IBPBI/1/423-84/14/KB | Interpretacja indywidualna

Sposób dyskontowania pomocy publicznej w przypadku posiadania kilku zezwoleń na prowadzenie działalności na terenach specjalnych stref ekonomicznych
IBPBI/1/423-84/14/KBinterpretacja indywidualna
  1. specjalna strefa ekonomiczna
  2. zwolnienia przedmiotowe
  1. Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT) -> Zwolnienia przedmiotowe

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112 poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 12 września 2014 r. (data wpływu do tut. Biura 19 września 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie sposobu dyskontowania pomocy publicznej w przypadku posiadania kilku zezwoleń na prowadzenie działalności na terenach specjalnych stref ekonomicznych – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 19 września 2014 r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie sposobu dyskontowania pomocy publicznej w przypadku posiadania kilku zezwoleń na prowadzenie działalności na terenach specjalnych stref ekonomicznych.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca – Spółka z o.o. prowadzi działalność gospodarczą w branży motoryzacyjnej. Spółka prowadzi działalność na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej (dalej: „SSE”; „Strefa”) poprzez zakłady zlokalizowane w 4 miejscowościach.

Na rzecz Spółki zostały wydane następujące zezwolenia na prowadzenie działalności na terenie SSE:

1.Zezwolenie z 29 kwietnia 1997 r. na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej X. udzielone do dnia 6 października 2015 r. (dalej: „Zezwolenie 1”) w zakresie produkcji sprzętu transportowego (EKD DM), produkcji wyposażenia elektrycznego dla silników i pojazdów (EKD DL 31.61), produkcji wyrobów z tworzyw sztucznych (EKD DH 25.2);

2.Zezwolenie z 4 sierpnia 1997 r. na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej Y., zmienione Decyzją Ministra Gospodarki z 5 maja 2008 r., udzielone do dnia 8 sierpnia 2016 r. (dalej: „Zezwolenie 2”) w zakresie wyrobów określonych w następujących pozycjach PKWiU: tkaniny impregnowane, powleczone, pokryte lub laminowane, gdzie indziej nie sklasyfikowane - wyłącznie w zakresie wykonywania przez Spółkę procesu laminowania wskazanych produktów (17.54.37), garbowania i wyprawiana skór (19.10), odpady, ścinki i braki z tworzyw sztucznych (24.16.6), części i akcesoria do pojazdów mechanicznych i ich silników (34.30), meble (36.1), surowce wtórne metalowe (37.10), surowce wtórne niemetalowe (37.20), transport lądowy pozostały (60.2), usługi w zakresie prac przeładunkowych, magazynowania i przechowywania towarów (63.1), usługi wspomagające transport pozostałe (63.2.), usługi informatyczne (72), usługi badawczo-rozwojowe w dziedzinie nauki przyrodniczych i technicznych (73.1), usługi rachunkowości i kontroli ksiąg (74.12.1), usługi w zakresie księgowości, z wyłączeniem deklaracji podatkowych (74.12.2), usługi w zakresie badań i analiz technicznych (74.3).

Zezwolenie 2 zostało zmienione na wniosek Spółki na podstawie art. 6 ustawy z 2 października 2003 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustaw (Dz.U. nr 188 poz. 1840 ze zm.). Warunkiem prowadzenia działalności jest zrealizowanie inwestycji o wartości 17.900.000 zł do dnia 31 sierpnia 1998 r.;

3.Zezwolenie z 30 października 2009 r. na prowadzenie działalności na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej Y. (dalej „Zezwolenie 3”) w zakresie wyrobów określonych w następujących pozycjach PKWiU: tkaniny impregnowane, powleczone, pokryte lub laminowane, gdzie indziej niesklasyfikowane (13.96.14.0), skóry wyprawione i garbowane, skóry futerkowe wyprawione i barwione (15.11), odpady z tworzyw sztucznych (38.11.55), silniki spalinowe wewnętrznego spalania w rodzaju stosowanych do napędu pojazdów (29.10.1), meble (31.0), surowce wtórne metalowe (38.32.2), surowce wtórne niemetalowe (38.32.3), transport drogowy towarów oraz usługi związane z przeprowadzkami (49.4), magazynowanie i przechowywanie towarów (52.1), usługi wspomagające transport (52.2), usługi związane z oprogramowaniem i doradztwem w zakresie informatyki i usługi powiązane (62), usługi w zakresie badań naukowych i prac rozwojowych w dziedzinie nauk przyrodniczych i technicznych (72.1), usługi rachunkowo-księgowe (69.20.2), usługi w zakresie księgowości (69.20.23), usługi w zakresie badań i analiz technicznych (71.20).

Warunkiem prowadzenia działalności jest poniesienie wydatków inwestycyjnych o wartości co najmniej 2.000.000 euro do dnia 31 grudnia 2011 r.;

4.Zezwolenie z 27 stycznia 2010 r. na prowadzenie działalności na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej Y. (dalej: „Zezwolenie 4”) w zakresie wyrobów określonych w następujących pozycjach PKWiU: części i akcesoria do pojazdów (29.3), meble (31.0), magazynowanie i przechowywanie towarów (52.1) oraz w zakresie sprzedaży odpadów i złomu z działalności określonej powyżej.

Warunkiem prowadzenia działalności jest poniesienie wydatków inwestycyjnych o wartości co najmniej 9.000.000 euro do dnia 31 grudnia 2013 r.;.

5.Zezwolenie z 28 marca 2012 r. na prowadzenie działalności na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej Z. zmienione Decyzją Ministra Gospodarki z 27 czerwca 2012 r. oraz z 16 listopada 2012 r. (dalej: „Zezwolenie 5”) w zakresie wyrobów określonych w następujących pozycjach PKWiU: tkaniny impregnowane, powleczone, pokryte lub laminowane, gdzie indziej niesklasyfikowane (13.9.14.0), skóry wyprawione i garbowane, skóry futerkowe wyprawione i barwione (15.11), odpady z tworzyw sztucznych (38.11.55), silniki spalinowe wewnętrznego spalania w rodzaju stosowanych do napędu pojazdów (29.10.1), części i akcesoria do pojazdów (29.3), meble (31.0), surowce wtórne metalowe (38.32.2), surowce wtórne niemetalowe (38.32.3), pozostały transport lądowy pasażerski (49.3), magazynowanie i przechowywanie towarów (52.1), usługi wspomagające transport (52.2), usługi związane z oprogramowaniem i doradztwem w zakresie informatyki i usługi powiązane (62), usługi w zakresie badań naukowych i prac rozwojowych w dziedzinie nauk przyrodniczych i technicznych (72.1), usługi rachunkowo-księgowe (69.20.2), usługi w zakresie badań i analiz technicznych (71.20).

Warunkiem prowadzenia działalności jest poniesienie wydatków inwestycyjnych w wysokości odpowiadającej równowartości w złotych kwoty co najmniej 18.000.000 euro do dnia 31 grudnia 2014 r.;

6.Zezwolenie z 11 czerwca 2014 r. na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej X. (dalej: „Zezwolenie 6”) w zakresie wyrobów określonych w następujących pozycjach PKWiU: pozostałe części i akcesoria do pojazdów silnikowych, z wyłączeniem motocykli (29.32), wyposażenie elektryczne i elektroniczne do pojazdów (29.31), pozostałe tekstylne wyroby techniczne i przemysłowe (13.96), skóry wyprawione i garbowane; skóry futerkowe wyprawione i barwione (15.11), meble do siedzenia oraz ich części; części pozostałych mebli (31.00), materace (31.03), pozostałe meble (31.09), odpady inne niż niebezpieczne nadające się do recyklingu (38.11.5), usługi w zakresie odzysku surowców z materiałów segregowanych; surowce wtórne (38.32), transport drogowy towarów (49.41), magazynowanie i przechowywanie towarów (52.10), usługi wspomagające transport lądowy (52.21), usługi przeładunku towarów (52.24), pozostałe usługi wspomagające transport (52.29).

Warunkiem prowadzenia działalności jest poniesienie wydatków inwestycyjnych w wysokości co najmniej 4.190.000 zł do dnia 30 czerwca 2017 r.;

7.Zezwolenie z 27 czerwca 2014 r. na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej Z. (dalej: „Zezwolenie 7”) w zakresie wyrobów określonych w następujących pozycjach PKWiU: tkaniny impregnowane, powleczone, pokryte lub laminowane, gdzie indziej niesklasyfikowane (13.96.14.0), skóry wyprawione i garbowane, skóry futerkowe wyprawione i barwione (15.11), silniki spalinowe wewnętrznego spalania w rodzaju stosowanych do napędu pojazdów (29.10.1), części i akcesoria do pojazdów (29.3), meble (31.0), pozostały transport lądowy pasażerski (49.3), magazynowanie i przechowywanie towarów (52.1), usługi wspomagające transport (52.2), usługi związane z oprogramowaniem i doradztwem w zakresie informatyki i usługi powiązane (62.0), usługi rachunkowo-księgowe (69.20.2), usługi w zakresie badań i analiz technicznych (71.20), usługi w zakresie badań naukowych prac rozwojowych w dziedzinie nauk przyrodniczych i technicznych (72.1 ), odpady z tworzyw sztucznych (38.1 1.55), surowce wtórne metalowe (38.32.2), surowce wtórne niemetalowe (38.32.3).

Warunkiem prowadzenia działalności jest poniesienie wydatków inwestycyjnych w wysokości odpowiadającej równowartości w złotych kwoty 14.000.000 euro w terminie do dnia 31 grudnia 2018 r.

Ponadto Spółka nie wyklucza, że w przypadku potencjalnej możliwości realizacji kolejnych projektów inwestycyjnych w Polsce, będzie się również ubiegać o dodatkowe zezwolenia strefowe.

Spółka wykorzystała w całości limit zwolnienia dostępny na podstawie Zezwolenia 1 – zezwolenie to zachowuje swoją ważność (do 6 października 2015 r.), jednak na jego podstawie Spółka nie korzysta już obecnie ze zwolnienia podatkowego. Z kolei pozostałe zwolnienia podatkowe (limity pomocy publicznej) nie są jeszcze wykorzystane.

Podstawową działalnością Spółki jest produkcja części samochodowych, w szczególności siedzeń oraz ich komponentów, jak również systemów elektrycznych i elektronicznych. Wskazana działalność objęta została zakresem posiadanych przez Spółkę zezwoleń strefowych.

Dodatkowo, jak wskazano wyżej, w związku z kolejnymi projektami inwestycyjnymi rozważanymi do realizacji w ramach tej samej działalności podstawowej Spółki, możliwe jest, że Wnioskodawca ubiegać będzie się o kolejne zezwolenia na prowadzenie działalności na terenie SSE (analogicznie więc, zezwolenia te pokrywałyby swoim zakresem co najmniej podstawowy przedmiot działalności Spółki - produkcję części motoryzacyjnych oraz elementów wyposażenia pojazdów.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy Spółka może korzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych względem całości dochodu z prowadzonej na terenie SSE działalności gospodarczej, w zakresie posiadanych zezwoleń strefowych, w ten sposób, że w pierwszej kolejności wykorzystywany jest limit dostępnej pomocy publicznej w ramach zezwolenia wydanego najwcześniej, a po jego wyczerpaniu lub wygaśnięciu limity dostępne w ramach zezwoleń wydanych chronologicznie w dalszej kolejności (w tym także w ramach ewentualnych, dalszych Zezwoleń uzyskanych przez Spółkę)...

(pytanie oznaczone we wniosku Nr 2)

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest objęcie zwolnieniem łącznej wartości dochodu z całej działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE na podstawie posiadanych Zezwoleń, wykorzystując najpierw limit dostępnej pomocy publicznej uzyskanego w ramach zezwolenia uzyskanego chronologicznie najwcześniej, tj. kolejno w ramach Zezwolenia 1, a po jego wyczerpaniu lub po jego wygaśnięciu - limit wynikający z Zezwolenia 2, a po jego wyczerpaniu lub wygaśnięciu limit wynikający z Zezwolenia 3, a po jego wyczerpaniu - limit wynikający z Zezwolenia 4, a po jego wyczerpaniu - limit wynikający z Zezwolenia 5, a po jego wyczerpaniu - limit wynikający z Zezwolenia 6, a po jego wyczerpaniu; finalnie - limit wynikający z Zezwolenia 7. W przypadku otrzymania kolejnych zezwoleń - Spółka następnie wykorzystywałaby limity z zezwoleń uzyskanych chronologicznie w dalszej kolejności.

Pomocą publiczną z tytułu prowadzenia działalności na terenie Strefy jest zwolnienie od opodatkowania dochodów uzyskanych na terenie SSE w oparciu o otrzymane zezwolenia strefowe. Rozporządzenie Rady Ministrów z 11 sierpnia 2004 r. w sprawie szczegółowego sposobu obliczania wartości pomocy publicznej udzielanej w różnych formach (Dz.U. z 2004 r. Nr 194 poz. 1983 ze zm.) w § 4 pkt 2a stanowi, ze dla ulgi podatkowej, polegającej na obniżeniu wysokości podatku, a w szczególności na zwolnieniu z podatku, pomoc publiczną stanowi różnica między kwotą podatku należnego bez uwzględniania ulgi a kwotą podatku po jej uwzględnieniu.

Z kolei zgodnie z art. 2 pkt 11b ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (t.j. Dz.U. z 2007 r. Nr 59 poz. .404 ze zm.), pod pojęciem dnia udzielenia pomocy rozumie się dzień, w którym zgodnie z odrębnymi przepisami upływa termin złożenia zeznania rocznego - w przypadku udzielenia pomocy w formie ulgi w podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „PDOP”). W konsekwencji powyższego, a także z uwagi na fakt, że rok podatkowy Spółki trwa od 1 stycznia do 31 grudnia, dniem uzyskania pomocy publicznej, tj. dniem faktycznego skorzystania ze zwolnienia w PDOP, jest 31 marca roku następującego po danym roku podatkowym.

W celu określenia limitu dostępnej pomocy publicznej oraz pomocy publicznej faktycznie wykorzystanej, Spółka obowiązana jest do stosowania mechanizmu określonego wzorem zdefiniowanym w § 7 ust. 6 rozporządzenia w sprawie pomocy. Zgodnie z § 7 ust. 1 ww. rozporządzenia, koszty inwestycji oraz wielkość pomocy są dyskontowane na dzień uzyskania zezwolenia.

Analogicznie mechanizm dyskontowania dotyczy także pomocy publicznej w związku z Zezwoleniem 1 i Zezwoleniem 2 z uwagi na § 1 pkt 2) odpowiednio rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 8 lutego 2005 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie X. specjalnej strefy ekonomicznej (Dz.U. z 2005 r. Nr 32 poz. 269) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 8 lutego 2005 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie Y. specjalnej strefy ekonomicznej (Dz.U. z 2005 r. Nr 32 poz. 273).

Zgodnie z ugruntowaną praktyką organów podatkowych, w przypadku posiadania więcej niż jednego zezwolenia, przedsiębiorca winien w pierwszym rzędzie dyskontować całość uzyskanej pomocy publicznej na dzień wydania zezwolenia strefowego wydanego najwcześniej, a po wyczerpaniu limitu zwolnienia dostępnego w ramach tego zezwolenia, całość uzyskiwanej pomocy publicznej powinna być dyskontowana na dzień wydania kolejnego zezwolenia (ewentualnie kolejnych zezwoleń).

Takie stanowisko zostało zaprezentowane m.in. w interpretacjach indywidualnych wydanych przez:

W konsekwencji, z uwagi na wskazany mechanizm dyskontowania oraz chronologię wydania zezwoleń strefowych. Spółka, na dzień udzielenia pomocy publicznej (31 marca roku kolejnego), wykorzystuje dostępne limity zwolnienia na podstawie poszczególnych zezwoleń, chronologicznie względem dat wydania tych zezwoleń.

Tym samym, na dzień udzielenia pomocy (31 marca roku kolejnego), Spółka dokonuje dyskontowania całkowitej wartości udzielonej pomocy publicznej udzielonej za rok poprzedni (wartość niezapłaconego podatku względem dochodów osiągniętych w ramach działalności na terenie SSE, na podstawie zezwoleń), na dzień zezwolenia wydanego najwcześniej - Zezwolenia 1 (w okresie ważności tego zezwolenia - do 6 października 2015 r., - jak wskazano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, z uwagi na fakt, że limit zwolnienia dostępny na podstawie niniejszego zezwolenia został już w całości wykorzystany, Spółka w praktyce nie korzysta obecnie już ze zwolnienia podatkowego na podstawie niniejszego Zezwolenia).

W roku podatkowym, w którym suma otrzymanej pomocy publicznej na podstawie Zezwolenia 1, zdyskontowanej na dzień uzyskania Zezwolenia 1, przekroczy koszty kwalifikowane zdyskontowane na dzień uzyskania tego Zezwolenia, Spółka powinna rozpocząć rozliczanie pomocy publicznej w ramach Zezwolenia 2. Spółka powinna wówczas dyskontować całą pomoc publiczną uzyskaną na dzień 31 marca kolejnego roku podatkowego, wyłącznie na dzień uzyskania Zezwolenia 2. W roku podatkowym, w którym suma otrzymanej pomocy publicznej na podstawie Zezwolenia 2, zdyskontowanej na dzień uzyskania Zezwolenia 2, przekroczy koszty kwalifikowane zdyskontowane na dzień uzyskania tego Zezwolenia, Spółka powinna rozpocząć rozliczanie pomocy publicznej w ramach Zezwolenia 3. Spółka powinna wówczas dyskontować całą pomoc publiczną uzyskaną na dzień 31 marca kolejnego roku podatkowego, wyłącznie na dzień uzyskania Zezwolenia 3. W roku podatkowym, w którym suma otrzymanej pomocy publicznej na podstawie Zezwolenia 3, zdyskontowanej na dzień uzyskania Zezwolenia 3, przekroczy koszty kwalifikowane zdyskontowane na dzień uzyskania tego Zezwolenia, Spółka powinna rozpocząć rozliczanie pomocy publicznej w ramach Zezwolenia 4. Spółka powinna wówczas dyskontować całą pomoc publiczną uzyskaną na dzień 31 marca kolejnego roku podatkowego, wyłącznie na dzień uzyskania Zezwolenia 4. W roku podatkowym, w którym suma otrzymanej pomocy publicznej na podstawie Zezwolenia 4, zdyskontowanej na dzień uzyskania Zezwolenia 4, przekroczy koszty kwalifikowane zdyskontowane na dzień uzyskania tego Zezwolenia, Spółka powinna rozpocząć rozliczanie pomocy publicznej w ramach Zezwolenia 5. Spółka powinna wówczas dyskontować całą pomoc publiczną uzyskaną na dzień 31 marca kolejnego roku podatkowego, wyłącznie na dzień uzyskania Zezwolenia 5. W roku podatkowym, w którym suma otrzymanej pomocy publicznej na podstawie Zezwolenia 5, zdyskontowanej na dzień uzyskania Zezwolenia 5, przekroczy koszty kwalifikowane zdyskontowane na dzień uzyskania tego Zezwolenia, Spółka powinna rozpocząć rozliczanie pomocy publicznej w ramach Zezwolenia 6. Spółka powinna wówczas dyskontować całą pomoc publiczną uzyskaną na dzień 31 marca kolejnego roku podatkowego, wyłącznie na dzień uzyskania Zezwolenia 6. Finalnie, w roku podatkowym, w którym suma otrzymanej pomocy publicznej na podstawie Zezwolenia 6, zdyskontowanej na dzień uzyskania Zezwolenia 6, przekroczy koszty kwalifikowane zdyskontowane na dzień uzyskania tego Zezwolenia, Spotka powinna rozpocząć rozliczanie pomocy publicznej w ramach Zezwolenia 7. Spotka powinna wówczas dyskontować całą pomoc publiczną uzyskaną na dzień 31 marca kolejnego roku podatkowego, wyłącznie na dzień uzyskania Zezwolenia 7.

Wraz z momentem, kiedy pomoc publiczna otrzymana na podstawie Zezwolenia 7 zdyskontowana na dzień uzyskania Zezwolenia 7 przekroczy limit dostępnej pomocy publicznej obliczony na podstawie kosztów kwalifikowanych projektu inwestycyjnego, który był podstawą do wydania Zezwolenia, zdyskontowanych na dzień uzyskania Zezwolenia 7, Spółka zobowiązana będzie rozpocząć opodatkowywanie wszystkich dochodów uzyskiwanych w związku z prowadzoną działalnością na terenie Stref, na zasadach ogólnych (lub też ewentualnie Spółka rozpocznie wykorzystywanie puli pomocy publicznej dostępnej na podstawie kolejnego zezwolenia/kolejnych zezwoleń strefowych, w sytuacji gdy zezwolenie/zezwolenia takie zostałyby w przyszłości wydane na rzecz Spółki).

Opisana powyżej metodologia pozwoli Spółce na precyzyjne obliczenie wartości dostępnej oraz faktycznie wykorzystanej pomocy publicznej. Wyeliminuje także ryzyko skorzystania ze zwolnienia w PDOP w kwocie nienależnej, tj. przekraczającej wartość dostępnej pomocy publicznej.

Zdaniem Spółki, zaproponowana metodologia zgodna jest z przepisami prawa dotyczącymi obliczania pomocy publicznej należnej podmiotom prowadzącym działalność na terenie SSE. Przedstawiony mechanizm obliczania dostępnej i wykorzystanej pomocy publicznej w czytelny i przejrzysty sposób pozwala na określenie w oparciu, o które zezwolenie strefowe Spółka korzysta ze zwolnienia od opodatkowania PDOP oraz czy i kiedy zostanie przekroczony próg wartości pomocy publicznej, do wykorzystania której Spółka jest uprawniona.

Na potwierdzenie powyższego stanowiska Wnioskodawca powołał także wyroki:

  • Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 8 maja 2007 r. sygn. akt I SA/Rz 254/07,
  • Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie z 21 listopada 2007 r. sygn. akt III Sa/Wa 1737/07).

Na tle przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 851 ze z.), przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty; w wypadkach, o których mowa w art. 21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód. Dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą (art. 7 ust. 2 ww. ustawy). Przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się m.in. przychodów i kosztów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku (art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 ww. ustawy).

Zgodnie natomiast z art. 9 ust. 1 ww. ustawy, podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m.

Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 34 ww. ustawy, dochody, z zastrzeżeniem ust. 4-6, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz.U. z 2007 r. Nr 42, poz. 274, z 2008 r. Nr 118, poz. 746 oraz z 2009 r. Nr 18, poz. 97), przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

W myśl art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t.j. Dz.U. z 2007 r. Dz.U. Nr 42, poz. 274 ze zm.), podstawą do korzystania z pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z ustawą, jest zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie danej strefy, uprawniające do korzystania z pomocy publicznej, zwane dalej „zezwoleniem”.

Specjalne Strefy Ekonomiczne są częścią terytorium kraju wyodrębnioną administracyjnie, na których możliwe jest prowadzenie działalności gospodarczej na preferencyjnych warunkach, a w szczególności korzystanie ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych lub podatku dochodowego od osób fizycznych. Jednocześnie jednak pamiętać należy, że uzyskiwane z tego tytułu preferencje stanowią pomoc publiczną, niezgodną (co do zasady) z jednolitym wspólnym rynkiem w Unii Europejskiej. Z tego też względu szczegółowe warunki udzielania tej formy pomocy, w szczególności jej intensywność, są ściśle uregulowane przepisami prawa, których naruszenie grozi koniecznością zwrotu otrzymanej pomocy publicznej.

Zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej wydawane jest na wykonywanie ściśle określonej działalności na terenie wyłącznie jednej, konkretnej specjalnej strefy ekonomicznej. Dla każdej strefy odrębnie także ustalane są limity dopuszczalnej pomocy, tj. maksymalna intensywność udzielanej pomocy. Dla zezwoleń udzielonych przed 30 grudnia 2008 r. limity te określone były w rozporządzeniach Rady Ministrów ustanawiających daną specjalną strefę ekonomiczną.

Dla zezwoleń udzielanych od 30 grudnia 2008 r. maksymalną intensywność pomocy określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2008 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych (Dz.U. z nr 232, poz. 1548 ze zm.). § 4 ust. 1 tego rozporządzenia stanowi, że maksymalna intensywność regionalnej pomocy inwestycyjnej liczona jako stosunek ekwiwalentu dotacji brutto do kosztów kwalifikujących się do objęcia tą pomocą, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, wynosi:

  1. 50% - na obszarach należących do województw: ...;
  2. 40% - na obszarach należących do województw: ..., a do dnia 31 grudnia 2010 r. - na obszarze należącym do województwa mazowieckiego, z wyłączeniem miasta ... ...;
  3. 30% - na obszarze należącym do miasta ... ... oraz w (...) - na obszarze należącym do województwa ... .

Maksymalną intensywność regionalnej pomocy inwestycyjnej udzielanej małym lub średnim przedsiębiorcom, w rozumieniu załącznika I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych), z wyłączeniem przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą w sektorze transportu, podwyższa się o 20 punktów procentowych brutto w przypadku małych przedsiębiorców oraz o 10 punktów procentowych brutto w przypadku średnich przedsiębiorców, w stosunku do maksymalnej intensywności określonej dla poszczególnych obszarów (§ 4 ust. 2 ww. rozporządzenia).

Maksymalna wielkość dopuszczalnej pomocy publicznej była i jest zatem uzależniona od miejsca prowadzenia działalności, a zatem także i od tego, na terenie której specjalnej strefy ekonomicznej działalność ta jest prowadzona.

Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku prowadzenia działalności gospodarczej na terenie różnych specjalnych stref ekonomicznych, tj. na obszarze różnych województw, dla każdej z tych działalności wydawane jest odrębne zezwolenie na podstawie którego:

  • przedsiębiorca może prowadzić określoną działalność na terenie tej strefy;
  • dochody uzyskiwane przez niego z tej ściśle określonej działalności mogą korzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym;
  • ustalony jest limit intensywności pomocy publicznej, tj. np. limit zwolnienia dochodów z opodatkowania dopuszczalny na terenie danego województwa, z którego korzystać może podatnik.

Oznacza to, że w przypadku prowadzenia działalności gospodarczej na terenie różnych specjalnych stref ekonomicznych, przedsiębiorca powinien oceniać dopuszczalny limit korzystania z pomocy publicznej (w tym ze zwolnienia dochodów z opodatkowania) odrębnie w odniesieniu do każdej strefy, z uwzględnieniem limitu maksymalnej intensywności pomocy publicznej obowiązującego w województwie, na terenie którego strefa ta się znajduje, tj. w odniesieniu do dochodów uzyskiwanych z działalności prowadzonej na terenie danej strefy. W takim przypadku nie jest zatem możliwe dyskontowanie pomocy publicznej wynikającej łączenie ze wszystkich posiadanych zezwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie różnych specjalnych stref ekonomicznych i chronologiczne wykorzystywanie limitów wynikających w poszczególnych zezwoleń w odniesieniu do sumy dochodów uzyskanych z działalności prowadzonej na terenie wszystkich specjalnych stref ekonomicznych.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka posiada zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie różnych specjalnych stref ekonomicznych i zamierza ubiegać się o następne takie zezwolenia.

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że Spółka powinna określać limit dopuszczalnej pomocy publicznej (zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym) w odniesieniu do działalności prowadzonej na terenie każdej ze stref odrębnie, z uwzględnieniem maksymalnej intensywności dopuszczalnej pomocy publicznej obowiązującej w województwie, na obszarze którego położona jest dana strefa, a nie łącznie dla sumy dochodów uzyskanych z działalności prowadzonej na terenie wszystkich stref w granicach limitów wynikających z kolejnych uzyskiwanych chronologicznie zezwoleń.

Z uwagi na powyższe stanowisko przedstawione we wniosku jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz przedstawionego zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych oraz wyroków – wspierających argumentację Wnioskodawcy – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, ze względów wskazanych w powyższym uzasadnieniu, nie podziela prezentowanego w nich stanowiska. Zauważyć również należy, że postępowanie w sprawie dot. wydania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym, mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego, uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej. W jego wyniku, organ udzielając interpretacji, przedstawia swój pogląd dotyczący rozumienia treści przepisów prawa podatkowego i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do sytuacji indywidualnej wskazanej przez Wnioskodawcę. Nie można zatem utożsamiać „trybu interpretacji” z postępowaniem podatkowym, a w konsekwencji żądać, aby wydając interpretacje organ, odnosił się osobno do każdego powołanego we wniosku wyroku sądowego, interpretacji indywidualnej, czy też prowadził szeroko rozumianą polemikę z każdym poglądem Wnioskodawcy. Powołane przez Wnioskodawcę interpretacje oraz wyroki zostały potraktowane jako element stanowiska w sprawie, którego ze względów wskazanych w niniejszej interpretacji tut. Organ nie podziela.

Jednocześnie zauważyć należy, że stosownie do treści zadanego pytania (wyznaczającego zakres wniosku) przedmiotem niniejszej interpretacji była wyłącznie kwestia sposobu dyskontowania pomocy publicznej w przypadku posiadania kilku zezwoleń na prowadzenie działalności na terenach specjalnych stref ekonomicznych. Nie była przedmiotem interpretacji kwestia możliwości i zakresu korzystania przez Wnioskodawcę ze zwolnienia z opodatkowania dochodów uzyskanych z tytułu działalności prowadzonej na terenie specjalnych stref ekonomicznych.

Nadmienić należy, że w pozostałym zakresie objętym wnioskiem zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, 43-300 Bielsko-Biała, ul. Traugutta 2a.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.