IBPP2/4512-236/16/AZ | Interpretacja indywidualna

Zastosowanie procedury VAT-marża przy sprzedaży samochodu.
IBPP2/4512-236/16/AZinterpretacja indywidualna
  1. VAT marża
  2. odprzedaż
  3. samochód
  4. towar używany
  5. środek trwały
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Procedury szczególne -> Szczególne procedury w zakresie dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich i antyków -> Szczególne procedury w zakresie dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich i antyków

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 21 marca 2016 r. (data wpływu 25 marca 2016 r.), uzupełnionego pismem z 13 czerwca 2016 r. (data wpływu 16 czerwca 2016 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania procedury VAT - marża wynikającej z art. 120 ust. l pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, przy sprzedaży samochodu osobie prywatnej (pytanie nr 1) - jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 25 marca 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług m.in. w zakresie możliwości zastosowania procedury VAT - marża wynikającej z art. 120 ust. l pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, przy sprzedaży samochodu osobie prywatnej (pytanie nr 1). Wniosek został uzupełniony pismem z 13 czerwca 2016r. (data wpływu 16 czerwca 2016r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 31 maja 2016 r. znak: IBPP2/4512-236/16/AZ.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

W listopadzie 2014 roku Wnioskodawca zakupił w komisie w Krakowie używany samochód osobowy Honda Jazz z 2003 roku. Kwota zapłaty to 8 500 zł; faktura VAT – marża. Samochód był do napraw mechanicznych i blacharsko – lakierniczych, Wnioskodawca zamierzał po wyremontowaniu i krótkim okresie używania przeznaczyć go do odsprzedaży. W remont włożył dużo swojego czasu, pracy i pieniędzy. W lipcu 2015 roku Wnioskodawca zrejestrował jednoosobową działalność gospodarczą w branży budowlanej i w miesiącu sierpniu 2015 roku „przekazał” samochód do ewidencji środków trwałych do amortyzacji. W związku z rozwojem działalności i pozyskaniem nowych zleceń postanowił sprzedać (tak jakie było jego docelowe zamierzenie przy zakupie pojazdu). Samochód Honda Jazz zakupiony w listopadzie 2014 roku sprzedał 6 lutego 2016 roku osobie prywatnej. Wystawił niejako z „rozpędu” fakturę VAT z 23% podatkiem – a samochód wystawił na portalach aukcyjnych za 11 500 zł. Końcowa cena sprzedaży to 11 000 brutto; biorąc pod uwagę jego wkład w doprowadzenie samochodu do stanu lepszego niż przy zakupie. Samochód miał wartość 11 000 i tyle chciał za niego „wziąć”. Niestety z „rozpędu” jak wystawił FV 23% to tak naprawdę cały jego wkład w remont/konserwację tego samochodu „zjadł” podatek Vat. A kupujący szybko zapłacił i zabrał fakturę – aby nie płacić PCC. Dopiero przy rozliczeniu miesiąca Wnioskodawca zorientował się, że jest „stratny” tak naprawdę ponad 2 000 złotych – przecież go kupił bez możliwości odliczenia VAT-U i z zamiarem dalszej odsprzedaży po remoncie/konserwacji. Pomimo wszystko, Wnioskodawca sądzi, że ew. podatek będzie na pewno dużo niższy niż ponad 2 000 zł VAT-U. Wnioskodawca jest „początkującym” przedsiębiorcą (pomimo 49 lat) regularni płaci wszystkie należności zarówno wobec Urzędu Skarbowego jak i ZUS. A taki nagły „wypływ” gotówki w tak dużej kwocie ma bardzo duży wpływ na dalsze funkcjonowanie jego firmy. A kolejny samochód zakupił już „pod” firmą – używanego 3 letniego i na leasing z VAT 23%, tak, aby potem nie mieć problemów i niejasności.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że:

  1. Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT.
  2. Samochód spełnia definicję towaru używanego zawartą w art. 120 ust. l pkt 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
  3. Samochód był wykorzystywany w działalności do czynności/prac objętych podatkiem VAT.
  4. Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczania podatku naliczanego od wydatków związanych z eksploatacją.
  5. Nie bardzo rozumiem punkt 5 - Wnioskodawca nie może dokonać zwrotu pobranego podatku - bo to on /Podatnik - Wnioskodawca/ ten podatek już wpłacił do kasy Urzędu Skarbowego.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:
  1. Czy nie powinna mieć w tym przypadku zastosowana procedura VAT-marża przy sprzedaży tego samochodu przez Wnioskodawcę osobie prywatnej...
  2. Czy nie jest celowe/zgodne z prawem wystawienie przez Wnioskodawcę korekty faktury VAT 23% na VAT-marża...

Stanowisko Wnioskodawcy uzupełnione pismem z dnia 13 czerwca 2016 r.:

Wnioskodawca rozumie, że może ponieść koszty podatku od różnicy pomiędzy jego zakupem - 8 500 zł a jego sprzedażą 11.000 zł, lecz tu jest również ujęty koszt jego pracy i pieniędzy włożonych „do samochodu” tak aby ktoś zapłacił za niego te 11 000 zł. Wnioskodawca sadzi, że ew. podatek będzie na pewno dużo niższy niż ponad 2.000 zł VAT-U; Wnioskodawca myśli, że nienależnie przez niego policzonego i wystawionego. Tak naprawdę, za własną niewiedzę i „niedouczenie” – a może „początki” w działalności nie chciałby płacić tak dużego „frycowego”; tym bardziej, że nie naciąga i wykazuje stan faktyczny, jaki został przeze niego spełniony.

Uzupełniając swoje stanowisko pismem z 13 czerwca 2016 r. Wnioskodawca stwierdził, że:

Samochód został zakupiony przed rozpoczęciem działalności gospodarczej w miesiącu listopadzie 2014 roku na fakturę vat marża za 8 500 zł - bez możliwości odliczenia podatku vat. Samochód został zakupiony do dalszej odsprzedaży po pewnym okresie eksploatacji; był do napraw/poprawek mechanicznych, blacharskich i lakierniczych. W roku 2015 zarejestrowano działalność gospodarczą i w związku z jej charakterem /budowlanka - używanie pojazdu do prac/ samochód został wprowadzony do ewidencji środków trwałych. Samochód został odremontowany i zakonserwowany. Wnioskodawca uważa, że w świetle ustawy art. 120 ust. l pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług dokonana sprzedaż tego samochodu przez niego osobie prywatnej powinna być dokonana na fakturę Vat - marża. Wnioskodawca sprzedał samochód w lutym 2016 r. za jego realną wartość rynkową tj. 11 000 zł. Uważa, że sugestia osoby rozliczającej go co do konieczności wystawienia faktury 23 % była dla niego krzywdząca i niesprawiedliwa; realnie po koniecznym zapłaceniu podatku w wysokości 23 % sprzedał go nie za 11 000 zł - lecz za 8 900 i jest stratny ponad 2 000 zł.

Uważa, że sprawiedliwe w myśl przepisów obowiązujących w Rzeczpospolitej Polskiej i mając na uwadze obecne dążenia praworządnej ekipy rządzącej do sprawiedliwego traktowania swych wyborców będzie ew. opodatkowanie różnicy pomiędzy kosztem nabycia a kosztem sprzedaży podatkiem.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego w zakresie w zakresie możliwości zastosowania procedury VAT - marża wynikającej z art. 120 ust. l pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, przy sprzedaży samochodu osobie prywatnej (tj. pytanie nr 1) jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 710 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy - przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy - przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Podatnikami – w myśl art. 15 ust. 1 ustawy - są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza - stosownie do ust. 2 tego artykułu - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Jak stanowi art. 120 ust. 4 ustawy, w przypadku podatnika dokonującego dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków nabytych uprzednio przez tego podatnika w ramach prowadzonej działalności, w celu odprzedaży, podstawą opodatkowania podatkiem jest marża stanowiąca różnicę między kwotą sprzedaży a kwotą nabycia, pomniejszona o kwotę podatku.

Przez kwotę sprzedaży rozumie się całkowitą kwotę, którą podatnik otrzymał lub ma otrzymać z tytułu dostawy towarów od nabywcy lub osoby trzeciej, wliczając w to otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty bezpośrednio związane z tą dostawą, podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze oraz koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, którymi podatnik obciąża nabywcę, z wyłączeniem kwot, o których mowa w art. 29a ust. 7 (art. 120 ust. 1 pkt 5 ustawy).

Natomiast przez kwotę nabycia rozumie się wszystkie składniki wynagrodzenia, o których mowa w pkt 5, które dostawca towarów otrzymał lub ma otrzymać od podatnika (art. 120 ust. 1 pkt 6 ustawy).

Dla potrzeb stosowania szczególnej procedury w zakresie dostawy towarów używanych ustawodawca w art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy określił, że przez towary używane rozumie się ruchome dobra materialne nadające się do dalszego użytku w ich aktualnym stanie lub po naprawie, inne niż określone w pkt 1-3 oraz inne niż metale szlachetne lub kamienie szlachetne (CN 7102, 7103, 7106, 7108, 7110, 7112), (PKWiU 24.41.10.0, 24.41.20.0, ex 24.41.30.0, ex 32.12.11.0, ex 32.12.12.0 i 38.11.58.0).

Opodatkowanie w systemie marży jest ograniczone do pewnej kategorii towarów używanych, oraz istotne jest przy tym, od kogo towary używane zostały nabyte.

I tak, stosownie do art. 120 ust. 10 ustawy, przepisy ust. 4 i ust. 5 dotyczą dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków, które podatnik nabył od:

  1. osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, niebędącej podatnikiem, o którym mowa w art. 15, lub niebędącej podatnikiem podatku od wartości dodanej;
  2. podatników, o których mowa w art. 15, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113;
  3. podatników, jeśli dostawa tych towarów była opodatkowana zgodnie z ust. 4 i 5;
  4. podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113;
  5. podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana podatkiem od wartości dodanej na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w ust. 4 i 5, a nabywca posiada dokumenty jednoznacznie potwierdzające nabycie towarów na tych zasadach.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług przewidują, zatem stosowanie szczególnej procedury opodatkowania dostawy - między innymi - towarów używanych, polegającej na opodatkowaniu marży. Jest to wyjątek od ogólnej reguły opodatkowania obrotu, czyli kwoty stanowiącej zapłatę z tytułu sprzedaży, pomniejszonej o kwotę należnego podatku. Ta szczególna procedura dotyczy jednak tylko dostawy towarów używanych, które podatnik nabył od określonej kategorii podmiotów. Należy podkreślić, że do stosowania szczególnej procedury opodatkowania marżą uprawnieni są podatnicy, którzy dokonują dostawy towarów nabytych w okolicznościach wymienionych w art. 120 ust. 10 ustawy. Zatem, do sprzedaży samochodu może mieć zastosowanie szczególna procedura w zakresie dostawy towarów używanych zawarta w art. 120 ustawy, o ile spełnione zostaną m.in. warunki określone w art. 120 ust. 10 ustawy.

Jednak, jak wynika z przepisu art. 120 ust. 4 ustawy, warunkiem niezbędnym do zastosowania tej procedury jest określenie, że towar – samochód (także w sytuacji, gdy samochód ten przed odsprzedażą podatnik użytkował dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej) został jednak nabyty ostatecznie w celu odsprzedaży.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT. W listopadzie 2014 roku zakupił używany samochód osobowy Honda-Jazz z 2003 roku za kwotę 8 500 zł. w ramach procedury VAT – marża. Samochód spełnia definicję towaru używanego zawartą w art. 120 ust. l pkt 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Wnioskodawca przy zakupie samochodu zamierzał go wyremontować i po krótkim użytkowaniu sprzedać. W lipcu 2015 roku Wnioskodawca zrejestrował jednoosobową działalność gospodarczą w branży budowlanej a w sierpniu 2015 roku wprowadził samochód do ewidencji środków trwałych i amortyzował wykorzystując go w działalności do czynności/prac objętych podatkiem VAT. Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczania podatku naliczanego od wydatków związanych z eksploatacją. Samochód Honda Jazz zakupiony w listopadzie 2014 roku Wnioskodawca sprzedał 6 lutego 2016 roku osobie prywatnej. Dokumentując sprzedaż fakturą VAT z 23% podatkiem.

Kwestią do rozstrzygnięcia w przedstawionym we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej zagadnieniu jest m.in. ustalenie, czy w świetle art. 120 ust. l pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług dokonana sprzedaż przedmiotowego samochodu osobie prywatnej powinna być dokonana na fakturę Vat - marża.

Analiza okoliczności faktycznych sprawy w kontekście obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa pozwala stwierdzić, że skoro Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT, samochód osobowy będący przedmiotem zapytania - zakupiony w 2014 roku na podstawie faktury VAT-marża - jest towarem używanym, nabytym z zamiarem dalszej odsprzedaży i był wykorzystywany przez Wnioskodawcę do wykonywania działalności gospodarczej, to Wnioskodawca mógł sprzedać przedmiotowy samochód w ramach procedury VAT-marża jednakże prawo do zastosowania tej procedury wynika z art. 120 ust. 4 w związku z ust. 10 ustawy a nie jak wywiódł to Wnioskodawca w piśmie z 13 czerwca 2016 r. z art. 120 ust. l pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, który to przepis zawiera jedynie definicję dzieł sztuki dla potrzeb stosowania szczególnej procedury opodatkowania VAT-marża.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy w zakresie objętym pytaniem nr 1 tj. w zakresie możliwości zastosowania procedury VAT – marża, wynikającej z art. 120 ust. l pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, przy sprzedaży samochodu jest nieprawidłowe.

Ocena stanowiska Wnioskodawcy, w kwestii prawa do wystawienia korekty faktury VAT 23%, dokumentującej sprzedaż opisaną we wniosku, na VAT-marża będzie przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zmiana któregokolwiek z elementów opisu stanu faktycznego lub zmiana stanu prawnego powoduje, że interpretacja traci ważność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.