0114-KDIP4.4012.154.2018.4.KR | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Opodatkowanie czynności wykupu i przekazania samochodu po zakończeniu umowy leasingu operacyjnego na cele osobiste oraz korekty podatku naliczonego w związku z wcześniejszym odliczeniem od opłat leasingowych.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 z późn.zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 11 marca 2018 r. (data wpływu 11 marca 2018 r.), uzupełniony pismem z dnia 22 kwietnia 2018 r. (data wpływu 22 kwietnia 2018 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu z dnia 17 kwietnia 2018 r. (skutecznie doręczone 18 kwietnia 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności wykupu i przekazania samochodu po zakończeniu umowy leasingu operacyjnego na cele osobiste oraz korekty podatku naliczonego w związku z wcześniejszym odliczeniem od opłat leasingowych – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 11 marca 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, uzupełniony pismem z dnia 22 kwietnia 2018 r. (data wpływu 22 kwietnia 2018 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu z dnia 17 kwietnia 2018 r. (skutecznie doręczone 18 kwietnia 2018 r.), dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności wykupu i przekazania samochodu po zakończeniu umowy leasingu operacyjnego na cele osobiste oraz korekty podatku naliczonego w związku z wcześniejszym odliczeniem od opłat leasingowych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe, ostatecznie sprecyzowane w uzupełnieniu do wniosku z dnia 22 kwietnia 2018 r. (data wpływu 22 kwietnia 2018 r.)

Jako osoba fizyczna od 2 stycznia 2015 r. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą wpisaną do ewidencji działalności gospodarczej prowadzonej przez Prezydenta Miasta pod nazwą „K.B.”. Przedmiotem działalności jest świadczenie usług informatycznych. Działalność gospodarcza opodatkowana jest podatkiem dochodowym od osób fizycznych według stawki progresywnej. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT zarejestrowanym na terenie Unii Europejskiej. Dla celów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą w dniu 18 sierpnia 2015 r. Wnioskodawca zawarł umowę leasingu operacyjnego na samochód osobowy w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Samochód używany jest do celów firmowych i niefirmowych i zgodnie z ograniczeniami wynikającymi z ustaw (VAT, PIT) dla samochodów używanych w takim zakresie Wnioskodawca wliczył w koszty PIT oraz odliczył VAT (50% kwoty VAT i pozostałą kwotę PIT). Przedmiot leasingu stanowi środek trwały leasingodawcy i jest przez niego amortyzowany. Zgodnie z warunkami umowy, po zakończeniu umowy Wnioskodawcy przysługuje prawo wykupu przedmiotu leasingu. Umowa określa wartość końcową wykupu przedmiotu umowy i Korzystający (czyli Wnioskodawca) zobowiązał się tą kwotę zapłacić Finansującemu co jest rozwiązaniem domyślnym. Jednak na pisemny wniosek Wnioskodawcy w ramach standardowej procedury przedmiot umowy może być wykupiony przez Wnioskodawcę jako osobę prywatną, lub inną dowolną osobę fizyczną, może też zrezygnować z wykupu pojazdu. W świetle tych możliwości uznać należy że wykup nie jest obowiązkowy. Zbliża się termin wykupu i Wnioskodawca zamierza wykupić od firmy leasingowej samochód na cele prywatne. Jako prowadzący działalność gospodarczą Wnioskodawca zrezygnuje z możliwości wykupu na “firmę” i wykupi samochód od razu na cele osobiste jako osoba fizyczna. Faktura będzie wystawiona na dane prywatne Wnioskodawcy. Wnioskodawca nie będzie jej ujmował w Podatkowej Księdze Przychodów i Rozchodów ani w Ewidencji Sprzedaży VAT. Możliwość nabycia wynika z umowy, ale nie jest obowiązkowa i jest odrębną czynnością. Wnioskodawca zamierza wykupić przedmiot leasingu (samochód) po zakończeniu umowy leasingu jako osoba fizyczna, i nie wykorzystywać go w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, natomiast w momencie wykupu przeznaczyć go na cele osobiste, prywatne, niezwiązane z prowadzoną działalnością gospodarczą. W okresie późniejszym, jednak nie wcześniej niż przed upływem co najmniej sześciu miesięcy licząc od zakończenia miesiąca, w którym nastąpi moment wykupu, Wnioskodawca rozważa również sprzedaż tego samochodu innej osobie prywatnej na cele prywatne (nie płatnika VAT-u). W związku z powyższym Wnioskodawca ma wątpliwość jakie są konsekwencje podatkowe w podatku od towarów i usług w przypadku wykupu „prywatnego” samochodu z leasingu operacyjnego oraz w podatku od towarów i usług i w podatku dochodowym od osób fizycznych w wypadku jego późniejszej odsprzedaży.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie, ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu do wniosku z dnia 22 kwietnia 2018 r. (data wpływu 22 kwietnia 2018 r.).

Czy po wykupie i przekazaniu samochodu na cele osobiste czynność podlega opodatkowaniu VAT i czy należy skorygować podatek naliczony odliczony wcześniej od opłat/czynszów leasingowych (w trakcie trwania umowy leasingu), kiedy to pojazd ten służył prowadzonej działalności gospodarczej? Czy w momencie zbycia tego samochodu (jeśli dojdzie do niego po upływie co najmniej pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło jego nabycie), nie powstanie obowiązek skorygowania podatku VAT naliczonego odliczonego wcześniej od opłat/czynszów leasingowych (w trakcie trwania umowy leasingu), kiedy to pojazd ten służył prowadzonej działalności gospodarczej jeśli żadna ze stron tej transakcji nie będzie płatnikiem podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, ostatecznie przedstawionym w uzupełnieniu do wniosku z dnia 22 kwietnia 2018 r. (data wpływu 22 kwietnia 2018 r.).

Odnosząc się do skutków podatkowych w podatku od towarów i usług to przepisy nie zabraniają wykupu „prywatnie” przedmiotu leasingu, jeśli umowa leasingu została zawarta przez osobę fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą „na firmę”. Również przepisy prawa podatkowego nie przewidują żadnych szczególnych konsekwencji podatkowych takiego wykupu. Oczywiście Wnioskodawca nie rozliczy VAT naliczonego przy nabyciu samochodu, nie będzie też miał prawa do amortyzowania takiego pojazdu, a co za tym idzie - i zaliczania odpisów amortyzacyjnych do podatkowych kosztów uzyskania przychodu. „Prywatne” nabycie samochodu nie wiąże się z koniecznością wyłączenia z kosztów wydatków, jakie wcześniej (w czasie trwania umowy) Wnioskodawca ponosił korzystając z samochodu w ramach prowadzonej działalności. „Prywatne” nabycie samochodu, wykup taki nie skutkuje utratą prawa do odliczenia podatku naliczonego VAT (podatek odliczany od rat leasingowych) i koniecznością korygowania odliczonego podatku. Jeżeli jako osoba fizyczna Wnioskodawca wykupi z leasingu samochód osobowy „prywatnie” to w przypadku takim wykupiony samochód nie wchodzi z punktu widzenia przepisów ustawy o podatku od towarów i usług do przedsiębiorstwa Wnioskodawcy. Ponadto nie ma potrzeby ujmowania wykupionego samochodu w ewidencji VAT (w rejestrze zakupów) oraz zaliczania go do składników majątku firmy. W takim przypadku nie będzie również potrzeby przekazania po wykupie samochodu na cele osobiste, gdyż wykup prywatny nastąpi - z punktu widzenia przepisów VAT do majątku prywatnego Wnioskodawcy - osoby fizycznej. Jednocześnie w przypadku takim sprzedaż samochodu po okresie 6 miesięcy od jego nabycia nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT (gdy żadna ze stron nie będzie aktywnym podatnikiem VAT), gdyż zostanie dokonana przez Wnioskodawcę jako osobę fizyczną działającą „prywatnie” a nie w charakterze podatnika, co jest jednym z warunków opodatkowania czynności wymienionych w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Zbycie samochodu prywatnego nie skutkuje utratą prawa do odliczenia podatku naliczonego VAT (podatek odliczany od rat leasingowych) i koniecznością korygowania odliczonego podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Natomiast zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Należy zauważyć, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel obejmuje każdą czynność polegającą na przeniesieniu dobra materialnego przez stronę, która przyznaje drugiej stronie prawo do faktycznego dysponowania nim, jakby była właścicielem tego dobra.

Na mocy art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

  1. przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
  2. wszelkie inne darowizny

-jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Jak wynika z powyższych uregulowań, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, w tym także wszelkie inne darowizny, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.

Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie tych towarów pozostaje poza zakresem opodatkowania (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez względu na cel, na który zostały one przekazane.

Podkreślić jednak należy, że dana czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wtedy, gdy jest dokonywana przez podmiot o statusie podatnika działającego w takim charakterze w odniesieniu do tej czynności.

Przepis art. 15 ust. 1 ustawy stanowi, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza - zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług – w świetle powyższych przepisów – jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze, czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie - musi być dokonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zatem jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

W myśl art. 86 ust. 1 ww. ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Jak wynika z ww. przepisu warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jako osoba fizyczna od 2 stycznia 2015 r. prowadzi działalność gospodarczą. Przedmiotem działalności jest świadczenie usług informatycznych. Działalność gospodarcza opodatkowana jest podatkiem dochodowym od osób fizycznych według stawki progresywnej. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT zarejestrowanym na terenie Unii Europejskiej. Dla celów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą w dniu 18 sierpnia 2015 r. Wnioskodawca zawarł umowę leasingu operacyjnego na samochód osobowy w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Samochód używany jest do celów firmowych i niefirmowych i zgodnie z ograniczeniami wynikającymi z ustaw (VAT, PIT) dla samochodów używanych w takim zakresie Wnioskodawca wliczył w koszty PIT oraz odliczył VAT (50% kwoty VAT i pozostałą kwotę PIT). Przedmiot leasingu stanowi środek trwały leasingodawcy i jest przez niego amortyzowany. Zgodnie z warunkami umowy, po zakończeniu umowy Wnioskodawcy przysługuje prawo wykupu przedmiotu leasingu. Umowa określa wartość końcową wykupu przedmiotu umowy i Korzystający (czyli Wnioskodawca) zobowiązał się tą kwotę zapłacić Finansującemu co jest rozwiązaniem domyślnym. Jednak na pisemny wniosek Wnioskodawcy w ramach standardowej procedury przedmiot umowy może być wykupiony przez Wnioskodawcę jako osobę prywatną, lub inną dowolną osobę fizyczną, może też zrezygnować z wykupu pojazdu. W świetle tych możliwości uznać należy że wykup nie jest obowiązkowy. Zbliża się termin wykupu i Wnioskodawca zamierza wykupić od firmy leasingowej samochód na cele prywatne. Jako prowadzący działalność gospodarczą Wnioskodawca zrezygnuje z możliwości wykupu na “firmę” i wykupi samochód od razu na cele osobiste jako osoba fizyczna. Faktura będzie wystawiona na dane prywatne Wnioskodawcy. Wnioskodawca nie będzie jej ujmował w Podatkowej Księdze Przychodów i Rozchodów ani w Ewidencji Sprzedaży VAT. Możliwość nabycia wynika z umowy, ale nie jest obowiązkowa i jest odrębną czynnością. Wnioskodawca zamierza wykupić przedmiot leasingu (samochód) po zakończeniu umowy leasingu jako osoba fizyczna, i nie wykorzystywać go w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, natomiast w momencie wykupu przeznaczyć go na cele osobiste, prywatne, niezwiązane z prowadzoną działalnością gospodarczą. W okresie późniejszym, jednak nie wcześniej niż przed upływem co najmniej sześciu miesięcy licząc od zakończenia miesiąca, w którym nastąpi moment wykupu, Wnioskodawca rozważa również sprzedaż tego samochodu innej osobie prywatnej na cele prywatne (nie płatnika VAT-u). W związku z powyższym Wnioskodawca ma wątpliwość jakie są konsekwencje podatkowe w podatku od towarów i usług w przypadku wykupu „prywatnego” samochodu z leasingu operacyjnego oraz w podatku od towarów i usług i w podatku dochodowym od osób fizycznych w wypadku jego późniejszej odsprzedaży.

W przedmiotowej sprawie wyjaśnienia wymaga, czy jeżeli po zakończeniu umowy leasingu operacyjnego Wnioskodawca wykupi samochód od leasingodawcy z przeznaczeniem na cele osobiste, prywatne Wnioskodawcy, to przekazanie to nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT.

W odniesieniu do powyższej kwestii należy wskazać, że w myśl art. 7091 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r., poz. 459 z późn.zm.), przez umowę leasingu finansujący zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, nabyć rzecz od oznaczonego zbywcy na warunkach określonych w tej umowie i oddać tę rzecz korzystającemu do używania albo używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony, a korzystający zobowiązuje się zapłacić finansującemu w uzgodnionych ratach wynagrodzenie pieniężne, równe co najmniej cenie lub wynagrodzeniu z tytułu nabycia rzeczy przez finansującego.

Jeżeli finansujący zobowiązał się, bez dodatkowego świadczenia, przenieść na korzystającego własność rzeczy po upływie oznaczonego w umowie czasu trwania leasingu, korzystający może żądać przeniesienia własności rzeczy w terminie miesiąca od upływu tego czasu, chyba że strony uzgodniły inny termin – art. 70916 Kodeksu cywilnego.

Wobec powyższego, umowa leasingu sprowadza się do używania rzeczy i pobierania pożytków, nie rodzi natomiast powstania prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. W świetle ustawy o podatku od towarów i usług leasing operacyjny jest usługą zdefiniowaną w art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Po zakończeniu podstawowego okresu trwania umowy leasingu – jednym z wariantów jest sprzedaż przedmiotu umowy leasingobiorcy. Opcja wykupu samochodu będącego przedmiotem umowy leasingu jest uprawnieniem, z którego leasingobiorca może skorzystać, ale nie musi. Zatem należy przyjąć, że wykup przedmiotu leasingu jest odrębną czynnością – dostawą towaru – niezwiązaną z samą umową leasingu.

Oznacza to, że nieodpłatne przekazanie towarów uznaje się za odpłatną dostawę towarów, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z ich nabyciem, importem lub wytworzeniem, w tym części składowych. Przy czym w przypadku części składowych istotne jest, czy ich wymiana spowodowała trwały wzrost wartości samochodu.

Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie tych towarów pozostaje poza zakresem opodatkowania (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez względu na cel, na który zostały one przekazane.

Zasada wyrażona w art. 86 ust. 1 ustawy wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

Ponadto zauważyć należy, że z powołanych wcześniej przepisów wynika, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Jak wynika z przedstawionego we wniosku opisu sprawy, Wnioskodawca po zakończeniu umowy leasingu, zamierza wykupić przedmiot leasingu, tj. samochód jako osoba fizyczna i nie zamierza wykorzystywać go w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Wnioskodawca zamierza przeznaczyć samochód na cele prywatne niezwiązane z prowadzoną działalnością gospodarczą, w momencie wykupu samochodu.

W związku z tym, z uwagi na treść wniosku oraz powołanych przepisów prawa należy stwierdzić, że prywatne nabycie i przekazanie przez Wnioskodawcę przedmiotowego samochodu osobowego na cele osobiste, w momencie jego wykupu, nie będzie podlegać ustawie o podatku od towarów i usług, gdyż Wnioskodawca dokona nabycia „prywatnego” wskazanego samochodu. Niniejsza czynność nie zostanie dokonana w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, w związku z tym, przepisy art. 7 ust. 2 ustawy nie będą miały zastosowania. Stąd też ww. czynność stanowi działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie miały zastosowania. Tym samym z tytułu wykupu samochodu na cele osobiste Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do rozliczenia podatku od towarów i usług

Jak wyżej wskazano na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług leasing operacyjny jest usługą, zdefiniowaną w art. 8 ustawy. Leasingobiorca (Wnioskodawca) otrzymując faktury dokumentujące czynność leasingu operacyjnego, nabywa prawo do korzystania z tego samochodu (usługę), a nie prawo własności (towar). Zatem wydatki związane z używaniem pojazdu na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu (operacyjnego) lub innej umowy o podobnym charakterze, nie podlegają korekcie. Odliczenie tych wydatków odbywa się bowiem na bieżąco (a nie jak przy nabyciu „na własność” – jednorazowo, „z góry”), zatem istnieje możliwość weryfikowania tego odliczania na bieżąco. W momencie zakończenia umowy leasingu brak jest zatem konieczności korygowania dokonanych odliczeń kwot podatku naliczonego od opłat leasingowych za okresy rozliczeniowe, kiedy samochód służył prowadzonej działalności gospodarczej.

Natomiast wykup samochodu, tj. przedmiotu leasingu po zakończeniu umowy leasingu jest odrębną czynnością – dostawą towaru – niezwiązaną z samą umową leasingu.

Wobec powyższego, w sytuacji gdy Wnioskodawca po wykupie przedmiotowego samochodu osobowego, używanego na podstawie umowy leasingu operacyjnego, przekaże go na cele osobiste to w tej sytuacji zmiana sposobu użytkowania tego samochodu nie spowoduje konieczności dokonania korekty odliczenia podatku naliczonego od opłat leasingowych za okresy rozliczeniowe przed zakończeniem okresu leasingu, kiedy samochód służył prowadzonej działalności gospodarczej.

Ponadto, w sytuacji gdy po wykupie przedmiotowego samochodu przeznaczonego na cele prywatne, Wnioskodawca dokona jego sprzedaży, to czynność ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ realizując ją Wnioskodawca nie wystąpi w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy, należy stwierdzić, że przekazanie przez Wnioskodawcę przedmiotowego samochodu osobowego na cele osobiste, po jego wykupie, nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż wykup nastąpi do majątku prywatnego Wnioskodawcy a wskazana czynność nie zostanie dokonana w ramach działalności gospodarczej. Także późniejsza sprzedaż ww. samochodu nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ realizując ją Wnioskodawca nie wystąpi w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. W związku z powyższym, Wnioskodawca nie będzie zobligowany do dokonania korekty podatku naliczonego odliczanego wcześniej od opłat/czynszów leasingowych.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Tut. Organ informuje, że niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności wykupu i przekazania samochodu po zakończeniu umowy leasingu operacyjnego na cele osobiste oraz korekty podatku naliczonego w związku z wcześniejszym odliczeniem od opłat leasingowych, natomiast w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych i podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w kwestii opodatkowania podatkiem VAT czynności przekazania samochodu na cele osobiste oraz obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego. Nie rozstrzyga natomiast kwestii, czy Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących opłaty leasingowe, nie stanowiło to bowiem przedmiotu zapytania Wnioskodawcy.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn.zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.