IPPB4/4511-660/16-2/PP | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie,
Czy kwota uzyskana z tytułu spłaty w związku z odpłatnym działem spadku nie przekraczająca wartości otrzymanego spadku nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych i w związku z tym nie jest wymagane złożenie deklaracji PIT-39 za rok 2015 z tytułu otrzymania kwoty spłaty?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 24 maja 2016 r. (data wpływu 31 maja 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego – jest:

  • nieprawidłowe – w zakresie wydatkowania przychodu ze sprzedaży lokalu mieszkalnego na składki związane z ubezpieczeniem na życie,
  • prawidłowe – w pozostałym zakresie.

UZASADNIENIE

W dniu 31 maja 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca dla celów podatkowych, w okresie podatkowym, będącym przedmiotem opodatkowania za rok 2013, wskazał Polskę. Wnioskodawca po zmarłym bracie w dniu 20 kwietnia 2011 r. nabył spadek w całości postanowieniem Sądu Rejonowego Wydział Cywilny, dnia 17 września 2012 r. Wnioskodawca otrzymał spadek w całości, tzn. lokal mieszkalny o powierzchni 29,55m2. W niewyremontowanym lokalu mieszkalnym pozostały stare nieużyteczne meble oraz książki. Wyrokiem sądu z dnia 17 września 2012 r. Wnioskodawca nabył prawo do lokalu mieszkalnego własnościowego spółdzielni mieszkaniowej. Od dnia śmierci brata, tj. 20 kwietnia 2011 r. do dnia sprzedaży lokalu mieszkalnego 7 października 2013 r., Wnioskodawca każdego miesiąca opłacał czynsz na rzecz spółdzielni mieszkaniowej oraz liczniki gazu i elektryczności, 30 miesięcy; 30 x +/- 340 zł = 10.000 zł, to były koszty niezamieszkanego lokalu.

Sąd Rejonowy, Wydział Ksiąg Wieczystych, Dział III – prawa roszczenia i ograniczenia, w dniu 22 marca 2013 r., zawiadomił, ujawniając następcę prawnego lokalu mieszkalnego: Stanisława R. (Wnioskodawcę), zamieszkałego w Holandii, – nie było podziału spadku, jedynym składnikiem spadku był lokal mieszkalny. Wnioskodawca osobiście dokonał sprzedaży lokalu mieszkalnego, akt notarialny sprzedaży lokalu mieszkalnego został spisany w kancelarii notarialnej na kwotę: 64.700,00 PLN. Wnioskodawca dokonał sprzedaży w dniu 7 października 2013 r. Lokal mieszkalny był wolny od wszelkich obciążeń, praw na rzecz osób trzecich.

Przychód = 64.700 PLN w dniu 7 października 2013 r.

Wnioskodawca przychód uzyskany ze sprzedaży lokalu mieszkalnego, Wnioskodawca wydatkował na terenie Holandii na rzecz własnego domu. Wnioskodawca poniósł wydatki w dniach: 27 grudnia 2013 r., 30 grudnia 2013 r., 27 lipca 2015 r., 1 sierpnia 2015 r., 19 października 2015 r., 18 grudnia 2015 r. Wnioskodawca wydatkował przychód w okresie od 8 października 2013 r. do 18 grudnia 2015 r. Wnioskodawca kupił dom w Holandii w czerwcu 1990 r., każdego roku dług hipoteczny wynosił 40.840,00 euro, za który Wnioskodawca obciążony był płatnością za procenty, spłatę kredytu oraz składkę ubezpieczeniową na wypadek przedwczesnej śmierci (w wypadku śmierci, dom miałby być zwolniony z hipoteki), Miesięczne obciążenia na rzecz hipoteki:

  • procenty; 180,38 euro = 756,00 zł,
  • Spłata kredytu hipoteki oszczędnościowej: 96,26 euro = 403,00 zł
  • Ubezpieczenie kredytu: 27,43 euro = 114,90 zł

Dług hipoteczny na rok 2013, na rok 2014, na rok 2015, do 1 sierpnia 2015 r. wynosił: 40.840 euro. W następstwie otrzymanego wniosku wygaśnięcia kontraktu, nastąpiła ekspiracja dostępnego kredytu hipoteki oszczędnościowej, w całości, w wysokości 40.840,00. Kredyt został w dniu 1 sierpnia 2015 roku spłacony. Kwota 40.840,00 euro przelana została na konto banku. Kredyt (saldo) hipoteki numer na dzień 1 sierpnia 2015 r. wyniósł 0,00 euro. Wnioskodawca poniósł wydatek w dniu 1 sierpnia 2015 r.: 169.437,00 zł, zysk w dniu 7 października 2013 r., 64.700 PLN. Kurs NBP na dzień 31 lipca 2015 r. wynosił 1 euro= 4,1512 PLN.

Kolektory słoneczne wykorzystują energię słoneczną dla produkcji: 240V, 50 Hz napięcia elektrycznego. Wszystkie urządzenia: kolektory 12 sztuk, przetwornik, automatyczne bezpieczniki, łącza kablowe w sposób trwały (związane) zamontowane są (z budynkiem) w budynku. Kolektory słoneczne, 12 sztuk, zamontowane są na stałe na skośnym dachu domu. Łącza kablowe z kolektorów, podłączone są do przetwornika. Kabel z przetwornika podłączony jest bezpośrednio na wejściu do licznika prądu elektrycznego, jako kabel przesyłowy prądu elektrycznego 240V – 50Hz.

W dzień od wschodu do zachodu słońca kolektory produkują prąd, wartość licznika kwh, pomniejsza się, nocą następuje pobór prądu, licznik kwh liczbowo powiększa się. Średnia produkcja roczna: +/- 2.560 kwh. Całość produkcji własnej Wnioskodawca zużywa do zasilania prądem elektrycznym, wszystkie punkty oświetleniowe w domu, płyty elektryczne w kuchni, piekarnika, lodówki, zamrażarki i wiele innych. Dodatkowo Wnioskodawca dogrzewa dom za pomocą grzejników olejowych zasilanych prądem elektrycznym. Roczne własne zużycie energii elektrycznej Wnioskodawcy w domu wynosi:

  • +/- 3.050 kwh do około 3.600 kwh
  • własna produkcja słoneczna: około 2.560 kwH
  • od dostawcy prądu elektrycznego Wnioskodawca kupuje rocznie około 500 Kwh-1040KWh.

Roczne zużycie gazu ziemnego wynosi: około 400 m3.

Koszty związane z energią gazu i prądu, dzięki energii słonecznej Wnioskodawca pomniejszył o 2/3 poprzednich wydatków (nie wliczając kosztów inwestycji).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:
  1. Czy kredyt hipoteki oszczędnościowej, który pozyskał pełną kwotę pożyczoną, mianowicie: 40.840,00 euro, następnie jako przelew do banku hipotecznego miał miejsce w terminie wydatkowania, to jest dnia 1 sierpnia 2015 r. i był w tym dniu przeznaczony na jednorazową spłatę domu hipotecznego w Holandii, czy może być w całości zakwalifikowany w całości jako wydatek na dom hipoteczny w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania dochodu uzyskanego ze sprzedaży lokalu mieszkalnego nabytego w spadku?
  2. Czy wydatki poniesione na zakup i montaż kolektorów słonecznych (12 sztuk), kwota 3.793,15 euro netto, mogą być zakwalifikowane jako wydatki Wnioskodawcy dotyczące modernizacji, remontu własnego domu hipotecznego na terenie Holandii, celem części możliwości zwolnienia z opodatkowania dochodu uzyskanego ze sprzedaży lokalu mieszkalnego nabytego w spadku?

Zdaniem Wnioskodawcy.

W dniu 1 sierpnia 2015 r. miała miejsce ekspiracja kredytu hipotecznego na kwotę 40.840,00 zł za dom hipoteczny. Saldo na dzień 1 sierpnia 2015 r. wyniosło 0,00 euro długu hipotecznego.

Wnioskodawca uważa, że jednorazowo spłacona hipoteka, dnia 1 sierpnia 2015 r. kwotą 40.840,00 euro = 169.436,99 mieści się w terminie wydatkowania od 8 października 2013 r. do 31 grudnia 2015 r.

Tym samym ww. kwota, zdaniem Wnioskodawcy powinna być wliczona w kwotę całkowitego zwolnienia od podatku z nabytej kwoty 64.700 zł – ze sprzedaży lokalu mieszkalnego na podstawie ustawy o podatku, art. 21 ust. 1 pkt 131.

Wnioskodawca uważa, że poniesione koszty zakupu 3.793,15 euro netto i zamontowanie na dachu domu hipotecznego systemu solarnego 912 kolektorów oraz inne, powinny być odliczone od kosztów zysku ze sprzedaży lokalu mieszkalnego, nabytego w spadku.

Zwolnienie od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131, gdyż wydatki dotyczą modernizacji, remontu własnego budynku mieszkalnego, są trwale zamontowane i są częścią integralną połączeń elektrycznych w budynku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z poźn. zm.), źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

  1. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
  2. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
  3. prawa wieczystego użytkowania gruntów,
  4. Innych rzeczy.

- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpi po upływie 5 lat, sprzedaż ta nie jest źródłem przychodu i nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Z powyższych uregulowań prawnych wynika, że w przypadku sprzedaży nieruchomości lub udziału w niej decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma data nabycia tej nieruchomości i forma prawna jej nabycia.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca w dniu 20 kwietnia 2011 r. w drodze dziedziczenia nabył spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, które zostało sprzedane w dniu 7 października 2013 r. Ponadto Wnioskodawca wskazał, że środki ze sprzedaży nieruchomości przeznaczy na spłatę kredytu hipotecznego oraz zakup paneli słonecznych do własnego domu.

Zgodnie z art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2016 r., poz. 380), spadek to prawa i obowiązki zmarłego wynikające ze stosunków cywilnoprawnych, które z chwilą jego śmierci przechodzą na jego następców prawnych. W myśl art. 924 ustawy Kodeks cywilny, spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwila otwarcia spadku (art. 925 Kodeksu cywilnego).

Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia. Istotny zatem dla podatku dochodowego jest dzień otwarcia spadku, czyli daty śmierci spadkodawcy.

Zatem w świetle powyższego stwierdzić należy, że nabycie przez Wnioskodawcę spółdzielczego – własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego będącego przedmiotem odpłatnego zbycia w 2013 r. nastąpiło w dacie śmierci spadkodawcy, tj. 20 kwietnia 2011 r.

W związku z powyższym sprzedaż lokalu mieszkalnego nabytego w 2011 r. stanowi źródło przychodu podlegające opodatkowaniu według przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009 r.

Do oceny skutków podatkowych jego sprzedaży zastosowanie znajdą przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009 r.

Ustawą z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316, z późn. zm.) zmieniono m.in. zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nowe zasady opodatkowania, zgodnie z art. 14 ustawy zmieniającej, mają zastosowanie do uzyskanych dochodów (poniesionej straty) od dnia 1 stycznia 2009 r.

Stosownie do art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej.

W myśl art. 30e ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy jego obliczenia.

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy, podstawą obliczenia podatku, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Przychodem ze sprzedaży jak wskazano powyżej jest cena pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.

Natomiast w myśl art. 22 ust. 6d ww. ustawy, za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) - c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Wysokość ww. nakładów, stosownie do art. 22 ust. 6e tej ustawy, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

Na mocy art. 30e ust. 4 ww. ustawy, po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 (PIT-39) wykazać:

  1. dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
  2. dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł (art. 30 ust. 5 ww. ustawy).

Jednakże, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia. W sytuacji gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego. Jeśli jednak tylko część przychodu przeznaczona będzie na cele mieszkaniowe, to zwolnieniem objęta będzie tylko ta część dochodu, która proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia.

Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, wymienione zostały w art. 21 ust. 25 cytowanej ustawy.

Stosownie do art. 21 ust. 25 pkt 1 i 2 ww. ustawy, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:

  1. wydatki poniesione na:
    1. nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    2. nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
    3. nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
    4. budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    5. rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego
    - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej,
  2. wydatki poniesione na:
    1. spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na cele określone w pkt 1,
    2. spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a),
    3. spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w lit. a) lub b)
    - w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem ust. 29 i 30.

W przypadku ponoszenia wydatków na cele mieszkaniowe w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, stosuje się pod warunkiem istnienia podstawy prawnej wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych oraz organu podatkowego państwa, na którego terytorium podatnik ponosi wydatki na cele mieszkaniowe (art. 21 ust. 27 ww. ustawy).

Natomiast stosownie do art. 21 ust. 28 za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:

  1. nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
  2. budowę, rozbudowę nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku albo jego części

- przeznaczonych na cele rekreacyjne.

Dodatkowo ustawodawca w art. 21 ust. 29 ww. ustawy wskazuje, że w przypadku gdy kredyt (pożyczka), o którym mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a)-c), stanowi część kredytu (pożyczki) przeznaczonego na spłatę również innych niż wymienione w tych przepisach zobowiązań kredytowych (pożyczkowych) podatnika, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki przypadające na spłatę kredytu (pożyczki) określonego w ust. 25 pkt 2 lit. a)-c) oraz zapłacone odsetki od tej części kredytu (pożyczki), która proporcjonalnie przypada na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a)-c).

Należy również wskazać, że przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym (art. 21 ust. 30 ustawy).

Jak wynika z treści wniosku Wnioskodawca chce przeznaczyć przychód ze sprzedaży lokalu mieszkalnego na spłatę kredytu w holenderskim banku, zaciągniętego w 1990 r. oraz montaż paneli słonecznych na dachu własnego domu.

W pierwszej kolejności, należy wskazać, że wszelkiego rodzaju ulgi czy zwolnienia są odstępstwem od konstytucyjnej zasady równości i powszechności opodatkowania, w sposób szczegółowy uregulowanymi w przepisach prawa podatkowego. Są one przywilejami, z których podatnik ma prawo, a nie obowiązek skorzystania. Zatem oceniając ciążące na nim obowiązki wynikające z zastosowania danej ulgi, czy zwolnienia podatkowego należy dokonać ścisłej, literalnej wykładni przepisu regulującego daną ulgę, czy zwolnienie.

Z treści przepisu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że ustawodawca uzależnia skorzystanie z przedmiotowego zwolnienia od wydatkowania przez podatnika w określonym terminie, środków uzyskanych z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) na realizację własnego celu mieszkaniowego. Przy czym wydatki, których realizacja uprawnia do zwolnienia określone zostały enumeratywnie w art. 21 ust. 25 ww. ustawy.

Należy zauważyć, że powołany przepis przewiduje zwolnienie ze względu na „własne cele mieszkaniowe”. Jest to cel nadrzędny, przez pryzmat którego należy interpretować ww. przepis.

Intencją ustawodawcy tworzącego to zwolnienie było zachęcenie podatników do nabywania w miejsce zbywanych nieruchomości czy praw majątkowych, innych nieruchomości lub praw majątkowych przeznaczonych do zaspakajania ich indywidualnych potrzeb mieszkaniowych. Świadczy o tym poprzedzenie wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem „własne”.

Zwolnieniem tym nie są zatem objęte przychody ze sprzedaży nieruchomości i praw przeznaczone na zakup innych nieruchomości lub praw w sytuacji, gdy czynności te wskazują np. na działanie o charakterze zarobkowym, spekulacyjnym, inwestycyjnym lub innym nie wskazującym na działanie ukierunkowane na zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych.

W tym miejscu podkreślić należy, że uregulowane w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy zwolnienie od podatku dochodowego dochodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości mieszkalnej jest normą celu społecznego, która w zamierzeniach ustawodawcy realizować ma cel, jakim jest zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika. Przy czym „własne cele mieszkaniowe” w takim przypadku należy rozumieć jednoznacznie, zgodnie z wykładnią literalną. Realizacja własnych celów mieszkaniowych winna polegać na tym, że w przypadku spłaty kredytu zaciągniętego na nabycie nieruchomości, to w tej nieruchomości podatnik faktycznie winien takie cele realizować.

Odnosząc zatem przedstawione powyżej uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że powołany powyżej przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy wiąże skutki prawne w postaci zwolnienia od opodatkowania dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych z faktem przeznaczenia (nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie) uzyskanego z tego tytułu przychodu na własne cele mieszkaniowe, wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy.

Jednym z tych celów, których realizacja uprawnia do zwolnienia jest wskazana w art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. b) ustawy, spłata kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a), w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo – kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej. Powyższe wskazuje więc, że spłacany kredyt nie może być jakimkolwiek kredytem, lecz musi spełniać ściśle określone ustawą wymagania. Celem ustawodawcy było bowiem premiowanie zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych przez podatnika. Zatem musi to być kredyt (pożyczka) – co wynika literalnie z cytowanego przepisu zaciągnięty przez podatnika na spłatę kredytu udzielonego na cele określone w pkt 1. Do przedmiotowego zwolnienia uprawnia wydatkowanie przychodu ze sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego na spłatę kredytu hipotecznego, zaciągniętego na dom, w którym Wnioskodawca zamieszkuje. Zatem Wnioskodawca może przeznaczyć środki pozyskane ze sprzedaży lokalu mieszkalnego na spłatę kredytu hipotecznego, zaciągniętego w 1990 r.

Stanowisko Wnioskodawcy w tej części jest prawidłowe.

Odmiennie natomiast potraktować należy wydatki poniesione na ubezpieczenie kredytu (ubezpieczenie na życie).

W art. 21 ust. 25 pkt 2 ustawy, ustawodawca wyraźnie wskazał cel wydatkowania uzyskanego przychodu ze sprzedaży, zaliczając do tych wydatków jedynie spłatę kredytu lub pożyczki oraz odsetek od kredytu lub pożyczki. W przepisie tym brak jest mowy o innych wydatkach związanych z zawarciem umowy kredytu, jak prowizja czy też różnego rodzaju ubezpieczenia. Ubezpieczenie na życie jest jedynie dodatkowym zabezpieczeniem, którego celem jest zapewnienie pomocy w spłacie kredytu w przypadku utraty życia lub zdolności do pracy kredytobiorcy. Nie stanowi ono części składowej kredytu. Z tego też względu nie można uznać, że wydatki poniesione na opłacenie ubezpieczenia na życie stanowią wydatek, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku, z czym nie korzystają one ze zwolnienia wymienionego w tym przepisie.

W tej części stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe.

Odnosząc się do możliwości przeznaczenia środków ze sprzedaży lokalu mieszkalnego na zakup paneli słonecznych, należy wskazać, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiują pojęcia „remont”, zatem właściwym jest odwołanie się w tej kwestii do ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 z późn. zm.). Przepis art. 3 pkt 7 ww. ustawy stanowi, że przez sformułowanie „roboty budowlane” należy rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego, zaś w myśl art. 3 pkt 8 poprzez „remont” należy rozumieć wykonanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.

Pojęcie remontu wyczerpująco wyjaśnił również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 4 marca 1998 r., I SA/Gd 886/96 stwierdzając: „za remont budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w znaczeniu powszechnie stosowanym w zakresie inwestycji uważa się prace budowlane mające na celu utrzymanie lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego we właściwym stanie, przywrócenie jego pierwotnej zdolności użytkowej, którą utracił w wyniku upływu czasu i eksploatacji wraz z wymianą dotychczas użytkowanych zużytych składników ich wyposażenia technicznego takich jak: dotychczasowej instalacji wodnej, kanalizacyjnej, centralnego ogrzewania, ciepłej wody, gazu przewodowego lub tylko określonych elementów tych instalacji.” Z kolei według Słownika Współczesnego Języka Polskiego „modernizacja” oznacza – unowocześnienie czegoś przez wymianę starych elementów na nowe lub wprowadzenie nowych form działania. Biorąc pod uwagę zakres zwolnienia i jego charakter są podstawy aby nie wyłączać z zakresu zwolnienia wydatków na modernizację.

W świetle powyższego w sytuacji, gdy środki uzyskane ze sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego Wnioskodawca przeznaczy na zakup paneli słonecznych, zamontowanych na dachu domu stanowiącego własność Wnioskodawcy, w którym mieszka, wówczas wydatek ten mieści się w wydatkach, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem omawiane zwolnienie zawarte w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy znajdzie zastosowanie w tym przypadku, bowiem ww. wydatków Wnioskodawca dokonał w okresie od 8 października 2013 r. do 18 grudnia 2015 r., tj. przed upływem 2 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miała miejsce sprzedaż spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego.

Biorąc pod uwagę powyższe stanowisko Wnioskodawcy w tej części jest prawidłowe.

Organ podatkowy w niniejszej interpretacji nie odniósł się do podanych przez Wnioskodawcę kwot. Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego, bowiem prawidłowość takiego rozliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy. A konsekwencją opodatkowania dochodów uzyskanych w roku podatkowym oraz zasady samoopodatkowania podatku przez podatnika, jest obowiązek złożenia zeznania, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym w terminie do dnia 30 kwietnia następującego po roku podatkowym (art. 45 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.