Skarga kasacyjna | Interpretacje podatkowe

Skarga kasacyjna | Interpretacje podatkowe

Poniżej zaprezentowana została lista interpretacji podatkowych, dla których podstawowe wspólne zagadnienie to skarga kasacyjna. Zestawienie zostało ograniczone do kilkunastu najnowszych dokumentów (wg daty publikacji w serwisie). Aby obejrzeć wszystkie dostępne interpretacje podatkowe dotyczące omawianego przedmiotu, najlepiej jest skorzystać z wyszukiwarki interpretacji podatkowych. Zachęcamy także do odwiedzenia strony zawierającej wszystkie najnowsze interpretacje podatkowe opublikowane w serwisie.

Zawsze aktualne interpretacje podatkowe

Subskrybuj kanał RSS bieżącego działu

Istota:
1. Niedopuszczalne jest naliczenie oprocentowania za inne okresy -poza wymienionymi w art. 78 § 5 O.p. - w sytuacji, gdy źródłem nadpłaty jest orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego.
2. W przypadku, gdy podatnik złożył wniosek o zwrot nadpłaty po 30 dniach od ogłoszenia wyroku Trybunału Konstytucyjnego, brak jest podstaw do oprocentowania nadpłaty aż do dnia zwrotu nadpłaty.
3. Sytuacja, w której dokonywany jest zwrot nadpłaty wynikającej z prawomocnego orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego została w sposób kazuistyczny uregulowana w Ordynacji podatkowej, zaś okres naliczania oprocentowania został z nią powiązany.
Fragment:
(...) do trzydziestego dnia od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. W związku z tak postawionymi zarzutami wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do WSA w Bydgoszczy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 6. W odpowiedzi na skargę kasacyjna Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy wniósł o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 7. Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wskazać na błędnie sformułowany przez autora skargi kasacyjnej zarzut. W przedmiotowej sprawie zarzucono rażące naruszenie art. 78 § 5 pkt 2 w zw. z art. 77 § 1 pkt 4 i art. 74 o.p. Zauważyć zatem należy, że art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) stanowi, iż naruszenie prawa materialnego może (...)
2011
1
lip

Istota:
Z uwagi na związanie sądu kasacyjnego granicami skargi kasacyjnej, przytoczenie podstawy kasacyjnej musi być precyzyjne, Naczelny Sąd Administracyjny może uwzględnić tylko te przepisy, które zostały wyraźnie wskazane w skardze kasacyjnej jako naruszone. Nie jest natomiast władny badać, czy sąd administracyjny pierwszej instancji nie naruszył innych przepisów. Sąd nie ma także uprawnień do zastępowania strony i precyzowania lub uzupełniania przytoczonych podstaw kasacyjnych.
Fragment:
(...) na podstawie przepisów Kodeksu cywilnego i art. 191 O.p. Jeśli uprawnienie do takiej oceny przysługiwało organom podatkowym zarówno przed, jak i po dniu 1 stycznia 2003 r., to dokonanie takiej oceny nie może być uznane za naruszenie prawa materialnego wpływające na wynik sprawy. Nie ma przy tym znaczenia czy oceny takiej dokonano powołując art. 24a O.p., czy wywodząc takie uprawnienia z przepisów Kodeksu cywilnego i art. 191 O.p. Powołane względy przesądziły o uznaniu, że skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw, co obligowało Naczelny Sąd Administracyjny do jej oddalenia w myśl art. 184 P.p.s.a. W zakresie kosztów postępowania kasacyjnego Sąd rozstrzygnął na podstawie art. 204 pkt 1 w związku z art. 209 P.p.s.a. (...)
2011
1
lip

Istota:
Przepis art. 180 P.p.s.a. stanowi, że Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym odrzuci skargę kasacyjną, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny, albo zwróci ją temu sądowi w celu usunięcia dostrzeżonych braków. Cytowany przepis nie określa zatem warunków formalnych, jakie spełniać musi skarga kasacyjna pod rygorem jej odrzucenia, ale reguluje ten etap postępowania, na którym następuje jej ponowna kontrola pod względem formalnym. Wymogi formalne skargi kasacyjnej określa art. 176 P.p.s.a. stanowiąc, że skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.
Wstępną przesłanką rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty powinno być ustalenie, czy podmiot inicjujący postępowanie ma przymiot strony tego postępowania, w pojęciu zdefiniowanym w art. 133 O.p. Ustalenie to ma charakter wstępny, ponieważ w przypadku uznania, że wniosek pochodzi od podmiotu, któremu przymiotu strony przypisać nie można, postępowanie nie może być wszczęte.
Ustalenie odnoszące się do zbadania przymiotu strony ma pierwszeństwo przed ustaleniami odnoszącymi się do zasadności merytorycznej wniosku, w ramach którego można badać charakter zgłoszonego żądania, a więc między innymi rozstrzygać i o tym, czy żądanie dotyczy należności publicznoprawnej, czy też wywodzonej w oparciu o inny tytuł prawny. Dopiero wskutek ustalenia, że postępowanie toczy się na wniosek strony, a nie osoby, która stroną nie jest, możliwe staje się podejmowanie rozstrzygnięć merytorycznych i odpowiednie komunikowanie ich stronie zgłaszającej żądanie.
Przyjęcie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, że przed ustaleniem legitymacji czynnej podmiotu żądającego wszczęcia postępowania organy podatkowe powinny czynić ustalenia mające doprowadzić do rozstrzygnięcia, czy żądanie ma podatkowoprawny, czy też cywilnoprawny charakter, narusza art. 165a § 1 i art. 133 O.p., a w konsekwencji art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a. Wykładnia art. 93e w zw. z art. 93-93d O.p. polegająca na przyjęciu możliwości uznania następstwa prawnopodatkowego zakładu budżetowego związku międzygminnego po zlikwidowanym przedsiębiorstwie komunalnym funkcjonującym w reżimie prawnym właściwym dla przedsiębiorstwa państwowego w sytuacji, gdy inny sąd administracyjny stwierdził, że związek międzygminny nie jest następcą prawnopodatkowym przedsiębiorstwa komunalnego, narusza cytowane przepisy Ordynacji podatkowej, a w konsekwencji także art. 170 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a. Ponadto wykładnia uznająca możliwość wpływania przez organy związku międzygminnego na porządek następstw prawnopodatkowych regulowanych przepisami art. 93-93e O.p. narusza prawo materialne, gdyż jest błędna. Należy przy tym zauważyć, że Sąd pierwszej instancji pomimo zadeklarowania, że jest związany wcześniejszym prawomocnym wyrokiem tegoż Sądu, w istocie sens tego wyroku zakwestionował, nakazując organom podatkowym ponowne badanie tych aspektów prawnych sprawy, które zostały już przesądzone. Świadczy to o wadliwości zaskarżonego wyroku także w zakresie naruszenia art. 141 § 4 zd. drugie P.p.s.a.
Fragment:
(...) związku międzygminnego, gdyż treść tych uchwał wobec wybrania przez ten związek określonej sekwencji przekształceń na istnienie lub nieistnienie sukcesji prawnopodatkowej nie może mieć wpływu. Ocena, czy nadpłata rzeczywiście wystąpiła jest na obecnym etapie postępowania przedwczesne, a wobec ustalenia, że sprawę zainicjował podmiot nie legitymujący się przymiotem strony - zbędne. W podsumowaniu przeprowadzonych rozważań Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że skarga kasacyjna ma usprawiedliwione podstawy. Przyjęcie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, że przed ustaleniem legitymacji czynnej podmiotu żądającego wszczęcia postępowania organy podatkowe powinny czynić ustalenia mające doprowadzić do rozstrzygnięcia, czy żądanie ma podatkowoprawny, czy też cywilnoprawny charakter, narusza art. 165a § 1 i art. 133 O.p., a w konsekwencji art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a. Wykładnia art. 93e w zw. z art. 93-93d O.p. polegająca (...)
2011
1
lip

Istota:
Art. 187 § 1 i 3 Ordynacji podatkowej są przepisami prawa procesowego, a nie materialnego, są stosowane w postępowaniu administracyjnym przez organy administracji publicznej, a nie przez sąd w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Fragment:
(...) ich błędnej wykładni - w żadnym miejscu nie wskazał na czym miałaby polegać ta błędna wykładnia oraz jak powinny być te przepisy interpretowane. Na marginesie należy wskazać, że art. 187 § 1 i § 3 Ordynacji podatkowej są przepisami prawa procesowego a nie prawa materialnego, oraz że są stosowane w postępowaniu administracyjnym przez organy administracji publicznej a nie przez sąd w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Powyższe stwierdzenie powoduje, że w tym zakresie skarga kasacyjna musi być uznana za pozbawiona uzasadnionej podstawy. Powołanie się na treść przepisu nie stanowi jego wykładni. Również zarzut naruszenia prawa procesowego a mianowicie art. 106 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest bezzasadny. W myśl art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd administracyjny może w ramach uzupełniającego postępowania dowodowego dopuścić dowód z dokumentu zarówno z urzędu jak i na wniosek strony, jeżeli uzna, że jest to (...)
2011
1
lip

Istota:
Właściwe organy, kierując się zasadą swobodnej oceny dowodów, miały prawo odmówić uwzględnienia wniosków dowodowych, jeśli dla wykazania istnienia pewnej okoliczności niezbędne było jej udokumentowanie.
Fragment:
(...) § 1, art. 122, art. 124, art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 188, art. 191, art. 194 § 1, art. 210 § 1 pkt 6 i art. 210 § 4 Ord. pod. art. 141 § 4 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe zarzuty, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżanego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasadzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o jej oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw, przeto nie zasługuje na uwzględnienie. Sformułowane w niej zarzuty naruszenia tak prawa materialnego w postaci art. 20 § 3 u.p.d.o.f., jak i przepisów postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w związku z odpowiednimi przepisami Ord. pod.), można w istocie zredukować do nieprawidłowej oceny czynności organów podatkowych, czego następstwem było - zdaniem autora skargi kasacyjnej - niewłaściwe zastosowanie powołanego na (...)
2011
1
lip

Istota:

1. Nie ulega wątpliwości, że stan faktyczny sprawy ustalają i oceniają organy podatkowe na podstawie odpowiednich przepisów procesowych Ordynacji podatkowej, których zastosowanie w administracyjnym postępowaniu podatkowym bada następnie, w przypadku wniesienia skargi sądowo-administracyjnej, sąd administracyjny.

2. Zarzut naruszenia art. 134 p.p.s.a. przedstawiony został natomiast wadliwie. Przywołany zapis prawny składa się z dwóch jednostek redakcyjnych zawierających różne unormowania, zaś wnoszący skargę kasacyjną nie precyzuje, którego z nich zarzut skargi dotyczy. Abstrahując już nawet od powyższego stwierdzić należy, że Sąd I instancji rozstrzygnął w granicach sprawy, natomiast niezbędność wyjścia poza zarzuty i wnioski skargi oraz powołaną przez nią podstawę prawną nie zostały w żaden sposób uzasadnione zarzutami niniejszej skargi kasacyjnej (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Ze sprawy ani też z wniesionej w niej skargi kasacyjnej nie wynika też, że rozpoznając skargę Sąd I instancji naruszył zakaz zmiany zaskarżonego rozstrzygnięcia administracyjnego na niekorzyść skarżącego.
Fragment:
(...) przypomnieć (wnoszącemu skargę kasacyjną) należy, że, na podstawie art. 183 § 1 p.p.s.a., poza uregulowanymi w art. 183 § 2 p.p.s.a. przypadkami nieważności postępowania sądowego, których w sprawie nie stwierdzono, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę wyłącznie w granicach skargi kasacyjnej, które wyznaczają adekwatne do niej zarzuty kasacyjne sformułowane, przedstawione i uzasadnione zgodnie z wymogami wynikającymi z unormowań art. 174 i art. 176 p.p.s.a. Skarga kasacyjna strony niniejszego postępowania w zakresie prawa procesowego wymogów tych nie spełnia. Przedmiotem rozpoznanej skargi kasacyjnej w istocie rzeczy były zaakceptowane przez Sąd I instancji a kwestionowane przez nią ustalenia i oceny faktyczne organów podatkowych, warunkujące ocenę zastosowania prawa materialnego w postaci art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f. Nie ulega wątpliwości, że stan faktyczny sprawy ustalają i oceniają organy podatkowe na podstawie odpowiednich przepisów (...)
2011
1
lip

Istota:
Prawo do odliczenia podatku naliczonego nie jest prawem absolutnym. Aby z niego skorzystać podatnik musi spełnić szereg warunków, w tym m.in. musi posiadać stosowane dokumenty. Prawodawca w § 50 ust. 3 rozporządzenia z dnia 22 grudnia 1999 r. wskazał, że podstawę do obniżenia przez nabywcę kwoty podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego stanowią wyłącznie oryginały faktur lub faktur korygujących albo ich duplikaty, o których mowa w § 51. Brak tych dokumentów powoduje zatem, że strona nie może skorzystać z przysługującego jej prawa. Ze stanu faktycznego przyjętego przez Sąd I instancji i niezakwestionowanego skutecznie przez stronę skarżącą, wynika, że wszystkich faktur strona nie posiadała. W związku z czym nie było podstaw do odliczenia podatku naliczonego w oparciu o nieistniejące faktury.
Fragment:
(...) kognicją składu rozpoznającego niniejszą skargę kasacyjną pozostaje kwestia naruszenie przepisów art. 14 ust 1 oraz art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jest to bowiem zagadnienie z zakresu podatku dochodowego, mogące podlegać rozważeniu i rozpoznaniu w odrębnym postępowaniu sądowoadministracyjnym, dotyczącym tego podatku (w sprawie podatku dochodowego za 2000 r. zapadł odrębny wyrok NSA z dnia 15 marca 2007 r., sygn. akt II FSK 383/06) Wobec tego, skarga kasacyjna z braku usprawiedliwionych podstaw podlega oddaleniu na podstawie art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie uwzględniono wniosku Dyrektora Izby Skarbowej o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego, z uwagi na niewykazanie ich poniesienia. Reprezentujący Dyrektora radca prawny nie uczestniczył w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, a sporządzone przez niego pismo procesowe, nazwane odpowiedzią na skargę kasacyjną, zostało (...)
2011
1
cze

Istota:
W każdym przypadku wydania przez organ podatkowy decyzji na podstawie przepisów art. 107 § 1, art. 108 § 1 oraz art. 116 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej rozważaniu podlegają zarówno przesłanki pozytywne odpowiedzialności tej kategorii osób trzecich, jak i przesłanki wobec istnienia których następuje wyłączenie tej odpowiedzialności, tzw. przesłanki egzoneracyjne. Nierozważenie przez organ podatkowy którejkolwiek z tych przesłanek skutkuje wadliwością decyzji opartej na podstawie wymienionych przepisów.
Fragment:
(...) na zasadach wyrażonych w art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej. Jednocześnie wbrew zarzutom skargi kasacyjnej w uzasadnieniu wyroku Sąd pierwszej instancji w sposób dostateczny wyjaśnił motywy, którymi kierował się przy podjęciu rozstrzygnięcia. W takiej sytuacji pomimo pewnych mankamentów uzasadnienia, na które wskazano wcześniej, należało uznać, że spełniło ono wymogi przewidziane w art. 141 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tym stanie rzeczy skarga kasacyjna jako pozbawiona uzasadnionych podstaw podlegała oddaleniu na mocy art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (...)
2011
1
cze

Istota:
Przepis art. 134 § 1 p.p.s.a. stanowi, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Niezwiązanie granicami skargi oznacza, że Sąd ma prawo, a także obowiązek dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze. Granice rozpoznania skargi przez Sąd są wyznaczone z jednej strony przez kryterium legalności działań administracji publicznej, z drugiej strony przez całokształt tylko prawnych aspektów i tylko tego stosunku administracyjnego, który jest objęty treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię polega na mylnym rozumieniu treści określonej normy prawnej, natomiast uchybienie prawu materialnemu przez niewłaściwe zastosowanie, czy też niezastosowanie polega na tzw. błędzie w subsumcji, co wyraża się w tym, że stan faktyczny ustalony w sprawie błędnie uznano za odpowiadający stanowi hipotetycznemu przewidzianemu w normie prawnej albo że ustalonego stanu faktycznego błędnie nie "podciągnięto" pod hipotezę określonej normy prawnej.
Fragment:
(...) wykładni Naczelny Sąd Administracyjny poprzestał na ich wskazaniu. Należało jedynie zauważyć, iż wykładnia mających zastosowanie w sprawie przepisów prawa podatkowego obowiązujących w 1996 r. nie mogła następować z uwzględnieniem definicji umowy leasingu wprowadzonej w art. 7091 k.c. z dniem 9 grudnia 2000 r. (por. art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 2000r. o zmianie ustawy Kodeks cywilny Dz. U. Nr 74, poz. 857). Z tych wszystkich względów wobec braku uzasadnionych podstaw, skarga kasacyjna podlegała oddaleniu na mocy art. 184 p.p.s.a. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania oparte zostało na treści przepisów art. 204 pkt 1 i art. 205 § 2 i § 3 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 2 lit. c w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a i § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (...) (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). (...)
2011
1
cze

Istota:
Jeżeli w postępowaniu podatkowym po zakończeniu roku podatkowego lub innego okresu rozliczeniowego organ podatkowy stwierdzi, że podatnik mimo ciążącego na nim obowiązku nie zapłacił zaliczek na podatek w całości lub części, nie złożył deklaracji albo wysokość zaliczek jest inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość odsetek za zwłokę, przyjmując prawidłową wysokość zaliczek na podatek, jeżeli ich wysokość jest inna niż wykazana w deklaracji, a także w razie braku deklaracji.
Przepis ten, szczególny wobec art. 53 ustawy, nie rozstrzygał o czasokresie, w którym taka decyzja mogła być wydana.
W świetle przedstawionych wyżej rozważań brak było podstaw do uznania, że czas na określenie odsetek od zaliczek, dokonywane po zakończeniu roku, w którym zaliczki miały być płacone był inny niż wskazany dla przedawnienia zobowiązania i - z uwagi na określony w art. 44 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - termin płatności zaliczki grudniowej upływał rok wcześniej niż czas, w którym mogła zostać wydana decyzja określająca zobowiązania podatkowe, na poczet którego zaliczki (nie) zostały zapłacone.
Fragment:
(...) za zwłokę od zaległości w zaliczkach miesięcznych w kwocie znacznie niższej, niż wynikało to z przepisów prawa. Z uzasadnienia skarżonego wyroku wynika, że WSA nie podważył zasadności podwyższenia wysokości odsetek za zwłokę od zaległości w zaliczkach miesięcznych z uwagi na naruszenie interesu publicznego. Pełnomocnik strony przeciwnej wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej, argumentując analogicznie, jak Sąd I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga kasacyjna na uwzględnienie nie zasługiwała, mimo że podniesione w niej zarzuty naruszenia prawa materialnego miały uzasadnione podstawy. Rację miał autor skargi kasacyjnej wywodząc, że zaliczki na podatek, zgodnie z art. 44 ust. 1 pkt 1 i ust. 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. 1993 Nr 90 poz. 417 ze zm.) miały charakter cząstkowych wpłat na poczet rocznego podatku. Obowiązek opłacania zaliczek wygasał z końcem konkretnego (...)
2011
1
cze
© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.