IPTPB1/4511-356/15-4/MM | Interpretacja indywidualna

Przychód pracownika z tytułu przejazdów samochodem służbowym - obowiązki płatnika
IPTPB1/4511-356/15-4/MMinterpretacja indywidualna
  1. dojazdy
  2. miejsce zamieszkania
  3. pracownik
  4. przychód
  5. płatnik
  6. samochód służbowy
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Źródła przychodów -> Przychody ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) w związku z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 16 czerwca 2015 r. (data wpływu 22 czerwca 2015 r.), uzupełnionym pismem, które wpłynęło w dniu 21 września 2015 r., o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 22 czerwca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wniosek ten nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 14b § 1 i § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613), w związku z czym pismem z dnia 7 września 2015 r., Nr IPTPB1/4511-356/15-2/MM, na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h wymienionej ustawy, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie do uzupełnienia ww. wniosku wysłano w dniu 7 września 2015 r. (data doręczenia 10 września 2015 r.). Wnioskodawca uzupełnił ww. wniosek pismem, które wpłynęło dnia 21 września 2015 r.), nadanym za pośrednictwem operatora pocztowego w dniu 17 września 2015 r.

We wniosku przedstawiono następujący zdarzenie przyszłe (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku):

X Spółka Akcyjna (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest największym w Polsce i czołowym w Europie koncernem chemicznym należącym do Grupy Kapitałowej.

Wnioskodawca przekazuje samochody służbowe do użytkowania Członkom Zarządu, Dyrektorom, innym pracownikom, a także osobom, które świadczą na rzecz Wnioskodawcy usługi w charakterze przedstawicieli terenowych (dalej: „Użytkownicy”). Ostatnie ze wskazanych powyżej osób wykonują powierzone im obowiązki na podstawie umów cywilnoprawnych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Obszary ich działania są bardzo rozległe i w siedzibie Wnioskodawcy pojawiają się sporadycznie. Samochody służą Użytkownikom do efektywnej realizacji zadań służbowych.

Wnioskodawca wprowadził Zasady korzystania z samochodów służbowych oddanych do dyspozycji pracowników do celów służbowych i prywatnych, a także Regulamin polityki flotowej w strukturze terenowej (dalej: „Regulamin”). Zgodnie z przyjętymi w Spółce zasadami, decyzja o przyznaniu danemu Użytkownikowi samochodu służbowego uzależniona jest od charakteru jego pracy/powierzonych mu zadań, zajmowanego stanowiska, wymogów co do jego mobilności (tj. konieczności wykonywania czynności służbowych poza siedzibą Wnioskodawcy) oraz dyspozycyjności.

Przekazanie samochodu służbowego do stałego używania związanego z wykonywaniem obowiązków służbowych następuje na podstawie uchwały Zarządu, na pisemny i uzasadniony wniosek, po zawarciu z Użytkownikiem umowy o używanie samochodu służbowego. Samochody służbowe wydaje się na podstawie protokołu przekazania. Na Użytkowników nałożony jest cały szereg obowiązków w związku z korzystaniem z powierzonych im samochodów, w szczególności są oni zobowiązani do korzystania z przekazanego im pojazdu zgodnie z jego przeznaczeniem, w sposób zapewniający jego bezpieczeństwo, tankowania samochodu na autoryzowanych stacjach paliw, dbałości o jego stan techniczny, ochrony przed kradzieżą, itp.

Wnioskodawca rozważa nałożenie na niektórych Użytkowników obowiązku parkowania samochodu w miejscu ich zamieszkania. Wnioskodawca chce bowiem zapewnienia ciągłej gotowości Użytkowników do wykonywania zadań służbowych oraz zwiększenia efektywności (także kosztowej) korzystania przez Użytkowników z floty samochodowej.

Należy podkreślić, że obszar działania każdego z przedstawicieli terenowych (tzn. osób wykonujących powierzone im przez Wnioskodawcę zadania w ramach prowadzonej działalności gospodarczej) jest rozległy i w siedzibie Wnioskodawcy pojawiają się oni sporadycznie. Wykonując obowiązki przedstawicieli terenowych osoby te często się przemieszczają. Dodatkowo, osoby te muszą być w stałym kontakcie z klientem (co m.in. oznacza, że odbywają oni spotkania handlowe także poza standardowymi godzinami pracy), co wynika z nałożonego na nie przez Wnioskodawcę obowiązku dyspozycyjności.

Inne osoby, chociaż zasadniczo wykonują pracę na terenie zakładu Wnioskodawcy, są zobowiązane (ze względu na charakter pracy i zakres powierzonych im obowiązków) do pozostawania w dyspozycji Wnioskodawcy. Wykonywana przez te osoby praca wymaga częstych wyjazdów i kontaktów z urzędami, instytucjami, a przede wszystkim firmami, z którymi Wnioskodawca współpracuje.

Wnioskodawca doszedł więc do wniosku, że zobligowanie tych grup Użytkowników do parkowania samochodu w pobliżu miejsca ich zamieszkania zwiększy efektywność wykonywanych przez nich obowiązków.

W powyżej wskazanych przypadkach Wnioskodawca zamierza nałożyć na Użytkowników obowiązek nadzoru nad powierzonym mieniem w celu zwiększenia jego bezpieczeństwa.

Jednocześnie, należy wskazać, że wszelkie sytuacje, w których Użytkownik korzysta z samochodu służbowego w celach niezwiązanych z wykonywaniem obowiązków służbowych, są rozpoznawane przez Wnioskodawcę jako korzystanie przez Użytkowników z samochodu w celach prywatnych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku):

Czy w sytuacji, w której Wnioskodawca powierza Użytkownikom samochody służbowe w celu należytego wywiązywania się przez nich z powierzonych obowiązków, zapewnienia efektywności podejmowanych przez nich działań oraz pozostawania w pełnej dyspozycyjności względem Wnioskodawcy i Użytkownicy ci korzystają z samochodów służbowych w celu dojazdu do miejsca parkowania pojazdu służbowego znajdującego się w pobliżu ich miejsca zamieszkania/pobytu do miejsca wykonywania zadań i z powrotem, Wnioskodawca powinien uznać takie podróże za generujące przychód po stronie Użytkowników i wypełniać w odniesieniu do tego przychodu funkcję płatnika na podstawie art. 31, art. 32, art. 38 i art. 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych...

Zdaniem Wnioskodawcy, przedstawionym ostatecznie w uzupełnieniu wniosku, przejazdy Użytkowników powierzonymi im samochodami służbowymi pomiędzy miejscem zamieszkania/ pobytu jako wyznaczonym miejscem garażowania samochodów służbowych, a miejscem wykonywania obowiązków służbowych/powierzonych zadań i z powrotem, jako związane z należytym wywiązywaniem się przez nich z powierzonych obowiązków, zapewnienia efektywności podejmowanych przez nich działań oraz pozostawiania względem Wnioskodawcy w pełnej dyspozycyjności, nie powinny być traktowane jako jazdy w celach prywatnych, a tym samym nie będą generowały przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w stosunku do którego na Wnioskodawcy ciążyłyby obowiązki płatnika, wynikające z art. 31, art. 32, art. 38 i art. 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W ocenie Wnioskodawcy, przejazdy Użytkowników powierzonymi im samochodami służbowymi pomiędzy miejscem zamieszkania/pobytu (tj. wyznaczonym miejscem garażowania samochodów służbowych), a miejscem wykonywania obowiązków służbowych będą stanowiły realizację ich obowiązków nałożonych przez Wnioskodawcę, a tym samym nie powinny być rozpatrywane jako rodzące po ich stronie przychód na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z treści tego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę w katalogu zwolnień przedmiotowych ustawy bądź, od których Minister Finansów zaniechał poboru podatku w drodze rozporządzenia.

Na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy stanowi, że źródłami przychodów są: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Jednocześnie, zgodnie z treścią art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

W myśl art. 31 ww. ustawy, osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, zwane dalej „zakładami pracy”, są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy (...).

Art. 32, art. 38 i art. 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych określają w jaki sposób należy wypełniać obowiązki płatnika (tj. obliczać i pobierać należne zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, wpłacać je na konto właściwego urzędu skarbowego, sporządzać i składać deklarację PIT-4R oraz informację PIT-11).

Z brzmienia powołanego art. 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że aby po stronie danego podmiotu występowały obowiązki płatnika, jego pracownicy muszą osiągać od tego podmiotu przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podkreślić należy, że chociaż samochody zostały przydzielone tak Użytkownikom będącym pracownikami, jak i związanym z Wnioskodawcą umową o współpracę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, to zasadniczo skutki podatkowe korzystania przez Użytkowników świadczących usługi w charakterze przedstawicieli terenowych z samochodu służbowego w celu dojazdu z miejsca garażowania do miejsca wykonywania obowiązków służbowych w kontekście powstawania po ich stronie ewentualnego przychodu, należy rozpatrywać w taki sam sposób, jak w przypadku pracowników.

W związku z wymaganą dyspozycyjnością związaną z zajmowanymi stanowiskami, czy pełnioną funkcją oraz obowiązkiem zabezpieczenia mienia przed zniszczeniem lub kradzieżą Wnioskodawca zamierza zobowiązać niektórych Użytkowników do parkowania samochodów służbowych w ich miejscach zamieszkania/pobytu. Takie rozwiązanie ma na celu zapewnienie ich mobilności oraz zagwarantowanie efektywności (tj. oszczędności czasu) w dotarciu do miejsc wykonywania obowiązków służbowych/powierzonych zadań.

Jako że takie parkowanie samochodów służbowych w miejscu zamieszkania/pobytu jest uzasadnione okolicznościami (tj. zapewnieniem mobilności i dyspozycyjności Użytkowników oraz zwiększeniem efektywności wykonywanych przez nich zadań) należy uznać, że przejazdy pomiędzy miejscem parkowania w pobliżu miejsca zamieszkania/pobytu Użytkowników, a miejscem wykonywania pracy/świadczenia usług na rzecz Wnioskodawcy stanowią realizację powierzonych obowiązków, a tym samym nie mogą prowadzić do powstania po ich stronie przychodu na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając to na względzie należy stwierdzić, że przejazdy z ustalonego w pobliżu miejsca zamieszkania/pobytu miejsca parkowania do miejsca wykonywania obowiązków powierzonych przez Wnioskodawcę i z powrotem, przydzielonymi samochodami służbowymi – co zostało podyktowane charakterem pracy/zakresem powierzonych Użytkownikom obowiązków – nie będą stanowiły przychodu dla Użytkowników ze stosunku pracy, czy z działalności gospodarczej, o ile przejazdy te będą odbywać się wyłącznie w celach służbowych i nie będą służyły sfinansowaniu (pokryciu) kosztów dojazdu do pracy/miejsca świadczenia usług.

Przejazdy te będą bowiem stanowiły realizację celu służbowego, jakim jest dbałość o powierzone mienie firmy, a także – z uwagi na charakter powierzonych zadań, będą służyły zapewnieniu stałej gotowości (mobilności) do wykonywania obowiązków służbowych.

Reasumując należy stwierdzić, że przejazdy ww. Użytkowników samochodami służbowymi z ustalonego w pobliżu miejsca zamieszkania/pobytu miejsca parkowania do miejsca wykonywania pracy/miejsca wykonywania powierzonych obowiązków, które nie służą osobistym celom Użytkowników, lecz odbywają się w ramach realizacji zadań służbowych, nie będą stanowiły nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu ustawy podatku dochodowym od osób fizycznych, a zatem ich wartości nie można uważać za przychód powstały po stronie Użytkowników. Tym samym zdaniem Wnioskodawcy, nie będą ciążyły na Nim obowiązki płatnika w omawianym zakresie. W konsekwencji, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do pobrania od wartości tych przejazdów zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, czy uwzględniania jej w deklaracji PIT-4R, czy informacji PIT-11.

Powyższe stanowisko potwierdza ugruntowana linia interpretacyjna organów podatkowych, m.in.:

  • interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 2 lutego 2015 r., Nr IBPBII/1/415-905/14/MZ, w której wskazano: „(...) przejazdy ww. pracowników samochodem służbowym z ustalonego w pobliżu miejsca zamieszkania miejsca parkowana do miejsca wykonywania pracy - o ile nie służą one osobistym celom pracowników, lecz odbywają się w ramach realizacji zadań służbowych - nie stanowią nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu przepisu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a zatem wartości tego świadczenia nie można zaliczyć do przychodu pracowników ze stosunku pracy. Tym samym z tego tytułu na Wnioskodawcy nie ciążą żadne obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych”,
  • interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 22 grudnia 2014 r., Nr IBPBII/1/415-773/14/BD, gdzie wskazano: „(...) używanie samochodów służbowych służy wyłącznie celom związanym z realizowaniem zadań pracowniczych (zadań służbowych). To oznacza że w takiej sytuacji trudno uznać, że pracownikowi powierzono samochód tylko po to, aby zapewnić mu transport z miejsca pracy do miejsca zamieszkania i z powrotem. Tym samym bezpodstawnym byłoby także stwierdzenie, że w takiej sytuacji następuje przysporzenie majątkowe dla pracownika w postaci nieodpłatnego świadczenia. Inaczej sytuacja wygląda wówczas, gdy samochód służbowy zostałby powierzony pracownikom tylko i wyłącznie po to, aby mogli nim dojeżdżać z miejsca zamieszkania do pracy i z pracy do miejsca zamieszkania, a więc nie w celu realizacji zadań służbowych, lecz celów osobistych. Z opisu zdarzenia przyszłego wynika jednakże, że przekazanie pracownikom samochodów służbowych do używania podyktowane jest tylko i wyłącznie potrzebami pracodawcy: prawidłową realizacją zadań i należytym zabezpieczeniem mienia firmy.
  • interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 7 października 2014 r., Nr IPPB4/415-547/14-3/JK3, w której stwierdzono, że: (...) przydzielenie samochodu służbowego pracownikom i wyznaczenie przez płatnika miejsca parkowania w pobliżu miejsc zamieszkania pracowników korzystających z tych samochodów lub w przypadku gdy było to możliwe, wprost w miejscu zamieszkania pracownika gwarantującym jego bezpieczeństwo, a tym samym stałą gotowość do użytkowania i osiągania przychodu wynikające z charakteru pracy na danym stanowisku nie stanowi przychodu pracownika ze stosunku pracy, o ile samochody te będą wykorzystywane w celach służbowych. W konsekwencji jazdy samochodami służbowymi z miejsca zamieszkania (miejsca parkowania - garażowania) do miejsca wykonywania pracy oraz z miejsca wykonywania pracy do miejsca zamieszkania (miejsca parkowania) nie będą również generowały przychodu ze stosunku pracy. Przejazdy te bowiem będą stanowiły realizację celu służbowego jakim jest dbałość o powierzone mienie Spółki wyrażająca się poprzez garażowanie samochodu służbowego w miejscu zamieszkania pracownika.”

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, w analizowanym zdarzeniu przyszłym podróże Użytkowników (czy to pracowników, czy współpracowników) na trasie pomiędzy miejscem zamieszkania/pobytu jako wyznaczonym miejscem garażowania samochodów służbowych a miejscem wykonywania obowiązków służbowych/powierzonych zadań i z powrotem, nie będą generowały po stronie Użytkowników przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w odniesieniu do której Wnioskodawca byłby zobowiązany wypełniać funkcję płatnika.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613), odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ....., po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.