IBPBII/2/4511-361/15/MW | Interpretacja indywidualna

Czy należy zapłacić podatek dochodowy od sprzedanej nieruchomości skoro został wydany zapis?
IBPBII/2/4511-361/15/MWinterpretacja indywidualna
  1. dział spadku
  2. spadek
  3. sprzedaż nieruchomości
  4. zapis
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Źródła przychodów -> Przychody ze sprzedaży nieruchomości

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 16 marca 2015 r. (data otrzymania 18 marca 2015 r.), uzupełnionym 3 czerwca 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży lokalu mieszkalnego – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 18 marca 2015 r. otrzymano ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży lokalu mieszkalnego.

W związku z brakami formalnymi stwierdzonymi we wniosku, pismem z 15 maja 2015 r. Znak: IBPBII/2/4511-361/15/MW, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku. Uzupełnienia dokonano 3 czerwca 2015 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Po śmierci ojca Wnioskodawcy (11 czerwca 2011 r.) na wniosek siostry Wnioskodawcy rozpoczął się sądowy proces o podział spadku po obojgu rodzicach (matka Wnioskodawcy zmarła 28 sierpnia 2008 r.). W dniu 15 lipca 2011 r. został otwarty i ogłoszony testament, który przez Sąd został uznany jako zapis na rzecz wnuka Wnioskodawcy. Decyzją Sądu wyrażona została zgoda na sprzedaż nieruchomości i wydanie zapisu w pieniądzu.

W dniu 19 listopada 2014 r. nastąpiła sprzedaż nieruchomości. W dniu 23 grudnia 2014 r. została podpisana notarialna umowa wydania zapisu, a 29 grudnia 2014 r. przelewem bankowym dokonana została wpłata na konto wskazane w umowie przez opiekuna prawnego małoletniego wnuka Wnioskodawcy.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że:

  • lokal mieszkalny należał do obojga rodziców Wnioskodawcy, był objęty współwłasnością majątkową,
  • po śmierci matki (28 sierpnia 2008 r.) Wnioskodawca otrzymał udział 1/6 w spadku, pozostałą część nabyli ojciec i siostra Wnioskodawcy, po śmierci ojca (11 czerwca 2011 r.) Wnioskodawca otrzymał udział 2/6 z części po ojcu, pozostałą część otrzymała siostra. Przed wydaniem zapisu na podstawie testamentu Wnioskodawca dysponował połową udziałów w ww. lokalu mieszkalnym. Po wydaniu zapisu Wnioskodawcy pozostała 1/6 kwoty ze sprzedaży mieszkania, 1/6 otrzymała siostra, a 4/6 wolą zmarłego ojca miały zostać przekazane na rzecz małoletniego wnuka Wnioskodawcy. Wolę ojca Wnioskodawca wykonał 29 grudnia 2014 r. po sprzedaży lokalu mieszkalnego przekazując środki w wysokości 91.666,66 zł na rzecz wnuka reprezentowanego przez córkę Wnioskodawcy;
  • przedmiotem postanowienia z 13 października 2014 r. o dziale spadku i podziale majątku wspólnego po rodzicach Wnioskodawcy był lokal mieszkalny o wartości 275.000 zł oraz ruchomości. W wyniku działu spadku i podziału majątku wspólnego Wnioskodawca otrzymał udział 1/2 w lokalu mieszkalnym o wartości 137.500 zł oraz ruchomości, pozostały udział 1/2 otrzymała siostra;
  • treść testamentu ogłoszonego i otwartego 15 lipca 2011 r.: „Ja (...) zamieszkały (...) w mieszkaniu własnościowym zapisuję go dla mojego prawnuka (...) i wnuczka (...) będzie wykonawcą testamentu”.
W związku z powyższym stanem faktycznym zadano następujące pytanie:

Czy należy zapłacić podatek dochodowy od sprzedanej nieruchomości skoro został wydany zapis...

Zdaniem Wnioskodawcy, nie należy płacić podatku a jego stanowisko zgodne jest z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku sygn. akt I SA/Gd 859/14 zapadłym w analogicznej sprawie. W ocenie Sądu, podział spadku polegający na sprzedaży majątku spadkowego i podziale sumy uzyskanej z tego tytułu pomiędzy spadkobierców nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) – źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

  1. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
  2. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
  3. prawa wieczystego użytkowania gruntów,

-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w spadku po matce zmarłej 28 sierpnia 2008 r. Wnioskodawca nabył udział w spadku w wysokości 1/6, natomiast w spadku po ojcu zmarłym 11 czerwca 2011 r. Wnioskodawca nabył udział w spadku w wysokości 2/6. W dniu 15 lipca 2011 r. został otwarty i ogłoszony testament, w którym ojciec Wnioskodawcy dokonał zapisu swojego udziału w lokalu mieszkalnym wynoszącego 4/6 na rzecz małoletniego wnuka Wnioskodawcy. Przedmiotem działu spadku i majątku wspólnego dokonanego na podstawie postanowienia Sądu z 13 października 2014 r. po rodzicach Wnioskodawcy był lokal mieszkalny o wartości 275.000 zł oraz ruchomości. W wyniku działu spadku i podziału majątku wspólnego Wnioskodawca otrzymał udział 1/2 w lokalu mieszkalnym o wartości 137.500 zł oraz ruchomości, pozostały udział 1/2 otrzymała siostra. Decyzją Sądu wyrażona została zgoda na sprzedaż nieruchomości i wydanie zapisu w pieniądzu. W dniu 19 listopada 2014 r. nastąpiła sprzedaż nieruchomości. W dniu 23 grudnia 2014 r. została podpisana notarialna umowa wydania zapisu, a 29 grudnia 2014 r. przelewem bankowym dokonana została wpłata na konto wskazane w umowie przez opiekuna prawnego małoletniego wnuka Wnioskodawcy.

W myśl art. 924 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 121 ze zm.) – spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku (art. 925 Kodeksu cywilnego). Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia. Istotny zatem dla podatku dochodowego jest dzień otwarcia spadku, czyli data śmierci spadkodawców.

Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. W wyniku działu spadku prawa majątkowe objęte spadkiem przyznane poszczególnym spadkobiercom stosownie do wielkości ich udziałów, przechodzą na nich. Ustaje więc wspólność majątku spadkowego. Umowa o dział spadku lub prawomocne orzeczenie sądowe o dziale spadku stanowią tytuł własności rzeczy, które w dziale przypadły poszczególnym spadkobiercom. Tak więc na skutek działu spadku następuje „konkretyzacja” składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom. Jeżeli zatem wartość nieruchomości (udziałów w nieruchomości) nabytych w wyniku działu jest zgodna z udziałem posiadanym przed działem spadku – nie następuje nabycie podlegające opodatkowaniu, ponieważ w ten sposób nie ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad rzeczą (nieruchomością), jak i stan jej majątku osobistego. Dział spadku, w wyniku którego udział w nieruchomości nie zwiększył się, zmienia wyłącznie charakter własności. Jednakże nabycie nieruchomości w drodze działu spadku (nawet jeżeli działu spadku dokonano bez spłat lub dopłat) w części przekraczającej udział spadkowy stanowi nabycie w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wszelkie przypadki, gdy udział danej osoby ulega powiększeniu, traktowany być musi w kategorii nabycia, gdyż w ten sposób ulega powiększeniu zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad nieruchomością lub prawem. Bezsprzeczne jest, że przed datą działu spadku udziały, jakie otrzymuje spadkobierca powyżej swojego udziału (jeżeli nabywa majątek w dziale spadku o wartości większej od swojego udziału w spadku) były własnością pozostałych spadkobierców. Spadkobierca nie miał do nich żadnych praw aż do momentu działu spadku.

W omawianej sprawie w wyniku działu spadku Wnioskodawca otrzymał udział 1/2 w lokalu mieszkalnym o wartości 137.500 zł oraz wszystkie ruchomości, przy czym Wnioskodawca nie wskazał wprost we wniosku ani jego uzupełnieniu jaką wartość rynkową miały te ruchomości. Jednakże okoliczność otrzymania w wyniku działu spadku wszystkich ruchomości, choć w masie spadkowej a zatem również w tych ruchomościach Wnioskodawca nabył wyłącznie udział 1/2, świadczy o tym, że w wyniku działu spadku po rodzicach Wnioskodawca nabył składniki majątku o wyższej wartości niż wartość przysługującego mu udziału w masie spadkowej wynoszącego 1/2. Tym samym datę dokonania działu spadku utożsamiać należy z datą nabycia udziału w lokalu mieszkalnym w części przekraczającej wartość przysługującego Wnioskodawcy udziału w masie spadkowej.

Zatem nabycie w wyniku działu spadku części majątku spadkowego, który należał do innych spadkobierców, tj. otrzymanie z tego majątku udziałów o wartości przekraczającej wartość pierwotnego udziału spadkowego stanowi nabycie w drodze działu spadku.

Na potwierdzenie powyższego stanowiska przykładowo przywołać można wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 czerwca 2013 r. sygn. akt II FSK 1966/11 czy też wyrok Wojewódzkiego Administracyjnego w Białymstoku z 22 grudnia 2010 r. sygn. akt I SA/Bk 433/10, w którym sąd stwierdził, że (...) momentem nabycia nieruchomości, w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w części obejmującej udział spadkowy będzie moment nabycia spadku, w pozostałym zaś zakresie – moment działu spadku.

Aby ustalić jaką część udziału w nieruchomości (lokalu mieszkalnym) Wnioskodawca nabył w drodze działu spadku dokonanego 13 października 2014 r. w pierwszej kolejności winien on obliczyć jaką wartość miał jego udział (1/2) we wszystkich składnikach majątku będących przedmiotem działu spadku, a więc zarówno w lokalu mieszkalnym jak i ruchomościach. Kolejnym krokiem będzie porównanie wartości udziału 1/2 w lokalu mieszkalnym i wartości ruchomości otrzymanych przez Wnioskodawcę w wyniku działu spadku z wartością udziału jaki przysługiwał mu we wszystkich składnikach majątku będących przedmiotem tejże czynności prawnej.

W świetle powyższych faktów należy stwierdzić, że udziały w omawianym lokalu mieszkalnym Wnioskodawca nabył w różnym czasie i w różny sposób:

  • w 2008 r. w spadku po matce,
  • w 2011 r. w spadku po ojcu,
  • w 2014 r. w wyniku działu spadku po rodzicach.

Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia należy stwierdzić, że dokonane w 2014 r. odpłatne zbycie lokalu mieszkalnego w części odpowiadającej udziałowi nabytemu w 2008 r. w spadku po matce nie podlega w ogóle opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na upływ 31 grudnia 2013 r. pięcioletniego terminu, o którym mowa w przywołanym wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast sprzedaż lokalu mieszkalnego w części przypadającej na udział nabyty w 2011 r. w spadku po ojcu oraz udział nabyty w 2014 r. w wyniku działu spadku, z uwagi na fakt, że sprzedaż tych udziałów w 2014 r. nastąpiła przed upływem pięcioletniego okresu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, stanowi podlegające opodatkowaniu źródło przychodu. Oceniając skutki podatkowe sprzedaży ww. udziałów w lokalu należy zastosować przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009 r.

I tak w myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w ww. brzmieniu – od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy – podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. Przy czym przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej (art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością) np. koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości.

Przy czym jeżeli takie koszty zostały poniesione Wnioskodawca od przychodu ze sprzedaży udziału w lokalu będzie mógł odliczyć jedynie część kosztów odpłatnego zbycia przypadającą proporcjonalnie na udział nabyty w spadku po ojcu oraz udział nabyty w wyniku działu spadku. Skoro sprzedaż udziału w lokalu nabytego w spadku po matce nie będzie źródłem przychodu to nie może generować także kosztów.

Ustalenia kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego w części przypadającej na udział nabyty w 2011 r. w spadku po ojcu oraz udział nabyty w 2014 r. w wyniku działu spadku, który nie miał charakteru odpłatnego należy dokonać w oparciu o art. 22 ust. 6d ww. ustawy. W myśl tego przepisu – za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Wysokość nakładów o których mowa w ust. 6d ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e ww. ustawy).

W myśl art. 30e ust. 4 ww. ustawy – po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 (PIT-39), wykazać:

  1. dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
  2. dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Wątpliwości Wnioskodawcy w omawianej sprawie budzi to, czy należy zapłacić podatek dochodowy z tytułu sprzedaży nieruchomości skoro został wydany zapis.

W myśl art. 926 § 1 Kodeksu cywilnego – powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu. Z działu III Księgi IV ustawy Kodeks cywilny – Zapis i polecenie – wynika natomiast, że oprócz powołania spadkobiercy, spadkodawca może również zobowiązać spadkobiercę do spełnienia określonego świadczenia majątkowego lub do określonego działania.

Z kolei stosownie do art. 968 § 1 Kodeksu cywilnego – spadkodawca może przez rozrządzenie testamentowe zobowiązać spadkobiercę ustawowego lub testamentowego do spełnienia określonego świadczenia majątkowego na rzecz oznaczonej osoby (zapis).

Wskazać zatem należy, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednoznacznie wskazują na obowiązek opodatkowania odpłatnego zbycia nieruchomości (udziału w niej) przed upływem terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy. Tym samym jeżeli Wnioskodawca wraz z drugim współwłaścicielem lokalu mieszkalnego dokonał takiego odpłatnego zbycia (sprzedaży) przed upływem 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym nabył udziały w lokalu w drodze spadku po ojcu oraz w drodze działu spadku, to zobowiązany jest do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu sprzedaży w części przypadającej na te udziały. Natomiast fakt, że Wnioskodawca jako spadkobierca zobowiązany został wobec zapisobiercy (wnuka) do spełnienia określonego świadczenia i świadczenie to wykonał, nie powoduje, że obowiązek zapłaty podatku dochodowego z tytułu sprzedaży przestaje obowiązywać lub też Wnioskodawcy przysługuje prawo pomniejszenia dochodu o to świadczenie bowiem takiej możliwości nie przewidują przepisy ww. ustawy. Wnioskodawca dokonał sprzedaży udziału w lokalu mieszkalnym i z tego tytułu zobowiązany jest do zapłaty podatku.

Przychodem z odpłatnego zbycia udziału w lokalu mieszkalnym jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie sprzedaży przypadająca na zbywany udział, przy czym cena sprzedaży lokalu mieszkalnego (udziału w nim) winna odpowiadać jego wartości rynkowej. Cenę sprzedaży lokalu (udziału w nim) można pomniejszyć wyłącznie o koszty, o których mowa w art. 19 ust. 1 (koszty odpłatnego zbycia) oraz w art. 22 ust. 6d ww. ustawy (koszty uzyskania przychodów).

Przepis art. 22 ust. 6d ww. ustawy w sposób jednoznaczny wskazuje co może być kosztem uzyskania przychodu przy sprzedaży lokalu mieszkalnego nabytego w drodze spadku. Kosztem tym mogą być jedynie udokumentowane nakłady na ten lokal mieszkalny zwiększające jego wartość i kwota zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej ten podatek przypada na ten lokal.

Stwierdzić zatem należy, że przepisy dotyczące ustalania podstawy opodatkowaniu z tytułu sprzedaży nieruchomości są jednoznaczne i nie pozwalają na pomniejszenie podstawy opodatkowania o zapis testamentowy. Zapis testamentowy w żaden sposób nie mieści się ani w ustawowych kryteriach kosztów odpłatnego zbycia, o których mowa w art. 19 ust. 1 ustawy, ani kosztów uzyskania przychodu określonych w art. 22 ust. 6d ustawy

Wypłata kwoty zapisobiercy jest osobistym zobowiązaniem Wnioskodawcy z racji bycia spadkobiercą testamentowym. Przyjmując spadek Wnioskodawca przyjął zarówno aktywa spadku, jak i jego pasywa albowiem spadek to nie tylko prawa, ale i obowiązki. Na marginesie należy zauważyć, że Wnioskodawca nie był zobowiązany przez testatora do sprzedaży lokalu i wydania zapisu w pieniądzu. Ojciec Wnioskodawcy dokonał bowiem zapisu na rzecz małoletniego wnuka Wnioskodawcy, którego przedmiotem był jego udział w lokalu mieszkalnym.

Podsumowując, opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym podlega uzyskany przez Wnioskodawcę dochód ze sprzedaży lokalu mieszkalnego przypadający na udział nabyty w 2011 r. w spadku po ojcu oraz udział nabyty w 2014 r. w wyniku działu spadku. Bez wpływu na wysokość podstawy opodatkowania pozostaje kwota zapisu (91.666,66 zł) wydana – zgodnie z wolą zmarłego ojca Wnioskodawcy – na rzecz małoletniego wnuka Wnioskodawcy. Wypłata kwoty zapisobiercy jest osobistym zobowiązaniem Wnioskodawcy z racji bycia spadkobiercą testamentowym. Natomiast opodatkowaniu nie podlega – z uwagi na upływ pięcioletniego terminu, o którym mowa w przywołanym wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – część uzyskanego przychodu przypadająca na udział nabyty w 2008 r. w spadku po matce.

W odniesieniu natomiast do przywołanego przez Wnioskodawcę wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku sygn. akt I SA/Gd 859/14, na którym opiera on swoje stanowisko, wskazać należy, że uzasadnienie Sądu zawarte w ww. wyroku dotyczy kwestii związanych z opodatkowaniem podatkiem dochodowym od osób fizycznych działu spadku polegającego na sprzedaży majątku spadkowego i podziale sumy uzyskanej z tego tytułu wyłącznie pomiędzy spadkobierców. Natomiast w sprawie Wnioskodawcy rozstrzygnięcie sprowadza się do ustalenia czy wypłata zapisobiercy kwoty ze sprzedaży lokalu mieszkalnego może wpływać na podstawę opodatkowania z tytułu tej sprzedaży. Przy czym zapisobierca nie jest spadkobiercą. Rozstrzygnięcie sprawy Wnioskodawcy i rozstrzygnięcie Sądu zawarte w ww. wyroku nie dotyczą zatem tych samych kwestii. Ponadto wyrok ten jest nieprawomocny, została od niego wniesiona skarga kasacyjna.

Do wniosku Wnioskodawca dołączył plik dokumentów. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest zobowiązany ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez Wnioskodawcę i jego stanowiskiem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie – w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.