29 ust. 3 rozporządzenia mówi, że przy działalności usługowej i budowlanej produkcję niezakończoną wycenia się według kosztów wytworzenia, z tym, ze nie może to być wartość niższa od kosztów materiałów bezpośrednich do produkcji niezakończonej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zasady prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów określa rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. z 2017 r., poz. 728).

Stosownie do § 3 pkt 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów towarami są - towary handlowe, materiały podstawowe i pomocnicze, półwyroby (półfabrykaty), wyroby gotowe, braki i odpady oraz materiały przyjęte od zamawiających do przerobu lub obróbki, z tym że:

  1. towarami handlowymi są wyroby przeznaczone do sprzedaży w stanie nieprzerobionym; towarami handlowymi są również produkty uboczne uzyskiwane przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej,
  2. materiałami (surowcami) podstawowymi są materiały, które w procesie produkcji lub przy świadczeniu usług stają się główną substancją gotowego wyrobu; do materiałów podstawowych zalicza się również materiały stanowiące część składową (montażową) wyrobu lub ściśle z wyrobem złączone (np. opakowania - puszki, butelki) oraz opakowania wysyłkowe wielokrotnego użytku (np. transportery, palety), jeżeli opakowania te nie są środkami trwałymi,
  3. materiałami pomocniczymi są materiały niebędące materiałami podstawowymi, które są zużywane w związku z działalnością gospodarczą i bezpośrednio oddają wyrobowi swoje właściwości,
  4. wyrobami gotowymi są wyroby własnej produkcji, których proces przerobu został całkowicie zakończony, wykonane usługi, prace naukowo-badawcze, prace projektowe, geodezyjno-kartograficzne, zakończone roboty, w tym także budowlane,
  5. produkcją niezakończoną jest produkcja w toku oraz półwyroby (półfabrykaty), to jest niegotowe jeszcze produkty własnej produkcji, a także wykonywane roboty, usługi przed ich ukończeniem,
  6. brakami są nieodpowiadające wymaganiom technicznym wyroby własnej produkcji, całkowicie wykończone bądź też doprowadzone do określonej fazy produkcji; brakami są również towary handlowe, które na skutek uszkodzenia lub zniszczenia w czasie transportu bądź magazynowania utraciły częściowo swą pierwotną wartość,
  7. odpadami są materiały, które na skutek procesów technologicznych lub na skutek zniszczenia albo uszkodzenia utraciły całkowicie swą pierwotną wartość użytkową;

Natomiast zgodnie z pkt 2 ww. paragrafu cena zakupu oznacza cenę, jaką nabywca płaci za zakupione składniki majątku, pomniejszoną o podatek od towarów i usług, podlegający odliczeniu zgodnie z odrębnymi przepisami, a przy imporcie powiększoną o należne cło, podatek akcyzowy oraz opłaty celne dodatkowe, obniżoną o rabaty opusty, inne podobne obniżenia, w przypadku zaś otrzymania składnika majątku w drodze darowizny lub spadku – wartość odpowiadającą cenie zakupu takiego samego lub podobnego składnika.

Z kolei w myśl pkt 3 cytowanego powyżej paragrafu, przez cenę nabycia należy rozumieć cenę zakupu składnika majątku powiększoną o koszty uboczne związane z zakupem towarów i składników majątku do chwili złożenia w magazynie według ich cen zakupu, a w szczególności koszty transportu, załadunku i wyładunku oraz ubezpieczenia w drodze.

Stosownie zaś do pkt 4 ww. paragrafu koszt wytworzenia oznacza wszelkie koszty związane bezpośrednio i pośrednio z przerobem materiałów, z wykonywaniem usług lub pozyskaniem (wydobyciem) kopalin, z wyłączeniem kosztów sprzedaży wyrobów gotowych i usług.

Zgodnie z punktem 10 Objaśnień do podatkowej księgi przychodów i rozchodów, kolumna 10 jest przeznaczona do wpisywania zakupu materiałów oraz towarów handlowych według cen zakupu.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca w celu wykonywania usług geodezyjnych i wycen nieruchomości, dokonuje zakupu od jednostek prowadzących państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny, mapy, wypisy i zbiory danych. Materiały te są bezpośrednio i ściśle wykorzystywane do prowadzenia prac pomiarowych oraz stają się elementem sporządzonej dokumentacji.

Biorąc pod uwagę definicje zawarte w § 3 pkt 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów, że ww. mapy, wypisy, zbiory danych w zależności od tego, czy przy świadczeniu usług stają się główną substancją gotowego wyrobu, czy też są zużywane w związku z działalnością gospodarczą i bezpośrednio oddają wyrobowi swoje właściwości, należy zakwalifikować je odpowiednio do materiałów podstawowych bądź też materiałów pomocniczych Niezależnie od tej kwalifikacji koszty zakupu należy ująć w podatkowej księdze przychodu i rozchodu w kolumnie 10.

Stosownie do § 27 pkt 1 ww. rozporządzenia, podatnicy są obowiązani do sporządzenia i wpisania do księgi spisu z natury towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadów, zwanego dalej „spisem z natury”, na dzień 1 stycznia, na koniec każdego roku podatkowego, na dzień rozpoczęcia działalności w ciągu roku podatkowego, a także w razie utraty w ciągu roku podatkowego prawa do zryczałtowanego opodatkowania podatkiem dochodowym, zmiany wspólnika, zmiany proporcji udziałów wspólników lub likwidacji działalności.

W myśl § 29 pkt 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów, podatnik jest obowiązany wycenić materiały i towary handlowe objęte spisem z natury według cen zakupu lub nabycia albo według cen rynkowych z dnia sporządzenia spisu, jeżeli są one niższe od cen zakupu lub nabycia; spis z natury półwyrobów (półfabrykatów), wyrobów gotowych i braków własnej produkcji wycenia się według kosztów wytworzenia, a odpadów użytkowych, które w toku działalności utraciły swoją pierwotną wartość użytkową, wycenia się według wartości wynikającej z oszacowania uwzględniającego ich przydatność do dalszego użytkowania.

Zgodnie z § 29 pkt 3 ww. rozporządzenia, przy działalności usługowej i budowlanej produkcję niezakończoną wycenia się według kosztów wytworzenia, z tym że nie może to być wartość niższa od kosztów materiałów bezpośrednich zużytych do produkcji niezakończonej.

Sformułowanie „nie może być niższa” wskazuje że koszty materiałów bezpośrednich zużytych do produkcji niezakończonej to minimum, które winno się w spisie znaleźć. Jeżeli natomiast zostały wykonane usługi podwykonawców z daną produkcją niezakończoną, czy produktem finalnym ściśle związane, to składają się na wartość produkcji niezakończonej.

W sytuacji, gdy w roku podatkowym usługa geodezyjna nie została wykonana, tj. nie stanowi wyrobu gotowego rozumianego jako wyrób własnej produkcji, który nie został całkowicie zakończony, należy w spisie z natury sporządzonym na koniec roku podatkowego ująć produkcję niezakończoną i wycenić według kosztów wytworzenia, z tym że nie może to być wartość niższa od kosztów materiałów bezpośrednich zużytych do produkcji niezakończonej.

Stanowisko Wnioskodawcy należało więc ocenić jako prawidłowe.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.