0115-KDIT1-2.4012.231.2018.1.RS | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
W zakresie braku opodatkowania przekazania wykupionego samochodu osobowego z leasingu na cele osobiste.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 10 kwietnia 2018 r. (data wpływu) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania przekazania wykupionego samochodu osobowego z leasingu na cele osobiste - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 10 kwietnia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania przekazania wykupionego samochodu osobowego z leasingu na cele osobiste.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenia przyszłe.

Jest Pani czynnym podatnikiem VAT i jako osoba fizyczna prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Użytkuje samochód osobowy na podstawie zawartej umowy leasingu operacyjnego. Łączny okres trwania leasingu to 38 miesięcy. Przedmiot leasingu nie stanowi własności użytkującego, nie został wprowadzony do ewidencji jako środek trwały. Jako korzystający dokonała Pani odliczenia 50% podatku naliczonego w związku z opłatą wstępną oraz zamierza dokonać odliczenia 50% podatku naliczonego w związku z ratami leasingowymi w pełnym okresie użytkowania. Po zakończeniu umowy leasingu zamierza Pani wykupić samochód tylko i wyłącznie na cele osobiste. Zgodnie z ogólnymi warunkami leasingu - leasingodawca fakturę VAT dokumentującą wykup samochodu wystawi na dotychczasowe dane korzystającego, czyli na dane Pani działalności gospodarczej mimo, że wykupowany samochód w ogóle nie będzie wykorzystywany w działalności gospodarczej. Nie zostanie wprowadzony do ewidencji środków trwałych ani wyposażenia, nie zostanie zaliczony w koszty działalności gospodarczej, również podatek naliczony związany z jego zakupem nie może zostać przez Panią odliczony.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w przedstawionym stanie faktycznym rozpoczęcie użytkowania tylko i wyłącznie na Pani cele osobiste samochodu w związku z dokonanym wykupem z leasingu, nie będzie wymagało naliczenia i odprowadzenia podatku należnego od wartości pojazdu, w prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej, w związku z niespełnieniem przesłanek z art. 7 ust. 2, tj. dostawy towarów?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym rozpoczęcie użytkowania tylko i wyłącznie na cele osobiste samochodu w związku z dokonanym wykupem z leasingu, nie będzie wymagało naliczenia i odprowadzenia podatku należnego od wartości pojazdu, w prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, w związku z niespełnieniem przesłanek art. 7 ust. 2, tj. dostawy towarów, zgodnie z którym przez odpłatną dostawę towarów rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów bądź ich części składowych. Zakup samochodu od firmy leasingowej został dokonany z założeniem, że samochód nie będzie wykorzystywany w działalności gospodarczej, czyli podatnik, który nie będzie wykorzystywał samochodu do wykonywania czynności opodatkowanych nie ma prawa do odliczenia podatku na zasadach określonych w art. 86a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 1221; dalej: ustawa o VAT). Należy zwrócić uwagę, że w opisanym stanie faktycznym podatnikowi nie będzie przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia samochodu, ponieważ zdecydował się, że w momencie zakupu przeznaczy samochód wyłącznie na cele osobiste. W opisywanym stanie faktycznym, można przyjąć, że samochód wykupiony z leasingu nigdy nie należał do przedsiębiorstwa, a wykup z leasingu był wykupem prywatnym. Należy przy tym zauważyć, że prywatny wykup z leasingu może zostać dokonany również na podstawie dokumentacji (faktur) wystawionej na jednoosobowego przedsiębiorcę (jest to bowiem podmiot tożsamy z tą osobą działającą prywatnie). Takie stanowisko uzasadnia też fakt, że pomimo faktury wystawionej na dane działalności gospodarczej samochód w wydziale komunikacji zostanie zarejestrowany na osobę fizyczną. Należy również zauważyć, że często są użytkowane w działalności gospodarczej, szczególnie jednoosobowej, zwykłe, prywatne składniki majątku przedsiębiorcy. Nie prowadzi to jednak do opodatkowania ich zbycia w ramach tej działalności, nie ma zatem uzasadnienia, by miało się tak dziać w przypadku prywatnych składników majątku nabytych w drodze wykupu z leasingu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

  1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
  2. eksport towarów;
  3. import towarów na terytorium kraju;
  4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
  5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii, o czym stanowi art. 2 pkt 6 ww. ustawy.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

W ust. 2 powołanego artykułu wskazano, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

  1. przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
  2. wszelkie inne darowizny

− jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Z powyższych przepisów wynika, że co do zasady, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów (przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel), a także przekazania lub zużycie towarów oraz wszelkie inne darowizny wskazane w art. 7 ust. 2 ustawy, pod warunkiem, że podatnikowi przysługiwało w całości lub w części prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Tym samym, niespełnienie powyższego warunku jest podstawą do traktowania nieodpłatnego przekazania towarów w świetle art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jako wyłączonego spod zakresu działania ustawy o podatku od towarów i usług, bez względu na cel, na który zostały one przekazane.

Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz powołanych przepisów prawa prowadzi do stwierdzenia, że skoro nie będzie przysługiwało Pani prawo do odliczenia podatku naliczonego, gdyż – jak wynika z treści wniosku – zamierza Pani dokonać wykupu samochodu osobowego z leasingu z przeznaczeniem na cele osobiste, to nie zostaną spełnione przesłanki z art. 7 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, dla uznania czynności przekazania przedmiotowego pojazdu na ww. cele za odpłatną dostawę towaru. Tym samym nie będzie Pani zobowiązana do opodatkowania tej czynności i odprowadzenia podatku.

W konsekwencji stanowisko Pani należało uznać za prawidłowe.

Należy wskazać, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostaną określone odmienny stan faktyczny, to interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłość prowadzonego postępowania są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.