0114-KDIP3-2.4011.12.2018.3.JG1 | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Czy otrzymane wynagrodzenie za ustanowioną służebność na własnościowych gruntach zwolnione jest z podatku dochodowego od osób fizycznych?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1, 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Zainteresowanych przedstawione we wniosku wspólnym z dnia 5 stycznia 2018 r. (data wpływu 12 stycznia 2018 r.) uzupełnionym pismem z dnia 8 lutego 2018 r. (data nadania 8 lutego 2018 r., data wpływu 14 lutego 2018 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 31 stycznia 2018 r. (data doręczenia 5 lutego 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania wypłaconego wynagrodzenia w związku z ustanowieniem drogi koniecznej – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 5 stycznia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania wypłaconego wynagrodzenia w związku z ustanowieniem drogi koniecznej.

Przedstawiono następujący stan faktyczny.

Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 25 września 2017 roku tytułem wynagrodzenia za ustanowienie służebności drogi koniecznej zasądził od Bożeny B. dla Zainteresowanych kwotę 9965 zł (dziewięć tysięcy dziewięćset sześćdziesiąt pięć złotych) płatną do 31 grudnia 2017 r.

Powyższa kwota wpłynęła na konto bankowe Zainteresowanych w grudniu 2017 roku.

W związku z powyższym Zainteresowani zwracają się z prośbą o udzielenie odpowiedzi, czy jest to czynność podlegająca opodatkowaniu – jeśli tak, to jakie druki należy wypełnić i jaką stawkę podatkową zastosować, oraz w jakim terminie dokonać ewentualnej wpłaty kwoty podatku na rachunek Urzędu Skarbowego.

Zainteresowani informują, że Ich jedynym dochodem w 2017 roku była emerytura wypłacana przez ZUS.

Pismem z dnia 31 stycznia 2018 r. wezwano Zainteresowanych do uzupełnienia braków formalnych wniosku w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania poprzez:

  1. Wyjaśnienie, czy złożony wniosek jest wnioskiem wspólnym o wydanie interpretacji indywidualnej, czy też wnioskiem indywidualnym (art. 14b § 1 w związku z art. 14r § 1 ustawy Ordynacja podatkowa).
  2. Uzupełnienie danych Zainteresowanego będącego stroną postępowania o następujące informacje:
    • rodzaj Zainteresowanego: osoba fizyczna, osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, podatkowa grupa kapitałowa, inny;
    • określenie statusu Zainteresowanego: podatnik, płatnik, inkasent, osoba trzecia w rozumieniu art. 110-117b Ordynacji podatkowej, inny;
    • określenie organu podatkowego właściwego dla Zainteresowanego będącym stroną postępowania ze względu na sprawę będącą przedmiotem interpretacji indywidualnej (nazwa i adres organów podatkowych - Naczelnik Urzędu Skarbowego);
    • informacja o Wnioskodawcy (Grupie Zainteresowanych), tj. ogólna liczba zainteresowanych (liczba ta powinna odpowiadać liczbie wszystkich zainteresowanych składających wniosek wspólny) oraz liczba zainteresowanych niebędących stronami postępowania (liczba ta powinna odpowiadać liczbie dołączonych do wniosku załączników ORD-WS/B);
    • wskazanie przedmiotu wniosku:
      • rodzaj: zaistniały stan faktyczny, czy zdarzenie przyszłe,
      • liczba zaistniałych stanów faktycznych/liczba zdarzeń przyszłych,
      • przepisy prawa podatkowego – należy wskazać oznaczenie przepisów wraz z nazwą aktu prawnego do każdego z przedstawionych we wniosku stanowisk odnośnie do zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, bez przytaczania treści przepisów;
    - Złożenie oświadczenia i podpisu Zainteresowanego będącym stroną postępowania lub osoby przez niego upoważnionej - zgodnie z art. 233 § 1 w związku z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2016 r. poz. 1137, z późn. zm.), kto składa fałszywe oświadczenie mające służyć za dowód w postępowaniu sądowym lub w innym postępowaniu prowadzonym na podstawie ustawy, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.
    Ja, niżej podpisany(-na), pouczony(-na) o odpowiedzialności karnej z art. 233 § 1 w związku z § 6 Kodeksu karnego za składanie fałszywych oświadczeń składam, stosowne do art. 14b § 4 ustawy – Ordynacja podatkowa, oświadczenie następującej treści: Oświadczam, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego”.
  3. Uzupełnienie danych Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania o następujące informacje:
    • rodzaj Zainteresowanego: osoba fizyczna, osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, podatkowa grupa kapitałowa, inny;
    • nazwisko, pierwsze imię /nazwa pełna;
    • określenie statusu Zainteresowanego: podatnik, płatnik, inkasent, osoba trzecia w rozumieniu art. 110-117b Ordynacji podatkowej, inny;
    • adres zamieszkania /adres siedziby Zainteresowanego;
    • adres do korespondencji Zainteresowanego;
    • określenie organu podatkowego właściwego dla Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania ze względu na sprawę będącą przedmiotem interpretacji indywidualnej (nazwa i adres organów podatkowych - Naczelnik Urzędu Skarbowego).
    Złożenie oświadczeń i podpisów Zainteresowanych niebędących stroną postępowania lub osób przez nich upoważnionych - zgodnie z art. 233 § 1 w związku z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2016 r. poz. 1137, z późn. zm.), kto składa fałszywe oświadczenie mające służyć za dowód w postępowaniu sądowym lub w innym postępowaniu prowadzonym na podstawie ustawy, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.
    Ja, niżej podpisany(-na), pouczony(-na) o odpowiedzialności karnej z art. 233 § 1 w związku z § 6 Kodeksu karnego za składanie fałszywych oświadczeń składam, stosowne do art. 14b § 4 ustawy – Ordynacja podatkowa, oświadczenie następującej treści: Oświadczam, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego”.
  4. Uiszczenie brakującej opłaty w wysokości odpowiadającej ilości przedstawionych we wniosku stanów faktycznych i zdarzeń przyszłych na rachunek bankowy Krajowej Informacji Skarbowej: 25 1010 1212 0064 6422 3100 0000 i doręczenie kserokopii dowodu uiszczenia opłaty do tut. Organu.
  5. Jeżeli natomiast złożony wniosek jest wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej wówczas należy go uzupełnić poprzez:
    • wskazanie - rodzaj Wnioskodawcy: osoba fizyczna, osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, podatkowa grupa kapitałowa, inny;
    • określenie statusu Wnioskodawcy: podatnik, płatnik, inkasent, osoba trzecia w rozumieniu art. 110-117c ustawy - Ordynacja podatkowa, zamawiający w rozumieniu ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych, inny;
    • określenie organu podatkowego właściwego dla Wnioskodawcy ze względu na sprawę będącą przedmiotem interpretacji indywidualnej (nazwa i adres organów podatkowych – Naczelnika Urzędu Skarbowego, Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego);
    • wskazanie przedmiotu wniosku:
      • rodzaj: zaistniały stan faktyczny, czy zdarzenie przyszłe,
      • liczba zaistniałych stanów faktycznych/liczba zdarzeń przyszłych,
      • przepisy prawa podatkowego – należy wskazać oznaczenie przepisów wraz z nazwą aktu prawnego do każdego z przedstawionych we wniosku stanowisk odnośnie do zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, bez przytaczania treści przepisów;
    • uiszczenie brakującej opłaty w wysokości odpowiadającej ilości przedstawionych we wniosku stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych na rachunek bankowy Krajowej Informacji Skarbowej: 25 1010 1212 0064 6422 3100 0000 i doręczenie kserokopii dowodu uiszczenia opłaty do tut. Organu;
    • uzupełnienie danych o sposobie zwrotu nienależnej opłaty: zwrot na rachunek, zwrot przekazem pocztowym na adres zamieszkania Wnioskodawcy, zwrot przekazem pocztowym na adres do korespondencji, zwrot przekazem pocztowym na adres pełnomocnika do doręczeń wskazany w pełnomocnictwie, zwrot przekazem pocztowym na adres pełnomocnika szczególnego wskazany w pełnomocnictwie, zwrot przekazem pocztowym na adres pełnomocnika ogólnego wskazany w pełnomocnictwie, zwrot przekazem pocztowym na adres do doręczeń przedstawiciela;
    • złożenie oświadczenia i podpisu Wnioskodawcy lub osoby upoważnionej – zgodnie z art. 233 § 1 w związku z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2016 r., poz. 1137 z późn. zm.), kto składa fałszywe oświadczenie mające służyć za dowód w postępowaniu sądowym lub w innym postępowaniu prowadzonym na podstawie ustawy, podlega karze pozbawienia od 6 miesięcy do lat 8 – następującej treści: „Ja niżej podpisany (-na) pouczony (-na) o odpowiedzialności karnej z art. 233 § 1 w związku z § 6 Kodeksu karnego za składanie fałszywych oświadczeń składam, stosownie do art. 14b § 4 ustawy – Ordynacja podatkowa, oświadczenie następującej treści: „Oświadczam, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej oraz, że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego;
  6. Przeformułowanie pytań w taki sposób, aby tut. Organ podatkowy mógł dokonać jednoznacznej wykładni konkretnych przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych dotyczących sytuacji prawnopodatkowej Wnioskodawcy/Wnioskodawców w kontekście jego/ich odpowiedzialności podatkowej w trybie przewidzianym w art. 14b Ordynacji podatkowej.
  7. Przedstawienie własnego stanowiska adekwatnego do każdego przeformułowanego pytania i przedstawionego stanu faktycznego i zdarzeń przyszłych.

W piśmie z dnia 8 lutego 2018 r. będącym odpowiedzią na wystosowane wezwanie Zainteresowani w terminie wskazali: Od 1982 r. Zainteresowana wraz z mężem Piotrem Ł. jest właścicielem nieruchomości i płaci podatek od nieruchomości do Urzędu Miasta. Dnia 25 września 2017 r. Sąd Okręgowy ustanowił przez część nieruchomości tzw. drogę konieczną dla działki sąsiedniej. Sąd Okręgowy – Odwoławczy Wydział Cywilny postanowieniem z dnia 25 września 2017 r. tytułem wynagrodzenia za ustanowienie tejże służebności drogi koniecznej zasądził od (sąsiadki Zainteresowanych) Bożeny B. dla Zainteresowanych kwotę 9965 zł (dziewięć tysięcy dziewięćset sześćdziesiąt pięć złotych) płatną do 31 grudnia 2017 roku.

Powyższa kwota została wpłacona na konto Zainteresowanych w grudniu 2017 roku. Zainteresowani nie są podatnikami VAT i nie prowadzą działalności gospodarczej. Zainteresowani otrzymują emeryturę z ZUS i jest to jedyny Ich dochód w 2017 r., który wspólnie rozliczą w PIT-37.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy otrzymane wynagrodzenie za ustanowioną służebność na własnościowych gruntach zwolnione jest z podatku dochodowego od osób fizycznych?

Zdaniem Zainteresowanych, otrzymane wynagrodzenie za ustanowienie służebności gruntowej korzysta ze zwolnienia. Sądy powołują się na pogląd, że wynagrodzenie za służebność gruntową jest odszkodowaniem i otrzymane z tego tytułu podlega zwolnieniu na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 120 ustawy o PIT.

Analizując treść art. 21 ust. 1 pkt 120 ustawy o PIT, zgodnie z którym wolne od podatku dochodowego są odszkodowania wypłacane na podstawie wyroków sądowych z tytułu:

poz. 1) ustanowienia służebności gruntowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Zainteresowanych w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2017 r., poz. 200) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 powołanej ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Rodzaje źródeł przychodów zostały określone w art. 10 ust. 1 powołanej ustawy, gdzie w pkt 9 wymieniono inne źródła.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 ww. ustawy za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Zauważyć należy, że powołany wyżej przepis wymienia pewne rodzaje przychodów stanowiących pewien katalog o charakterze otwartym, a tym samym nie rozstrzyga ostatecznie co jest przychodem z innych źródeł. Użycie przez ustawodawcę zwrotu „w szczególności” przesądza, iż przedmiotowy katalog nie ma charakteru zamkniętego. W katalogu tym znajdują się zatem przychody niemieszczące się w źródłach przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8 ww. ustawy i jednocześnie niewymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych przewidzianych w tej ustawie.

Odnośnie służebności drogi koniecznej należy wskazać, że zgodnie z art. 285 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r., poz. 459 z późn. zm.) nieruchomość można obciążyć na rzecz właściciela innej nieruchomości (nieruchomości władnącej) prawem, którego treść polega bądź na tym, że właściciel nieruchomości władnącej może korzystać w oznaczonym zakresie z nieruchomości obciążonej, bądź na tym, że właściciel nieruchomości obciążonej zostaje ograniczony w możności dokonywania w stosunku do niej określonych działań, bądź też na tym, że właścicielowi nieruchomości obciążonej nie wolno wykonywać określonych uprawnień, które mu względem nieruchomości władnącej przysługują na podstawie przepisów o treści i wykonywaniu własności (służebność gruntowa).

Stosownie do art. 145 § 1 Kodeksu cywilnego, jeżeli nieruchomość nie ma odpowiedniego dostępu do drogi publicznej lub do należących do tej nieruchomości budynków gospodarskich, właściciel może żądać od właścicieli gruntów sąsiednich ustanowienia za wynagrodzeniem potrzebnej służebności drogowej (droga konieczna). Przeprowadzenie drogi koniecznej nastąpi z uwzględnieniem potrzeb nieruchomości niemającej dostępu do drogi publicznej oraz z najmniejszym obciążeniem gruntów, przez które droga ma prowadzić. Jeżeli potrzeba ustanowienia drogi jest następstwem sprzedaży gruntu lub innej czynności prawnej, a między interesowanymi nie dojdzie do porozumienia, sąd zarządzi, o ile to jest możliwe, przeprowadzenie drogi przez grunty, które były przedmiotem tej czynności prawnej (art. 145 § 2 Kodeksu cywilnego).

W świetle powyżej przytoczonych przepisów prawa cywilnego należy zauważyć, że służebność gruntowa jest prawem ustanawianym na nieruchomości tzw. służebnej lub obciążonej, na rzecz każdoczesnego właściciela innej nieruchomości, tj. nieruchomości władnącej. Istotą służebności gruntowej jest zapewnienie trwałego korzystania przez każdoczesnego właściciela nieruchomości władnącej – w określonym zakresie – z nieruchomości obciążonej.

Stosownie do art. 294 Kodeksu cywilnego właściciel nieruchomości obciążonej może żądać zniesienia służebności gruntowej za wynagrodzeniem, jeżeli wskutek zmiany stosunków służebność stała się dla niego szczególnie uciążliwa, a nie jest konieczna do prawidłowego korzystania z nieruchomości władnącej.

W myśl art. 295 Kodeksu cywilnego jeżeli służebność gruntowa utraciła dla nieruchomości władnącej wszelkie znaczenie, właściciel nieruchomości obciążonej może żądać zniesienia służebności bez wynagrodzenia.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 120 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego, są odszkodowania wypłacone, na podstawie wyroków sądowych i zawartych umów (ugód), posiadaczom gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, z tytułu:

  1. ustanowienia służebności gruntowej,
  2. rekultywacji gruntów,
  3. szkód powstałych w uprawach rolnych i drzewostanie

- w wyniku prowadzenia na tych gruntach, przez podmioty uprawnione na podstawie odrębnych przepisów, inwestycji dotyczących budowy infrastruktury przesyłowej ropy naftowej i produktów rafinacji ropy naftowej oraz budowy urządzeń infrastruktury technicznej, o których mowa w art. 143 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 541, z późn. zm.);

Z powyższego przepisu wynika, że odszkodowanie korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego, gdy spełnione są następujące warunki:

  1. Otrzymuje je posiadacz gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego. Zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1892) za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, o których mowa w art. 1, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej.
  2. Odszkodowanie zostaje wypłacone z tytułu m.in. ustanowienia służebności gruntowej. Służebność gruntowa uregulowana w przepisach Kodeksu cywilnego, ma na celu obciążenie nieruchomości na rzecz właściciela innej nieruchomości (nieruchomości władnącej) prawem, którego treść polega m. in. na tym, że właściciel nieruchomości władnącej może korzystać w oznaczonym zakresie z nieruchomości obciążonej (art. 285 § 1 Kodeksu cywilnego).
  3. Podmiot uprawniony na podstawie odrębnych przepisów prowadzi na gruntach wchodzących w skład gospodarstwa rolnego inwestycje dotyczące budowy infrastruktury przesyłowej ropy naftowej i produktów rafinacji ropy naftowej oraz inwestycję związaną z budową urządzeń infrastruktury technicznej, o których mowa jest w ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.
    Zgodnie z art. 143 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami przez budowę urządzeń infrastruktury technicznej rozumie się budowę drogi oraz wybudowanie pod ziemią, na ziemi albo nad ziemią przewodów lub urządzeń wodociągowych, kanalizacyjnych, ciepłowniczych, elektrycznych, gazowych i telekomunikacyjnych.
  4. Źródłem odszkodowania jest wyrok sądowy lub umowa (ugoda) zawarta między stronami. W przypadku zawarcia umowy winna ona mieć charakter umowy wzajemnej tzn., że każda ze stron według treści umowy jest zobowiązana do świadczenia wobec drugiej, uznawanego za odpowiednik tego co sama otrzymuje.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Zainteresowani otrzymali od Pani Bożeny B. (właściciela sąsiedniej działki) wynagrodzenie w związku z ustanowieniem na nieruchomości Zainteresowanych drogi koniecznej do działki należącej do ww. sąsiada.

W związku z powyższym nie można uznać, że Zainteresowani otrzymali odszkodowanie z tytułu ustanowienia służebności gruntowej, rekultywacji gruntów albo szkód powstałych w uprawach rolnych i drzewostanie, w wyniku prowadzenia na tych gruntach, przez podmioty uprawnione na podstawie odrębnych przepisów, inwestycji dotyczących budowy infrastruktury przesyłowej ropy naftowej i produktów rafinacji ropy naftowej oraz budowy urządzeń infrastruktury technicznej.

Wobec powyższego, otrzymanego przez Zainteresowanych wynagrodzenia nie można zakwalifikować do dochodów zwolnionych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 120 ww. ustawy, z uwagi na zakres objęty dyspozycją tego artykułu.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy, należy stwierdzić, że otrzymane przez Zainteresowanych wynagrodzenie za ustanowienie drogi koniecznej na nieruchomości będącej własnością Zainteresowanych, nie mieści się w katalogu zwolnień przedmiotowych, zatem kwota otrzymana z tego tytułu podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako przychód z innych źródeł, o którym stanowią przepisy art. 10 ust. 1 pkt 9 i art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując, wypłacone Zainteresowanym zgodnie z postanowieniem Sądu wynagrodzenie za ustanowienie drogi koniecznej stanowi przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Kwotę tę Zainteresowani powinni doliczyć do pozostałych dochodów (przychodów) uzyskanych w 2017 r., wykazać w zeznaniu podatkowym na formularzu PIT-37 i opodatkować podatkiem dochodowym od osób fizycznych według skali podatkowej (określonej w art. 27 cytowanej ustawy), z uwzględnieniem prawa do zastosowania kosztów, o których mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stosowne zeznanie podatkowe należy złożyć we właściwym urzędzie skarbowym zgodnie z miejscem zamieszkania w terminie do 30 kwietnia 2018 r.

Zatem stanowisko Zainteresowanych należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Zainteresowanych i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Zainteresowanemu będącemu stroną postępowania (art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4 , 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.