ITPP2/4512-529/16-1/PS | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy,
Brak prawa do zastosowania procedury VAT marża do sprzedaży samochodu używanego.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 24 lipca 2016 r. (data wpływu 29 lipca 2016 r.), uzupełnionym w dniach 20 października 2016 r. (dopłata) i 24 października 2016 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży używanego samochodu osobowego w systemie VAT marża – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 29 lipca 2016 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniach 20 i 24 października 2016 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży używanego samochodu osobowego w systemie VAT marża.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą jest Pan zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Przedmiotem prowadzonej działalności gospodarczej są usługi prawnicze, a działalność jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług.

W dniu 4 kwietnia 2008 r. dokonał Pan zakupu w Niemczech w firmie K. używanego samochodu osobowego marki Volkswagen Passat, rok produkcji 2007.

Zakup tego samochodu został opodatkowany podatkiem akcyzowym w nabyciu wewnątrzwspólnotowym na podstawie deklaracji uproszczonej nabycia wewnątrzwspólnotowego AKC-U. W dniu 15 kwietnia 2008 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w ... wystawił zaświadczenie VAT-25, na podstawie którego stwierdził, że nie ciążył na Panu obowiązek uiszczenia podatku od towarów i usług z tytułu nabycia ww. samochodu.

Z tytułu zakupu samochodu nie dokonał Pan pomniejszenia podatku należnego o podatek naliczony. Przedmiotowy samochód w prowadzonej działalności gospodarczej został wprowadzony do ewidencji środków trwałych, w związku z czym do kwietnia 2013 r. dokonywał Pan odpisów amortyzacyjnych. Nabywając przedmiotowy samochód, a następnie wprowadzając go do ewidencji środków trwałych przewidywał, że po kilku latach eksploatacji dokona jego odsprzedaży. Zamiar ten nie znajduje odzwierciedlenia w żadnym dokumencie, stanowi on jednak element prowadzonej przez każdego przedsiębiorcę polityki. Obecnie zmierza Pan dokonać sprzedaży przedmiotowego samochodu, z uwagi na jego fizyczne zużycie cena jego sprzedaży będzie znacznie niższa od kosztu nabycia.

Samochód został nabyty przez Pana jako osobę nieprowadzącą działalności gospodarczej, na podstawie faktury wystawionej przez ww. firmę, a cena zawierała niemiecki VAT. Samochód został wprowadzony do ewidencji środków trwałych w prowadzonej działalności gospodarczej po załatwieniu wszelkich formalności związanych z wprowadzeniem go na polski obszar celny. Nie dokonał Pan pomniejszenia podatku należnego o podatek wynikający z faktury wystawionej w Niemczech, gdyż nabycie samochodu nie miało charakteru wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów,

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.
  • Czy w przedstawionym stanie faktycznym przysługuje Panu przy sprzedaży przedmiotowego samochodu prawo skorzystania z procedury VAT marża?
  • Czy w przypadku planowanej sprzedaży samochodu w ramach procedury VAT-marża, jeśli kwota uzyskana ze sprzedaży będzie niższa od wartości zakupu (cena powiększona o koszty zakupu), to podstawa opodatkowania będzie równa 0 zł, a kwota podatku należnego przy sprzedaży przedmiotowego samochodu będzie równa 0 zł?
  1. Zdaniem Wnioskodawcy, ma prawo zastosować przy planowanej sprzedaży przedmiotowego samochodu procedurę opodatkowania marży zgodnie z art. 120 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług.
  2. W przypadku opodatkowania planowanej sprzedaży samochodu w ramach procedury VAT-marża, jeżeli cena sprzedaży będzie niższa od ceny nabycia, podstawa opodatkowania równa będzie 0 zł, w związku z czym również kwota podatku należnego będzie równa 0 zł.

Ad. 1

Zastosowanie procedury VAT-marża przy sprzedaży przedmiotowego samochodu uzasadnia treść art. 120 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług, w związku z art. 120 ust. 10 pkt 4 tej ustawy. W opisanym stanie faktycznym zostały bowiem spełnione wszystkie przesłanki wynikające z ww. przepisów, które odnoszą się do sprzedaży w trybie VAT marża, tj.:

  • przedmiotowy samochód spełnia definicję towaru używanego, określoną w art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT, tzn. stanowi dobro materialne nadające się do dalszego użytku w stanie aktualnym lub po naprawie, inne niż dzieło sztuki, przedmiot kolekcjonerski, antyk, metal szlachetny lub kamienie szlachetne;
  • przedmiotowy samochód został nabyty przez Pana w celu dalszej odsprzedaży (vide per analogiam orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-280/04 Jyske Finans A/S v. Skatteministeriet);
  • przedmiotowy samochód został nabyty przez Pana od podatnika podatku od wartości dodanej;
  • przedmiotowy towar używany (samochód) został nabyty w trybie wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów i zgonie z art. 43 ust. 1 pkt 2 dostawa ta była zwolniona od VAT, co potwierdza powołane zaświadczenie VAT-25.

Ad. 2

W związku z faktem, że istnieje podstawa do sprzedaży przedmiotowego samochodu w procedurze VAT marża, jak również z uwagi na fakt, że podstawa opodatkowania przedmiotowej dostawy (sprzedaży) będzie wartością mniejszą niż wartość jego nabycia, sprzedaż odbędzie się de facto ze stratą. Tym samym podstawa opodatkowania VAT tej dostawy będzie równa 0 zł, co powoduje, że również należny VAT będzie wynosił 0 zł.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 – jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy – rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Przez towary – stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Podatnikami – w myśl art. 15 ust. 1 ustawy – są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – stosownie do ust. 2 tego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika

Stawka podatku – zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług – wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jak stanowi art. 120 ust. 4 ustawy, w przypadku podatnika dokonującego dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków nabytych uprzednio przez tego podatnika w ramach prowadzonej działalności, w celu odprzedaży, podstawą opodatkowania podatkiem jest marża stanowiąca różnicę między kwotą sprzedaży a kwotą nabycia, pomniejszona o kwotę podatku.

Przez kwotę sprzedaży rozumie się całkowitą kwotę, którą podatnik otrzymał lub ma otrzymać z tytułu dostawy towarów od nabywcy lub osoby trzeciej, wliczając w to otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty bezpośrednio związane z tą dostawą, podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze oraz koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, którymi podatnik obciąża nabywcę, z wyłączeniem kwot, o których mowa w art. 29a ust. 7 (art. 120 ust. 1 pkt 5 ustawy).

Przez kwotę nabycia rozumie się wszystkie składniki wynagrodzenia, o których mowa w pkt 5, które dostawca towarów otrzymał lub ma otrzymać od podatnika (ust. 1 pkt 6 ww. artykułu).

Dla potrzeb stosowania szczególnej procedury w zakresie dostawy towarów używanych ustawodawca − w art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy − określił, że przez towary używane rozumie się ruchome dobra materialne nadające się do dalszego użytku w ich aktualnym stanie lub po naprawie, inne niż określone w pkt 1–3 oraz inne niż metale szlachetne lub kamienie szlachetne (CN 7102, 7103, 7106, 7108, 7110, 7112), (PKWiU 24.41.10.0, 24.41.20.0, ex 24.41.30.0, ex 32.12.11.0, ex 32.12.12.0 i 38.11.58.0).

Opodatkowanie w systemie marży jest ograniczone do pewnej kategorii towarów używanych, oraz istotne jest przy tym, od kogo towary używane zostały nabyte.

Stosownie do art. 120 ust. 10 cyt. ustawy, przepisy ust. 4 i 5 dotyczą dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków, które podatnik nabył od:

  1. osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, niebędącej podatnikiem, o którym mowa w art. 15, lub niebędącej podatnikiem podatku od wartości dodanej;
  2. podatników, o których mowa w art. 15, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113;
  3. podatników, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana zgodnie z ust. 4 i 5;
  4. podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113;
  5. podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana podatkiem od wartości dodanej na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w ust. 4 i 5, a nabywca posiada dokumenty jednoznacznie potwierdzające nabycie towarów na tych zasadach.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług przewidują zatem stosowanie szczególnej procedury opodatkowania dostawy − między innymi − towarów używanych, polegającej na opodatkowaniu marży. Jest to wyjątek od ogólnej reguły opodatkowania wszystkiego co stanowi zapłatę z tytułu sprzedaży, pomniejszonego o kwotę należnego podatku. Ta szczególna procedura dotyczy jednak tylko dostawy towarów używanych, które podatnik nabył od określonej kategorii podmiotów. Należy podkreślić, że do stosowania szczególnej procedury opodatkowania marży uprawnieni są wszyscy podatnicy, którzy dokonują dostawy towarów nabytych w okolicznościach wymienionych w art. 120 ust. 10 ustawy. Zatem, do sprzedaży samochodu może mieć zastosowanie szczególna procedura w zakresie dostawy towarów używanych zawarta w art. 120 tej ustawy, o ile spełnione zostaną warunki określone w art. 120 ust. 4 i 10 ustawy.

Jednak, jak wynika z przywołanego przepisu art. 120 ust. 4 ustawy, warunkiem niezbędnym do zastosowania tej procedury jest określenie, że towar – samochód (także w sytuacji, gdy pojazd ten przed odprzedażą podatnik użytkował dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej) – został jednak nabyty ostatecznie w celu odprzedaży.

Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz treści powołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, że przy sprzedaży przedmiotowego samochodu nie będzie przysługiwało prawo do zastosowania szczególnej procedury VAT marża przewidzianej w art. 120 ust. 4 ww. ustawy, gdyż nie będą spełnione warunki określone w art. 120 ust. 10 ustawy. Jak wynika bowiem z treści wniosku dostawa przedmiotowego samochodu została opodatkowana na zasadach ogólnych, a faktura dokumentująca sprzedaż zawierała niemiecki podatek. Z uwagi na powyższe sprzedaż będzie podlegała opodatkowaniu wg zasad ogólnych.

Z uwagi na fakt, że w przedmiotowej sprawie nie znajdzie zastosowania szczególna procedura opodatkowania dostawy towaru używanego, ocena stanowiska do drugiego pytania stała się bezprzedmiotowa.

Podkreślić należy, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ponadto tut. organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.