IBPP2/4512-164/16/BW | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach,
Czy w związku z prywatnym wykupem samochodów i przeznaczeniem ich do celów prywatnych powstanie u Wnioskodawcy obowiązek zapłaty podatku VAT?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2015r., poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 22 lutego 2016r. (data wpływu 25 lutego 2016r.), uzupełnionym pismem z 5 maja 2016r. (data wpływu 9 maja 2016r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku zapłaty podatku VAT w związku z prywatnym wykupem samochodów z leasingu i przeznaczeniem ich do celów prywatnych – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 25 lutego 2016r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku zapłaty podatku VAT w związku z prywatnym wykupem samochodów z leasingu i przeznaczeniem ich do celów prywatnych.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 5 maja 2016 r. (data wpływu 9 maja 2016 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 27 kwietnia 2016 r. znak: IBPP2/4512-164/16/BW.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT i prowadzi działalność gospodarczą w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami, wynajmu samochodów oraz działalność prawniczą.

W roku 2013 Wnioskodawca zawarł umowy leasingu operacyjnego na samochody osobowe dla celów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Wnioskodawca korzystał ze 100% odliczenia podatku VAT z tytułu rat leasingowych, ponieważ wykorzystywane pojazdy samochodowe służyły do działalności gospodarczej w zakresie wynajmu samochodów.

W grudniu 2015 r. nastąpiło zakończenie umów leasingu i zgodnie z warunkami tych umów leasingobiorcy po zakończeniu umów przysługuje prawo wykupu przedmiotu leasingu. Pod pojęciem wykupu rozumie się prawo do nabycia sprzętu po zakończeniu umowy leasingu.

Wnioskodawca dokonał prywatnego wykupu samochodów z leasingu, które od dnia tego wykupu służą jego celom prywatnym. Leasingodawca wystawił dla leasingobiorcy, firmy - czyli osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, faktury VAT. Wnioskodawca nie odliczył podatku VAT z faktur dotyczących prywatnego wykupu i nie wprowadził pojazdów samochodowych do ewidencji środków trwałych. Wnioskodawca zamierza jeden z samochodów wykupionych wyłączenie na jego cele prywatne w przyszłości sprzedać lub darować.

Natomiast w piśmie z 5 maja 2016r. Wnioskodawca wskazał:

  1. Jak wyjaśniono powyżej, możliwość wykupienia pojazdu od Leasingodawców przewidziana była w zawartych umowach leasingu, których stroną były stosowne instytucje finansowe (banki) oraz Leasingobiorca/Wnioskodawca jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą). Leasingodawcy wskazali zatem na fakturach VAT za wykup pojazdu firmę Wnioskodawcy (osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą) bowiem jego firma była stroną umów leasingu (doszło zatem do automatycznego przepisania danych podmiotu/strony umowy leasingu), a zatem Leasingodawca wystawił dla leasingobiorcy, firmy - czyli osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, faktury VAT. Wnioskodawca nie odliczył podatku VAT z faktur dotyczących prywatnego wykupu i nie wprowadził pojazdów samochodowych do ewidencji środków trwałych.
  2. Najistotniejszy w niniejszej sprawie jest fakt, że Wnioskodawca jeszcze przed czynnością wykupu samochodów zadecydował o ich przeznaczeniu na cele prywatne. Z faktur wykupu samochodów z leasingu nie będzie więc przysługiwać prawo do odliczenia VAT, ponieważ samochody zostaną zakupione z przeznaczeniem na cele osobiste, wobec czego brak będzie podstaw do odliczenia podatku naliczonego z tego tytułu. Ponadto prywatnie wykupione pojazdy nie należą do przedsiębiorstwa Wnioskodawcy.
  3. Wnioskodawcy nie będzie przysługiwać prawo do odliczenia VAT, ponieważ samochody zostaną zakupione z przeznaczeniem na cele osobiste (a nie firmowe), wobec tego brak będzie podstaw do odliczenia podatku naliczonego z tego tytułu. Ponadto prywatnie wykupione pojazdy nie należą do przedsiębiorstwa Wnioskodawcy.
  4. Wnioskodawca zadecydował o przeznaczeniu samochodów na cele prywatne jeszcze przed podjęciem decyzji o dokonaniu wykupu samochodów. W momencie wykupu samochody zatem nie weszły do składników majątku przedsiębiorstwa Wnioskodawcy (nie wprowadzono ich do ewidencji środków trwałych). W praktyce nie dochodzi więc do przekazania "samochodów firmowych" na "cele prywatne", ale do wykorzystania uprawnienia wynikającego z umowy leasingu do wykupu samochodów (wcześniej - w trakcie trwania umowy leasingu - wykorzystywanych w celach związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą) w celu wykupienia samochodów do celów prywatnych.
  5. Jak wyjaśniono w odpowiedzi na pytanie 2 i 3, w praktyce okres taki nie wystąpi, bowiem Wnioskodawca wykupił samochody na cele prywatne (podjął taką decyzję przed dokonaniem czynności wykupu samochodów) i od samego początku nie weszły one do składników majątku przedsiębiorstwa Wnioskodawcy (Odpowiedź na pytanie tut. organu, cyt.: Czy w okresie pomiędzy wykupieniem samochodu, a przekazaniem na cele osobiste Wnioskodawca będzie dokonywał wymiany części samochodowych (w ramach dostawy), od których przysługiwałoby Wnioskodawcy prawo do odliczenia podatku naliczonego, a jeśli tak to proszę opisać, jakie to części, kiedy nastąpił ich zakup...).
  6. Wnioskodawca dokonywał już sprzedaży samochodów z majątku prywatnego. Samochód marki JEEP CHEROKEE został sprzedany w 2011 roku.
  7. Sprzedaż bądź darowizna samochodu wykorzystywanego na cele prywatne będzie zależała od aktualnej (na dzień podejmowania przyszłej decyzji o przeznaczeniu samochodu) sytuacji rodzinnej i finansowej Wnioskodawcy. Wnioskodawca zamierza bowiem w przyszłości powiększyć swoją rodzinę (a to zdarzenie przyszłe i niepewne) i samochody aktualnie wykorzystywane do celów prywatnych mogą okazać się niewystarczające dla potrzeb powiększonej rodziny. W związku z tym w przypadku dobrej sytuacji finansowej Wnioskodawca dopuszcza możliwość przekazania w formie darowizny jednego z samochodów członkowi swojej rodziny. W przypadku pogorszenia się sytuacji finansowej Wnioskodawca nie wyklucza sprzedaży samochodu, przy czym może dojść zarówno do sprzedaży wśród znajomych (jeśli znajdzie się wśród nich kupiec), jak również oferta sprzedaży może zostać skierowana do z góry nieokreślonego kręgu podmiotów na portalu zajmującym się pośrednictwem w sprzedaży.

W ocenie Wnioskodawcy istotny jest fakt, że od momentu zakupu samochodów na cele prywatne (czyli od grudnia 2015 roku) do chwili obecnej oba samochody wykorzystywane są wyłącznie na cele prywatne (i nie stanowią składnika majątku przedsiębiorstwa), a o ich późniejszym przeznaczeniu decydować będzie sytuacja rodzinna i finansowa Wnioskodawcy, a nie cele związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z 5 maja 2016r.):

Czy w związku z prywatnym wykupem samochodów i przeznaczeniem ich do celów prywatnych powstanie u Wnioskodawcy obowiązek zapłaty podatku VAT...

Stanowisko Wnioskodawcy:

Prywatny wykup samochodu z leasingu i nieodliczenie podatku VAT od faktury zakupu, jak również niewprowadzenie go do ewidencji środków trwałych powoduje, że wobec Wnioskodawcy nie powstanie obowiązek zapłaty podatku od towarów i usług w przypadku przeznaczeniu pojazdu na cele prywatne.

Stanowisko Wnioskodawcy wynika wprost z przepisu art. 7 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Wskazany przepis stanowi bowiem, że:

„Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

  1. przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
  2. wszelkie inne darowizny

-jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych".

W związku z tym, aby zakwalifikować czynności wskazane w pkt 1 i 2 jako dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, musi zostać spełniony warunek przysługiwania podatnikowi w całości lub w części, prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych. W tym przypadku nie ma mowy o przekazaniu towarów należących do przedsiębiorstwa, ponieważ samochody nie stanowiły nigdy majątku przedsiębiorstwa - wpierw były przedmiotem umowy leasingu, a następnie wykupione na cele prywatne.

Ten warunek w przedmiotowej sprawie nie będzie spełniony. Z faktur wykupu samochodów z leasingu nie będzie przysługiwać prawo do odliczenia VAT, ponieważ samochody zostaną zakupione z przeznaczeniem na cele osobiste, wobec tego brak będzie podstaw do odliczenia podatku naliczonego z tego tytułu. Ponadto "prywatnie" wykupione pojazdy nie należą do przedsiębiorstwa Wnioskodawcy.

Wobec powyższego przekazanie na cele osobiste nie będzie w tym przypadku podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT.

Ewentualna późniejsza sprzedaż bądź darowanie jednego z samochodów w terminie późniejszym będzie w konsekwencji dokonana przez osobę prywatną z majątku prywatnego. Wobec tego taka transakcja nie wywoła żadnych skutków w podatku VAT, tzn. że do takiej transakcji nie stosuje się przepisów ustawy o podatku VAT. W myśl art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Jak wynika z powyższego przepisu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wyłącznie podatnikom podatku od towarów i usług, w sytuacji gdy towary i usługi, z których nabyciem wiąże się podatek naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Aby zatem podatnik mógł obniżyć kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z dokonanych zakupów, zakupy te muszą być związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych, przy czym związek ten winien mieć charakter bezsporny. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Zasada wyrażona w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Zatem w rozpatrywanej sprawie w związku z tym, że w momencie zakupu samochodów Wnioskodawca zamierza przeznaczyć je na cele niezwiązane z prowadzoną działalnością gospodarczą, nie będzie przysługiwało mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia tego samochodu.

W konsekwencji, przekazanie przez Wnioskodawcę na cele osobiste samochodów wykupionych z leasingu operacyjnego nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy, bowiem Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia tych samochodów.

Powyższe stanowisko zostało potwierdzone m. in. w następujących interpretacjach indywidualnych:

  • interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 12 czerwca 2015 r., nr IBPP2/4512-315/15/BW;
  • interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 13 sierpnia 2014 r., nr ILPP1/443-428/14-4/JSK;
  • Interpretacja indywidualna Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi z 20 listopada 2015 r. nr IPTPP3/4512-423/15-2/UNR.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy).

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Na mocy art. 7 ust. 2 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

  1. przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
  2. wszelkie inne darowizny

-jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Jak wynika z powyższych uregulowań, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, w tym także wszelkie inne darowizny, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.

Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie (w tym także darowizna) tych towarów pozostaje poza zakresem opodatkowania (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez względu na cel, na który zostały one przekazane (darowane).

W świetle art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ww. ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Natomiast, w myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

  1. nabycia towarów i usług,
  2. dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Jak wynika z ww. przepisu warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT i prowadzi działalność gospodarczą w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami, wynajmu samochodów oraz działalność prawniczą.

W roku 2013 Wnioskodawca zawarł umowy leasingu operacyjnego na samochody osobowe dla celów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Wnioskodawca korzystał ze 100% odliczenia podatku VAT z tytułu rat leasingowych, ponieważ wykorzystywane pojazdy samochodowe służyły do działalności gospodarczej w zakresie wynajmu samochodów.

W grudniu 2015 r. nastąpiło zakończenie umów leasingu i zgodnie z warunkami tych umów leasingobiorcy po zakończeniu umów przysługuje prawo wykupu przedmiotu leasingu. Wnioskodawca dokonał prywatnego wykupu samochodów z leasingu, które od dnia tego wykupu służą jego celom prywatnym. Leasingodawca wystawił dla leasingobiorcy - czyli osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, faktury VAT. Wnioskodawca nie odliczył podatku VAT z faktur dotyczących prywatnego wykupu i nie wprowadził pojazdów samochodowych do ewidencji środków trwałych. Wnioskodawca zamierza jeden z samochodów wykupionych wyłączenie na jego cele prywatne w przyszłości sprzedać lub darować.

W przedmiotowej sprawie wyjaśnienia wymaga kwestia opodatkowania podatkiem VAT przekazania samochodów osobowych na cele prywatne wykupionych po zakończeniu umowy leasingu operacyjnego, gdzie jeden z samochodów Wnioskodawca zamierza w przyszłości sprzedać lub darować.

W odniesieniu do powyższej kwestii należy wskazać, że w myśl art. 7091 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2016r., poz. 380 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym, przez umowę leasingu finansujący zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, nabyć rzecz od oznaczonego zbywcy na warunkach określonych w tej umowie i oddać tę rzecz korzystającemu do używania albo używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony, a korzystający zobowiązuje się zapłacić finansującemu w uzgodnionych ratach wynagrodzenie pieniężne, równe co najmniej cenie lub wynagrodzeniu z tytułu nabycia rzeczy przez finansującego.

Jeżeli finansujący zobowiązał się, bez dodatkowego świadczenia, przenieść na korzystającego własność rzeczy po upływie oznaczonego w umowie czasu trwania leasingu, korzystający może żądać przeniesienia własności rzeczy w terminie miesiąca od upływu tego czasu, chyba że strony uzgodniły inny termin – art. 70916 Kodeksu cywilnego.

Wobec powyższego, umowa leasingu sprowadza się do używania rzeczy i pobierania pożytków, nie rodzi natomiast powstania prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. W świetle ustawy o podatku od towarów i usług leasing jest usługą zdefiniowaną w art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Po zakończeniu podstawowego okresu trwania umowy leasingu – jednym z wariantów jest sprzedaż przedmiotu umowy leasingobiorcy. Opcja wykupu samochodu będącego przedmiotem umowy leasingu jest uprawnieniem, z którego leasingobiorca może skorzystać, ale nie musi.

Zatem należy przyjąć, że wykup przedmiotu leasingu jest odrębną czynnością – dostawą towaru – niezwiązaną z samą umową leasingu.

Należy ponownie wskazać, że z cytowanego wyżej art. 7 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT wynika, że opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów oraz nieodpłatna czynność z nią zrównana po spełnieniu warunków zawartych w art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, tj. jeżeli:

  • dokonującym nieodpłatnego przekazania jest podatnik podatku od towarów i usług,
  • przekazane towary należą do jego przedsiębiorstwa,
  • przedmiotem nieodpłatnego przekazania jest towar, w stosunku do którego podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tego towaru lub jego części składowych.

Z powyższych uregulowań wynika zatem, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, w tym także wszelkie inne darowizny, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.

Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie tych towarów pozostaje poza zakresem opodatkowania (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez względu na cel, na który zostały one przekazane.

Należy w tym miejscu także wskazać, że zasada wyrażona w art. 86 ust. 1 ustawy wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Formułując w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług, przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej, wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

Z powołanych wcześniej przepisów wynika, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

W opisie sprawy Wnioskodawca wskazał, że jeszcze przed czynnością wykupu samochodów z leasingu operacyjnego zdecydował o przeznaczeniu tych samochodów na cele prywatne. Od dnia wykupu służą jego celom prywatnym. W związku z czym po wykupie tych samochodów z leasingu nie wprowadził ich do ewidencji środków trwałych i nie odliczył podatku VAT z faktur dotyczących wykupu tych samochodów.

Skoro zatem ww. samochody zostaną zakupione po zakończeniu umowy leasingu nie na cele firmowe Wnioskodawcy lecz na jego cele prywatne i od dnia wykupu służą tym celom prywatnym Wnioskodawcy, to nie przysługuje mu prawo do odliczenia podatku naliczonego przy wykupie tych samochodów.

Mając na uwadze powyższe oraz powołane przepisy prawa należy więc stwierdzić, że przekazanie przez Wnioskodawcę przedmiotowych samochodów osobowych po wykupie z leasingu operacyjnego na cele prywatne, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż przy nabyciu (wykupie) samochodów Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Zaznaczyć należy, że podjęta w interpretacji ocena prawidłowości stanowiska Wnioskodawcy odnosi się ściśle do okoliczności wskazanych w opisie sprawy, a w szczególności, że Wnioskodawca ww. samochody wykupił na cele prywatne, a nie firmowe oraz że samochody te służą jedynie celom prywatnym. Zatem w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów opisu zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego, interpretacja traci ważność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.